7678 resultaten.
Hij vertrok in de nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
572 hij vertrok in de nacht
zo plots en onverwacht
geen deur was geopend
niemand had hem zien lopen
alle luiken bleven zelfs dicht
en nergens lag een bericht
het laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die…
Omstrengeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 Het is niet meer
wat het was, vaak
ben je er niet, niet bij mij
liefste, dat is niet goed
want je houdt van mij
Jouw ranken groeien dicht op mij
tralies om mijn vrijheid, liefste
dat is niet goed voor mij
niet goed voor jou
Jij wilt wel aan mijn hand
de wereld ontdekken, trots
de prinses laten zien die jij leidt
aan jouw vaste hand,…
Je weet dat het kan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
469 Corona ontwrichtte verbijsterend veel
(het dichten daarover viel eerst veel te zwaar).
Het drong zich naar binnen, er bleef weinig heel.
Een knuffel werd afstand, een kus slechts gebaar.
Een vijand die “eigenlijk” niet werd verwacht,
Vernietigde levens; het heden werd “toen”.
Maar zorgers en dokters ontwikkelden kracht.…
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 als genarcotiseerd staren we
naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid…
Dodelijk virus
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
655 In de koperen deurknoppen kun je je spiegelen; brandschoon
Het huis vol idealen; met de deur dicht
Loom sluipt de kat rond de boom; op flanellen sokken
Tijgerslank langs de dagen van onbehagen; talrijke dode vogels
Wij wetende van hun zingen; gefluit in' t ochtendlicht
Dauw schittert op hun veren
De kosmos waar we doorheen moeten; de vreemde…
Wat een wisselende meningen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
590 Nee, geen dichte gordijnen, maar binnen blijven
niet met meer dan 1 persoon langs bij.....
om gezond te blijven.
We haten regels, we bespugen degene die ze oplegt
toch zijn er die zeggen:
ik heb er geen moeite mee?
Waar het aan ligt, geen idee maar ik weet:
dat gezondheid op 1 staat.…
Nieuwe sterfelijkheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 Voor haar was het zeer belangrijk
Representatief te zijn,
Maar de modezaak is dicht.
Prozaïsch misschien, maar ik zeg
Nog een keer, mensen zijn het
Beroofd van hun gezondheid.
Dat is de wet van de natuur,
Wij eisen slechts beschaving,
Een festival doet ons pas goed.…
Tevreden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Zwevend met mijn ogen dicht.
Het is slechts een illusie,
alleen een oude foto, jouw portret.
Door mijn nog zo groot verlangen,
zijn deze sentimentele gedachten, in gang gezet.
Ik zie mijn rimpelige handen,
denk aan mijn grijze haar.
Ach, ik moet maar tevreden blijven,
we waren immers vijftig fijne jaren bij elkaar.…
Openbaar kunstbezit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Openbaar kunstbezit:
de brandweermannen trainen
in de Seine, in het galante park
spelen veertig mussen
met zondagskinderen, en
olie en zand varen gestaag
door het dichte net
van krioelende mensen
Bij de nieuwe brug knijpt een schip
twee dekken scholieren uit:
een lang lint oranje petjes
golft boven de brugleuning
naar de overkant en…
Voor betering vatbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Waar je niet, waar je nooit in wilt lopen
Stofzuigerslang van de eeuwigheid
Opsomming wordt enkelvatting
Het moment bepaalt vast het verder verloop
Als een wind die opsteekt
Om tot het laatste te blazen
Als het laatste uur vast schertsend
Een keer plagend de klok slaat
Draai je snel om naar voren
Maar ook die deuren zitten plots dicht…
HIJ VERTROK IN DE NACHT
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
610 hij vertrok in de nacht
zo plots en onverwacht
geen deur was geopend
niemand had hem zien lopen
alle luiken bleven zelfs dicht
en nergens lag een bericht
het laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ergens in het stille bos koeren duiven,
ik loop er in dichte mist gevangen,
zie hoe ijspegels, die aan bomen hangen,
zacht en weemoedig rinkelend wuiven.
Bij het ven zie ik plots mijn vader staan,
op het ijs liggen dode meeuwen,
heel lichtjes begint het te sneeuwen,
vader kijkt mij doordringend aan.…
Het bivalente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 ik schoof
het vroege
ochtendlicht
van heel ver
nog even dicht
kneep ogen samen
maar voelde
hoe de zorgen
naast mijn bed
ook weer zoals
dagelijks hun
plaats innamen
ben opgestaan
heb de gordijnen
opengedaan in
een vriendelijk
welkom voor
deze vreemde dag
zal ik alles op
een rij zetten
of de ellende
van alledag als
handbagage…
Fluisteren in de wind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 Dan hoor ik dat je altijd dicht bij me zult zijn
En me troost in al m'n pijn.
De wind neemt ook m'n woorden mee..en fluisterde hoeveel ik van je hou.
En niemand kan ze horen..ze zijn alleen voor jou.
Ik fluister dan dat ik je mis.
En dat er voor jou een speciaal plekje in m'n hart is.…
Alex uit Ivanovo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 horizon te aanschouwen
moet je in de verte kunnen kijken
fluister je langs de wind
van het naaiatelier
aan de gehorige kade
donder en bliksem
doorklieven de
eenzame regenavond
in de rivierenbuurt
van de geliefde oude stad
en je blijft niet naakt naast me liggen
omdat je zonder kleren bent geboren
je kleedt je aan en duwt de deur dicht…
Episch ge-ik
netgedicht
1.9 met 21 stemmen
673 'Dicht niet zo dichtbij me',
sprak de schrijver. 'Hou het algemeen.
Wat IK ervan vind, wordt meestal ijdel.'
Zo dacht hij bij zichzelve,
emoties strelend, wegend
voor het decorum van zijn ziel.
(Zo'n trigger moet toch zeker
zijn inzet vijzelen. Of wijzigen...)
Hij wist het niet.…
Warmte van gedeelde stilte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.411 Ik drink uit de diepste poel
van je liefdevolle hart
wij ontmoeten elkaar
in donkere minuten van de nacht
samen in zoete duisternis
elkaar stevig vasthouden
ik hou van je, dit zijn mijn woorden
nu je mij dicht bij je hart hebt
houd je hand vast en droom urenlang
in de liefde die onze liefde is geworden
nu je weer samen met mij in…
Niksen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
154 Ik kan gedichtjes lezen,
Of ze schrijven, lekker soezen,
En denken aan niets,
Met mijn ogen dicht gesloten.
Ik observeer graag poezen,
Die zijn kunstenaars in niksen,
Kunnen urenlang soezen,
En als ’n gek door ’t huis razen.…
oud en nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 stram staan de bomen, zwart en grijs
eens levendig en licht
en vrolijk lachend in de wind
nu zijn hun harten dicht
de avond streelt mijn haren zacht
en kust mijn tranen stil
ik ben alleen in het heelal
waartoe? en om wiens wil?…
De breker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
87 Ik zie in het vage avondlicht
evenveel als met mijn ogen dicht
Een vogel klapwiekt ongezien
het geluid van niets, misschien
verdwijnt ook mijn stille hart
voorgoed in het eindeloze zwart
Nu is de dag voorbij, dat weet je
Het water klotst een beetje
waar onder aan de trap paraat
de lange donkervreemde staat
Hij heeft jaren op mij gewacht…
Donna Quichot…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
107 Reuzen versperden haar pad
en zij vroeg zich af
wat ze daar deden
in de dichte mist
hun armen graaiden
in de ledige lucht
een dreiging waarvan
ze niets zeker wist.
Was dit haar verbeelding
of waren ze echt
ze oogden als een leger
heel groot, sterk en fel
als krachtige macht
die eigenaar was
van alle ruimte
rondom het veld.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Niets kwam er dan goudgeluid,
ik stak mijn armen uit,
die blonken zo eenzaam licht,
ik sloot ze rondom me dicht --
ik ademde diep in mij
't goudkoude dat over mij
hing als een droge mist --
ik had me zeker vergist.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Niets kwam er dan goudgeluid,
ik stak mijn armen uit,
die blonken zo eenzaam licht,
ik sloot ze rondom me dicht —
ik ademde diep in mij
't goudkoude dat over mij
hing als een droge mist -
ik had me zeker vergist.…
DE MANESCHIJN IN 'T BOS
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.579 't zijn wreemlende Elvenscharen,
Die door het dicht geboomte waren.
Zij hipplen, tripplen op en neer,
En schommlen in het blad;
Zij dalen langs de stammen af
En dartlen op mijn pad,
Als of ze in mengeling van lichten,
Hun dartle rondedans verrichten.…
Ambtenaar
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.192 Er was er eens een ambtenaar
hij had zijn werk heel gauw klaar
En dacht ik ga op internet
voor een leuke sportieve chat
Gezocht, geklikt en gevonden
gepraat, gelachen, ongebonden
Tussen het werken door gechat
hij vond het top, je van hét
Maar zijn werk ging eronder lijden
dus kwamen er gauw andere tijden
Zijn baas zette een slot op de…
KUSJE
poëzie
3.1 met 60 stemmen
11.282 Zij sloot mij in heur armen,
En zei: 'wat is een kusje? -
Wat wil het toch beteeknen?'
Mijn allerliefste meisje,
Het is de taal der liefde.
Zo dikwerf onze lippen
Zich kussende verenen,
Dan denk ik: Liefste Fillis,
Gelijk ik met mijn lippen
Thans aan uw mondje kleve,
Zo, Liefste, is ook mijn leven
Verbonden aan het uwe.…
JIJ
gedicht
2.7 met 609 stemmen
84.795 smoorverliefd was
Daarom was ik het ook
Omdat jij bij mij blijven wou
Ondanks mijn bot gedrag
Die vrijgezellendrift
Gepikt hebt elke dag
Omdat je maling aan de mensen had
Aan geroddel en gestook
Omdat jij zo graag trouwen wou
Daarom wou ik het ook
Omdat jij door bleef vechten
Op het randje van de dood
Het wrede tedere leven
In je armen sloot…
Schaatsenrijdertje
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
931 speels gemak
Stopt hier eventjes bij een geknakte stengel
Met daarop een kleine rode huisjesslak
Weer door gaat hij… de snelle bengel
Bij een groen obstakel ligt hij even stil
En kijkt verbaasd naar een blauwe Libel
Die zich voedt aan wat resten kikkerdril
Snel verder nu, …ontwijkt een moerasgasbel
Ha, niets kan hem deren in deze heerlijke sloot…
weerzien met de vos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
709 als hij pluimt boven het koren
zigzaggend aren beweegt
is de valsheid en sluwheid
dichtbij een te jonge zwaan
witte donsveren plakken
dwarrelen boven klamme grond
de lange nek met open ogen
bungelt naar de slachtplaats
ik wenk en zoek zijn ooghoeken
terwijl de sloot in rood overgaat
haastig keurt hij mijn gebaar
en bevestigd dat met…
Villakind
gedicht
2.5 met 16 stemmen
8.389 Wij springen over sloten naar de toekomst,
want doorgaans hebben wij ons leven veil.
En niemand is gebleven.
-----------------------
uit: 'Gratie', 2002.…