8934 resultaten.
In pasteltint
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb je
geschilderd met
vele pigmenten
kleine nuances
heb ik kansen
gegeven om met
jou eeuwig te leven
olie en pastel
krijt en het grijs
van houtskool
ook op diverse
ondergronden
hebben wij alles gehad
alleen de ziel ontbrak
jij voelde leeg
koud was de glans
in je ogen er was
geen vermogen
tot contact ook in
je bewegen bleef…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Het bankje vol verdriet
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
819 is verdwaald en zijn ziel
Heeft hij te koop aangeboden
Wie helpt hem, wie ziet hem
Hij vraagt zich af of hij echt op het bankje zit
Of alleen maar zijn lichaam
Hij kijkt naar zijn vingers
Eentje wijst naar zichzelf
Want het is allemaal zijn schuld
Vindt hij, maar eigenlijk zijn onmacht
Heeft er toegeleid waar die nu zit
Het bankje is koud…
Man gaat mank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
482 Als daar dat manneding zo onder
lijdt
Kreeg nooit een vrouw of meisje penisnijd
Wanneer 't alleen maar in koud
water kan
Ik geloof hem pas als hij ronduit erkent
Dat hij z'n mannetje staat als
een vent…
taaldwang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 het zij. het zo. het aanspoelsel (koud). de open
gereten verwonderingsbuiken (kil, eerder).…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 zacht
glinsterden
stofjes alle
kleuren op
de thermiek
van de warme
middagzon
het glas in lood
speelde met
de kleuren
van de dood
die onder koude
grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op…
Memento mori
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 is de grote gelijkmaker
Je kan op hem vertrouwen
Aan hem toegeven
Laat hem zijn werk doen
Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt
Meer en meer
Hij is je vriend
Een einde aan al je zorgen
Hij is de voorwaarde voor leven
Je kan hem tegenwerken
Maar dat zal, zoals alles, tijdelijk zijn
Onverbiddelijk wacht hij je op
Verwelkomt je in zijn koude…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 als ik jouw liefde niet had
zou de zon nooit schijnen
als de zon haar licht
zou ik alles verliezen
eindeloos en donker
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet
zou geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was…
De tweesprong
netgedicht
1.0 met 265 stemmen
374 je voeten
herkenden
in het rul
warme zand
de intense
bindingen
die jij hebt
met dit groen
mediterrane land
in de tweesprong
tussen warm en
koud gaf jij aan
de twinkelende
sterrenhemel
de belofte van
overgave aan
degene van
wie je houdt
in het intens
beleven van die
universele
schoonheid
heb jij je
eigenwaarde
ervaren als…
golvenslag
netgedicht
2.0 met 24 stemmen
444 plompverloren golfde ze voorbij
in het koude water van de zee
haar gebronsde huid glom als
een veel te kort moment, een
flits van onverklaarbare schoonheid
het water week voor haar, verdween
alsof een Mozes met zijn staf kon
toveren, alsof een poel van verderf
opeens een scheiding werd van goed
en kwaad, een horizon van licht
dook recht…
Pas als mijn voeten pijn doen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 Pas als mijn voeten pijn doen
mijn handen willen grijpen
er een ijzige wind staat
koude golven over mijn lichaam
de zon op mijn voorhoofd brandt
en ik doorweekt ben van de regen
pas dan zal ik jouw in de ogen kunnen zien
we zullen wandelen in dezelfde ruimte
dezelfde hoogte breedte diepte
Het sneeuwt als er sneeuw valt
het regent…
MET PASEN IN ZICHT
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 Je voorhoofd moeder voelde koud
Toch heb ik het een kus gegeven
Je schonk drie kinderen het leven
Werd tweeënnegentig jaar oud
Kleurrijke bloemen op je kist
We waren allen aangeslagen
Ik hoorde ademen bij vlagen
Terwijl ik heus wel beter wist
Het leek alsof je zo maar weer
-Je wilde nog niet weg van aarde
Je voelde je geen hoogbejaarde…
Meeuwentaal.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 ijle lucht was koud en zilt
liep waar strand zich liet
verdringen door de branding
meeuwen kliauwen in hun vlucht
hun schaduwen op het natte zand
sommeerden mij te wachten
hurkend bij een stuk drijfhout
waar een veer lag, zilvergrijs
achtergelaten met betekenis
even was er niets dan adem
niets dan huid in de wind
licht genoeg om door…
De maatstaf van beschaving
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
169 Waar het licht het traagst binnenvalt
en stemmen fluisteren tegen koud beton.
Een samenleving die haar fundamenten vergeet,
wankelt op de ruggen van hen die zij negeert.
Cement is pas sterk als het de smalste kieren vult.…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 Was 't een bosje van jasmijnen,
Dat U 't eerste zag ontluiken,
Weemlend woelend uit die struiken,
Om, waar Gij de grond komt raken,
Tijm en marjolein te smaken?…
Vogels zonder vleugels
hartenkreet
4.9 met 19 stemmen
1.046 meisje bij een boom
Ze zei: Ik had vannacht een droom
Een open veld, een lange man
Die prekend uit een boek daar stond
Na elk woord dat hij had verteld
Boog elk wezen van dat veld
Vogels zonder vleugels
Mensen zonder mond
Niemand durfde de bossen
Die schaduw, die vertwijfeling
Ze dachten: Elk nieuw begin
Is veel kouder dan de open grond…
Waar rees 't eenvoudigst volk door eigen kracht zo hoog
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.061 hobblig vocht te slapen,
Met gene schat, dan met zijn want en vangst bekend,
En aan geen tooi, dan die der ruwe pij, gewend,
Waar bracht die 't ooit zo ver, dat zwijgend onder 't lijden,
En nimmer afgerecht op ridderlijke strijden,
Al 't rijk bezit van hem die hunne vrede schond,
Hem viel uit de ijz'ren klauw en 't deel werd van hun grond…
Na de dood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 Dood en begraven
Onder de grond gestopt
Zand erover, grond erop
Om je vervolgens door de wormen
Of andere op te laten eten
En de resten verteren wel
Tot op het bot
Afstaan aan de wetenschap
In zo een pot
Zodat de dokter nog eens naar je kan kijken
Open snijden als er tijd voor is
Op sterk water gezet
Cremeren
Dat wordt heet onder…
sneeuw smelt dorst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.039 ik zie de winter
in hun vachten
gebogen staan ze gras
en sneeuw te happen
wind giert hen voorbij
vlaagt verstuivend door de wei
lange haren dragen
pegels door de vorst
sneeuw smelt dorst
honger vraag geschraap
van ijzeren hoeven
langs bevroren grond
zijn warme tong
brengt maar een schrale
oogst naar roze mond
de ogen zijn geloken…
geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 je gooit ballen hoog
andere handen vangen
je fluit een lied, de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
en schreeuwt zonder…
Open roos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.592 Zij grijpt naar het heft
Een lemmet vonkt in de zon
Dan werp ik me plat op de grond
Want haar hortende zegekreet
Met een tongval uit het zuiden
Bekroont de luwe veldslag
Nabij het kookpunt
Wankelend over stapstenen
Loodst ze me door een grijs moeras
Waar een geweldig oog lonkt en uitlokt
Hoe ik zwetend in haar nevel val
Me vasthaak aan…
Onuitgesproken
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
836 woorden zomaar op
Puur vanuit het hart uit eigen goedheid
Je opent je mond al om toe te geven
Als je plots pijn voelt ergens binnenin
En alles… alles komt weer naar boven…
De zon die je net nog verwarmde
Verdwijnt voor je eigen getuigende ogen
Geen zicht…
En de aarde die net nog vrolijk draaide
Stort in onder jouw trillende benen
Geen grond…
Helga, de weervrouw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2.018 Maar ook al mist het aan de grond,
ijzelt het fors en vriezen alle wegen op,
als zij van het weer bericht met haar warme mond,
begint de dooi en komen de bloemen uit de knop.…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.177 Ik lig en ik lig als in uwe landen
o aarde, met het hoofd in mijne handen,
in uwe winden en in uwe stormen,
in uwe luchten op de grond, waardoor men
zien kan de schoon verlichte ronde bomen
bewegen als de winden er toe komen.…
Kun je me vergeven?
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
3.793 de werkelijkheid ver achter me
kan ik uren naar de lucht staren
en laat ik je zonder je daadwerkelijk te zien
net als de wolken door mijn gedachten varen
Liggend op mijn rug
zondig ik mijn gedachten en tijd
enkel denkend aan jou
raak ik de afstand tussen jou en mij even kwijt
Ondanks wat ik jou heb beloofd
met mijn beide benen op de grond…
De wolf
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.622 Ik ren zo snel als de wind
mijn poten raken de grond nauwelijks.
Mijn tong hangt uit mijn bek,
ik word moe.
Ik drink uit een beekje en merk een afgedwaald hertenjong op,
ik neem een goede positie,
een snelle flits en ik heb het.
Ik heb genoeg gegeten en ik voel de aandrang om te gaan zingen.…
maanden met een fletse kleur
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
2.901 jaar zal blijven hangen
veel blaadjes zonder tekst
op enkele wat krabbels
de neerslag van iets geks
muziek bij flauwe babbels
een paar zijn zwart
de kleur van slechte uren
wanhoop die lang duurde
tot dood verlichting bood
een enkeling is niet gevallen
en zweeft verdwalend rond
die dagen zijn zo goed bevallen
die raken nooit de grond…
het portret
poëzie
4.1 met 24 stemmen
19.085 Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen
De beeltenis van dit bemind gelaat,
In een tot molm geworden kist geborgen,
Diep in de muffe grond met mij vergaat.
Doch als ik stervend ben, maar nog niet henen,
Dan wil ik 't houden in mijn vege hand.…
En nooit meer zal ik drinken
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.603 Zo zalig is aanvankelijk de reis
Ik ben met een ballon de grond ontstegen
(Door volle glazen vliegensvlug te legen)
En even ruik ik aan het paradijs
Met doodsverachting klim ik op de rand
Het zicht is door een witte wolk verdreven
Dan galmt m’n strijdkreet: dichters kunnen zweven!…
Moeder aller dansen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 Tot vragen spoort de dans ons aan,
naar de grond van ons bestaan.
Wat zou de dansers toch bewegen
ons dit beeld te doen beleven?
Dansen wij in onze dromen,
zijn we nipt de dans ontkomen?
Dansend zullen wij ondergaan
en zo weer eindigen ons bestaan.…