8651 resultaten.
Gewapende stilte
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
540 ik zwaaide wit
een maagdelijk
doek voor vrede
we schreeuwden niet
maar gonsden in
veelal lage tonen
in ongearticuleerd
komen bleef de club
rustig stromen
na enige opschudding
hier kregen we
horzels in het vizier
geel blauwe kleuren
formeerden het
toekomstig gebeuren
maar wij zijn af van
het dollen weigeren
in stof te rollen…
HERFSTBOEKET
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
667 Haal nog voor de herfststorm woedt
de mooiste oktoberrozen uit de tuin
zoek ergens een schaduwhoekje op
waar sedum bloeit met witte of roze kop
voeg de trosjes met de rode rozen samen
omlijst met groene koningsvaren
tot een geurig herfstboeket
waarin je zon en licht
voor een lange winter schikt.…
Middeleeuwse po
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
485 Het plafond van de woning was wit
in het bed lag een oude vrouw
haar gezicht in een grimas
een masker naast haar hoofd
onder het bed stond
een Middeleeuwse po
gewoon po te zijn
in volledig po verlangen
ze prevelde onzinnigheden
onvolledige zinnen
over maagden en helden
en sprak soms heldhaftig
tegen po onder bed
maar po zei niets…
Daar zijn woorden voor
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
414 Verschillen trekken grenzen
en daar zijn woorden voor:
baby, kind, man en vrouw
rood, bruin, geel, dom en slim
zwart, wit, landgenoot, barbaar
We weten er alles van
er is een reden
dat wij onschuldig en
anderen daders zijn
Daar zijn woorden voor
en ook antwoorden: straf, pest
crash, bommen en granaten
doodslag, jacht, gas en brand…
Opzienbarend
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 bloot
kennen wij niet
daar vallen
onze ogen niet op
is meer een
entourage voor
de aankomende top
wij accentueren
juist de zaken
die mensen
zich pas veel later
realiseren
in een luchtig
herinneren
kantjes roesjes
en het half
doorschijnend
weglatend in
het kleine en
toch heel
opzienbarend zijn
waar het
mat wit van
de fragiele…
Zonder spijt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 ik zag
mijn vingers
jou zachtjes
raken lieve
kleine gevoelige
plekjes achterlaten
die in roze wit
herinnering maakten
van het kleine
vlammetje dat
ons samen aanging
als gedeelde ervaring
het was nieuw
deed geen pijn
of zeer maar
voelde juist fijn
en vroeg vooral
naar tikje meer
we lachten om
dit dichten het
deed toen de…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 thermiek
van de warme
middagzon
het glas in lood
speelde met
de kleuren
van de dood
die onder koude
grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op het land of
een zonnetje bij
zee en strand
witte…
Waar eens een huis stond
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
497 Waar eens een huis stond
schreeuwt de onmacht
om vergiffenis
Kraters gevuld
met bloed van …
Wegwuiven
met een witte vlag
uit het riool opgedoken
Waar eens een huis stond
zwijgen ze in dezelfde taal
verboden
Zonder wapens
de ander aanvaarden
Schoppen, schieten we vol
Vanuit ons comfort
Een thuis, heel
Waar nachtlampjes doven…
Nieuwe bladzijde
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
517 Uit de verlegen zinnen
die je me gisteren stuurde
vallen eenzame woorden
alsof ik jouw fraaie bloem
niet frivool zou bewonderen
zonder intense genegenheid
een nieuwe bladzijde
in het open liefdesboek
de letters zijn nog wit
onzichtbaar op blank papier
uit jouw stille waaiershand
groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Zwart en wit,
angst voor het donker.
Heftig wanneer je er alleen mee zit,
wachtend op dat ene kleine wonder.
Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken,
een dartelende vlinder ronddansend in stralend oogverblindend licht.…
Spiegelende vlakken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 handen
tot vuisten
gebald maar
vergat het glas
waar ik mee werkte
pas toen splinters
mijn vingers
rood kleurden
waarschuwden
helscherpe pijnen
mij ongenadig
de rode waas
in mijn hoofd
trok op en weer
bij zinnen depte
ik het bloed van
sneden in mijn huid
het kunstwerk
was verdwenen
in het rood van
geleden pijn en op
een witte…
Twee snelsonnetten n.a.v. het regeerprogramma
snelsonnet
4.6 met 10 stemmen
920 Dan maar wat extra stikstof uitgestoten
Met Wiersma kan dat weer, was het idee
Maar het regeerprogramma blijkt een strop
Dus hijs het blauw-wit-rood maar weer in top
EEN NIEUW BELEID…
Er wordt een nieuw beleid gepresenteerd
Ik schaam mij dood, ons tolerante landje
Heeft nu een licht fascistoïde kantje
Doortastend wordt de vreemdeling…
EnigmAchahbar
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
514 discrimineren is niet simpel kijken
hoe zwart en wit soms op elkaar gaan lijken
maar met een open mind die niet vertekent
Schuif mij die schuld dus maar
niet in de schoenen
als een oprechte advocaat en rechter
voel ik mij een morele waarheidstrechter
ik weet wel wat in Wolters staat
en Koenen
U ziet mij meer als mysterieus enigma?…
Windstreken
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
560 de dagen worden geregen in
het Land van de Donderdraak
in het dorp ligt het ware geluk
zegt een oude man
mijn metgezel wacht nog even
een vrouw zingt een lied voor de maan
iemand draait het gebedswiel
gebeden komen tot leven
een man plant 108 witte vlaggen
de wind zingt praat verwart
hij fluistert de gedachtenis
aan geliefden over…
het huis waarin ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 ik zie de zwaluwen zwoegen
over de lage daken
gewichtig blauw van de hemel
donkert haar verknipte woorden
verpakt als mijn witte zinnen
‘is het goud waard als zijn gasten
is het glas groot als zijn woorden’
gezet op de muur waar zij het wilde
ik hoor een mug
zuchtend haar ding doen
zij denkt niet aan gisteren
zoals ik niet aan…
Het is stil waar d'aarde bloost
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
360 Ik laat mijn woorden ijl en teer
deinen op luchtbellen
terwijl zonlicht regenbogen kleurt
dauwdruppels tranen
dagdromen veilig zijn,
waar gele, rode, witte rozen
bloemrijk geuren,
de lucht gevuld met vogelzang...
En toch
het is stil
waar d'aarde bloost !…
Lopen op wolkjes
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
309 ik ervaarde even
het luchtledige
toen ik de immens
drukke grote
vertrekhal betrad
zelfs de geur
had een buiten
aardse nasmaak
in de lifestyles die
ik hier ontmoette
in koffie met
een wit hart door
behulpzaam personeel
met een lach in alle
talen van de wereld
ik was licht
overdonderd
dat in die wereld
zo nabij ook
geleefd…
Avondzon aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
305 De brekende golven in de branding
Lichten wit op in ’t duister,
Zand licht groen op onder onze voeten.
Monden fluistren de liefde,
Handen fluistren met de monden mee,
Omlijst door ’t ruizen van de zee.…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 lapjes
aan de overkant omzoomd
door stapels driehoeken -
kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het
boven de mierenmensjes
Wat leven ze toch snel
Eens zo hoog, onaantastbaar
zwevend boven alles
het witte…
bad hair day
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
454 vandaag was de dag
ik zou me enkel en alleen
in pure poëzie verdiepen
ongekende zin in
toen belde je me
out of the blue
een slagaderlijke bloeding
onthutsend gutsend bloed
handdoek op handdoek
jouw verbaasde mompelen
112 ambulance
niet jouw dag vandaag
wel onze dag
om elkaar onbeholpen
te helpen
een witte frèle vogel
beduusd verdwaald…
Kunst van de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 De zee breit haar golven en getijden,
kluwt in de voeten van het witte strand,
ze boetseert het schuim en het akkerland,
die langzaam aan in het donker glijden.
In haar handen spannen zich de golven,
die in de vezels van schepen snijden,
soms de ankers van hun ziel vermijden,
en onder vloeken worden bedolven.…
Hout en sneeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
394 Sneeuw wordt geboren om te vallen en alles
wit te maken en daarna te smelten voor de zon.
Achter de zon verdwijnt de sneeuw evengoed,
geen reden om daar geheimzinnig over te doen.
Van hout valt veel te maken. Het blijft onderhevig
aan de tijd, of je nu aan houtwormen denkt of aan een boom.…
Winterstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Winterstilte in het laagland
In winters ijzig hart stort de hemel neer,
grijs gewaad wurgt aarde in sluimer,
velden wit doorsneden, rivieren kristal graf.
Bomen verminkt in kou, armen wanhopig
naar bloedende zon, sneeuw raast in ballet
van verdoemenis, verscheurd door tijds klauwen.…
De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 geen dood gewicht
elk lid ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet voorbij is
Steeds verder vluchtend
naar een heenkomen
schijten ze de wereld
wit…
Grijs en grauw
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Ik weet me met mezelf geen raad,
Staar naar het witte plafond,
Wachtend tot ’t regenen overgaat.…
Liefdes versluiering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.323 Dochter van sneeuw, een witte mond, vervaagt
Kristallen wenkbrauwen in een gouden maan
Murmurerend water langs een beïepte laan
Ik vertel niets over besterde ogen,
Borsten vol liefdesvuur, en, opgetogen,
Lippen, die door rozen zijn gevoed,
Nachten van wanhoop onder lavendel beddegoed
Ademtochten, met zachte muziek omlijst
Zonomfloerst haar…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 lucht
kruisen op kapellen en schedels aan gevels
angst voor het geweld van blauwe flitsen
rommelende donder in een kolkende hemel
ratelende echo's ontstellen het heidendom
zo bang gebogen en gebukt
onder het kerkedak banken vol zwart
als de vreeze die hen dagelijks omhult
nog steeds bang voor hemelse dreiging
stug volk van een schrale witte…
De geurende brief III
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.092 dichter vinden
vreemde handen draaiden mij
om verplicht het masker voor te binden
Schuchter
liep ik naar de grote zaal
keek mijn ogen uit met al deze verklede mensen
kreeg 'n balboekje, van 'n onbekende, dit was toch abnormaal
Mijn ogen
vlogen over de letters op zoek naar
daar zag ik het al staan
"de tarantella" met partner de witte…
im astri da dovia
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.441 '
ik drink in haar schreeuw van overgave
het glijdt met duiven naar mijn buik
waar de witte vleugels in het rode spatten
en ze trilt en het sijpelt langs haar borsten
haar nagels staan in mijn rug
krast mij met ongekende kracht
in de zijden lakens en vensters vliegen open
en witte duiven bloedbevlekte vleugels
klapperen in de kamer met…
Victoria Amazonica
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.074 de oude koningin-moeder Victoria
reuze in kussenblad lucht gevuld
drijvend in stromen en getijden van de Amazone
heeft in de Hollandse hitte haar kans genomen
de oude Lady Lelie vijftig jaren oud
zit te Utrecht voor het eerst in de knop
met ananasgeur bloeit zij twee nachten
toverend in kleuren van helder wit
via licht roze naar diep paars…