Alle inzendingen over wind

11284 resultaten.

Sorteren op:

Of nee en amen

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 468
ik zag het lichtspel van de zon in de laag hangende wolken als een heuse trouwjapon waar wind de banen tule bewoog en af en toe ondeugend uiterst subtiel de petticoat oplichtte zij liep op het bedauwde pad met sterke stap en zeker van haar zaak pas toen miste ik haar wederhelft die nog in tweestrijd was of hij ja dan…

Spiegel der ziel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 500
wij kenden de droomschrift beelden die zich op papier in kleine veranderingen van het normale voor deden de afwijkingen werden gelezen door een scanner en in selecte woordkeuze aan het proza toegevoegd zo zou je dus een positieve wind kunnen laten waaien over een negatieve mening en de lading van de inhoud verminderen zodat…
wil melker23 september 2024Lees meer >

Dromen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
ik heb dromen zien komen en gaan gedragen door wolken en uitwaaiend tot er niets meer bewoog zelfs de wind zocht de luwte om te bekomen van zijn nog vrijblijvend betaan bedekte het zicht met blad dat zijn leven en al een seizoen heeft gehad nu in stilte bouwt aan een huis waarin ook de dood zich geborgen en thuis zal…
wil melker3 oktober 2024Lees meer >

Wiegzang en de dood

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.254
een overgave aan verre verten de opvlucht van ganzen alleen zij weten waar ze gaan in het vroege licht de tijd kruipt voort over het barre land om in oeverloze leegte te verstuiven in de wind het uit donker geboren lied van het koude hart diep verborgen in een winterjas een engelenstem zweeft aan zijden draden tussen zomerwind…
J.Bakx23 oktober 2024Lees meer >

Van boven

netgedicht
3.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 356
nog zijn de handen los niet geheel gevuld met de mooiste bloemen het paadje was al in gebruik om ze voorzichtig te plukken en bij elkaar te zoeken na het formeren van twee veldboeketten kwam de plaid met zijn eigen plek want niet iedere stad of dorp had een droog prieeltje met een private stek uit de regen en winden…

van boven

netgedicht
2.7 met 53 stemmen aantal keer bekeken 317
nog zijn de handen los niet geheel gevuld met de mooiste bloemen het paadje was al in gebruik om ze voorzichtig te plukken en bij elkaar te zoeken na het formeren van twee veldboeketten kwam de plaid met zijn eigen plek want niet iedere stad of dorp had een blinde vlek met een private stek uit de regen en wind vaak hebben…

Verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 230
ik voelde vlammen zonder vuur een vonk verstopt in veen de wind wilde woorden die ik nog niet kende maar al wel verlangde ik liep langs lijnen van licht die leken te leiden maar lazen mij niet mijn huid hing aan herinnering mijn hart hunkerde naar houvast ik was een echo op eigen grond een roep…
Cor Koene7 november 2025Lees meer >

Winternachtbloem

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 480
Ze had hier willen uitleggen hoe het is om in jouw bed te liggen maar het leven nam haar mee naar een ander bed in een ander land en in de nacht wanneer de zombies tot leven komen in de geurige wind ziet ze jouw sombere zielgezicht alsof je nog altijd verliefd op haar bent onafhankelijk van verstand of wijsheid simpel in jouw gevoelige…
mobar17 januari 2026Lees meer >

Onbereikbaar

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 305
Kleine erupties in een zee van tijd onbereikbaar voor jouw nijverheid waar bloemen in wildernis dansen via breekbare momenten schuldbewust in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief door onuitputtelijke drang reeds uitgerust schaduwen verborgen door zilte wind onbereikbaar voor harde werkelijkheid in eigen fantasie een vreemde bemind…

Uit oer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 312
Baken in de branding breker van de rusteloze zee, een vruchteloze volharding, vrouw uit één stuk, uit oer gebeeldhouwd vuur dat de wind beweegt die het water blaast naar de aarde en de gewassen voedt die ons voeden oer dat het vuur voedt het loevende lichtoog dat soms weerkaatst en versnipperd, verborgen en gemist in mist vol tranen…
Zywa17 april 2026Lees meer >

Een blauwe rivier

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
Een blauwe Rivier — ontmoette mij Met ongetemde Vrede Twee bruine Ogen open — wijd Op Vleugels in de Hoogte Geen Schijn van Weemoed hield hier stand Voor de felle Zon — bezweken Een wilde Vreemdeling werd ik — In deze verre Streken De Vloed trekt van de Oevers weg De zwoele Wind — gevangen Het naakte Leven zoekt de Zee Waar Diepten —…

de dood is het geboren worden kwijt

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 834
de zon schijnt regenbogen en de bui druppelt wat na het hoosde maar de wind zocht zijn verpozing in wat vlagen en dan gaan de zon schijnt randjes aan de grijze wolken streept banen met zijn licht ze geeft de dagen overzicht en doet op tijd de horizonnen dicht de zon schijnt haar verhaal tekent voor het leven als zij haar warmte heeft…

Papavers

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 876
Papavers: rood geplooide dromen in een zomertijd vol zon waarna de koude winden komen of hun bloei vergeefs begon. Gelukkig is het zaad geborgen in een huis vol tederheid. Een nieuwe plant die wacht op morgen heeft haar bloeien reeds bereid.…

Toren

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.005
Niet in de regen -hij smaakt naar avond vol appelroomtaart- kwam ik je tegen niet in de golvende zon waar een zeiltje op vaart niet kon ik je vinden waar sterretjes groeien in wolken vol crème noch waar de winden buitelen en stoeien om de eerste te zijn maar in mijn huilende nacht - hij ruikt naar struiken vol…

ik adem

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 952
ik adem jouw zucht die waait als een wind door bomen in het bos ze gaan hun weg als een vliedend gerucht en landen stilaan op het zachte groene mos in mijn frêle gedachten ik hou ze even vast maar laat ook weer los zo gaat het vaak met bevrijdende krachten wat rest in jou blijkt de zielestempel die bouwt na iedere zucht, minitieus…

Even mezelf zijn.

hartenkreet
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.088
Zie enkel het spiegelbeeld op het water Voel zachtjes de wind. Hier heerst een soort rust Hier wordt mijn verdriet gesust. Alleen jij weet wat ik bedoel. Toch best een rot gevoel. Het doet veel pijn Als je gewoon jezelf wilt zijn. Weet je wat ik wenste Dat ik het niet was, zo’n gevoelig mens.…

In bed

gedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 19.350
Het is mij een droom te ontwaken door een hand op het haar en de slapen en de streling van zaaien en rapen meer dromen te voelen maken; hoor in het omhullend geruis van een adem de zee, de wind op een lang, leeg strand, en een kind ver van het ouderlijk huis - Zij vroeg mij waar we nu waren.…
Leo Vroman20 januari 2024Lees meer >

Zomerroes

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.087
De hemel draait bedwelmend rond terwijl ik me vergaap aan stralend blauw en zomerroes verpakt in blond al fietsend door de morgendauw Haar lokken zweven in de wind overspoelt het landschap met een lach zo speels onschuldig als een kind tegelijkertijd betoverend compleet van slag Al slippend, verloren in een laatste bocht onbewust van noodlot…

Parachute springen

hartenkreet
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Voor even kon ik vliegen, Mijn armen wijd gespreid, kon ik op de wind meewiegen, ik zou het willen voor altijd. Voor even telde ik mee, ik kreeg nooit de kans nu, onder me de zee, was ik compleet in trance.…
fame-fatal6 augustus 2003Lees meer >

Delen

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.194
laat me rusten in je bron van nachtelijke stilte laat me drijven in je bron van stille liefde laat me zuchten in je bron van lief geluk laat ons leven zachtjes stromen en meeschommelen met de wind laat ons een hemel verzinnen zoals alleen maar kan, een lentekind maar laten we vooral onze tranen delen onze pijn zal niet meer ontwaken…

Verdoofd

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 998
Verdoofd door de wind, overwint de stilte een ruisend moment van eeuwigheid en bedekt mijn onrust met een deken van eenzaamheid.…

Loflied

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.475
Er is een lied dat wordt gedragen door de wind; gefluisterd door de toppen van de bomen, dat wordt meegevoerd op wilde waterstromen, een lied dat steeds een ander ritme vindt. Het is het lied van Hem die alles schiep, die Zélf de melodieën heeft geschreven; aan duizenden accoorden heeft gegeven, die ook in mij dat lied tot leven riep.…
Schiwo21 november 2003Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.530
je kunt me blinken zien als een zeiljacht of een schip varend aan de zilte kim niet meer dan een verre stip mijn verhalen die zijn stil mijn tranen zijn onzichtbaar de straffe wind is met me mee mijn zeilen zijn onklaar mijn angsten zijn verborgen geen maan of leidend ster het anker overboord gegooid maar de bodem is te ver…
oepsie19 februari 2003Lees meer >

Liefdessymfonie

netgedicht
3.1 met 196 stemmen aantal keer bekeken 60.310
Wind stuwt me voort met een enorme kracht. Ik duikel weer naar beneden met een toenemende snelheid. De zee vangt me op en ik drijf verder op de deinende golven steeds verder terug naar jou. ----------------------------------------------------- Uit de bundel : 'Een Adagio' Uitgeverij Zuid en Noord…
Ditheke7 september 2002Lees meer >

origami

hartenkreet
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Ik ken een man die met zijn hart de mooiste dingen maakt van papier Een roos voor de vrouw die hem verwart of een puntmuts als hij huilt van plezier Een parapluutje als hij huilt als een kind Een bedje dat tegen stormen is bestand Een molentje dat danst in de wind of een bootje dat golft door het land Soms maakt hij vreemde prop-art…

Door liefde gevangen

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.861
Zullen we ons nu overgeven aan het spel dat liefde heet durf je het met mij te beleven zodat je alles om je heen vergeet Door liefde zijn we gevangen genietend van deze roze waas waarin we naar elkaar verlangen zijn ware gevoelens ons de baas We laten ons heerlijk meesleuren op passionele vlagen van de wind pure liefde mag ons leven inkleuren…

Berouw

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.795
In de schemer het angstige luistren Naar de wind, die waait om de huizen. Van de wilgen stuiven de pluizen, Wit in de regen van 't duister. Ver weg het bedwelmend bruisen Van de zee: haar vage geluiden Eentonig, versmelt met het ruisen Van het bloed, zo warm en duister.…

Wintertrek

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.300
Ik wuif de wind onder het beschermde blad, de winterkoning kent geen vrees zo beschreven in het okeren licht over de sneeuwwitte flanken van het winters gezicht. Een enkele schreeuw doorboort de nacht waar de trek z’n vlucht herbergt.…

Laat me...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Laat me… wanneer kwijnende zonnestralen zich drenken in het bloed van de vergane dag de zee het wellen van haar golven langzaam laat vervagen in een verstarde lach als de wind haar wisp’ren niet meer door de blad’ren zingen kan omdat de nacht z’n deken heeft gespreid waardoor de wereld in ’t duister glijdt… leg ik mijn hoofd ter…
Biba2 januari 2005Lees meer >