7546 resultaten.
Angsten zullen verslaan
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
764 Mijn ogen bloedden tranen rood
door het diep verwonde hart
dat opeens stilstond bij de laatste klap
en eventjes werd alles zwart.
De wereld tolde voor mijn ogen
ik zigzagde van links naar rechts
totdat mijn ogen zich weer openden
een nacht voorbij, ik droomde slechts.…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken spreken in de verte
geven waarheid aan de nacht
laten mij de hoop bekijken
als het zwart…
Bitterkoekjes
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.698 Zinnen dansen pirouetten
in het rond en immer rond
ideeën slechts nog silhouetten;
jouw oorlog vecht je aan het front
waar letters snauwen, bijten, snijden
woordenbloed een helder rood
veroorzaakt door een donker lijden
zwarte zielen; haat is groot.…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
tandman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 zijn welbevinden hangt af
van de staat van zijn gebit
staat elk stukje brokkelwit
nog wel in het gelid of
zijn er deserteurs of
verbergt het zich achter wat geel
wat bruin of zelfs een beetje zwart?…
Sterven van een lief konijn
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
1.189 Onze lieve schat ons zwart konijn
Met op zijn neus dat witte vlekje
Is bezig zijn laatste adem uit te blazen
Hoe erg kan het sterven voor haar zijn
Acht jaar heeft ze ons liefde gegeven
Uitgeteerd kijkt ze me smekend aan
Wil mij nog eens geen voer maar liefde geven
Ach lieve baas het is zowat met mij gedaan
Ik hunker naar je strelend aaien…
Wat grootvader wist
gedicht
2.6 met 55 stemmen
20.480 De maan,
De maan stort zwart op hun slapen.
---------------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Violen speelden hartengeel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
637 danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart…
Nieuwe stijl
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.511 Bleke neuzen en dunne schenen,
Stijve boord en lange jas,
Sluike haren, witte das,
Kwijnende ogen, spillebenen,
Hoge hoed en lange stok,
Vale wangen, hoge kragen,
Diepe zuchten, mensbeklagen,
Vrome blikken, zwarte rok,
Erfzonde en predicatie,
Kerkbezoeker, kostersmaat,
Bijbelworm en tekstenvraat,
Satanas, predestinatie,
Openbaring, eeuwig…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 gespot
door
de strakke voorjaarszon
slingert zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd…
Kosmonaut
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Een vacuum, zwart, eenzaam, eindeloos en koud."…
kennis en de gezamelijke schade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
667 alle gaatjes vullen zich
tot een kleine zwarte brij
kennis
het is als een nachttrein
priemende zoeklichten
en al je gewicht erachter
om dan toch nog
te arriveren in een donker krocht
tevergeefs
het verwordt zo
het vergaren van rails
naar een uitval van licht
thuishaven of tussenstation
wie weet houdt het ooit op
het klossen van een…
Schering en inslag ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
523 Zwart en wit grind knarst
de aarde ligt te suffen,
om je te verbijten.…
Ongrijpbaar
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.130 er zijn steeds meer dagen
waar waarheid zich gedraagt
als een dief in de nacht
en inzicht wordt meegenomen
als diepgang wordt gevraagd
maar de geest ongrijpbaar wordt geacht;
als door een troebele leegte lijkt belaagd
vaker dan ik nachten leen
ontgaan mij de raakvlakken
op de cirkel om me heen
het lijken zwarte wakken
die het…
Een blauwe streep muziek
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
630 blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
de felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart…
Wolven huilen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
739 het hart smeekt
tranen paarlen
wolven huilen
naar de maan
de vrouw buigt
haar moede armen
hangen neer
haar ogen droef
maar droog
haar voeten blaren
bloed doorweekt
de raaf strijkt neer
plukt aan zijn zwarte veren
wijl haar ogen zoeken
glinsteren de zijne
met een geheimzinnige
mysterieuze glimlach
in een vleugje
van de wind
dan…
Bodypainting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 Laat je bespatten
beslaan als een paard
rustig maar, beestje,
straks ben je nieuw
die manen van riet
krijgen kleurige linten
in de drinkbak
champagne uit 1800
zeventig kussen op het hoofd
van zwarte dons
en ga maar liggen
in een bubbelbad
met orchideeënschuim
onderwater
spelen toverfeeën
op een gouden harp met
raampjes groen en blauw…
duister verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
544 Het bed van sacrale dromen
opgebroken
tot knietafel van boetvaardigheid
in scherven van licht
druipend op de wanden van zijn cel
doopt hij zichzelf als onbestaande
drie tekens als zwarte schaduwen
afgetekende tralies op een zware deur
het geheimschrift kiert er tot in de gangen
het gaat er onuitgesproken over de tongen
er waart een duister…
op zee gedragen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
525 kennen
golven
komen van andere planeten
onder ons voeten
over de kim
en nog vele einders verder weg
zoals ik
met mijn linkerhand
geen raad weet
hoe die moet schrijven
draag ik iedere kustlijn
op mijn rechterpalm
wat onder het zand ligt
kan ik niet zien
met ogen
die rechtvaardig zijn
tussen mijn vingers in
is slierlings een zwart…
The (E)end
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.404 Carl Barks was de man
die Duckstad heeft ontworpen
Gansdorp, Walvisdam
en andere steden en dorpen
Met de wereldberoemde inwoners
Willie Wortel, Dagobert Duck
De zware jongens, Zwarte Magica
en natuurlijk Guus Geluk
Een geschatte 6300 pagina's
in de jaren veertig tot zeventig onstaan
Nog steeds worden er schetsen
van Barks strips…
liedje van vergangen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
624 Kijkend in dat diepe gat
van vaag verleden waar
ware liefde ooit beschreven stond,
dreven zwarte wolken
zacht voorbij de wanhoop
dat het nooit zijn weerwoord vond.
Daden, immer onomkeerbaar
leden schipbreuk, kwamen om
in die poel van loze woorden
ondergraven door gevoel.…
De kunstcriticus 4
gedicht
3.1 met 15 stemmen
8.976 En de etsen van Gerrit en Japik zijn
mooi in zwart wit verdeeld,
gevoelig van lijn,
hun droge naalden zijn als fluweel.
En wat is er met de compositie?
De compositie is origineel.…
Aarde
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.402 Als kind al zocht ik u, mijn aarde, en wou ik
U kennen heel, uw hemel met zijn vieren,
Uw oceanen waar uw winden gieren,
Uw blank-zeilende wolk, zwerk zwart en rouwig;
Uw landen waardoor zilvren stroomen zwieren,
Uw bergen waarop hoge pijnen razen,
Uw weiden waarop wilde kudden grazen,
Die Mexicaan aan lasso medeslieren; -
En 'k zag u heel,…
Hoop de stille vennoot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 Jack, zwarte schaap in de familie
is goudzoeker in de outback
bewijst zich zo in ‘n zware baan-
liegt in brieven over successen
gevangen in ‘n web van leugens
durft hij niet huiswaarts te gaan
Hoop, tegenspeler van de dood
dooft soms heel even zijn vlam
dan weer preukelt iets in de hoop
gaat Jack weer aan de gang
In een kwade nacht…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 dood
en de aarde kleurde bloedrood
verdriet voorbij
want materie kent dat niet
het is fysieker dan dat
de oude God was
onder zijn eigen lichtgewicht bezweken
gedoofd in een wit geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje
schikte zwarte…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 jij weidt haar
af tot op het bot
heer en meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak
en wakend tweetal zwanen
oogverblindend wit
met trage zwier draaien ze
in het rond en stelpen zwart…
dol, fijn.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
596 je voelde weer iets in je stromen
een klein blauw water stroompje
-waar overheen een antieke brug-
je was toen even intens gelukkig,
greep zelfs even naar het geheim,
dat van het leven voordat je weer
onderuit zakte in je zwarte stoel..…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
829 voor de dreiging en de hoon
van hen die mij vervloeken en verachten
Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind bezorgt u zware nachten
het mensdom kijkt omhoog en mag slechts hopen
als ik mijn honger van de daken schreeuw
mijn ziel is zwart…
De wraak van de kogelvis
gedicht
3.7 met 15 stemmen
7.363 Gluurt rond, zijn zwarte goggles voorgebonden,
een Piper Club-piloot op boevenpad.
Hij is mijn alter ego in het nat.
Zijn vinnen minuscuul, zijn lijf te rond en
nog giftig ook. Zo blijft hij onverslonden.
Geen vis die zich ooit aan hem overat.
Maar hij wordt wel verorberd - in Japan.
Door topkoks wordt de fugu schoongemaakt.…
Ramp Haïti 2010
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.231 Waarom moest dit nu gebeuren,
alles is opeens zo zwart.
De beelden die we zien
zijn afschuwelijk hard.
De straat bedekt met mensen,
vluchten kon niet meer.
Hartverscheurende taferelen
steeeds opnieuw, telkens weer.
Het is niet te bevatten,
wat daar is gebeurd.
Deze grote ramp
heeft menig hart verscheurd.…