6335 resultaten.
Vredesstichter
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.891 gericht op de zon
die kleine man bracht licht en hoop
maar duisternis die overwon
ook deze keer
men schoot een waarlijk mens
onmenselijk
in nog geen vijf seconden neer
men nam 'gewoon' zijn leven
vervloekte hem
om zijn doel
zijn missie
en zijn streven
Sjalom Yitzhak Rabin
dit is voor jou mijn bede:
rust kleine grote man
rust in eeuwigheid…
In Pacem
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.304 Schepper mij zeker zal verwachten
en engelen vol van Geest en zo fijn besnaard
jullie aardse droefenis met verlichte vleugels zal verzachten
ik huil nog een keer mee en raak
met mijn ziel nog even aan grootse harten
terwijl de tedere rust mij al over de stilte verhaalt
en helpt bij het afleggen van aardse smarten
zing met mij het lied van de eeuwige…
Blind gebonden
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.785 Daar lig je naakt
Opgewonden
Een beetje huiverig
Wachtend op contact
Blind gebonden
Een zachte kus
Aan de zijkant
van je lippen
Je wilt meer, maar
Ik ben weer weg
Plagend speelt mijn tong
Met je oor
Fluisterende hunkering
Je adem stokt
Je fluistert terug
Mijn lippen raken
De jouwe
Een hete zoen
Tongen verstrengeld
In eeuwige…
GEZICHTEN MIJNER DOOD
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.218 Ge zijt mijn; ik leef, ik léef van u,
Gij, die mijn dagen als een bed spreidt, en zo luw
De aêm van uw nadering laat waren om mijn slapen…
- Ik wilde rústen; maar ik zie uw ogen staan
Zó onbegrepen-goed met droeve vreugd belaên
dat ik voor éeuwig in uw vrede nú wou slapen…
Gij komt.…
Aanvliegen over de sont
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.164 Aanvliegen over de sont,
over donkere kommen van finse meren
scheepgaan in de kajak
der gestorvenen
drijven op de wateren
tussen taiga en toendra
oog en oor zuiveren
aan leegte en verte
zich voeden met bessen, met hoed
en geur van de goddelijke paddenstoel
dromen de droom
van het eeuwige heden
als arctische beer
weer tot sneeuwblinde…
Ik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.180 altijd op de loop
voor een wereld die enkel maar onrust stookt
ik ben bang als een opgejaagde vos
verschrikt door de klagende hoorns van het verval
als een verstotene in het grote mensenbos
klimmend op de helling uit het tranendal
toch is niet alles kommer en kwel
ook ik heb lichtbakens in de woelige strijd
mijn zielsverwanten zijn mijn eeuwige…
Latifa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.543 Zij, een ontwaakte ziel, Het Al,
wat eeuwig is, en wezen zal.
Auteur: Wil Breuker, december 2007…
Help!
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.770 Ik niet
Mijn antwoordapparaat staat aan:
Het zijn de hormonen, het gaat weer over
Hoelang nog
Hoelang moet dit nog duren
Ik heb niet eeuwig de tijd
Al meer dan een jaar
Het groeit in mij als een bacterie
Wanneer komen die antistoffen nu
Ik heb ze nodig
moet ik het zelf doen,
Komt er geen hulp?…
OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
2.378 Al scheurt de dood het leven hier uiteen
en zaaien wij de korrel in de aarde;
U geeft de vrucht voor eeuwig nieuwe waarde
dwars door de afbraak van dit leven heen,
U wilt ons uitzicht geven,
de toekomst is het leven.…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Maar in het spoor van de Lichtdrager,
voor zijn duistere drang naar macht gezwicht,
tuimelden wij in vrije val uit Uw eeuwigheid.
Sindsdien gevangen in het web van ruimte en tijd
zijn wij duizend doden gestorven:
van geboorteschreeuw tot laatste snik
leven na leven na leven
eendere echo’s van het ‘ik’.…
Geef me nog een kans!
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
3.162 ik nodig heb dat bij jij
Ik wil mijn schatje terug aan mijn zij
Wat was ik toch zo laf
Ik wist niet dat jij zoveel om mij gaf
Geloof me ik laat je niet meer gaan
Want mijn liefde voor jou zal nooit meer vergaan
Het is niet jou leuke koppie die me raakt
Maar je liefde dat heeft mijn hart geraakt
Jij bent mijn mooie zonneschijn
Ik wil voor eeuwig…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 diep
mijn tien maand oude dochter schiet me
door het hart
de eksters storten zich al neder
op een vers bereid maal
afgrijzen van de onschuld dat in mijn bekken waart
ik wend de blik af
en sluit de achterdeur definitief achter me
ik ga straks naar de ruis van mijn dochters hart luisteren
of daar geen sterke takken twijgen die van eeuwige…
De profundis
poëzie
4.0 met 13 stemmen
4.289 Heere, dat hij ruste in vrede,
zei de priester, ende wij:
Dat hem, in alle eeuwigheden,
't hemels licht geschonken zij!
De profundis! zong de bede,
De profundis! zuchtte 't huis,
zuchtten al die knielden mede,
met verstervend stem... geruis.…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Over het eeuwige gebogen,
als aan de oever van hun smart,
dreef er een schemer voor hunne ogen,
kwam er een kreet op uit hun hart,
en met hunne uiterste gedachten,
met heel de grenzeloosheid mee
die altijd, altijd in hen wachtte, -
zagen zij uit over de zee.
De nacht kwam.…
Hoe je geliefde te herkennen
gedicht
2.3 met 19 stemmen
10.693 Plotseling zal een jeugdig besef de dagelijkse slijtage verjagen,
schiet een woord je te binnen dat je al lang vergeten was,
lijkt het niveau van Maria Callas ook voor jou
bereikbaar, en het cantilene geloof,
dat je tot zelfs na de dood samen
hand in hand de eeuwigheid zal bewandelen.…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 meer, een stille nacht,
terwijl met een helder, zilvereren silhouet,
de blinkende maansikkel de nacht beheerst,
als het zo stil is geworden en zo oneindig,
fluistert je hart je onbekende beelden in,
en hoor je voor het eerst je eigen ziel,
je ziel spreken, zonder taal of woorden,
god luistert en fluistert, vertelt je
alles over de eeuwige…
Stille Vlinder
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
941 weigert om een dom verworven
compromis emotieloos te begrijpen
ach, mijn lieve, blonde, wonderschone vlinder,
jou koesteren, beschermen, jou beminnen,
die mij verwarmt en moed geeft om wat echt
belangrijk is, uit te spreken, helaas, helaas,
nooit zal ik jou, wonderschone vlinder,
kunnen vertellen, wat jouw mooie vleugels
doen met mij, eeuwig…
Stenen dame
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.736 eeuwig lijkt zij hier te waken
de vrouw, haar verhaal, de kentering
een gouden cirkel, tomeloos verlangen
naar het meer op de gulden schaal
schepen vol graan, dieper glanzend
dan goud bij volle maan konden haar
niet bekoren, met een stuurse blik en
gebiedend woord smeet zij de lading
één twee drie in Godsnaam overboord
de zee verslond…
Vermoord
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.160 Ze hebben hem op een voetstuk
geplaatst, zelfs jaren nadien en jij, zonder
verfraaide sporen heb je de trein naar de
eeuwigheid genomen, met een gebroken trots.…
Mijmeringen over de Dood ( 3 ) slot
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.514 verwachten
engelen vol van Geest
en zo fijn besnaard
zullen jullie aardse
droefenis met verlichte
vleugels verzachten
ik huil nog een keer mee
en raak met mijn ziel
even aan grootse harten
terwijl de tedere rust mij
al over de stilte verhaalt
en helpt bij het afleggen
van aardse smarten
zing met mij het lied
van de eeuwige…
- Als een lichte schaduw -
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
1.255 in gedachten danst wat jij ooit was,
verder als kleine puntjes licht
ver weg als grote lichte schaduw ga je
door de donkere dalen van eeuwig niets.…
Ideaal gedicht
gedicht
3.0 met 21 stemmen
14.113 Ik timmer woorden aan elkaar
terwijl ik in het donker staar
en luister naar de eeuwigheid.
De poëzie biedt schrale troost,
de liefde als een bouwpakket -
het onbegonnen werk is klaar.
Wie doet mij een tegenzet.
Voor Markéta
---------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 Zij spreekt over stukgewaaide ramen,
een dak dat eeuwig lekt, de schoorsteen
die niet trekken wil, over hem en haar,
en hoe het uur haar slaap niet raakt.
en hoe de nacht versteend tot liggend naakt
dat zij onwennig tracht te strelen.
Achter zich weet zij de hoge, donkere muren,
de smalle deur, te smal om terug te keren.…
Het lied van de liefde (2)
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
890 even
met pappenheimers omgeven
of plant ik nieuwe stekken
zeker ik ben bedreven in overleven
maar is mijn aarde vruchtbaar genoeg
zijn de wortels niet te moe
wil ik nog het water uit mensen zeven
mensen mensen wat mag je wensen
de benen verstijven
de buik zo belegen rond
waarin duistere pijnen verblijven
en
is de geest niet aan eeuwigheid…
Het verloren testament
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 samen geschreven testament
is vernietigd omdat iedereen zijn geloof zag als de
echte Heiland, het boek zegt volgens overlevering
dat het doel van de mens het bereiken is van de
ultieme beschaving; nirwana, paradijs en hemel de
namen voor de toestand der zielen die dat hebben
bereikt en getransformeerd in ‘n hogere dimensie,
om voor eeuwig…
Ik, broer van mijn moeder
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
969 je komt me morgen toch halen hè
vraagt ze zacht doch met dringende ogen
als ze merkt dat ik haar verlaat
natuurlijk, morgen om tien uur ben ik er
het bezoek aan haar duurt een eeuwigheid
maar met veel genegenheid over dat ene gepraat
ik mag toch wel een paar dagen
naar vader en moeder
dat vinden zij toch wel goed
natuurlijk, ik…
Verdriet
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
834 Mijn hoofd speelt op,
ik wil me naast het jouwe leggen,
mijn ogen branden,
die van jou voor eeuwig gesloten,
mijn handen leven,
maar waarom, hun eigen leven,
wat niets meer waard is,
ik schok van ellende maar laat het niet zien,
want jij ligt roerloos,
dan blaas ik mijn adem uit, niet mijn laatste,
en met die lucht beweegt je haar…
Somatine de Vinteuil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 's Ochtends vroeg
bekruipt me met je armen het gevoel
dat dit moment een eeuwigheid verdient
Open ik onbewust mijn ogen
loopt mijn blik tegen de lamp
die gedoofd is als de nacht
met het eerste ochtendgloren
Zelfs nachten dreigen in de duisternis
van nieuw licht te verdwijnen
als geen ander heb ik het begrepen
zonder er ooit de reden voor…
De Noordenwind
poëzie
1.5 met 79 stemmen
4.470 Stijgend wil ik neerzien
met koude blik en onbewogen mond
op wat voor eeuwig wegzinkt onder mij.
En als de passies, die 'k heb liefgehad,
zich aan mijn kleedren hechten en 't gelaat
met schreien heffen en mij angstig vragen,
hen niet alleen te laten in de nacht ...…
wachten in de wind ....Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en maandagavond op www.candlelight.nl
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
829 blind
Rijzend als een feniks uit mijn as
Kraaien en spreeuwen verdeden mijn tijd
Terwijl pauwen pronkten op jouw toneel
Als liefde is zoals een dans, geef me dan die kans
Maar excuseer me als ik niet mee met je speel
Want ik blijf wachten in de wind
Wachtend tot het tij mijn hart verkilt
Alleen en onbemind
Gevoelens voor de eeuwigheid…