27001 resultaten.
SINTE NIKLAAS
poëzie
3.5 met 4 stemmen
3.203 Hij komt aan de deuren kloppen,
Waar er goede kindren zijn;
Hij brengt paarden, trommels, poppen,
Lekkerkoek en marsepein.…
Collecteren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.899 krijgt inzicht
in de mensen om zich heen
Die chique vent met al z’n euro’s
geeft van z’n rijkdom er slechts één
Terwijl die vrouw met al haar zorgen,
zij die met haar kind armzalig leeft,
van haar schamel beetje steun
spontaan en gul een tientje geeft
En dan is er nog dat wijf, dat schreeuwt:
‘Van mij geen euro hiero
Geen gelazer aan de deur…
Ylkoorts (1)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.387 Een pesthaard likte aan onze gevels
Met adem die roet tegen de deur afzet.
Besmet door haar pijn
Holde ik door het parfum van sparren
Het zilvermeer lonkte
Dreef me naar de rietoever.
Lippen, schilferend door de droge vrieswind
Plooiden van spijt
Hoe kon ik haar koorts vergeten?
Hoe haar snik vergrendelen in een geheime doos?…
een boerke
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
2.408 boerke
Getrouwd met een boerinneke
Die heel veel hield van minneke
Dus kreeg ze 7 meiden op een rij
En daarmee was haar man
Bastiaan de Guyt werkelijk ook duvels blij
Hij had voortdurend ene glimlach op de snuit
Als hij met anderen over deze dochters sprak
Want ‘t was me wel mirakels heerlijk Hollands fruit
Der kwamen vrijers aan de deur…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 Bij het raam leken de sterren
te bewegen aan het firmament
opende de deur in kamerjas
handen op de rand wachtte ik buiten.
Uit de schaduwen van het donker
lekte licht, maakte grijs
een boom, een schuur, een kat
die net als ik ongerust was.
Op straat verschenen mensen
herkende ome Piet en tante Jo.…
Verdwaald
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.068 begrenzingen van waar je komen kan
Hindernissen naar waar je komen wilt
Soms pas op het laatste moment opgezet..
..het zien van de uitgang, maar er niet kunnen komen
Slechts één kamer, waar de angst verdwijnt
Je veilig bent
Geen risico’s zijn…
Je slapen kan
Je eten kan
Je leven kan
Je bent wie je bent..
.. maar alleen
Een blik om de deur…
Als de liefde niet bestond
gedicht
3.6 met 300 stemmen
349.490 Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou het strand de zee verlaten
Ze hebben niets meer te bepraten
Als de liefde niet bestond
Als de liefde niet bestond
Zou de maan niet langer lichten
Geen dichter zou meer dichten
Als de liefde niet bestond
Nergens zouden bloemen staan
En de aarde zou verkleuren
Overal gesloten deuren…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 De dood is binnen
maar de kruisspin naast haar deur
vertrekt geen spier.
Haar dagen vergaan als rook
van vuren op het strand.
Zij schroeft zich vast
in het verleden en ik
spiraal naar verse lucht.
Buiten ligt het bollenveld
braak en bloeien papavers.
Gelaten wacht zij
tot de wurgende slang
haar te na komt.…
Jouw seringen.
netgedicht
3.1 met 36 stemmen
2.709 leeg
De koffie smaakt niet meer
het fruit wacht
tot jouw hand het weer beroeren gaat
en het wegneemt van de schaal
met herinneringen aan de geur
van jouw seringen
In de spiegel zie ik niets
van wat ik had verwacht
van deze nieuwe dag
die lijkt op vele andere:
ik zie maar niets veranderen
ik sleep me er doorheen
Ik sluit de deur…
Laten gaan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.745 Gelaten laat ik je gelaat gaan
Verdwijnende beelden
Uit mijn geheugen vandaan
Wat we kwijnend deelden
Vervaagt langzaam aan
Als een hartendief in de nacht
Die oordeelde
Dat nu,
Met al je deuren op slot
Hij geen recht heeft van bestaan
Gebogen buig ik voor het oog
Kritische veroordelende blikken
Duale beoordelende dialoog
Verandert in…
Grijze muizen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
573 De Balkenendenorm wordt de deur uitgewerkt.
En wij, het kiesvee, moeten het accepteren,
de hebzucht van de politiek is niet te remmen.
Dan maar een keertje massaal NIET stemmen ...
of zullen wij het nooit gaan leren?…
Kinderkopjes in de regen,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
938 vurig in
gestolen blikken, om zich in
de dubbele moraal te schikken,
waar een mens de lust moest
reven, laat vuur op kusten van
liefde te stranden en in de haven
van liefde te verdrinken, waart
de tijd en toga door nauwe stegen,
samen met een avondklok van schijn
te klinken met een valse schaamte
als ethiek vermomd, dacht dat
deuren…
Ballade
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.017 Alleen ben ik ter venstere, ter deure,
Alleen ben ik, in eenen hoek gedoken,
Alleen ben ik, om op te gaan in treuren,
Alleen ben ik, stil weg of uitgebroken,
Alleen ben ik, het is mij wèl gegeven,
Alleen ben ik in mijn vertrek beloken,
Alleen ben ik en zonder vriend gebleven.…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.
En nergens zweeft een zweem van gerucht:
Een lege zaal waar 't geruis is gevlucht
Met het sterven van 't roezelig feest.…
Het huis alleen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
950 Met de verkoelende westenwind
waaien de stemmen mee van het strand
over het warme zand het huis in
Krakend houtwerk van zwellende sponningen
tikken van gespannen glas
Op de overloop draait het stof
zijn rituele rondjes in het licht
vallend vanuit een bovenraam
Een deur smakt dicht en haast
gelijkertijd ruziemakende stemmen
de één hoog, de…
arm
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
821 Wij sluiten alles hermetisch af om
ons te beschermen tegen het gespuis
Zij slapen met open ramen en deuren
Wij leven met de mobiele telefoon, de PC en de TV
Zij zijn verbonden met de hemel, de zon, het water
groene velden en de schaduw van de bomen
De moraal: zijn zij arm, ver van de bewoonde wereld,
of zijn wij het...…
Huis
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
802 Vergeef ons onze schelmenstreken,
sluit voorgoed de deur en vervolg
de sleur tot nader orde.…
Zwaar
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.222 En dan rolt de wagen, raatlend
lijk de donder, deur de straat,
wijl de ruwe knecht gedurig
vloekend met de djakke slaat.
----------------------------------------------------
uit: Dietsche Warande en Belfort (1906)…
Naaldhakken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Inmiddels ga ik met een zaagje langs de deuren
van elke schoenenwinkel, om die zooi te snoeien,
en als de eigenaren dan beginnen te zeuren,
toon ik ze de hoeven van een paar koeien.…
niemand kent me zoals jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 terugkijk in de tijd
naar vroeger vol
herinneringen
Wat is er toch gebeurd
in en om mij heen
dat jij nog wel weet
wie ik ben
Waar ben IK gebleven
tussen alles wat
ooit was en
is geweest
Jij kent mij zoals ik was
ver terug in de tijd
mijn eigenheid en
mijn echte ik
ik zoek mijzelf in alles
om mij heen, in ruiten,
glazen deuren…
familie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.485 Wel een deur die open staat;
een luist’rend oor voor al jouw praat;
‘n vertrouwd adres waar je kunt schuilen.
Samen lachen, samen huilen
tijdens feesten of verdriet.
Een familieband is heilig en die
veiligheid verbreek je niet.…
Memoire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 je voorbij varen
langs aanlegplaatsen van weleer
soms ver in de verte terug
wil ik de weg van mijn geest verklaren
keer op keer zoekend naar de sfeer
en markante jaren
verborgen als het ware
of zijnde achter de rug
door de glazen van heden
wordt nog steeds veel gemeden
de ziel doorsneden
opgeroepen in diffuus licht
waar soms oude deuren…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 Bij boos afscheid zouden we deuren
bruusk, bruut dicht willen smijten,
maar vroeg of laat gieren de kieren.…
4 mei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 Op 4 mei herdenken we de doden en slachtoffers uit de 2e wereldoorlog
Om acht uur twee minuten stilte uit respect voor de slachtoffers van de oorlog
Ik denk aan wat mijn oma mij vertelde
Mijn opa was gevangen genomen en ontsnapt
Van Arnhem helemaal naar Utrecht gelopen
Toen zag mijn oma hem voor de deur met ingevallen gezicht en zijn tenen kwamen…
Kersen in december
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
687 '
van in de hal en slaat de deur reeds toe.
Hij rept zich naar de bushalte
waar een joelende bende wacht.
Ik vraag mijn vrouw:
'Vergat je de kersen niet
in zijn brooddoosje?'
Zij zegt verwonderd:
'Kersen in december?
Ben je mal!'
Even bespeur ik een glimlach
in het reeds vervagende spiegelbeeld.…
in winters landschap dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
568 doelloos door de velden
vele akkers zijn mooi wit bevroren
ja, een dergelijk landschap zien we zelden
ik voel me een kind, zo volledig herboren
de zon hangt nu laag boven de akker
haar warmte streelt het zachte ijs
het ijs wordt nu stilletjes aan wakker
en dit wil ik niet missen in dit winterparadijs
want de ijskristallen openen alle deuren…
Abgeführt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Door het duister stampen ijzeren zolen
en af en toe wordt op deuren gebonkt
en menigeen houdt zich verscholen
bij het schreeuwen van bevelen
houdt men de adem angstig in
bij het naderen van zwaar geronk
terwijl in het spaarzaam licht van een lantaren
weerschijn van helm en banjonet blonk
“Herr Cohen?”klonk snauwend de vraag
“Mit kommen!…
Zielenrust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Als tijd het behaagt, deuren geen slot
machtig en krachtig genoeg dicht houden
openen zich andere ramen die zicht geven
als per omgaande paden zo lopen en ladders
sterfelijkheid toegang geven tot gewelven.…
Bouwstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Geef mij aarde waar ik op kan staan
palen om het huis te dragen
stenen om de muren op te trekken
balken om een vloer te leggen
hout om te bekleden, pannen voor het dak
trappen voor omhoog of naar beneden
draad waardoor de stroom kan gaan
koper die 't water naar de kranen kan geleiden
deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat
leg…
O DAT VOORJAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 O dat voorjaar:
het is wakker worden
je ogen uitwrijven het gordijn openen
de laatste slaap verdrijven
de zon zien glimlachen
en hopen en dan zeker weten
het wordt een stralende dag
het leven overrompelt met een gulle lach
de oer energie pleegt natuurlijk overal
z’n te verwachten overval
knoppen barsten open
zet m’n deur op wagenwijd…