27292 resultaten.
Veerman
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
466 de veerman op de pont
belaagt het water keer op keer
overwinnen zal hij dat
wat zijn vrouw nam
rusteloos frommelt hij
aan een sigaret
hoort de takken
in de noordenwind
het is kalm aan dek
zoals bij hem in huis
waar koffie en muziek
zorgden voor een thuis
onbewogen staart hij
het water af
dat zijn gezicht prijsgaf…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 de wereld krimpt
bij zo veel stille
uren op de dag
een droom op zoek
naar houvast valt
ontredderd uit de lucht
we raken verloren
in een mengsel van beelden
woorden en wie we waren
het wassende water
verorbert het land
het land wordt weer water
eenmaal in de wolken
zie je niets
tijd om te gaan…
Een ochtend zen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 de dag dat er twee zonnen waren
alle geschiedenis geschreven is
alle vrouwen ontmoet
al het zaad gezaaid
de steen in het water gegooid
uit de losse hand
en veertig jaren terug
in eindeloze cirkels
slechts meegaan met de stroom
als water om alles heen
met een kalende kop
en nog geen boeddhist
wie zonder zonde is…
Dijkgedicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 Hooghartig is het water in de lage landen.
Denkend aan Holland zie ik smalle dijken
moedig tegen het brede water staan.
Een gat in de dijk doet diepe wonden slaan.
Met de handen ineen wordt het werk verricht.
Na vermetele pogingen is dan eindelijk
het laatste gat in de dijk gedicht.…
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 De zee
wil je bevaren
het zeegat uit
voorbij havenhoofden
Het water...
komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…
Oostende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Lucht, water, zand.
Het water verdwijnt in de lucht.
Amper verschil tussen tinten van blauw
in het achterplan.
Beige en bruin
nemen voor- en middenplan in.
Prominent twee lege bekers
Coffee Latte Mocka Americana.
Fotograaf languit buiten beeld.
That's happiness ?…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Er is niets dan de wind.
De tuinen zijn doorzichtig,
men ziet hun achterkanten leven.
Geen mist, geen regen,
alleen de wind, een dunne strakke wind
aanhoudend over door jong gras omhooggetilde,
omvergegroeide dorre bladeren.
De bomen zijn nog zonder glinstering,
oud, zonder knop.…
Heerlijk de lente...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
991 De lente ontwaakt in frisse kleuren
Het prille groen laat zich omarmen
Langzaam zal de lente gaan geuren
Weldra zal de zon de aarde verwarmen
De lente ontwaakt in alle rust
Krokus en narcis laten de aarde bloeien
Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust
De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien
De lente ontwaakt in een voorjaarslied…
HET HEILIGE LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 Om wie zou onze aarde draaien
om zelfs nog enkel te overleven
Allen met elkaar naar de haaien;
tot ‘t doek valt duurt maar even
Om wat zou ‘t nu allemaal gaan
om ons eigen egoïsme wellicht?
Door aan de mens bloot te staan
stierf op de aarde ’t heilige licht…
Stuifmeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Zij bewijzen op aard zich in al het plantaardig.
Dat is de beien aard.
Het zout der aard; bijen,
Maar ook appelen en tomaat.
Wie die bijen jent,
krijgt te maken met voeten stampers stampei.
Zij trappelen zonder in te boeten, vervend op Candy.
De voort planters sappelen voor dag en douw, met wij in de wei.…
Levenstijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Wat zijn nog seconden op een wijzerplaat
De dagen in een lange eeuwigheid
Een leven gerekend naar een aardse maat
Ze draaien mee met de molen van de tijd
En staat soms de tijd toch heel even stil
Gaan toch wijzers, eeuwigheid en leven door
Omdat draaiing van de aard niet stoppen wil
In wezen gaat hier geen enkele tel teloor
Wij draaien…
De haver bloeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Geef mij heden mijn vleugels terug,
ik zal op aarde blijven,
niet meer in de vlucht.
Ioakim
verbind mij
aan lucht en aarde,
warm van jouw schoot,
aan lucht en aarde −
waarde
in een welkom
lichaam,
warm in mijn schoot
Ioakim
Ioakim
Mijn veren raken verwikkeld
in jouw haren.…
Zichtbaar genoten
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
879 Ik genoot zichtbaar van de stilte
op mijn plekje aan de waterkant
heel langzaam gleed een bootje voorbij
roeispanen in een kinderhand
Wat verderop zag ik wat eendjes
die rimpels maakten in het water
'k weet niet hoelang ik daar gezeten heb
maar voor mijn gevoel was het uren later
De zon had mijn bleke huid gekleurd
en in het water bungelden…
Schijnaanpassing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
823 In de stalen rivier van jou geest
stroomt het water niet meer.
Vervuild door de schijnaanpassing
die je leven is.
Zwemmend met de stroom mee
om niet te verzuipen, aangepast
aan de golfslag van het water.
Maar afgesneden van de oever.…
De zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Turend in de verte naar het water,
waar zeilbootjes het bevaren.
Helaas de zomer is voorbij,
alles heb ik opgeborgen.
Daar mijn gevoel er nog is,
heb ik het plaatje vast gelegd
met een laag vernis.
Ik liet mijn borstel het water golven.
rotsen werden bedolven,
door het kolkend water aan de rand,
dicht bij mijn herinneringsstrand.…
Cees van der Velden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 Het gaat vandaag om snelheid en vermogen
en water, water, godvergeten water,
gespetter, -pieter, -pater en geklater
en tegenstanders om weer af te drogen
Dat waterracen is zijn pakkie-an,
zijn snelheid is als die van kruisraketjes,
zijn powerboat een pakje sigaretjes,
want Cap’tain Cees is de Marlboro-man
Van welke kant je ’t ook bekijkt…
laten gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 de stippen
van vermiljoen
azuur citroengeel
in woorden vangen
grote golven
met de pen
oorverdovend
laten rollen
hoe uit
grijsgroen water
bellenblaasjes
doen tinkelen
misschien moet het
water in ons verzinken
moeten we het
laten gaan…
Hoop [aforisme]
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
695 Zolang de vlag wappert
is er wind.…
De ontmoeting
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.932 Is er een plaats
waar de leegte
mij slechts
de ruimte laat
Breng me daar
en vertel me
blijf ik staan
...als de regen en de zee
niet meer op mijn klippen slaan
Als mijn ziel niet wordt gedreven
door de wind
Als de hemel en de aarde
mij niet zeggen waar te staan
Als ik nergens om mij heen nog
houvast vind
Is er een plaats
waar de stilte…
PASEN
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.368 kind,
zing met de bloemen in de wind.…
mozaiek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
757 als geschenk der goden
komen drie van hun kinderen
in mijn site wonen
de tijd de wind het zand
de tijd heelt vele wonden
de wind verwaait verdriet
het zand doet veel vergeten
ik min ze alle drie
het liefst is mij het zand
ik ben een mozaiek
de zon heeft mij verbrand
de tijd is haastig
de wind gejaagd
het zand blijft kleven
het…
De W van Koud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 wind waait weelderig. welnee, de wind waait woest en wild. waarom? waarheen waait die wanhoop van kou? waarneembaar een welhaastig wapen, wellustig wervelend wegstuivend al wekenlang. weersgesteldheid, windkracht winters walgelijk en wederkerend. weersvoorspelling weerzinwekkend.…
De W van Koud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
488 Wind waait weelderig.
Welnee, de wind waait woest en wild.
Waarom?
Waarheen waait die wanhoop van kou?
Waarneembaar een welhaastig wapen,
wellustig wervelend wegstuivend
al wekenlang.
Weersgesteldheid,
windkracht winters walgelijk
wederkerend.
Weersvoorspelling weerzinwekkend.…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Woest dansende golven,
opgezweept door de wind,
tegelijk een straaltje zon...
die haar goud laat zien.
Onstuimig als de wind
die sterker is
laat het uitwoeden
tot de wind zich over
de zee wegtrekt.…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Het eerst zag ik de vrouw, dat ligt
nu eenmaal in mijn aard.
Hoe gerimpeld was haar gezicht
(een berglandschap in kaart).
Door welk hels en aards gericht
werd haar geen leed bespaard?…
Op weg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 Ik kan nog steeds vertederd kijken naar voeten
tenen zoals ook wilgen ze omhoog steken en rouw
aan randen tonen met al wat rest toch weer groeien
bij bedden die water kunnen verdragen.…
rozen
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.979 Als bloedkoraal zo rood
Druppels
Als tranen op de blaadjes
Glijden langzaam omlaag
Zacht op moeder aarde
Zonnestralen
Op moeder aarde
Zullen deze druppels van tranen
Verzachten en verdampen
Dan bloeien deze rozen
Als bloedkoraal zo rood
En wijken de blaadjes
En leggen hun hartjes bloot…
ik, de mens
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.159 ik ben geen engel des heren
doch mens, kwetsbaar en klein
geen adelaar met omvangrijke veren
maar aan aard en aarde gebonden
kan onmogelijk alleen het ontij keren
kan mijzelf niet eens bezitten
laat staan een mens, de ander
ik tracht mijzelf wel te delen
in wezen een binding aan elkander…
Lente
poëzie
2.7 met 9 stemmen
1.957 De aarde straalt -
Zij heeft een verdwenen
Geluk in mijn ogen gehaald.
Ik ben alles vergeten
Wat ik zo even wist -
Ach: wat is 't dat we weten?
Wat is 't! wat is 't!
Wat is 't dat we willen,
Dan de kranke aarde in 't
Zonlicht te tillen -
Als een arm ziek kind!…
Space Oddity
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 aan zijden draden
verbonden met het
zoemende moederschip dat
zwoegend zuigt en piept
om jou kleine astronaut
te bewaren voor de aarde
zo stil ben je zo wit
zo ver buiten de wereld
kun je ons horen
zie je de blauwe aarde
dappere ruimtevaarder
kom nu alsjeblieft naar huis…