7546 resultaten.
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft weerstand zijn stem
vloeit drank om onvrede te uiten
nog gaan zij
zich niet te buiten aan
gevaarlijke opstandigheid
blijven alle ruiten heel
maar het zaad
is al ontkiemd en ooit
zullen zij de morgen openen
door zwarte…
Zo vroeg (in Nijnsel)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 aan de rand van dit bescheiden dorp
dicht nabij het begin dat leidt naar de kim
zie ik over vlakke velden en akkers
waar langs bossen en tussen oevers
de Dommel door ons Nijnsel stroomt
een waas van pril groen over zwart zand
ik heb het plots door, 't raakt mijn hart;
word door dit teken der natuur overmand
het is toch winter, in een windvlaag…
Mama kijk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 Ze zwaait naar mij mama kijk
speelt in het gras de aarde draait
rond kraait door zomer en regen
van wit zand naar zwart zand
een varkentje is ze knorknor
en nog een keer nog een keer
een twee drie sier sijf
singers heeft ze en siese soeten
die overal op klimmen mama kijk
handen willen alles pakken
heel het grotemensenleven
zelf voelen…
Nachtelijk schoon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
IJdelheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
586 Zij sluit de azuurblauwe ogen
en het zwarte rondje tussen
haar roodgestifte lippen belooft
het onbreekbare koord van de liefde.
Een Armeens gezin zoekt toevlucht
in een kerk en zolang de dominees
blijven preken, kunnen de wrede
bloedhonden niet toeslaan, maar
de langste adem doet er niet toe.…
Lenteverlangen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
577 ik verlang naar
lieve lentekleuren
als d’ aarde ligt
troosteloos en zwart
ik verlang naar
zachte en zoete geuren
die mij hoop geven
en levenskracht
ik verlang naar
de eerste zonnestraal
die de natuur met
warmte overspoelt
naar een hemel
helder en klaar
die mij ’s morgens
blij begroet
waar eens een veld
vol maïs stond
ligt dor…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Behoefte aan informatie,
zwarte details maken de pijn onverdraaglijk.
Het koude huis waar haar huls rust blijft stil.
Rustig, door de pijn van anderen heen, ontsnapt ze naar de vredige hemel…
Het stigma voorbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
458 ik voelde hoe
je warme tuniek
lichtgevend scheurde
aan aristocratische
opgerichte spijlen
van de monumentale
afzetting voor het balkon
zwart gemaskerd
schreeuwde masculien
opgekropte frustraties
de donkere diepte in
waar jij uitdagend wit
reflecteerde in een
snel oplopende stilte
daar waar pijn
scheiding brandde
in rokende huid…
Uilen van Minerva
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Vogellaars, steek'm geen riem onder 't hart,
gedenk de woorden die Zwarte Piet ons riep:
wie zoet is krijgt lekkers, de stouterds de gard.
Ik weet dat ik onze rechtspraak kan vertrouwen
en ook al steunt u de vogellaar in het geniep,
hier trekt Vrouwe Justitia nog vol aan de touwen.…
Ander onderwerp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 kortgeleden nog
dezelfde ademtocht
nu dan opnieuw verbonden
door de zoog
zoog zonder zog
moeder-kind als bitter kleur-
tableau van magerte
neergezogen voor verdorring
tussen wijs- en middelvinger
zie
een verdroogde onvrucht
toegang tot de melkeloze borst
bij kind geen denken
geen besef alleen instinct
dat proeven wil
O Ribbekind uw zwart…
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 Het zwerft eenzelvig op de werf
snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel…
Teruggekronkeld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 Oude zaken nemen een keer
Westerwolde is er weer
uit hun winterslaap gewekt
hebben kabouters zich uitgerekt
een fee hervond
haar landschap, ritselt rond
stemmen uit de spookboerderij
de zwarte ruiter rijdt voorbij
monniken, hoofdelingen staan op.
De Ruiten Aa ging op de schop
kiepkeerl met de korf op zijn rug
het sagenland is terug.…
WONDERLIJKE VERGISSING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
396 ik ben vanmorgen op weg
naar mijn werk gegaan
fiets altijd dezelfde route
vraag me al mijmerend af
of wonderen nog bestaan
bij het tuincentrum
van Wiebe Wesstra
zie ik een onbekend
knokig figuur in zwart
met een lange scherpe
blinkende zeis staan
ik verbaas me zei hij
dat jij hier nog bent
omdat ik je heel ergens
anders halen…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 soms overvalt het ons, wordt het
ons teveel in de quarantaine van
eenzaamheid
met het laatste corona nieuws
tussen de oren
willen we
niet meer denken
aan de duistere boom met
de ruwe schors
binnenin het hol van
de vleermuis die steeds
heen en weer
fladdert vanuit 't hol
dodelijke tochten
rondom de aarde met de
lood zwarte…
stervende zwanen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 helderblauw en wit gevleugeld
als vogels met een lange hals
staan zij in poldergrond genageld
met de vleugels lamgeslagen stil
zwijgend de boodschap te getuigen
van een op apegapen liggend land
kortwiekt geketend waggelen zij
in het moeras van winst en verlies
dat hen langzaam verzwelgen zal
als niet diepe zakken en rijk gevuld
van het zwart…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare
empathie stroomt uit het lichaam,
dichterbij dan weer ver vandaan
waardering ongetroost doorbloedt
de aders met geleefde tranen, uit
processen die te laat geoogst
prikkeling in zenuwbanen als het
zwarte…
Nog tien sextiljoen jaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Dag witte tuin waar zwarte letters groeien
Vorm gevend aan het menselijk bestaan
Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan
Charon niet langer heen en weer zal roeien
Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien
Straks is het met mij- gardenier gedaan
Ik zal je nogmaals innig gadeslaan
Je tot die tijd met printerinkt besproeien
Totdat ik met je opga…
Liefde nu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Jou daar te zien
bedienen in zwart
met strakke haren
ik dacht die man
lijkt erg op jou
Je herkent me niet!
zei jij uitdagend
Of is uw schoonheid
mevrouw, soms te
mooi voor mij?…
ik woon niet in de stad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 waar een nacht zwart aan de kerktoren kleeft
en ik steeds maar denk dat een wijzer onbewogen
over de klok sleept en vermomd als eeuwigheid
in de donkere stolp een verlicht uur aanduidt.…
Noodkreet van de oceanen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.479 De zeven zeeën vol van wonder
vervullen de aarde en al wat leeft,
kleuren blauw in zwarte leegte,
nog even en zij kleuren grauw.
Nog even en woedende golven
razen over de verhitte aarde,
vervagen grenzen en de mens,
de mens een vraag.…
STRAK EN BUIGZAAM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Alle aandoeningen en zegswijzen
in het Evangelie zijn kort en beslist,
vermijden gedachten der vage mist:
daagse taal zal hen als wit-zwart aanwijzen.
Men mag het rechtlijnige prijzen,
dat wellicht hard spreekt, volstrekt onbetwist.
wordt Jezus' zachtmoedigheid hier gemist?
Milde winden brengen vele denkwijzen.…
Missen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
671 planeten blijven blind, verkruimelen tot niets
er is de vrees voor zwarte gaten
nooit zie ik de achterkant van de maan
nu dit huis te groot is voor zo weinig woorden
onvermoede geesten de dagen verlammen
de klok stilstaat, de scheurkalender onaangeroerd
weet ik dat jij de sterren niet meer tellen zult
omdat ook sterren sterven, omdat jij…
Marcel Lüske
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Voor mij is jouw gezicht een groot zwart kruis.
Verstopt achter een ferme pokerface
maant hij zichzelf tot onverstoorbaarheid:
‘Doe rustig aan, verzamel navelpluis’…
LENTEVERLANGEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Ik verlang naar lichte lentekleuren
nu d’ aarde ligt troosteloos en zwart
Ik verlang naar zachte en zoete geuren
die mij hoop geven en levenskracht
Ik verlang naar d’ eerste zonnestraal
die de natuur met warmte overspoelt
naar een hemel helder en klaar
die mij ’s morgens blijde begroet
Ik verlang naar vogelzang in de vroege
ochtendstond…
Dag van de Arbeid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
567 coëxistentie, met ergens in het midden aan de Zwarte Zee de graanschuur van de wereld, grensland Oekraïne...
__________________________________
DE EERSTE MEI
Viert hij wel vandaag de dag
van Lenin
Die ene Revolutie van oktober
Voert hij wel een rede, lang en sober
De zegening verheerlijkend
van Kremlin?…
goede-morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 het is goed, deze nieuw morgen
past als een vest om mijn
ongenaakbare ziel, de rest
van de dag breekt als een onweersbui
door mijn kortstondig verlangen heen
maar morgen, morgen drijven donkere
wolken als gloeiende kolen over het zwart
geblakerd gemoed dewelke nimmer meer
zal slenteren in deze afgeprijsde lente
goede-morgen, geen voorbijgangers…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.
Als een god die kan beslissen
Door een enkel klein gebaar
Suis ik hier tussen de wolken
EEN met mijn geweldsaltaar.
Dan stort ik mij naar beneden
En sla op de rode knop.…
De magische kracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zij bezat
de magische
kracht zonder
outfit in blauw
of zwart
geen demonen
uittredingen
of hekserij
haar armen
bezworen
compassie
legden geluid
aan banden
in het bespelen
van menigten en
oplopende emoties
mensen voelden
zich opgenomen
hun dromen
herkenbaar verhaald
door geestdriftige
ogen die niet alleen
maar beloven
een…
Parelend rag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
582 Ze schittert nat blinkend zwart
in d´ochtendzon.…
ORANJESTAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Kil zwart omhult de Decembermaand, rilt,
vraagt naar wachtende winterverrassing,
betoont zich echter menslievend en mild.
In straten van vrolijke beleving
wenken lampenslingers, levendig verstild,
de geldbeurs der zorgeloze feestviering.…