11284 resultaten.
Of nee en amen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
468 ik zag het
lichtspel
van de zon
in de laag
hangende
wolken als
een heuse
trouwjapon
waar wind
de banen tule
bewoog en
af en toe
ondeugend
uiterst subtiel
de petticoat
oplichtte
zij liep op het
bedauwde pad
met sterke stap
en zeker van
haar zaak
pas toen miste
ik haar
wederhelft
die nog in
tweestrijd was
of hij ja dan…
Spiegel der ziel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
500 wij kenden
de droomschrift
beelden die zich
op papier in kleine
veranderingen
van het normale
voor deden
de afwijkingen
werden gelezen
door een scanner
en in selecte
woordkeuze
aan het proza
toegevoegd
zo zou je dus een
positieve wind
kunnen laten waaien
over een negatieve
mening en de
lading van de
inhoud verminderen
zodat…
Dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik heb
dromen
zien komen
en gaan
gedragen door
wolken en
uitwaaiend
tot er niets
meer bewoog
zelfs de wind
zocht de luwte
om te bekomen
van zijn nog
vrijblijvend
betaan
bedekte
het zicht met
blad dat zijn
leven en al
een seizoen
heeft gehad
nu in stilte
bouwt aan
een huis waarin
ook de dood
zich geborgen
en thuis zal…
Wiegzang en de dood
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.254 een overgave aan verre verten
de opvlucht van ganzen
alleen zij weten waar ze gaan
in het vroege licht
de tijd kruipt voort over
het barre land
om in oeverloze leegte
te verstuiven in de wind
het uit donker geboren
lied van het koude hart
diep verborgen
in een winterjas
een engelenstem zweeft
aan zijden draden
tussen zomerwind…
Van boven
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
356 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
droog prieeltje met een
private stek uit
de regen en winden…
van boven
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
317 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
blinde vlek met een
private stek uit
de regen en wind
vaak hebben…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
230 ik voelde
vlammen
zonder vuur
een vonk
verstopt
in veen
de wind
wilde woorden
die ik nog niet kende
maar al wel
verlangde
ik liep
langs lijnen
van licht
die leken
te leiden
maar lazen
mij niet
mijn huid
hing
aan herinnering
mijn hart
hunkerde
naar houvast
ik was
een echo
op eigen grond
een roep…
Winternachtbloem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
480 Ze had hier willen uitleggen
hoe het is om in jouw bed te liggen
maar het leven nam haar mee
naar een ander bed in een ander land
en in de nacht wanneer de zombies
tot leven komen in de geurige wind
ziet ze jouw sombere zielgezicht
alsof je nog altijd verliefd op haar bent
onafhankelijk van verstand of wijsheid
simpel in jouw gevoelige…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 Kleine erupties in een zee van tijd
onbereikbaar voor jouw nijverheid
waar bloemen in wildernis dansen
via breekbare momenten schuldbewust
in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief
door onuitputtelijke drang reeds uitgerust
schaduwen verborgen door zilte wind
onbereikbaar voor harde werkelijkheid
in eigen fantasie een vreemde bemind…
Uit oer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit één stuk, uit oer
gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen
voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
en versnipperd, verborgen
en gemist in mist
vol tranen…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
de dood is het geboren worden kwijt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 de zon schijnt regenbogen
en de bui druppelt wat na
het hoosde maar de wind
zocht zijn verpozing in
wat vlagen en dan gaan
de zon schijnt randjes
aan de grijze wolken
streept banen met zijn licht
ze geeft de dagen overzicht en
doet op tijd de horizonnen dicht
de zon schijnt haar verhaal
tekent voor het leven
als zij haar warmte heeft…
Papavers
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
876 Papavers: rood geplooide dromen
in een zomertijd vol zon
waarna de koude winden komen
of hun bloei vergeefs begon.
Gelukkig is het zaad geborgen
in een huis vol tederheid.
Een nieuwe plant die wacht op morgen
heeft haar bloeien reeds bereid.…
Toren
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
10.005 Niet in de regen
-hij smaakt naar avond
vol appelroomtaart-
kwam ik je tegen
niet in de golvende zon
waar een zeiltje op vaart
niet
kon ik je vinden
waar sterretjes groeien
in wolken vol crème
noch waar de winden
buitelen en stoeien
om de eerste te zijn
maar
in mijn huilende nacht
- hij ruikt naar struiken
vol…
zwoelte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
729 Geen wind, zelf geen kleine zucht.…
ik adem
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
952 ik adem jouw zucht
die waait als een wind
door bomen in het bos
ze gaan hun weg als
een vliedend gerucht
en landen stilaan op
het zachte groene mos
in mijn frêle gedachten
ik hou ze even vast
maar laat ook weer los
zo gaat het vaak
met bevrijdende krachten
wat rest in jou
blijkt de zielestempel
die bouwt na iedere zucht,
minitieus…
Even mezelf zijn.
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
4.088 Zie enkel het spiegelbeeld op het water
Voel zachtjes de wind.
Hier heerst een soort rust
Hier wordt mijn verdriet gesust.
Alleen jij weet wat ik bedoel.
Toch best een rot gevoel.
Het doet veel pijn
Als je gewoon jezelf wilt zijn.
Weet je wat ik wenste
Dat ik het niet was, zo’n gevoelig mens.…
In bed
gedicht
3.7 met 23 stemmen
19.350 Het is mij een droom te ontwaken
door een hand op het haar en de slapen
en de streling van zaaien en rapen
meer dromen te voelen maken;
hoor in het omhullend geruis
van een adem de zee, de wind
op een lang, leeg strand, en een kind
ver van het ouderlijk huis -
Zij vroeg mij waar we nu waren.…
Zomerroes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.087 De hemel draait bedwelmend rond
terwijl ik me vergaap aan stralend blauw
en zomerroes verpakt in blond
al fietsend door de morgendauw
Haar lokken zweven in de wind
overspoelt het landschap met een lach
zo speels onschuldig als een kind
tegelijkertijd betoverend compleet van slag
Al slippend, verloren in een laatste bocht
onbewust van noodlot…
Parachute springen
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.186 Voor even kon ik vliegen,
Mijn armen wijd gespreid,
kon ik op de wind meewiegen,
ik zou het willen voor altijd.
Voor even telde ik mee,
ik kreeg nooit de kans
nu, onder me de zee,
was ik compleet in trance.…
Delen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.194 laat me rusten
in je bron van nachtelijke stilte
laat me drijven
in je bron van stille liefde
laat me zuchten
in je bron van lief geluk
laat ons leven zachtjes stromen
en meeschommelen met de wind
laat ons een hemel verzinnen
zoals alleen maar kan, een lentekind
maar laten we vooral
onze tranen delen
onze pijn zal
niet meer ontwaken…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Verdoofd door de wind,
overwint de stilte
een ruisend moment van eeuwigheid
en bedekt mijn onrust
met een deken van eenzaamheid.…
Loflied
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.475 Er is een lied dat wordt gedragen door de wind;
gefluisterd door de toppen van de bomen,
dat wordt meegevoerd op wilde waterstromen,
een lied dat steeds een ander ritme vindt.
Het is het lied van Hem die alles schiep,
die Zélf de melodieën heeft geschreven;
aan duizenden accoorden heeft gegeven,
die ook in mij dat lied tot leven riep.…
Vrijheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.530 je kunt me blinken zien
als een zeiljacht of een schip
varend aan de zilte kim
niet meer dan een verre stip
mijn verhalen die zijn stil
mijn tranen zijn onzichtbaar
de straffe wind is met me mee
mijn zeilen zijn onklaar
mijn angsten zijn verborgen
geen maan of leidend ster
het anker overboord gegooid
maar de bodem is te ver…
Liefdessymfonie
netgedicht
3.1 met 196 stemmen
60.310 Wind stuwt me voort
met een enorme kracht.
Ik duikel weer naar beneden
met een toenemende snelheid.
De zee vangt me op
en ik drijf verder op de deinende golven
steeds verder terug naar jou.
-----------------------------------------------------
Uit de bundel : 'Een Adagio' Uitgeverij Zuid en Noord…
origami
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.010 Ik ken een man die met zijn hart
de mooiste dingen maakt van papier
Een roos voor de vrouw die hem verwart
of een puntmuts als hij huilt van plezier
Een parapluutje als hij huilt als een kind
Een bedje dat tegen stormen is bestand
Een molentje dat danst in de wind
of een bootje dat golft door het land
Soms maakt hij vreemde prop-art…
Door liefde gevangen
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.861 Zullen we ons nu overgeven
aan het spel dat liefde heet
durf je het met mij te beleven
zodat je alles om je heen vergeet
Door liefde zijn we gevangen
genietend van deze roze waas
waarin we naar elkaar verlangen
zijn ware gevoelens ons de baas
We laten ons heerlijk meesleuren
op passionele vlagen van de wind
pure liefde mag ons leven inkleuren…
Berouw
poëzie
3.3 met 18 stemmen
2.795 In de schemer het angstige luistren
Naar de wind, die waait om de huizen.
Van de wilgen stuiven de pluizen,
Wit in de regen van 't duister.
Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.…
Wintertrek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.300 Ik wuif de wind
onder het beschermde blad, de winterkoning
kent geen vrees zo beschreven
in het okeren licht
over de sneeuwwitte flanken
van het winters gezicht.
Een enkele schreeuw doorboort
de nacht waar de trek
z’n vlucht herbergt.…
Laat me...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.332 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen zich
drenken in het bloed van
de vergane dag
de zee het wellen van
haar golven langzaam
laat vervagen
in een verstarde lach
als de wind haar wisp’ren
niet meer door de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
z’n deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn hoofd ter…