8759 resultaten.
luister
netgedicht
3.2 met 25 stemmen
1.527 luister, luister dan en hoor
hoe een godverlaten kind
in een lijf vol liefde schuilt
maar zijn onschuld toch verloor
ik noem je 'lieve' keer op keer
omdat ik geloven blijf
in de warmte van het leven
ondanks winter in mijn lijf
niemand die ik paaien wil
niemand die ik storen zal
in een stad gevuld met leven
is het ware leven stil…
Gebroken belofte
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
2.294 ja
Het vlees won
en stortte zich
in een wilde nacht
met de vriendin
van haar
Het late ochtendlicht
bracht hem de kater
Koppijn en schuldgevoel
tergden zijn hoofd
De loden last
van een gebroken belofte
drukte zwaar
op zijn hart
Uit liefde voor haar
bekent hij zijn schuld
en hoopt op vergeving
Hij stottert
Zij zwijgt
ademloos stil…
laat me
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.534 laat me nog dromen
van dat wat zou geweest zijn als
een maan in stralend geel gekleed
de hemel kust aan gindse zee,
sneeuw als heel grote vlokken valt
en zo het branden van mijn ogen koelt
als elke grasspriet ’s morgens vroeg
de dauwdruppel stil voelt
laat me dan snel de sterren tellen
voor dat jouw voetstap echt verstomt
en ‘t dagelijks…
Duif is dood...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
984 Stil is het nu
op straat en plein,
als bewijs
slechts een veer
hier en daar,
beslissing
van het stadsbestuur:
God spelen in het klein...
Zeg me waar de duiven zijn,
waar zijn ze gebleven,
door opruimzucht
verdreven.
Eenzaam cirkelt nog
een duif
met zoekende blik
boven straat en plein:
roek-oe, roek-oe,
ik zoek-oe...!…
Schijnlijk
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.534 Onduidelijk doch
scherp gesneden
kerven de laatste
zinnen vloeiend
langs vochtige
stromen bloedige
werkelijkheid
vertrouwen stil
verbonden met
gisteren tekent
sommige lijnen
met wazig zicht
verblind door
klamme mist
verscholen achter
donkere wimpers
ogen diezelfde
ogen grenzeloos
pijn en verliezen
op een zelfde
moment de lach…
Ik heb geen haast
hartenkreet
3.9 met 32 stemmen
1.943 Je hoeft voor mij echt niet opzij te gaan
ik heb geen ongelofelijke haast
ik sta veel liever stil bij alles
wat mij weer dagelijks verbaast
Ik zie de allermooiste dingen
de zon, de bloemen en de bomen
toch blijven het bijzonderheden
waar ik urenlang over kan dromen
De lente is al zomers warm
en echt weer mijn seizoen
ik kan de hele dag…
Golden
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.819 en ook jij
mijn lieve vriendin
bent nu gegaan
ik heb je omringd
met handen en ieder uur
werd betrouwbaar,een bloem
jaar na jaar
steeds weer voorbij
het luisteren naar wat ik zei
alles, zo diep in armen
op stukjes land, goudgehaald
en onder bomen
die nu breken
in stil verzet, getrouw aan het gras
de hoop verloren
wolken leggen…
onderstroom
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
627 De wisselende getijdestroom loopt
niet altijd parallel met het verlangen
men lijkt stil te staan en dat kost kracht
om tegen een sterke golfslag in te zwemmen.…
Verstilde woorden. Dementie 3.
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.406 Ik zie alleen een
lege mond,
lege ogen en oren,
ik zie mijn geliefde,
een stil lief mens.…
soms
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.631 Heilig zijn die momenten als je bij me bent,
Het is stil in me, ik voel alleen emoties,
Ik mis je warmte, je lach, je aandacht
Verdwenen ben je weer,
het is een sluier die ongemerkt van me afglijdt,
als die deur weer open gaat, zal je er zijn,
tot ziens, geen vaarwel.
jennemen
najaar 2007…
Op eigen kracht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
665 veengras en modder
op verende turfpaden
steun aan de wallekant
en aan elkaar
Laten we nat van de regen
tot de enkels wegzakken
in een zompig land
bij een schraler wordende zon
in de stilte van de namiddag
met alle poriën open
en je zintuigen op scherp
niets anders ervaren
dan de ruimte en de elementen
Dan houden de vogels zich even stil…
Een hoofd vol stilte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.856 In een wereld geregeerd door woorden
beweegt hij in een stil en kil bestaan,
wachtend op leven dat niet zal komen,
liefde, die alle woorden zou verslaan.
Eeuwen had hij gewacht in zijn dromen
op die ene die niet wilde bestaan;
een prinses doorspekt met gouden kronen,
die zonder woorden hem toch kon verstaan.…
Romance
poëzie
3.1 met 18 stemmen
7.933 . -
Droog af, Margot, en laat mij stil vergaan!…
Maar hij vergat
gedicht
3.4 met 42 stemmen
21.883 Maar hij vergat haar te kussen
en toen hij het kasteel verliet was het stil
achter hem,
de lucht was grijs,
de rozenhagen hoog en stijf,
er scharrelden wat mussen rond,
maar hij had haast, wist niet waarom,
en toen iemand hem staande hield en vroeg
of het al donker was
wist hij ook dat niet
en zei dat het waarschijnlijk nog licht was
en dat…
Die pijn
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.712 Ik wil gewoon voor altijd stil blijven staan
Liever hier niet meer zijn
Liever dat dan al die pijn.
Die pijn maakt mij kapot
Ik hoef niet meer, het is op.
Toch zal ik niet gaan..
Ik hou van je, dit doe ik je niet aan.
Wil je er voor me zijn
In die tijden van pijn?…
Thuishaven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.333 We zagen poezen en konijnen,
treinen, karren, soms een fiets
bouwden uit gestapeld niets
de allermooiste luchtkastelen
zilvermeeuwen gilden schril
over het schrale van hun vangst
maar als wij beide ogen sloten
murmelde ons universum stil
nu treft de blik enkel nog grijs
krijgt geen droom meer eigen vorm
schuilen vogels voor de storm…
verborgen leed
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.454 bent als een kip voor de leg
we leven in alle vrijheid
op de wijze zoals Allah het wil
het staat beschreven in de Koran
een jong zuiver hart krimpt ineen
bestemd voor vrije hemelse liefde
nu gebonden aan een moslimman
die als zoon van een norse vader
en een moeder die niet beter weet
de jonge, vrije hinde huwen zal
in een machtig stil…
senior neemt zich serieus
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.675 hoe blijft de senior
die zijn ogen graag
stevig de kost geeft
zijn blik laat dwalen
zonder enig fixeren
te innemend staren
of inhalig gebaren
naar schoonheid frivool
en luchtig gekleed
toch recht overeind
het leek de juiste tijd
mijn strategie terzake
nader praktisch te bepalen
door me te oriënteren
want al sta ik stil
ze tellen de…
Ze huilt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
742 Ze huilt
Ze huilt om alles
Ze huilt om niets
Soms is ze even stil
Ze denkt
Ze kijkt me aan
Ze prevelt zachte woorden
Ze denkt hardop wat ze wil
Ze lacht
Haar verwart haar blik
Toch weer tranen
Iets wordt haar teveel
Daar dwarrelt ze
In mijn dromen zie ik
Haar zachte voetjes ver
Ver weg van de grond
Ze snikt
Ze treurt om…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 In verste verte zie ik
Fel klievende bliksemschichten
Stapelwolken aan de horizon
Witomrand verlichten
Hemels, stil inferno
Woest in de lucht verscheurd
Mijn hart diep getroffen
Mijn gezicht grimmig wit blauw
Door flitsen ingekleurd
In dreigende kalmte
Levert Thor zijn gevecht
Nog kan ik zijn donder niet horen
Zij gaat met mijn stille…
Momenten van een vroeger nu
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.542 Op die momenten
Wanneer de bladeren kleuren
Of juist groeien
Wanneer de wereld wit wordt
Of juist groen
Denk ik aan jou
Momenten van een vroeger nu
Verstillen als tableau vivant
Op plaatsen waar je nooit bent geweest
En de wereld staat even stil
Mijn tranen vallen
Herfstbladeren in de vijver
Om wie je was en hoe ik toen was
En om hoe…
kalmte van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 dat leven heet
vooroverbuigend zie ik
in voortdurende beweging
het in- en uitschuiven van mijn gezicht
weerspiegeld in de vriendelijke plooien
van het kalm schommelende water
onzichtbaar varen al die jaren
vele dierbare verstekelingen
-wier eigen bootje ooit verging-
aanwezig en zwijgend met mij mee
dan onverwacht achter mij
hun stil…
Rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.347 Nu staan ze eindelijk stil,
bij het open graf,
en prevelen hun gebeden.
Het meisje stapt naar voren,
dapper, sterk en vastberaden,
en ze legt, liefdevol,
haar rozen op de kist.
Een paar stenen verder,
pikt een troepje kraaien,
zwart en onverschillig,
in de verse aarde.…
sterren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ‘t zwarte hongerschip
zeilen in bloed gedrenkt
waart over onze wereld
in grauwe doodsnevelen
boven de drie stille masten
schaduwen duistere harpijen
ze sturen het vliegend spooksel
doods en stil door de tijd
ziekte onheil uitbuiting en vervuiling
koude blikken minlachend gericht op
slagvelden en starende misdeelden
verdoemd in vuilrood…
Roman in twee vensters (1)
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.130 Als eens mijn lief, verveeld en boos,
mijn liefde buitensluit,
dan sterft mijn liefde, zo gewond,
stil, als dat zonlicht, op die mond,
zonder één voos
geluid.
----------------------------------------
uit: Vermoeide jeugd (1922)…
De hoer en de non
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.328 Bij zonsondergang biecht hij
zijn verlangend belang:
ooit kom ik een ander tegen
melkwit puur en rein
rozen in het haar geregen
een heilige non
waar ik stil van droom.
Een hoer zoals jij ben ik zat
lieve onzedelijke schat.…
Dat is kerst
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
3.471 We zeggen altijd weer
Laat nou eens deze keer
De woede los, de wapens stil
Het geweld in zijn geheel.…
De rol, de persoon, de waarheid..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
911 Sta je daar wel eens bij stil?
Of verkeer je ook in de;hij zei, zij zei?
Een staat van zijn buiten alle waarheden van dit leven
Geenszins jij, of ik, want wie zijn wij?
Wie zijn wij, als wij alsmaar een rolletje spelen?
Ik weet het gewoon niet meer, maar ik ben ik en jij bent jij..…
Zon op de witte daken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
882 weer wat uit te geven -
maar er is ook de zieke buur en het kleine kind dat
de dupe is van de scheiding van zijn ouders;
er is de zon die schijnt over de wit-beijzelde daken
en er zijn de dagelijks terugkerende taken:
de afwas, de auto die naar de garage moet
en de dokter naar de patiënten;
maar laat er ook hoop zijn
en tevredenheid en stil…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 in de hal hang je tegen mij aan
voor de spiegel oog je mooier
de zwarte hoed verbergt mijn
omhelzing, het landschap lokt
ons naar buiten, witte bruiden
staan uitbundig te wuiven in de zon
het is stil..…