5854 resultaten.
loslaten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.008 Uiteindelijk zal de strijd doelloos en leeg lijken,
Nadat we onze angsten hebben blootgelegd.
Het winnen van strijd verdwijnt uit je dromen,
Wat is geweest,is weg en weg voor altijd,
Vandaag is de dag van het afscheid gekomen.
Vandaag gebeurt het:
Het eind van jouw strijd.…
over vanavond (Oberdörfli, Zürich)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
647 lach
naar binnen kijkt hij
koekoeksklok altijd een uur later
drupt de kraan en drupt
achter sijpelt de stortbak
weer Zarah Leander
Ich liebe dich
komt ze nog
Kaffee Lutz bitte’
nogmaals
over vanavond
andere avonden
verlangen of dromen die ik droom
valt weinig meer te vertellen
dan wat ik op bierviltjes krabbel
‘ik mis je zo
lege…
verleden,heden....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
814 Een droom die geen einde kent
geen happy end
Mocht jij me nog eens komen bezoeken
leg nog even je hand op de mijne
laat mij je stem nog eens horen
nu…, loop ik helemaal verloren.
Kon jij mij maar vertellen
hoe ik het verder in mijn leven zal stellen,
met welke boot mijn kinderen zullen varen.…
'T IS MAAR EEN WISSEWASJE
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.984 De kapitein schudt droef de kop:
Maar Lorre schreeuwt met lege krop:
"'t Is maar een wissewasje?"
Het laatst gevogelt' is geslacht,
Niets rest er meer te bikken.
Men heeft aan Lorre wel gedacht,
Maar durft er niet van kikken.
Daar grijpt ook hem de kapitein, -
En Lorre zong zijn laatst refrein:
"'t Is maar een wissewasje!"…
wat heet welkom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 niet de hand op kon leggen,
ontdekten wij gelijktijdig
aangemoedigd door honger en dorst
het restaurant,
een rokerige ruimte
waar de afzuiginstallatie de blauwe damp
in slierten langs het plafond liet verdwijnen
en juist toen we haperend op de deurmat
even bleven steken
bewogen de diepere gevoelens van dorst en honger
ons naar een leeg…
Utrecht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.723 Voorts vindt men nougatkramen,
Bij voorkeur niet te ver verwijderd van een urinoir;
Een baan, zo doods en leeg,
Alsof hij enkel zondags wordt begaan
Door het boetvaardig regiment der hoge hoeden;
Want wàt men ook in 't nadeel zeggen kan
Van dit verpaapte china,
Die woestenij der anonimiteit met zijn intieme oasen,
Niet dat de godsdienst…
Ballade aan de maan
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.519 Wij zijn te zamen maar alleen,
mijn bleke liefde, en over tijden
en ruimten gaat mijn mijmring heen
met u door lege luchten glijden;
daar kan geen tegenstand ons beiden;
gij ziet mij van de hemel aan,
als vroeg gij: waarom al dit lijden?
....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.…
een rugzak uit het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.386 Een rugzak uit het leven
Mee gekregen door ons verleden
Vol met pijn en verdriet
Beschadigd door het leven
Door de pijn en verdriet die ons is gegeven
Door het onrecht wat we beleven
Door alle ellende die we mee kregen zijn we wantrouwig en onzeker
Beschadigd door het leven
Iedereen heeft een rugtas mee gekregen
De ene is bijna leeg,…
Het vaarwel.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.397 Eer tellen mijn maats al de korlen van 't duin,
Eer legen zij de emmers van vader Neptuin,
Eer ik uit mijn zinnen uw beeltenis stel.
Vaarwel dan, zoet Holland! Maria, vaarwel!
Maria, vaarwel! - kan ons vaartuig vergaan?
Geen plank op het dek, die uw naam niet heeft staan.…
Heimwee
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
661 Terug in mijn flat en na een telefoontje van ma,
die voor de zoveelste maal zei dat ze je miste bij
de terugkeer naar haar lege huis, zette ik je foto
op de woonkamertafel en heb ik er een waxinelichtje
voor gezet en onder tranen aangestoken.…
Arabische hooligans
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
721 Hun materiezucht en hun domme vrouwenhaat
maken van hen de meest zielige, lege hulzen,
bovendien plegen ze stuk voor stuk verraad
aan Allah met hun puur egoïstische impulsen.…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Een droom die geen einde kent
geen happy end
Mocht jij me nog eens komen bezoeken
leg nog even je hand op de mijne
laat mij je stem nog eens horen
nu…, loop ik helemaal verloren.
Kon jij mij maar vertellen
hoe ik het verder in mijn leven zal stellen,
met welke boot mijn kinderen zullen varen.…
de rode ballon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 de rode ballon
grijze grauwe gruwelijkheid
verbleekte alle kleur -
de straten werden leeg en doods
de ijzeren dood vloog hoog
en strooide onheil in de stad,
die een plek werd in de hel
een meisje verscheen,
klein, bevreesd, met een ballon zó rood
dat zij lachte, ondanks alle pijn -
tot hij uit haar handje schoot
zij keek hem na…
als het regent in mijn ziel
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
653 slaapdronken word ik wakker in de zetel,
strompel dan voorzichtig naar de slaapplaats,
waar ik dan iedere keer geconfronteerd word
met een koude kamer en een kil leeg bed.
gedachtes aan jou die komen spontaan
telkenmale als ik mijn zwaar hoofd neerleg.
mijn kussen wordt dan nat van zoute tranen
wanneer ik liefdevol aan jou terugdenk.…
Heb lief wat liever
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Zijn mensen soms als weersomstandigheden: storm,
hagel wind en of regen even geen gevraagde zegen,
't hebzuchtige lege van passanten op de wereldwegen.
Zou het firmament hen nu zo beademen, echt ook mogen
met wind er onder trainen anderen ook respectvol te gedogen.…
Spiegelbeeld
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
748 "
"Ja vader, jij en ik, vertoonden vaak met lege woorden ons spraakgebrek".
We zetten samen onze brillen op, plots alles zuiver, kristalhelder.
Hij met links, ik met rechts, zoals het steeds, altijd is geweest.
Met open ogen kijk ik mijn vader aan, nu bevreemdend helder.
Vader en zoon, Gordiaanse generatieknoop, zelden een feest.…
Gelukt!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Boven het vogelparadijs
van jouw dorp
daar kwam mij
een lege vuilniszak
om droog te zitten aanwaaien
Daarin kon ik toen
mijn natte badpak doen
En daarmee kwamen talloze
herinneringen aanwaaien
hoe jij op de Hondsbossche
een matras vond
waarop je rustte,
het zware touw dat je
meezeulde en nooit gebruikte,
alle kuiltjes en ribbels…
Dit stervend nijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Leven, dit grootste luidruchtige dan weer stille wonder
leg mij gerust uit waar loop ik op dit tijdstip onder.
Was juist zij geen enorm bijzondere levensblom
empathisch en niet dom vorm haar toekomst om.
Laat de dood haar alstublieft nu nog eventjes niet grijpen
weet, dit stervend nijpen is nog even niet te begrijpen.…
Mormel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Mormel sloopt totaal
laat alleen een kaal
kavel bouwgrond na
leeg en lelijk hier
eigenaar Lefier
schenkt Stadskanaal
kunstafbraak
wat mooi was ligt braak
het meest arrogante
het stuitende ervan
Lefier heeft voor de grond zelfs
geen concreet ander plan
de sloop is totaal
zo gaat dat
in Stadskanaal.…
Lieve ....,
hartenkreet
5.0 met 18 stemmen
674 Met het verstrijken van de jaren liet de gezondheid jou in de steek
Waardoor het glas eerder leeg dan halfvol leek.
Als je naar jou keek was er van buiten een lach, maar van binnen een traan.
Maar de herinneringen aan jou blijven altijd bestaan.
Jouw heengaan heeft je verlost van zorgen, lichamelijke en geestelijke pijn.…
Voor jou
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
457 Hoe dan ook ben je zowel open en verleidelijk als een
plekje in ontwikkeling en vernieuwing waar ik me thuis voel voor
menig creativiteit of inspiratie terwijl bijna lege batterijen worden opgeladen
O Zilte nat, waar je ook bent, ik geniet van al jouw kracht en pracht; een onsterfelijk nabij.…
Zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 Een lege lijkwade het canvas
Als stukken klei onaangetast
Lag het uitgespreid voor mij
Als ooit haar lichaam was
Alle horizonten wentelden
Rondom haar ziel
Zoals de aarde om de zon
De geuren die ik rook en ook
De lucht die ik inzoog
O alwat ik haar leerde was alles
Ik weet, ze gaf me alwat ze droeg
En nu voel ik mijn beide handen Verbitterd…
Vandaag de dag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 vandaag de dag
In 't thema staat van meer profane zaken
Die menigeen bepleit en elk zal raken
Ik maak van toppers, wereldwijd, gewag
Neem nou vandaag, 1 mei,
de dag der dagen
De vrije dag der Internationale
Arbeid ja, valt daar nog eer te halen
Voor Poetin, Xi en al die ouwe kale
Socialistenleiders aan de top
Met wapentuig, hun volk met lege…
De vrije vogel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
605 Vogel vliegt over
vrij van weerstand beneden
gaat zijn eigen weg
Als een uniek lichaam reist in het lege
uitgestrekte hemelsblauw waar de krachtige vleugels
zijn uitgerekt om verschillende lijnen en vormen te tekenen zodat
ze even lekker tussenuit glijdt, trekt, zweeft boven de mooie veranderlijke aarde.…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Zijn wezen zien, van nu, van toen
En dan de vraag, zo alledaags
alsof het gisteren was of nu:
een leeg glas schuift, een kleine klank.
Een fles vult zijn glas, dan het mijn,
alsof het zo geschreven stond.
En volg hem in dezelfde teug.
Hij drinkt dan, langzaam en vermoeid;
ik volg hem in 't zelfde zwijgen.…
Behalve
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 Behalve dat de dag met zonlicht begint
met zon
en licht
Lig jij in mijn bed
in mijn gedachten in mijn hoofd in mijn bed
Niet bij me
maar
hier
in dat donkere hoofd van mij
En behalve dat je er niet écht bent
weet ik je hier
wandel je
glimlach en praat je
hier, bij mij,
in mijn hoofd
in dat grote lege bed vol bloemen
Behalve…
de dag van Thor; LGW I
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
420 [vergeten beeld & geluid]
de laatste lege-nest-rol door Ronda
de volle afwezige bonken p-ronken
de brommende melodie-ideezeëen
de verschralende granietpiepkraakjes
de stuitering in tussentoonmaten
de bevrijdende stuiptrekking der terugtocht…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Leg je te ruste en verga tot stille stof,
tot de kille hand van winter eindelijk verslapt.
Wanneer de lente je naam weer fluistert
en haar milde adem langs de takken strijkt,
verschijn je opnieuw —
bevend, maar verlangend naar het licht.…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Ik leg mijn hoofd neer,
in de geborgenheid van je schoot.
Onze adem vindt hetzelfde ritme.
Je zwijgen zegt genoeg —
zacht, zeker,
zonder eis.
Het herstelt
zonder te willen genezen.
Bij jou bestaat geen lijden.
Pijn valt uiteen
nog vóór ik haar kan vasthouden.
Je woorden zijn geen raad,
maar aanwezigheid.…
Narcis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
293 Van het strand sloeg ik het duin in
Een bruine lege vallei
lag daar eenzaam voor mij
met slinger pad
Met de wind in mijn rug woei het helm
naar èèn kant
Op en af ging het
en ik gewaarde in een kom
èèn gele narcis
wilde ‘r bijna een foto van maken
Zo fier, alleen in dat bruine duin
Achter een volgende heuvel stond
een groepje narcissen…