6209 resultaten.
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag
Zij houdt vast aan wat was, raakt het niet kwijt
hij wil wat hem toekomt, zijn oude strijd
zij voelt haar bloesem en tast
hij reikt naar de oogst die haar leven belast
Wat zij niet kan missen wil hij
in bezit
dezelfde rode vrucht, een verschillende pit
voor haar dit einde…
Carpe diem
snelsonnet
3.4 met 9 stemmen
797 De lijstjes tieren welig getverdemme.
Van weer zo’n jaar waarin er muzikaal
een hoop gebeurd is maar wij toch massaal
weer op ons ouwe favorietje stemmen.
Nu Queen weer aan de macht is denk ik even:
Als winnaar zou je eigenlijk moeten leven.…
Je voyais deux ours étaler des petit pains
snelsonnet
1.7 met 3 stemmen
791 Wij maken ons al op om ze te eren
Olympiërs als Blokhuijsen en Wüst
Bij Bergen (B) werkt men ook aan een müst
Daar arriveert een koppel pandaberen
Waarvan (en ze verwachten in zes weken)
De ene Frans, de ander Vlaams gaat spreken…
BLADWACHTER
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
548 nog in leven schrijf ik je
in schaarse tijd
mijn dodemansbrief
het laatste schrijven
van een bijna dode man
kort weloverwogen
en helder moeten
mijn woorden zijn
bied me
het is bijna zover
bied me een vrije doortocht
verleen me een vrijgeleide
naar Hades’ rijk
laat me zacht
tot stilstand komen
druk als zorgzame custos…
Vrijetijdsvers
gedicht
4.2 met 5 stemmen
2.356 't Is deze week weer kermis in mijn stad
Ach, ongeacht welk nieuws ons overrompelt
Vergeef mij dat dit feest mij onderdompelt
En dat ik heel wat headlines niet omvat
Laat mij nog even op de kermis dolen
Straks wacht mij weer de échte mallemolen…
Mijn gevonden schatkist
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
4.345 mijn bestemming
langzaam maar zeker in zicht
al starend over het glanzende water
ligt een eiland eenzaam te baden
in zonovergotene lichtstralen
wachtend op het moment
dat eenzaamheid hem verlaat
stralend kijk ik naar de bestemming
waarvan mijn gevoel mij zegt
dat er na een lange zoektocht
naar het onbekende van mijn ik
eindelijk een einde…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste lichtstraal gloeit nog na
De vurigheid van ondergang
Mijn god het einde…
De vinder
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
2.239 Vriendschap is als een betoverend boek,
soms door emotie worden overspoeld,
soms lachen tot het einde is zoek,
zo is het voor de vinder die vriendschap voelt.…
waar ben je?
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
996 Jouw einde was onmenselijk, zinloos en zonder rede.…
AFSLUITDIJK
gedicht
3.2 met 105 stemmen
36.171 Er is geen einde en geen begin
aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden,
alleen dit wonderlijk gespleten lange heden.
--------------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1940)…
't is de ure der getijden
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.027 Ze slefferen op hun sloffekens* voort,
Daar spreekt geen één een luttel woord,
Hun paternosters rinkelen;
Een vale schijn vergeelt hun wang:
Aan 't einde van de zwarte gang
Staat er een kaars te pinkelen.…
Het kan verkeren
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.896 Daar kwam dan al weer een einde
Aan een mooie dennenboom
Die met Kerstmis had staan flonkeren
Mooier dan de mooiste droom
Prachtig licht gaven de kaarsen
Glinsterend van eng'lenhaar
Trots droeg hij de ballen
En nu lag hij daar.…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
10.377 Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.
Rest nog een naakte buiging, het vlees schroeit in het licht
Dan wordt het langzaam donker, en valt het doek weer dicht.…
Zonder titel
netgedicht
2.7 met 131 stemmen
28.525 Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…
Als een streep door de eenzame omgeving
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.505 De weg is leeg
Loopt stapsgewijs omhoog
Maar kilometers lang
En eindeloos rechtuit
Naaldbomen tientallen meters hoog
Als zwarte gestalten
Aan weerszijden van de weg
De maan schijnt zwak
Verft de hemel donkerblauw
Het einde van de helling komt in zicht
De bebossing houdt acuut op
En plots loopt de weg weer naar beneden
Een gigantisch dal…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 pijlers
het hoofd
met lang getouwd haar
neigt voorwaarts
de spreidende draden
verbergen deels haar
aanzuigend rose
met zuchtende
meewarige ogen
ziet zij naar het verre
dichtbij
alsof de eeuwigheid
ongrijpbaar spiegelt
langzaam
schuiven haar handen
dalend
met scharende
slanke vingers
langs gladde wegen
en rusten
ten einde…
de reis
hartenkreet
2.7 met 30 stemmen
4.660 ons leven is een avontuur
vol bergen en met dalen
meedogenloos is de natuur
zullen we ooit het eind wel halen
liefde en vijandigheid
doorkruisen ons het pad
wat vroeger ooit een vriendschap was
wordt nu zwaar overschat
maar de reis moet verder
en hoe dichterbij we komen
zie ik niet meer hoever ik ben
door massaalheid der bomen…
Weeralarm weer
gedicht
4.5 met 94 stemmen
14.634 Kijk, afval, na het zinloos zwerven
eerst opgewonden rondedansend, vindt
nu doodmoe zijn einde, laat zich zinken
langs de kanten van een sloot.
En regen striemt en slaat
en laat het water klimmen
naar de stormvloedkering.
sluizen schuiven veiligheid.
Mijn vlakke lage hogeland
wordt, nu gerust, in slaap gesust.…
Dichten voor verdraagzaamheid (met enige vertraging)
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.535 Maar na het maal jamden wij een eind weg
op djembé en gitaar zonder enig misbaar.…
De pechvogel
gedicht
3.0 met 18 stemmen
10.428 , plus maar ook min
de baren moe en zinkt maar vaart naar u toe
de bloesempicknick valt opnieuw in 't water
kijk nog eens door het keukenraam, de hemel
voor de gekwelde dwangbuisduivel u roept
schat, neushaar veel te lang, kom en knip het af
ay Garbo met de kromme werkhandjes, doe
uw wenkbrauwloze pantomime - stepdans
het einde…
De Veerman
gedicht
3.5 met 50 stemmen
40.384 Ik stuurde de veerboot
die van dood naar leven gaat
heen en weer – zolang de klok het einde slaat.
Ik vaar altijd bij schemering
wanneer we lijken op elkaar –
je wilt onder mijn kap kijken naar mijn donderend licht.
Drink het water maar
van vergetelheid –
met de tijd doe ook jij je ogen dicht.…
Tijd heelt alle wonden
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.279 Diep in mijn hart wist ik het wel
Kon geen afscheid nemen van mijn dromen
Nu sta ik plotseling buitenspel
Realiseer dat er nooit wat van had kunnen komen
Zit hier met een buik vol stenen
Te vechten tegen al mijn verdriet
Er is iemand in jou dromen verschenen
En helaas, ik ben het niet
Had graag als eerste willen zeggen
Laten we een einde…
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 overmorgen al kon bestaan
de examens aan het meer
waar gulzig de zon werd genoten
het hoofd op een bed van boeken
in dromen de primus van de klas
ongemerkt kinderschoenen ontgroeiend
dat waren hem nog eens tijden
al denkt niet iedere vlieg zo
ontvleugeld en potig ontleed
om vervolgens op bezoek bij de spin
bibberend af te tellen naar het eind…
Indische Oceaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 De einder neemt rondom geen einde
als mijn ogen als een albatros gaan dwalen
over 't water met beneden de koralen
die bloeien in het blauwe zijnde.
Bruinvissen lijken op gevonden land,
vliegende vis springt boven golven mee
en een dolfijn verheft zich boven zee.
Het is teveel voor een gewoon verstand.…
Paasgedicht in Tibet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
807 altijd word ik me daar op zondag van bewust
Als ik uitrust en me vredig voel
Ik fietste de aarde al rond
En leef met schizofrenie
Prikkelarm en vol humor
Ik vind ziek zijn niet leuk
Liever was ik energiek
Maar in Tibet leer je
Omgaan met je eigen geest
Dus daar ben ik in mijn hoofd al geweest
Ik hoef dus niet meer naar Tibet
Aan de eind…
Hoe je geliefde te herkennen
gedicht
2.3 met 19 stemmen
10.693 Dit is wat de geliefde verspreidt:
een geur van zomerlinde, van avondmelk,
van naakte huid onder een joppertje,
een geur van de liguster aan het eind van de tuinen,
waar in het lage licht met het geduld
van spinnen de geheimen worden prijsgegeven.…
`Blijven'
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
862 Met het `blijven` dat je op fluistertoon gebood
na het van mijn kant vragen
of ik gaan moest of zou blijven
leek een eind te komen
aan wat een julimaand lang schrijnde.
Zo blij was ik met je weer terug te zien,
dat het voor ons weer open lag
en toch nog steeds verwoed van slag.…
Uitweg in een inzicht, maar in het geheel niet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
691 Wij reizen altijd in de toekomst
van de oorsprong naar een einde
van inzichtelijk formaat, maar
het zal ermee gedaan zijn ook.
Met dat inzicht;
Een ezel wordt niet plots paard.
Mijn hersencellen werken hard,
de synapsen visualiseren zich
omringen zich met neuronen.…
- Totdat de tijd stil staat -
netgedicht
4.1 met 45 stemmen
1.345 Verschrikkelijk kunstmatig en melodramatisch
Mild wordt gewaarschuwd het einde begint.
Heftige momenten, een leven vol tijdnood met vragen
mensen die denken, dat dromen niet verder blijven gaan.
Tijd de projectie, een grote illusie, alle kansen wagen,
voordat het horloge compleet stil zal gaan staan.…
- Weggelopen op duizend open wegen -
netgedicht
4.9 met 39 stemmen
591 Beeldend hoop laat alles staan, wijst
toch op een reeds afgesloten einde.
Wat als pijn over gouden rozen ging,
vluchtend als in sprookjes, weggelopen
..op duizend open wegen, net het leven.…