5913 resultaten.
Zwart rondom
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
537 Het is inderdaad zwart rondom, als ver weg in het
ijskoude heelal, zonder hoop op hereniging of iets
van milde genade, zo lijkt het, zo schijnt het, maar
diep in mijn hart koester ik de stevige omarming,
die ik haar meer en meer zo graag wil geven.…
De familie Piggelmee - tiende verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 Wanneer hij de droom heeft geslapen, lijkt
zijn wereld weer normaal. Verwarmen van nu af
aan overal in Zeeluinen de vuurstenen de kabouter-
huizen; een sprookjes wereld amicaal.…
gevangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 angst steekt de kop op, ik wil me laten hangen,
maar het mag niet probeer te verdingen en te blokken,
maar het verdriet lijkt sterker want jij bent nu echt vertrokken.…
De blik die ik zag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Het lijkt niet lang geleden,
maar als de dag van vandaag.
Die blik in jouw ogen,
heeft me blind gemaakt.
Vanaf dat moment,
heb je mijn hart geraakt.
Hoe meer ik zag,
hoe erger het leek te worden.
Ik had geen honger meer,
terwijl mijn maag wel knorde.
Alles wat je deed,
lachen, grapjes maken, serieus te zijne tijd.…
Gespleten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.601 Emoties bepalen de keuze
Terwijl je anders had gewild
Dubieuze voorstellen de leuze
Negatieve energie verspilt
Twee schuldigen twee verliezers
Hij iets meer, zij iets minder
Omstanders zijn de kiezers
Zij het slachtoffer, hij de hinder
Het sociale leven bepaalt de status
Ze wordt in de watten gelegd
Hij zal het bezuren
De toekomst lijkt…
Ballade van een hoopvol hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Wist je maar hoe jij mij verguldde,
met de berichtjes die jij bleef sturen,
want jouw vuur lijkt niet te bedaren.
Sinds jaren is er het nobel streven
dat wij elkaar ooit eens ontmoeten,
het gesprek aangaan in levende lijve,
met plezier omdat er niets zal moeten
muziek waarop gedachten drijven,
door bruisend leven omgeven.…
Eiland
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.899 Hier besta je tussen golven, tussen helmgras en riet
Lijkt de wereld uitgestorven, hoor je zee en verder niets
Denk je soms nog aan wat is geweest, ooit in het zand geschreven
Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven
Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied
Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet
Zoveel…
Als dat eens kon..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 onwillekeurig hebben ingesteld
onrust zwerft door het rentmeesterschap
waarvan we de inhoud niet durven volgen
en strijken we de gebaarde plooien glad,
in de oase van materie die ons heeft
afgemat, dromen door in de hoop dat
in de terugkerende remissie het sterkste
zaad in het on-gewortelde tij zal keren als
dat eens kon, dat wat al verloren lijkt…
TERREURVERDACHTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 natuurlijk ziek
moet wel
een normaal iemand doet zoiets niet
nee hij rookt geen hasj of wiet
erger hij is aan godsdienst verslaafd
z’n hersens zijn gekraakt gekaapt
Hij kan het immers niet helpen
je zult het maar zijn – zwakbegaafd
goed hij zal moeten bloeden
omdat de publieke opinie er om schreeuwt
enkele tientallen jaren opgesloten
lijkt…
Ze is mijn geschenk
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
520 Het lijkt alsof alles denkbeeldig fantastisch en illusionair
rondom mij is, integendeel (on)verwacht en werkelijk worden gedeeld
Het is onze natuur in uniciteit en verbondenheid waarbij zij telkens haar ziel blootlegt
met breek- en kwetsbare slagen maar vooralsnog het mooiste cadeau om te geven en ontvangen.…
tergdicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 Kloefkappers kappen bekentenis
van de woorden
Isolex solex olex
brommer van dogma
Recht rechts rechtser
dat het taant aant aant
geld dat maant aant ant steek
de dood straks ook
schone lucht in pakjes klimaat
zonder beheer amazon com
geen geld val dan dood ook
Link links linkser
elitaire ridders in een wereld
van wielen zonder moraal
lijk lijkt…
Koude Zomerdagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
450 ook hoogzomer brengt koude dagen
die ons humeur lelijk kunnen plagen
de tuinstoelen moeten weer ingeklapt
't lijkt of we naar de herfst zijn overgestapt
geen kleurige parasols meer op het gazon
geraniums hangen verwaaid op het balkon
bloeisels laten zich plukken door de wind
de tuinman kijkt niet langer fier en blij gezind
doch hij weet…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 een mui zwemmen kleine visjes en
Weet van minnaars, gesloten als Oesters
Heb je niet
Je plant een meeuwenveer op de top
Van je bouwwerk, maar weet van Muze
Van dichters, schrijvers en Ganzenveren
Heb je niet
Je bent jong en sterk en vol energie
Maar weet van gebroken geesten
Heb je niet
Je rent, je hart klopt in je keel
Het lijkt…
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Nauwelijks ademend probeer ik een
te worden met de omringende bomen,
sta als bevroren, alles lijkt alleen
nog binnen in mij te gebeuren.
Met gespannen kaken tasten ze roerloos
en voorzichtig de omgeving af
op geluiden, onbekende geuren,
dan keert de zekerheid in hun bewegen
terug en lopen ze door in draf.…
Gordijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Duisternis lijkt beter dan het licht.
Toch is er iemand die het duidelijk heeft gemaakt.
Een vader met liefde voor zijn zoon.
Een zoon die op een wrede wijze werd omgebracht.
De vader in zijn groot verdriet liet het gordijn scheuren,
Van boven tot onder met tomeloze macht.
Hij toonde daarmee aan:
Het leven van zijn zoon is het gordijn.…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Wanneer ook nog eens schepen ver
weg zijn en bijna nergens meeuw zich laat horen
vertellen wind zijn geheimen en sirenen hun vergeten verhalen
De tijd lijkt ontzettend langzaam te gaan zowaar stil te staan in deze puurheid.…
Monday monday
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 Vandaag is het weer monday rainy monday
een mega toppophit uit het
verleden
van adje en z'n super
dreammachine
die spic and span en clean was
bovendien
maar nu, vandaag de dag, verwart
het heden
soms lijkt het meer op sunday
bloody sunday
Vandaag is gisteren voorbij
geraasd
op x schiet lucky luke weer eens
een tweet
voor henk en…
Hoe Venus de ziel beroert
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
570 Ze danst met kleuren die het
leven een glans geven, vol rijkdom en warmte, waarbij haar schoonheid slechts tijdelijk lijkt.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 De lucht buiten lijkt leeg, net als de gangen die naar niets leiden,
en zijn blik keert zich naar binnen, naar een huis dat niet meer bestaat.
Hij herinnert zich het hout van de vloer, de krakende trap in de nacht,
het geluid van regen op dakpannen, een vertrouwd en levend ritme.…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Want terwijl alles in een razende stroom zich voortbeweegt,
weet je dat tijd niet altijd is wat het lijkt, niet altijd een rechte lijn,
maar een beweging die je omhelst met haar zachte stroom van momenten,
die je in je eigen tempo ervaart, terwijl alles om je heen blijft rennen en wijken.…
Genieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 De geur van natte aarde na een zachte
regenbui, geluid van druppels die als muziek vallen op
bladeren; wereld lijkt even in haar adem te staken, en ik adem mee
Voel hoe tijd zich uitrekt en alles om me heen zich opent in een fluistering van rust.…
Wij staan op
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
748 Wij staan hand in hand
stemmen die stilte breken
een keten van kracht
Wij staan op, waar stemmen
worden gesmoord, waar lichamen worden geraakt,
waar recht een voorrecht lijkt. Wij staan op, hand in hand over
grenzen heen—onze woede een vlam, onze hoop een ketting die nooit zal breken.…
Doodsdrift Thanatos
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
876 afdalen
onbewust de impuls
drijft tot absolute rust
anders bewoorden
tot niet bestaan
drang om 't leven te omarmen
de handen slaan
Zelfdestructie, agressie, ontevredenheid,
uit niets ontloken,
bewute schade, ongemak,
veerkracht gaat verloren
't hart op de juiste plaatsen,
klaar komen
't zelf op te eten, de leegte,
alles lijkt…
De glimlach van de dageraad
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.015 Licht kust de hemel
de merel fluistert zachtjes
de aarde ademt
Er is een ogenblik, nog vóór het licht
zich echt toont, waarin alles lijkt te ademen in zachte
golven van stilte, en ik, haast onmerkbaar, voel hoe mijn huid opent
voor het ontwaken, alsof mijn hele wezen luistert naar iets wat geen woorden nodig heeft.…
werelds
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
490 Voor moeders, overal ter wereld
Moeders —
waar ter wereld zij ook zijn —
hebben harten als een octopus
armen die altijd reiken
handen die altijd dragen
onvoorwaardelijk zorgen zij
door storm en stilte
voor het leven
dat zij de wereld schonken
zij dragen als atlas ooit
wat te zwaar lijkt voor een mens
hun schouders steunen
als een…
tussen dozen en dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.290 dromen
tussen spullen en verhalen
pakt een gezin zijn leven in
in karton voor transport
achterlaten wat lief is
de lach van buren, het ritselen bomen
de geur van natte straten na regen
mensen die vrienden geworden zijn
straten die de weg naar huis werden
nu lonkt het noorden
waar de lucht ruimer ademt
waar tijd vertraagt en gras groener lijkt…
P.I.L.L.E.N.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
704 De dagen waarop alles goed gaat,
zo lijkt het,
dragen het gevaar van het onverwachte,
van jezelf verliezen
in een gevoel van gezondheid.
Tot de etterende stromen der gedachten
op stoom komen
als het ondraaglijke toeslaat.…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 Dus bleef ik zitten,
hopend op zachtheid,
op iets dat lijkt op begrip,
iets dat me niet omver duwt.
En terwijl ik wachtte, merkte ik
hoe woorden veranderden,
hoe rouw een nieuwe stem werd
die ik moest leren verstaan.
Jij zat daar ooit,
nerveus, met ogen die alles zagen.…
Heilig voornemen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
448 Het lijkt mij, netgedichtaddicten leesnetdichters en ook u,
zwevende leeddichteressen
alsmede sappho's genodigden
in de plenaire zaal van de pnyx
aan de voet van de acropolis
waar tragedies boventoon voerden
in de welsprekendheidsdebatten
van erudiete eloquente mannen
in dit onheilstijdgewricht
waar op de dag van morgen
niets…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 stille breuken, vooralsnog ongrijpbaar
onder het nachtelijk blauw
van vlindervleugels
op de kustlijn versplinterd
in een stille schreeuw - dingen die komen gaan
binnen-in jouw verre dageraad
Geluk lijkt altijd van korte duur
ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar
onder de huid van lente in maart
dan blijft een impressie altijd onvolledig…