Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

Alles slaapt

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.370
Stille slapende mensen in de zwarte duisternis doodse rust, stilte en leegte bevestigen de duistere nachtelijke aanwezigheid. Alles slaapt, en toch iemand die wakker is. Alles slaapt, maar mijn hart is wakker Mijn hart klopt, spreekt en overlegt. Dingen die in de dagelijkse drukte dreigen te verdwalen.…
Cor Pierik16 november 2007Lees meer >

soms

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.068
soms voel je je rot soms zie je het allemaal zwart soms zit je even op stot maar al snel is er weer warmte in je hart soms blokkeer je even en lijkt alles langs je heen te gaan heel soms wil je zelfs niet meer leven maar daar weet je je doorheen te slaan soms weet niets je meer te raken en in je ziel zie je een traan een traan die zich…
Ballerina2 januari 2008Lees meer >

mijn onrust fietste ongestraat

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 805
onzichtbaar was de draad die ik vanmorgen vond mijn onrust fietste ongestraat reed mijn gedachten rond in zwart met lange mouwenmaat ik voelde hoe de wond ging trekken tot ik jou als mijn bestemming vond de hemel brak toen ik je sprak je las in letters op de grond de zon scheen op mijn rug mijn woorden waren stug haperden in nieuw gesproken…

het verborgene in plooien

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 849
ik zag je bergen kleurig landschap glooien je rots onzichtbaar in ver perspectief ik voelde het verborgene in plooien maar had het zonlicht en je geuren lief ik zag je water vallen langs de breuken het zwart van de ravijnen donker diep golven moesten vaak een uitweg beuken als jouw rivier haar stroomgebied verliet je passie moest ik los…

Olla Vogala

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.511
Maar ik, ik kleef hier vast aan perkament vol zwart en traan en voel het blanke vel zo vloeibaar op uw borst hier in mijn cel tot alles stolt - alleen gemis is permanent. Alle dingen worden mij te inghe. Wie geneest de smart van geest en hart ? Het dicht in moedertaal ? Ben ik een bard ? Hoe bloedig ver is nu uw zoete zingen...…

Tranen van ongeluk

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.504
Nietsvermoedend zitten schrijven Agressieve muziek, volume 12 Gewoon wat zitten pennen Pessimistisch, cynisch waarschijnlijk in uw ogen Emotioneel weinig aan de hand Fysiek de topsporter die ik ben Mee schreeuwen met de muziek Drummen in de open lucht Ineens de tranen op het papier Alsof mijn gedicht verwoest moest worden Uitlopende inkt, zwarte…
Jos Govers7 januari 2004Lees meer >

Podiumparket

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.328
de stilte valt omlaag als het licht verdwijnt en het podium grijnst de gordijnen open, traag een zwarte stoel troont het gevoel in een leeg decor hij wacht alleen gelaten en verstomt het praten even ...…
Verdano7 februari 2004Lees meer >

Achterlaten

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.084
Een zwarte wereld, Met heel erg weinig licht, De kleuren waren verdwenen, Weg, ver weg, uit mijn zicht. Voor de buitenwereld was ik, Die altijd vrolijke meid, Maar van binnen was ik, Dat vrolijke gevoel kwijt.…
Ytje Holtrop18 februari 2004Lees meer >

Schenken

netgedicht
3.7 met 101 stemmen aantal keer bekeken 39.572
Uit een fles vol zwart verlangen schenkt hij zonder enig maatbesef zijn verdroogde glas vol slangen alom sidderend voor zijn lef De verstilde hartstocht komt tot leven de passie nu ook huizenhoog haar silhouet lijkt vaag te zweven en hij wrijft zijn tranen droog Heel zijn wezen nu vulkanisch de aarde trilt achter ontkurkte gloed elke beweging…

in ruil voor een aalmoes

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 808
met mensen te leven mezelf te geven in ruil voor een aalmoes lach om erkenning die ik nooit zag ik koester het kind in mijn diepste geheim zij mag er niet zijn in ons creatief spelen het kan niemand iets schelen dat zij er is laten we dansen in dreigende buien spelen met regen die hoost tegen puien schichten verlichten het zwart…

madrid

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.130
ik mijn blik weer omhoog richt en mij spiegel in een blauwe hemel spoelt de regen mijn tranen het dal in waar rivieren stromen naar oceanen van verdriet vermengd met bloed van onschuldigen verlaat de zon ook weer deze dag en in het bange duister begrijp ik de bleekheid van de maan als hij in de nacht de wereld aanschouwt en het zwart…

Verdronken kasteel

netgedicht
4.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.561
En verlegde tijd zich ondergronds achter oeverende uiterwaarden als een wak in lage Maas -men noemt het verdronken dit beeld dat eilandde als dak- het water brak en sleep keerde de stenen terwijl algen verweerden, zwart als pek op deze plek, die ik droomde, slechts vermoedde, op het schijnpad de verbeelding van een vesting zo…

Geboortestad

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.497
De welvaart is voorbij, De schepen liggen rottend in de haven En door het touwwerk vliegen zwarte raven: Het is gedaan met vloot en visserij. Waar is het volk van dit verlopen tij? Men zag het vroeger langs de kaden draven, Het is vergeten nu of reeds begraven, Prooi van zijn laatst, onheelbaar averij. Voorgoed gedaan?…

Pesten! Stop daarmee!

hartenkreet
4.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.397
Elke dag met blokken aan mijn voeten stap ik naar school met angst gedragen door plicht die roept geslagen, uitgelachen steeds opnieuw vergeten heb ik het tellen van talloze blauwe plekken ik kreeg steeds weer alle schuld al deed ik niets verkeerd mijn zwarte kleding deelt in mijn droefenis zo hoop ik onzichtbaar te zijn in mijn…

Wintertijd

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 954
Donker ligt het groen te derven in de zwarte stilte van kluiten klei. Ik kruip onder dekens van dagen die niet meer te verteren zijn.…

Vleugelwoorden van liefde

hartenkreet
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.052
zacht omlijnd beparel ik vleugelwoorden van liefde tot één langs gastvrije bogen die bewegen het neemt je mee over zeeën van tijd zwart op wit, zoals altijd zoals je voelt in de cirkel van raaklijnen die liefde verbindt rond jezelf en anderen vanuit de wereld aanreikend vol raadselachtigheden in het theaterdecor van het…
Quicksilver20 november 2008Lees meer >

Voor jou

gedicht
2.3 met 331 stemmen aantal keer bekeken 69.097
Heb je net je astrakan muts afgezet, en vallen nu je zwarte krullen warm naar het papier? Slaat het licht van deze bladzij op in de goudspikkels van je ogen, glimlach je gelukkig, nu je merkt dat ik dit weet, en breng je ook je donkere lippen zo dicht bij de woorden da het lijkt of je ze gaat kussen?…
Hans Warren12 januari 2019Lees meer >

Kosmosgedicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Het zonnejaar is als een wereld die onverschrokken voortsnelt in het heelal van lichteeuwen doordraait in een tijdloos zwart. Het uitgeputte leven slaakt een donkerrood verzuchten. Breeduit verdampt de zon in wolken vol aan dromen.…

Dreiging van het beest

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.363
Na jaren verder weg dan ooit leek geluk weer wat dichterbij misschien wel voor het grijpen tot de dreiging van het beest weer plotseling genadeloos broos herstel de grond in boorde herleven weer veranderend in angstige onzekerheid hoeveel cellen kozen reeds de zwarte zijde van het beest hoeveel cellen pleegden verraad aan hun tak: het…

Wat later blijkt

gedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 13.768
Onthouden we dus van deze dag een breekbaar soort verloop Een maatpak en een zijden das een kamerjas, een strak verband een ingeblazen hoop een blok dat weegt op jou Hier nemen we nu de ruime baan de weg die leidt naar een nieuw oord Vernemen we dan uit goede bron een verstrakking van de graat Een geruite rok, een zwarte speld een doorkijkwaas…

Almeerse herfst

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 706
Het woord van vroeger ‘ gij zult niet begeren’ keert terug, maar zonder strenge, zwarte hoed. Er is genoeg, genoeg om weer te leren en deze herfst maakt rauwe bonen zoet. Daarop kan ik de hele winter teren.…

Sluisje bij Eemnes

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
Op de grens van wind en water Bewegende wimpels, streep in de lucht Klotsend het kluiswater en aan de einder Wieken de tweetakt vleugels voort Op de grens van warmte en regen Wenkt de wal vol ongeduld Aan groen uitgeslagen touwen Trekt de patrijspoort en de mast Twee identieke zwart-gele fietsers Snijden geruisloos de polder in Een poes…
Meerdichters30 september 2006Lees meer >

Afscheidsreceptie

hartenkreet
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.524
Neen, geen tranen, hier zou blijdschap moeten leven omdat het in zo`n draaiboek staat zonder paraplu’s en zwarte mantels onder regie in eigen stijl wordt Moët & Chardon met zwaard onthoofd bruisend als het leven sterft een lach onderwijl speelt de coverband “Let it be” .…

Wachten

poëzie
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Maar 't ondoorgrondelijke zwart Kiert nimmer open voor uw voet. En 't jagend bonzen van mijn hart Draagt niet tot u, die kòmen moet, Die mòet en die niet komen zult, Niet komen zult, hòe lang ik wacht. En mijn wanhopig ongeduld Verschrei 'k ellendig in de nacht.…

Fingerspitzen

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 806
zij vinden afzonderlijk dan wel te samen hun weg over met ivoor beklede naast elkaar gelegen zwarte of witte toetsen die buigend bewegen voor mijn tien vingers in gelid doch vaker in een sprekende verhouding uitgespreid de klavieren poetsen op weg naar een kleurige klank om de verwachting na te bootsen die in een ritmiek van noten…

Levenslang afgestemd

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.269
zij hebben zich afgestemd op hun natuur en vuur zwarte ogen mededogen anders gelukt het niet ongelijke passen naast elkaar liever niets opvallend niets dat aandacht trekt of ontkoppelt zwijgend tussendoor met weinig woorden zijn zij van zichzelf ontdaan voordat zij de eer naar zich toe trokken wederzijds te krijgen dat zij niet…

Wie nog tranen heeft…

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Wie nog tranen over heeft of daar tegen moet weren, zal opgaan in een wereldzee, waar zwarte zwanen leren zich te spiegelen met de sterren mee. Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig stof, géén pakkende gelijkenis en worden gedachten snel geschiedenis.…
Pama12 september 2009Lees meer >

Leegte bevriest mijn ziel...

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.395
Het moment van afscheid bevriest mijn ziel als de dood je meeneemt ver hier vandaan Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…

vader

netgedicht
2.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 3.345
De gekromde vingers van zijn hand die zwart – wit wijzen, nooit vragen het lichaam dat wegbuigt de keurig gepoetste bruine schoenen alleen zijn pak is grijs. Hij is niet groot, de oude man maar de stem is scherp, als de vouwen in zijn broek snijdende woorden gaan levenslang mee maar hij slaapt goed, en hij eet goed.…

Rijp

gedicht
2.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.875
Toen, bij een berk, als uit zijn stam geboren en daaraan vastgegroeid, iets zwarts. Een vrouw. Ik zag niet of ze, van haar uitkijkpost, alleen naar mij of nog iets anders keek. Maar toen ik op haar toe kwam lopen, leek ze zich in lucht te hebben opgelost: de sneeuw was onbetreden; nergens sporen.…