8894 resultaten.
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 Water vervalt tot schuim,
gestegen golven vallen
terug tot zee, horizon en
grijze wolven liften samen
met de meeuwen mee, een
vlucht zweeft daar boven,
beducht voor onderaards
gebroed en geronnen bloed,wat
als metafoor van ondergaande
zonnen kleeft aan de schone
vleugels, gewogen uit de zuchten
van de oceaan, zal die geen
veren…
Hesje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
652 Ik ben een neger, ja was dát even schrikken
U kent mij niet, ik kom hier ver vandaan
Waarom heb ik vannacht geen hesje aan?…
vluchtdroom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
965 hoe de tijd tikt
weet jij
weet ik
hoe ver we zijn
weet ik niet
en jij
evenmin
er bestaat een boek
waar een geheim
in staat
geen mens begrijpt
wat daar
in staat
het geheel
ons deel
waarom?…
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.
Een eindje verderop
wordt er al weer
een wilg geknot.
Op 5 november 2009 mocht ik voor dit gedicht een eervolle vermelding ontvangen.…
Eros op zondag
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.103 mee op een zondag
ergens naar een plekje onder de
donkere sparren onzichtbaar
voor de buitenwereld bestaand
uit vreemden vrienden ouders
God niet te vergeten ons kleed
spreiden we en we rollen al snel
bloot in het jambrood van onze
picknick op jouw borst zie ik
ze lurken aan het sap rode mieren
verstieren jouw zwangerschap
ver…
Eens was ook het verleden heden en toekomst
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
771 In de schaduw van de ziggoerat,
tekent een man op zachte klei
de opbrengst van z´n land
hij gebruikt er een vers gesneden rietpen bij.
Zijn heden.
In het aloude Rome,
hamert een man in het brons
onverholen de 12 tafelen van de wet
door de keizer bevolen.
Zijn heden.…
Precious (1987 L.D.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 verstopt onder het wangvet
torst ze zich over de straat
het dikste meisje van de klas
zelfs van het vervallen woonblok
in de kamer met geelbruin verkleurd, vettig behang
verzwaart de moeder
niet het schuim van de zee
- ze kan het niet laten -
de fragiele vleugels van het kind
traag, onverzettelijk pakt het meisje
met opgewonden blik
de veren…
Land van verre oorden
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
788 met resten sneeuw
en honderden grazende ganzen
verlangen van duinen, wind
en eindeloze zeestormen
gebakken vis in zilte lucht
en als je verhuist
blijf je niet bij me
maar gun je het zo
meer dan dat ik
me jou mag gunnen
land van bevroren tranen
ijzingwekkende glimlach
kunstwerken op gebouwen
ik blijf van je houden
ook al woon je ver…
Ziekentroost
poëzie
3.2 met 9 stemmen
4.845 Pizarro had de vijftig overschreden,
En weinig roem behaald uit veel gevaar;
Zijn eerste vrouw droeg veren in het haar
En op zijn kleine akker werkte een tweede.…
NATURA CONSOLATRIX.
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.344 Hier rust ik ver van 't woelig mensenras
In macht'ge zuilengangen van het woud,
Met dak van wiss'lend groen, doorwrocht met goud,
Hier op het mollig, mosrijk lentegras.…
Broedergevecht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Terwijl zijn broeder,
over heuvel,
ver weg van groen en water,
sterft in de armen
van zijn naaste buur,
ontwaakt hij met
een kater.
Het poezenbeest
dat kopjes geeft
aan een intens verdriet.
Niemand die het ziet.…
Naast slangen
gedicht
2.4 met 11 stemmen
6.034 'Naast slangen kennen wij ook ratelraven',
Aldus de Mexicaanse veteraan
'De ratelslang verschaft ons prachtig leer
De vogel heeft een glanzend zwart soort veer
Maar opgepast!…
Dans toch weer met mij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
665 Dansen, ver, aan deze strijd voorbij.
Mijn hart voelt ineens zo broos.
Mijn handen voelen slap en doelloos.
Mijn hoofd hangt machteloos en teneergeslagen.
Droevige dagen
zijn weer terug gekomen
weg, lijken al onze mooie dromen.…
Kinderstemmen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.100 duizend kilometer, ver bij mij vandaan.
Kinderstemmen
komen nog enkel via sms binnen..
een tranenspel dreigt te beginnen.
Kinderstemmen
sturen, ik mis jou en wil bij jou zijn..
deze woorden doen zo'n pijn.
En al wat ik dan sturen wou
is over de leegte, de stilte nou.
Deze stilte vliegt mij aan..…
niet zonder, niet met
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.065 ze huilden een rivier maar nog onvoldoende
om het gemis te stillen van vrijheid en geest
die langzaam verdroogden in elkaars nabijheid
hoe verlaat je een warm zinkend schip
dat je eigenlijk niet wilt missen
zonder geen van beiden te verdrinken
ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar
de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik
veranderden…
't Ontbijt des vogels.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.002 ‘Vogeltje, met grauwe veer,
Ben-je nu reeds in de weer,
Met uw zoete tong?
Fluitertje, wat zing-je daar
Zo vroegtijdig hups en klaar,
Bij zo menig sprong?
‘Kleine, die zo aardig praat,
En zo stil te luistren staat,
En op alles let,
'k Heb ontbeten, al is 't vroeg;
Daarom zing ik nooit genoeg:
Zang is ook gebed.’…
De voordracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
927 Hoe ver ze al was
in haar nevelige geest,
bij voordrachten
leek ze aanwezig.…
Mijn veulens,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
740 Dikwijls komen de
veulens in stilte
dichterbij de haag,
ongeduldig zonder
fourage, willen uit
de omheining, de roep
naar verse klaver naast
eenvoudig haver, uit
de strelende ogen
dromen zij van tijden,
om het bit te vieren
over onbegrensde weiden,
ik berijd hen op de ruggen
van de vrijheid, in één
sprong over hindernissen
van…
Eens zo
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.325 Je ogen streelden als een bruine oase
de eenzame woestijn van mijn wezen
en in je overspelige armen vond ik vrede,
alsof ik nooit geboren was en eeuwig
bij jou sliep, tedere duivelin,
ver van de bewuste wereld.…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen
de nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel…
Kleinood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
592 mijn dagen
achteloos spelend
met onbelangrijkheid
ja ik ging er aan voorbij
liet het door mijn vingers glippen
als zandkorrels die ik op het strand
door mijn vingers liet glijden
achteloos spelend
in onbelangrijkheid
te kort nu mijn dagen
ik speel allang niet meer
hervonden geluk
ik draag weer de liefde
het is zo licht als een veer…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 O dood, geheime nachtegaal
Die in de donkre hagen zingt
Uw nooit ontraadselbaar verhaal
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt,
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad
Over het dompe dove mos
Voort van de wemellichte stad
Naar ‘t ver en stil en duister bos, —
Ik volg u, dood, zing gij mij voor,
Ik zal niet talmen aan de zoom,
Dat ik de laatste…
voor Shang
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.317 geschreven
woon jij daar nog
in het noorden, een stad
bruin, grijs, met vreemde daken
ach meiske, in jouw land
ging mama's stem verloren
knuffels, knuffels en warmte
maar neen, het koude, dode
van te vroeg gekomen sterven
meiske waar is je moeder heen
en nog, en nog
krult de zon zich om je lippen
lijkt je mond een maan te zijn
ver…
Ontluiken
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
663 langzaam ontwaakt
de lentelucht in mij
voelt nog wel als naakt
en soms kil
af en toe
zeg maar bij vlagen
weet ik weer
ja, dat is het
wat ik wil
de geur van natte bladeren
of vers gemaaid gras
parfum naturel
zo als het in wezen bedoeld was
en kleuren zien rijpen
van groen naar
wonderlijke tinten
groots en onnavolgbaar eigen…
DE NACHT
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 als bijna sterven
dat voelt soms aan als angst
niet meer wakker te worden
de nacht kent ook haar angst
als de dood voor ´t ontwaken
helder en heel uitgeslapen
een hele nieuwe dag beleven
Uiteindelijk zorgt de nacht
voor het beste evenwicht
de nacht heelt je wonden
de nacht maakt je beter
de nacht geeft je dromen
de nacht laat je heel ver…
Het Zand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Zand
ik zie
alleen
maar
zand
Ver weg
dichtbij
voor
achter
en
opzij
alleen
maar
zand
Ik
voel
overal
zand
in mijn oren
in mijn ogen
knieholten
en ellebogen
overal
zit zand
Ik ben gek
op zand
op kuilen
duinen
en bergen
grof geel
en fijn wit
zand
Ik geniet
van
woestijn
steppe
en strand
hollen
lopen
dolen
in…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 Zo ver weg, maar toch zo dichtbij.
De afwezigheid van de emotie, het gevoel van een kerend tij.
De trillende grond onder mijn voeten, de breuk in de hemel boven mijn hoofd.
Het donker nadert, mijn omgeving door iedereen gekloofd.
Door de dichte mist is niets meer zichtbaar, daarbij verdwijnt mijn tast.…
In een volgend land
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
495 er was het verlaten
een lange weg te gaan
ver van een heem
pijlers van het bestaan
scheiding van de vogeltuin
het paradijselijke licht
tere wentelbootjes
enkel nog in een vergezicht
een glimlach
een wuivende hand
het water spiegelt
in een volgend land
waar koekoeksbloemen
in bermen prijken
het vee graast
op behoedende dijken…
Gedachten.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
931 Vele vragen uit een heel ver verleden
het leven wordt dag na dag ingevuld,
vaak vind ik de antwoorden in't heden
het leven vraagt een leven lang geduld.
Geduld in het leven, geduld in de liefde
antwoorden geloof me, die komen later,
ook zelfs al wij elkaar wel eens griefden
iedereen slaat in het leven wel een flater.…
Gedachten.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
963 Vele vragen uit een heel ver verleden
het leven wordt dag na dag ingevuld,
vaak vind ik de antwoorden in 't heden
het leven vraagt een leven lang geduld.
Geduld in 't leven, geduld in de liefde
antwoorden geloof me, die komen later,
ook als wij elkaar wel eens griefden
iedereen slaat in 't leven zijn flater.…