6020 resultaten.
En dan
gedicht
2.9 met 53 stemmen
19.342 En dan denk je aan hoe mensen de zee in rennen, aan hoe dieren spelen met elkaar,
aan een jonge kat die zich verloor in de knopen van jouw bank, aan de mus
die in je hand lag. Shocktoestand. Nog nooit een mus van zo dichtbij gezien.…
De Weg.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
754 Niemand gaat er zo verloren.
Kies dus deze grootse Weg,
de Weg door God bereid:
Belooft ons mensen leven.
leven tot in alle Eeuwigheid.
Uit de Bijbel: Jesaja 25. Johannes 1.…
Waarachtig?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
677 Waaraan jij nu moet wennen, vertrouw op je gevoel
als zachte vlinders de verloren adem van mijn
ogen sluit, dan voelt mijn lichaam de hinder van
de werkelijkheid niet meer, die we kennen als
de waarheid en samen hebben ontmoet.
Deels vertaald uit : Fernando Pessoa´s,
`Quando eu morrer, filhinho`…
De Kust
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.199 Maar nog, met hun verloren wensen,
in hun berooidheid, voor de vree
die hen omgaf, stonden de mensen, -
en zagen uit over de zee.…
Het troostconcours
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.314 - Men geeuwde zeer voornaam en hij verloor.
Eén bracht er mee: een kindertijd
met voetzoekers en knalbonbons,
de geur van jute en van boenwas.
Zijn lang bewaarde eerste kies
en al zijn nederlagen in de liefde.
De mooiste ziektes, roem de fraaiste graven.
-Het kon de jury niet bekoren.…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 Het bed heeft zelfs je warmte nog niet helemaal verloren,
alsof het zich verzet tegen de naderende kou.
Hoe zal ik ooit nog éne dag gelukkig zijn na dezen?
Morgen zal het winter wezen.
-----------------------------------------------------------
uit: 'Eerste keus: liedteksten 1968-1986', 1987.…
Naakt en schuldloos ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 Grijpen wortels diep in de bemoste grond, hun
echo’s ontwaken raadselachtig en ongeremd in
lieflijke contouren uit een bovenaards verhaal,
kiemstof uit het morgendal wat nooit verloren ging.…
Verbeurd van alles
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.373 Liefde-verloren, wij, die lang al lam aan hopen,
ons dochtren met de wateren der armoe dopen
en bij geboorte spenen van onnozelheid:
ons tand-vlees komt niet bloot dan bij het bloedig roeren
van onze zonen die de opstand'ge vanen voeren
naar onverstoorbaar-dom een dommelige tijd.…
Voltooi wat Je in mij begon - een psalm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik weet het, ik kan niet verloren gaan.
Jij hebt mij verzegeld
Mijn ziel onrustig,
jaagt haar eigen hartstochten na.
Zo drijf ik van Je weg.
De vrijheid die Jij me geeft is onmetelijk
Jouw liefde een mens teveel.
Jouw trouw eeuwig.
Mijn geschiedenis, mijn toekomst.
Ze begon toen Jij sprak: “Licht”.…
beschikken over een toverkracht.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 steeds in het nest
van dat sijsje
zo gaan ze toch niet verloren.
kabouter ‘huisbewaarder’
zorgt ervoor dat de eieren
in de koekoeksklok
uit het Zwarte Woud
in Duitsland komen.
zijn werk is zwaarder
hij klimt in bomen.
dat extreem klein ventje
heeft nauwelijks een thuisland.
hij leeft meestal verborgen.…
Troostvogel
gedicht
4.0 met 30 stemmen
9.154 Wanneer je soms iets naars beleeft
Je mag niet uitgaan door de regen
Of slaande ruzie hebt gekregen
Met iemand waar je veel om geeft
Als speelgoed door een mankement
Niet meer zo leuk is als tevoren
Je kwartje ergens is verloren
Kortom, als je verdrietig bent
Dan komt de vogel met een lied
Je hoort hem maar je ziet hem niet
En als hij…
Leugendans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
634 partner die weet hoe het moet
Hij weet hoe je te paaien
Hij weet dat jij het prettig vindt
Om in het rond te draaien
Je ziet dan niet wat er gebeurd
Het dansen maakt je dronken
En zo kan hij veel makkelijker
En langer met je pronken
Het is echt als een mooie dans
Van twee die echt bekoren
Maar wacht totdat de muziek stopt
Dan zijn ze echt verloren…
Eén woord, eenvoud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Maar dat ene woord, heeft in mijn zicht nu, één ding verloren,
zijn eenvoud.
Nu zie ik, vogels ze gaan op reis om het warm te blijven houden
Nu zie ik, ze herhalen hun weg, bouwen tot aan een volmaakt nest.
Ook zie ik gestruin op straten en pleintjes.
Is hun honger nooit gestild, vraag ik me af op dagen van nu?…
Binnen Wereld
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 dirigeert z'n vissenschool synchroon te zwemmen
Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen
Dan: duisternis, een blauwe vinvis werpt zijn schaduw neer
Enorme stormen, wolken zand ontregelen 't verkeer
Te midden van dit groots krioelen wordt de taal geboren
Althans de conductieve zingtaal van sirenenkoren
Atlantis, het verloren…
Mijn spoor
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
560 Opnieuw een tikkeltje gesloopt
maar toch mijn onuitputtelijke kracht
die mij opnieuw weer op een ander spoor bracht
ik ga door
op mijn eigen spoor
waar ik vond en verloor
maar
zal vinden wat ik al heel lang hoop te vinden
ik zal mij ooit weer binden
en gaan voor samen zijn
doelbewust zal ik verder gaan,
wegkruipen in liefde, is zoveel…
De toeschouwer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Hij haast zich om al die verloren
gewaande tijd. Zijn ogen weten wat
het begeren kost. Als het leven een
andere bedoeling tost. Kruis of munt,
Wat zal het zijn? Een toeschouwer zal
altijd de verliezer zijn.
Hij weet het niet hebben wordt niet
benijd. En ook dat van wat je niet
hebt raak je nimmer iets kwijt.…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 kleine vensters
die een veilig uitzicht over
het veld bieden
er zijn bossen en lage weiden
waar licht als vrede belegd in
een krinkelende baan overtrekt
het huis in kamers verdeeld
lang met jaren vertrouwd
een hoog huis waar schaduw
krimpt zich uitbreidt en met
diepe aandacht over spiegelend
water strijkt
de hartstocht verloren…
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Traag stroomt het water deze zomermorgen
droogte hogerop heeft de rivier zijn kracht ontnomen
en zoekt in het ondiepe, resten van verloren krachten.
Laag vliegt een zwaluw over 't water wat duidt op regen
een vis met lef, hapt naar de zelfde prooi
wie zal het zijn die nipt de smaak van 't vliegje miste?…
Winterregen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
402 Door het overvloedige worden straten en wegen
herboren in een heus plassenland waar je luistert naar
het gulzige en slikkende water die zich een weg baant tussen
de kale bomen, een winterslag strijdt tussen verloren en gewonnen.…
KRUISGESCHIEDENIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 kunstzinnig openbaren
als een reusachtig kruis keurig getimmerd
dat fier en overwinnend naar de hemel wijst
dringt in denkende oren en zenuwen
van schrijvers en scheppers der toonkunst
om in moedig woord en stemmingsvolle wijs
kracht en glans aan het geloof te geven
Jezus' wegwijzer van dood naar leven
moge in het dagelijkse bestaan
bij kleine verloren…
The Peanuts
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 Ze waren al ruim tien jaar in ons land
Die 'elckerlyck', licht gefrustreerd maar lief
Aandoenlijk, hulpeloos en sensitief
Ik leerde ze pas kennen uit de krant
Die hond maakt volgens mij nog steeds furore
Hij 's wijzer dan de kinderen in de stad
Al droomt hij van de roem die hij nooit had
Zijn naam gaat in 't hiernumaals niet verloren…
Havenlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
610 haven
De lisdodden wilde jij,
die moeilijk los te krijgen
Op ‘t havenhoofd dat volgegroeid,
met rozebottels,
de planken van de steiger los
daar, aan het einde
beiden ‘t havenlicht omklemmend
daar stonden we
en praatten w’ over boosheid,
ik vlug geïrriteerd naar jou
Toch waren we zo goed bevriend
Hoe kon dat nou
W’ elkaar verloren…
De laatste akkoorden
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
883 Zijn stem, een echo van verloren
tijden, een melodie die te breekbaar is om vast
te grijpen, zijn woorden als zachte regen op het asfalt van
herinneringen, waar we zijn liedjes altijd weer vinden, ook als tijd hen vervaagt.…
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 Onder banken waar niemand
meer luistert, plukt hij traag betekenis uit
stilte, zoals een dichter zoekt naar woorden die al voelen
voor ze klinken — in zijn pientere ogen leeft iets wat wij misschien verloren zijn.
En wanneer hij opstijgt, is het
geen sprong maar een gewoonte, een cirkel
die elke keer weer terugkomt bij wat blijft.…
Prik van belofte...phoehahaha
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
304 Ze testten te snel, ze wogen te licht,
wie vragen durfde, verloor zijn gezicht.
Een oud mens bezwijkt — "bijwerking klein",
de cijfers verdwijnen, de stilte blijft zijn.
Politiek knikt gewillig, met nijdige praat,
het dient het volk, klinkt het kwaad.
Maar achter de schermen rinkelt de kas,
en waarheid sterft waar het geld ooit was.…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 De
geur van vochtige grond stijgt op, en even voel ik hoe ook in
mij iets loslaat, niet verloren maar opgenomen in de fluistering van de herfst.…
Nieuw jaar 2026
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
489 Het is extreem druk bij 112, was het bericht
Alleen bellen bij levensbedreigende situaties, stond er
Met telefoonnummers van politie en brandweer erbij
Dus ik was een beetje voorbereid toen ik vanmorgen het journaal keek
Maar toch
Je hoopt tegen beter weten in
Dat mensen verstandig zullen handelen
Niet dus
Het verstand heeft het verloren…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
240 En als je ontwaakt, in het ochtendgloren,
weet dan, mijn liefde gaat nooit verloren.
Dus wees niet bang, lieve vlinder, zo fijn,
ik zal altijd aan jouw zijde zijn.
Niet tastbaar, niet zichtbaar, maar diep in jouw hart,
vinden wij elkaar, nooit meer apart.…
Tussen vieren en wegkijken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
222 Die risico namen, die verloren,
zodat wij nu kunnen leven
zonder angst om wie we zijn of wat we zeggen.
Tegelijk is er iets ongemakkelijks.
Want terwijl wij vieren,
zijn er plekken waar vrijheid ontbreekt.
Waar mensen zwijgen omdat ze moeten.
Waar keuzes geen keuzes zijn.
Dat is niet ver weg.
En het is ook niet nieuw.…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Naam in bladeren
gedragen door avondwind
wortels zwijgen stil
Onder de oude boom blijf
ik soms staan, nog voor wind ligt en vogels
zwijgen, alsof je naam nog tussen bladeren hangt en iets
bewaart wat niet verloren ging, maar dieper wortelde in alles wat ik ben.…