17765 resultaten.
Afstandelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 als straks alles het nieuwe
normaal is
zal absurditeit zegevieren
dan zullen we zelf nadenken
en toch dichtbij komen
instinctief als dieren
we kunnen niet zonder
handen, armen, monden
er is geen taal die we ooit anders verstonden
als nabijheid
we willen in vrijheid
liefhebben, samen zijn
absurd gewoon…
Baraque de Fraiture
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
518 Er viel een grote massa sneeuw over gans het land
mensen gingen skiën naar de Baraque de fraiture
maar voor velen was de reis van een te korte duur
de burgemeester merkte dat er iets liep uit de hand
Hij riep de grote volkstoeloop op rechtsom te keren
wegens gebrek aan sanitair voor de dames en de heren…
wat rest van wat het was
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 het huis van zand
spoelde weg
toen handen met
gieters naderden
het schip bracht
zichzelf tot zinken
toen het voor even
de wind zag liggen
het schelpdier werd
een kraal verloren
verhaal toen zand
haar bedolven had
het vloeibaar goud
stolde kreeg de vorm
van een kroon de liefde
die een treurspel werd…
HOE KLEIN IS DE MENS NU
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Het water komt
gulzig, uitgehongerd
huizen, land, levende wezens
alles verorberend
ineengeslagen vechtende handen
wanhopig barricades opwerpend
hoe klein is de mens nu
het verhaal van een oude
geschiedenis schrijft verwoed
een volgend hoofdstuk
opnieuw laat de natuur zich
de les niet lezen…
Zomerwond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Haar hand ligt beschermend
tussen haar benen
Heeft ze me gehoord?
Ze kijkt niet op, er is iets
mis, moedeloos hangt ze
tegen het bed, het laken
op de vloer getrokken
onder haar blote onderlijf
de klem nog in haar haar…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
581 Mijn hart doet pijn, mijn handen trillen.
Wanhopig, radeloos, alleen.
Toekomst verloren, hoop vervlogen.
Waar moet het met de wereld heen?
Verdeeldheid zaaien is tranen oogsten.
De onderwerping, is zo gemeen!…
4 mei
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
577 de weg naar het Stijkelmonument
wordt nu alleen bewandeld
ik gedenk jou, en alle zinloze oorlogen
de driekleur, danst deinend in de wind
fluiten vogels door de stilte
kwetsbaar en ontkleed staat hij daar
armen gespreid, handen opengevouwen
het gelaat gebogen
dankzij jullie lef, sta ik hier…
sereh
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
573 deze avond is fictief
bestaat alleen in neergedaalde geuren
ijl en onbespreekbaar, met
een deksel dat sluit achter glas
hierover werden geen vragen gesteld
onbekend blijft het geweten
dat herinnering doet herstellen
jij en waar je nooit was
alleen het onaanraakbare
met handen en voeten…
Ik heb je lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 ik heb je lief
in je ogen
zie ik mijzelf
en voel me geliefd
de tederheid
waarmee je
naar me kijkt
verwarmt mijn hart
je pakt mijn hand
ik voel me
beschermd
ik heb je zo lief
mijn ziel
heeft je herkend
en op je gewacht
je bent de helft
die ik verloren had
ik heb je lief
in het diepst
van mijn gedachten
en ik…
Geen naam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 De brullende storm rukt jou los
en toch blijf je schrijf je verscheur je
voorzichtig de leegte met zachte handen.
Zoveel meer zie je zwijg je zing je
onhoorbaar over knagende pijn
verdriet dat geen naam verdragen kan.…
deze taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
415 zij wil het zachte niet storen
schrijft alleen in de palm
van haar hand
ze noemt geen naam
zij schildert schoonheid
en gevaar wolken boven
een immer verlaten zee
tot de witte vogels komen
zij schrijft in het naakte licht
taal en teken als vogels
die in krullende wolken
hun frasen schrijven…
LEVENSLEUS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 Elke dag weer
opnieuw naast God beginnen
aan Zijn Hand voort gaan
zich met Hem te ruste leggen
onze Hemelse Vader
uit heel je wezen liefhebben
omringende mensen
beminnen als het eigen ik
deze uitspraak vol eenvoud
moge altijd de sterke zuil
tot drager van het geloof zijn.…
Queeste
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Je droeg het vuur - mijn vriend -
maar verbrandde de palm
van je hand.
Je verjoeg het uur - mijn vriend -
maar je ogen verdragen het
licht niet meer.
Je geesten van de nacht,
nog even schurkend over
het water, schudden hun
vervagende hoofden.
Als de nevel optrekt,
midden in het meer,
je heilige graal.…
Franciscus 1936-2025
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
510 Petrus' staf
niet langer steun
maar loodzwaar
in mijn stramme hand.
De laatste zegen,
de laatste rit
tussen het volk van God,
de laatste streling van een kind.
In gedachten al opnieuw
Jorge Bergoglio.
No llores por mi Argentina.
Mijn hart heeft u nooit verlaten.…
Alles veilig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
386 Voorzichtig aanraken
warmte op warmte
kussende haartjes
nagels heel zacht
in cirkels en banen
over jouw rug
Alles veilig, ademen
Droomloos inslapen
en het toch weten
Hoe de dag ook was
wat het programma morgen
ook is: strelende hand
gelukkige rug
billen kussen
de warme buik…
Twee oude mannen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 De een legt zijn hand
zacht op de schouder
van de ander,
met een glimlach.
Misschien is het slechts
een teder gebaar,
of liefde
die nooit mocht bestaan,
of misschien
een metafoor voor eenzaamheid.
De zon van de middag
strooit haar laatste licht
over hun wazige gezichten.
***…
Zonder jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
497 Ik denk aan je lach
Aan je handen, je stem
Dit alles voel ik nog hier
Maar jij bent ver weg.
Ik adem langzaam
De wereld voelt koud
Want jij was mijn zon...
En nu huilt de maan.…
In The Pocket
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
343 geestelijk zweven
boven wolkenloos water
de patroonheiligen
en hun puntige mijters
met bevende
biddende handen
gesponnen fabels
en welgevormde zielen
doof lezend
in tijdloze inkt
achter dichtgemetselde ramen
en krijtwitte muren
verloren in
de straling van
voor eeuwig
durende tijden…
Mijn pijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
425 hij strooit zijn
diepste
pijn als brood voor
het publiek,
niet om te helen,
maar om de echo's
te stelen
het is niet wat dit zegt
dat mij niet snijdt
zijn donker verhaal
maar dit bedelen
zo zichtbaar en kaal
de pijn die geen adem
meer vindt
zonder diep applaus,
lijkt op gevoel
als handel
en de stilte-
een loos huis
-
de hand…
uit zichzelf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
341 uit hoge verwachtingen
uit valse hoop
uit een dode hoek
uit te vroege veren
uit bittere noodzaak
uit overlevingsdrang
uit de buik
uit die handen
uit de houdgreep
uit verstikkende banden
uit de onwaarachtigheid
uit onvermogen
uit de geïnduceerde schuld
uit die ketenen gebroken
uit puur zelfbehoud
uit waardigheidsbelang…
schaduwpaden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
296 De ene van mijn handen
door aarde en stenen.
De andere van mijn gedachten
zwevend boven het gras.
Verweven.
Stil.
Vol mogelijkheden.…
niks is krom
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
118 ik heb altijd moeite voeten te zien in de lucht
alles verglijdt vanzelf buiten mijn zicht om
zoals ook mijn adem steeds weer eindigt in een zucht
tekent mijn brein zich rond maar nooit andersom
niks is krom
krom is niks
wat ik nimmer met mijn handen pakken zal
is dit niet
dat is niet
wat ik immers voor mijn ogen krijg…
Rosse streling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
20 De tarwe wiegelt langzaam 't bruin-geel goud,
Zij sloot haar ogen voor de wrede zon en
Een laatste rosse streling, eer het licht,
De zachte streling van een teed're hand.
De takken houden stil
Stil staat het bos te staren, grijs en koud.…
Ons.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.710 Ze naderen, zijn nu dichtbij
hun handen innig in elkaar
en ze zwiepen zachtjes met hun armen,
onbewust. Ze merken het niet.
Eens keek ik naar onze handen
mijn duim speelde met jouw duim;
nooit hebben onze vingers stilgezeten;
ze vertelden elkaar, eindeloos lang.…
glazen huis van zelfvertrouwen
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.788 Mooi maar breekbaar is je glazen huis van zelfvertrouwen
Jammer dat maar weinig mensen het kunnen aanschouwen
Wees gerust, ik zal er niet tegenaan stoten
Daarvoor is het veel te waardevol
Zal het van een afstand bewonderen
Een hand toereiken lijkt al te risicovol
Mag ik er toch een beetje bijbouwen
Iets kleins, jij mag kiezen
En als je het…
Als een Storm
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
3.313 Zoals de zwoele kalme zee haar golven verplaatst
Zo wil ik dat mijn ritmische bewegingen tegen jou aan
In je deinende borsten worden weerkaatst
Je gehijg als windvlagen langs mijn haren
Je gekreun als golven die tegen rotsen opbreken
Mijn handen die jouw lichaam bevaren
Langzaam voelen wij een storm opsteken
De golven worden groter, ruwer…
De kleine dood
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.883 Afscheid nemen is het besef
dat je elkaar niet meer zult voelen
in het vlechten van elkaars huiden,
de handen die handen maken
en het verzet doen wijken,
onze lijven in vingers versmelten.…
Schot
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
2.280 Verwilderende geur van haas in
doodpels slappe vod; hand,
houd hem hoog. Extase
van macht over leven, erectie-
extase, het dringen, het stuwen
naar binnen, de zegetocht,
trompetstoot, tromgeroffel,
hoger die hand, hoger
het hooggeheven hoofd.…
Zoute tranen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.129 Zoute tranen die in je wangen bijten
uit je oksels lopen
van je handen glijden
een plas vormen rond je voeten.
Laat je niet kennen
niemand mag je opmerken
handen bij je, opgevouwen onder je armen
niemand mag je aanraken.
Zoute tranen die binnendringen
door je vlees duwen
naar je hart wringen
je ziel langzaam wegvreten.…
Neem de tijd...
hartenkreet
3.7 met 45 stemmen
1.959 Deze paar dagen, brachten
mij zo in onzekerheid,
geloof niet meer in samen,
hand in hand,
of zijn de dingen niet, zoals
het lijkt,
en is deze liefde helemaal
niet gestrand...?
Neem de tijd, wil je me ook
zo graag,
een leven vol liefde, zij aan zij,
overdenk dan eens goed mijn
brandende vraag....…