Alle inzendingen over liefdes einde

6209 resultaten.

Sorteren op:

De Kersenpit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 23
zijn handen vermag een recht dat hij koestert, een langverwachte dag Zij houdt vast aan wat was, raakt het niet kwijt hij wil wat hem toekomt, zijn oude strijd zij voelt haar bloesem en tast hij reikt naar de oogst die haar leven belast Wat zij niet kan missen wil hij in bezit dezelfde rode vrucht, een verschillende pit voor haar dit einde…
silann Nara29 oktober 2026Lees meer >

Carpe diem

snelsonnet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 797
De lijstjes tieren welig getverdemme. Van weer zo’n jaar waarin er muzikaal een hoop gebeurd is maar wij toch massaal weer op ons ouwe favorietje stemmen. Nu Queen weer aan de macht is denk ik even: Als winnaar zou je eigenlijk moeten leven.…

Je voyais deux ours étaler des petit pains

snelsonnet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 791
Wij maken ons al op om ze te eren Olympiërs als Blokhuijsen en Wüst Bij Bergen (B) werkt men ook aan een müst Daar arriveert een koppel pandaberen Waarvan (en ze verwachten in zes weken) De ene Frans, de ander Vlaams gaat spreken…

BLADWACHTER

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 548
nog in leven schrijf ik je in schaarse tijd mijn dodemansbrief het laatste schrijven van een bijna dode man kort weloverwogen en helder moeten mijn woorden zijn bied me het is bijna zover bied me een vrije doortocht verleen me een vrijgeleide naar Hades’ rijk laat me zacht tot stilstand komen druk als zorgzame custos…
J.Bakx24 september 2023Lees meer >

Vrijetijdsvers

gedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.356
't Is deze week weer kermis in mijn stad Ach, ongeacht welk nieuws ons overrompelt Vergeef mij dat dit feest mij onderdompelt En dat ik heel wat headlines niet omvat Laat mij nog even op de kermis dolen Straks wacht mij weer de échte mallemolen…

Mijn gevonden schatkist

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.345
mijn bestemming langzaam maar zeker in zicht al starend over het glanzende water ligt een eiland eenzaam te baden in zonovergotene lichtstralen wachtend op het moment dat eenzaamheid hem verlaat stralend kijk ik naar de bestemming waarvan mijn gevoel mij zegt dat er na een lange zoektocht naar het onbekende van mijn ik eindelijk een einde…
Bert Vos23 april 2005Lees meer >

De Zon komt terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
Brandend rood in zwarte zee Giftige wolk over boze bergen Pluimen opgeblazen in oranje Gouden golven in verdwijnpunt Vage nevels in het niets Ontsluiting van de horizon Een sinaasappel in een sleuf Daar gaat het licht tenonder Kleuren vervloeien tot de nacht De laatste lichtstraal gloeit nog na De vurigheid van ondergang Mijn god het einde…

De vinder

hartenkreet
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.239
Vriendschap is als een betoverend boek, soms door emotie worden overspoeld, soms lachen tot het einde is zoek, zo is het voor de vinder die vriendschap voelt.…

waar ben je?

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 996
Jouw einde was onmenselijk, zinloos en zonder rede.…
manon3 november 2002Lees meer >

AFSLUITDIJK

gedicht
3.2 met 105 stemmen aantal keer bekeken 36.171
Er is geen einde en geen begin aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden, alleen dit wonderlijk gespleten lange heden. -------------------------------------------- uit: Parken en Woestijnen (1940)…
M. Vasalis2 augustus 2025Lees meer >

't is de ure der getijden

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.027
Ze slefferen op hun sloffekens* voort, Daar spreekt geen één een luttel woord, Hun paternosters rinkelen; Een vale schijn vergeelt hun wang: Aan 't einde van de zwarte gang Staat er een kaars te pinkelen.…
Alice Nahon6 augustus 2004Lees meer >

Het kan verkeren

hartenkreet
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.896
Daar kwam dan al weer een einde Aan een mooie dennenboom Die met Kerstmis had staan flonkeren Mooier dan de mooiste droom Prachtig licht gaven de kaarsen Glinsterend van eng'lenhaar Trots droeg hij de ballen En nu lag hij daar.…
onbekend15 december 2004Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 10.377
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit. Rest nog een naakte buiging, het vlees schroeit in het licht Dan wordt het langzaam donker, en valt het doek weer dicht.…

Zonder titel

netgedicht
2.7 met 131 stemmen aantal keer bekeken 28.525
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…

Als een streep door de eenzame omgeving

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.505
De weg is leeg Loopt stapsgewijs omhoog Maar kilometers lang En eindeloos rechtuit Naaldbomen tientallen meters hoog Als zwarte gestalten Aan weerszijden van de weg De maan schijnt zwak Verft de hemel donkerblauw Het einde van de helling komt in zicht De bebossing houdt acuut op En plots loopt de weg weer naar beneden Een gigantisch dal…

zittend zinnebeeld

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.150
pijlers het hoofd met lang getouwd haar neigt voorwaarts de spreidende draden verbergen deels haar aanzuigend rose met zuchtende meewarige ogen ziet zij naar het verre dichtbij alsof de eeuwigheid ongrijpbaar spiegelt langzaam schuiven haar handen dalend met scharende slanke vingers langs gladde wegen en rusten ten einde…

de reis

hartenkreet
2.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.660
ons leven is een avontuur vol bergen en met dalen meedogenloos is de natuur zullen we ooit het eind wel halen liefde en vijandigheid doorkruisen ons het pad wat vroeger ooit een vriendschap was wordt nu zwaar overschat maar de reis moet verder en hoe dichterbij we komen zie ik niet meer hoever ik ben door massaalheid der bomen…

Weeralarm weer

gedicht
4.5 met 94 stemmen aantal keer bekeken 14.634
Kijk, afval, na het zinloos zwerven eerst opgewonden rondedansend, vindt nu doodmoe zijn einde, laat zich zinken langs de kanten van een sloot. En regen striemt en slaat en laat het water klimmen naar de stormvloedkering. sluizen schuiven veiligheid. Mijn vlakke lage hogeland wordt, nu gerust, in slaap gesust.…

Dichten voor verdraagzaamheid (met enige vertraging)

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Maar na het maal jamden wij een eind weg op djembé en gitaar zonder enig misbaar.…

De pechvogel

gedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.428
, plus maar ook min de baren moe en zinkt maar vaart naar u toe de bloesempicknick valt opnieuw in 't water kijk nog eens door het keukenraam, de hemel voor de gekwelde dwangbuisduivel u roept schat, neushaar veel te lang, kom en knip het af ay Garbo met de kromme werkhandjes, doe uw wenkbrauwloze pantomime - stepdans het einde…

De Veerman

gedicht
3.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 40.384
Ik stuurde de veerboot die van dood naar leven gaat heen en weer – zolang de klok het einde slaat. Ik vaar altijd bij schemering wanneer we lijken op elkaar – je wilt onder mijn kap kijken naar mijn donderend licht. Drink het water maar van vergetelheid – met de tijd doe ook jij je ogen dicht.…

Tijd heelt alle wonden

hartenkreet
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.279
Diep in mijn hart wist ik het wel Kon geen afscheid nemen van mijn dromen Nu sta ik plotseling buitenspel Realiseer dat er nooit wat van had kunnen komen Zit hier met een buik vol stenen Te vechten tegen al mijn verdriet Er is iemand in jou dromen verschenen En helaas, ik ben het niet Had graag als eerste willen zeggen Laten we een einde…

nergens spijt van

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.756
overmorgen al kon bestaan de examens aan het meer waar gulzig de zon werd genoten het hoofd op een bed van boeken in dromen de primus van de klas ongemerkt kinderschoenen ontgroeiend dat waren hem nog eens tijden al denkt niet iedere vlieg zo ontvleugeld en potig ontleed om vervolgens op bezoek bij de spin bibberend af te tellen naar het eind…

Indische Oceaan

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 794
De einder neemt rondom geen einde als mijn ogen als een albatros gaan dwalen over 't water met beneden de koralen die bloeien in het blauwe zijnde. Bruinvissen lijken op gevonden land, vliegende vis springt boven golven mee en een dolfijn verheft zich boven zee. Het is teveel voor een gewoon verstand.…

Paasgedicht in Tibet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 807
altijd word ik me daar op zondag van bewust Als ik uitrust en me vredig voel Ik fietste de aarde al rond En leef met schizofrenie Prikkelarm en vol humor Ik vind ziek zijn niet leuk Liever was ik energiek Maar in Tibet leer je Omgaan met je eigen geest Dus daar ben ik in mijn hoofd al geweest Ik hoef dus niet meer naar Tibet Aan de eind…

Hoe je geliefde te herkennen

gedicht
2.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 10.693
Dit is wat de geliefde verspreidt: een geur van zomerlinde, van avondmelk, van naakte huid onder een joppertje, een geur van de liguster aan het eind van de tuinen, waar in het lage licht met het geduld van spinnen de geheimen worden prijsgegeven.…
Tomas Lieske26 november 2020Lees meer >

`Blijven'

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 862
Met het `blijven` dat je op fluistertoon gebood na het van mijn kant vragen of ik gaan moest of zou blijven leek een eind te komen aan wat een julimaand lang schrijnde. Zo blij was ik met je weer terug te zien, dat het voor ons weer open lag en toch nog steeds verwoed van slag.…

Uitweg in een inzicht, maar in het geheel niet

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 691
Wij reizen altijd in de toekomst van de oorsprong naar een einde van inzichtelijk formaat, maar het zal ermee gedaan zijn ook. Met dat inzicht; Een ezel wordt niet plots paard. Mijn hersencellen werken hard, de synapsen visualiseren zich omringen zich met neuronen.…

- Totdat de tijd stil staat -

netgedicht
4.1 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.345
Verschrikkelijk kunstmatig en melodramatisch Mild wordt gewaarschuwd het einde begint. Heftige momenten, een leven vol tijdnood met vragen mensen die denken, dat dromen niet verder blijven gaan. Tijd de projectie, een grote illusie, alle kansen wagen, voordat het horloge compleet stil zal gaan staan.…

- Weggelopen op duizend open wegen -

netgedicht
4.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 591
Beeldend hoop laat alles staan, wijst toch op een reeds afgesloten einde. Wat als pijn over gouden rozen ging, vluchtend als in sprookjes, weggelopen ..op duizend open wegen, net het leven.…