Alle inzendingen over deken

1130 resultaten.

Sorteren op:

Zij zag mij en groette

gedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.203
Maar er kwam een oud vrouwtje op een ezel met een deken over haar benen over het bospad voorbij. Zij zag mij en groette.…

Spreeuwendans

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
stadionlampen Hun licht in aanvankelijke Fletsheid op betonnen Muren werpen Zwermt anderhalf uur Voor het treffen een Golf van tienduizenden Spreeuwen in de Avondschemering Die voor alles het Afscheid in zich draagt, Vormen aannemend Die bol en rond zijn Maar ook langwerpig Als een zandloper uitgezakt Legt ze een deken…

beelden

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
Kunst openbaart, is soms een raadsel, zoals de vage contouren omwikkeld met een deken ‘niet storen’ waarschuwt het kaartje, toch tikt zij zacht op mijn schouder: “de koffie staat klaar”.…

Opnieuw de heide

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Adeleyd22 augustus 2014Lees meer >

Besef

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
Toen de wind opstak niet eens zo'n sterke die de warmte van het vlakke land verdreef werd de deken van beschutting en het aangenaam vertoeven in oneindig diep gedeeld. Kant of wal, wat kan het bieden naakt en met tranen overdekt die rolden van het klein talud om zich te voegen bij het water en het sterk doorbuigend riet.…
Evert de Boer20 september 2014Lees meer >

Verstopt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
En als de herfstbladeren de koude grond versieren,dek ik je toe met zachte mos. Ik zwaai nog even voordat ik wegfiets. En wacht geduldig.... Op de volgende zomer.…
Betty Veerman24 februari 2015Lees meer >

NU HANGEN ER VLEERMUIZEN

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 848
zoals dit oude huis door mensen verlaten niet weldoordacht en geleidelijk maar plotseling en onverwacht terwijl de koffiepot nog op tafel een beker ernaast in afwachting van een tweede schenking en de kastdeuren open nu hangen vleermuizen aan 't plafond binnengekropen gras groeit langs een tafelpoot omhoog en spinrag als een deken…

Orakelt delphi

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
weer duikt feniks in zijn as orakelt delphi dat de mensheid terug gaat naar af waar geschiedenis ontwricht wordt uit gevest en tijd breekt tolerantie in wankelmoedigheid stof en stenen vuurstormen verhaal van hoe ook zij door ongebreidelde agressie ten onder zijn gegaan zwarte vlaggen dekken gaten af die tot het doodsgezicht…
wil melker15 november 2016Lees meer >

Transparant

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
Transparant Jij spetterde in het warme bad damp op de ruit van het raam achter doorzichtige douchegordijnen Jij noemde mij bij de naam, kuste me door het plastic heen, tevreden genoeg aan elkaar van stukjes en beetjes Jij en ik, mij en jou op te eten Om ons heen gewikkeld het bijna niets als een koele, lichte deken Samen namen wij…

Als bescherming

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
zo af en toe voel ik in gaan en staan je vleugels van aanwezig zijn de kleine hint een zacht begeleiden het geluid dat niet is te vermijden in opmerkzaamheid er is nooit de discussie van eigenheid wij delen dit bestaan waar wij ook gaan zonder interventie kruip ik onder zachte vleugels als bescherming tegen angst en pijn dek…

Deze morgen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Het werpt een deken van grijsheid over de kleuren van mijn droom. Ik gaap, rek me uit en laat de kleuren opnieuw toe. Deze morgen (terwijl zij nog steeds slaapt) maak ik mijn eigen huis. Buiten wordt de komende zon geroepen door een dappere merel.…

De trage tijd

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
bocht van de trage tijd waar wij ons nooit wagen, wetend wat er gebeurd is met die jongen die niemand meer kent waar wij 's zomers zwemmen een paar slagen heen en weer in de baai uitkijkposten bouwen en ons vervelen bij het kruipen van de golfjes de lange aken de trage tijd turend naar nieuwe auto's of andere vracht op het dek…
Zywa16 januari 2023Lees meer >

LUSTIG SPRINGEN

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
zeeschip wild én gelaten op de hoge golven die schuim vol nevel spugen lucht- en waterorkest roept tot het vaartuig met luide bulderstem langzaam bij inspanning tegen de kokende berg op dan je laten gaan door harde smak geleid een snelle roller nadert krult sierlijk zijn kop stelt zich voor als mededanser spoelt over het schuine dek…

Dood paard

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 416
. ___________________________________ 't Valt ook niet mee aan een dood paard te trekken Van mastodonten die hun ziel verkochten Aan Wop, daar zij hem méér dan Omtzigt mochten Geloof in Rutte moest de lading dekken Een broekie, amper twee jaar in de Kamer Is geen van 't CDA daar dan bekwamer?…
Maxim14 augustus 2023Lees meer >

Potdicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
aan het hemelgewelf de boventonen staan in het vale grauw voorlopig ligt de stad in ochtenddauw de lucht ploetert al dagen met zichzelf het lukt haar niet de pleinen te versieren de bewolking biedt haar streven tegenwicht dat geeft de straat een somber aangezicht ook mensen zijn maar moeilijk te plezieren ze slaagt er niet in door het dek…
Wijnand Raben29 september 2024Lees meer >

Brandend zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 261
Tot in ’t koele maanlicht, Onder ’n deken van flonkrende sterren, D’avond valt op ons neer.…
Joris Olivier10 augustus 2025Lees meer >

Brandend zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 272
Tot in ’t koele maanlicht, Onder ’n deken van flonkrende sterren, D’avond valt op ons neer.…
Joris Olivier10 augustus 2025Lees meer >

zolang de golven een deken van wolken brengen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 736
voor de volle maan schuiven zwarte schapen langs een zachte winter…
robflipse24 februari 2006Lees meer >

De gedekte dis.

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 878
Ik dek nog steeds met je servet, de ring die ik oppoets, nauwgezet, glinstert in al haar glorie. ‘k Schil nog steeds zoveel piepers als voorheen en als de slager vraagt: mag het iets meer zijn, zeg ik nog steeds, ja doe maar.…
Johanna24 juli 2010Lees meer >

Het vaarwel.

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.397
Geen plank op het dek, die uw naam niet heeft staan. Ja, 'k heb, als de maats zich vermaakten beneên, In stengen en masten uw cijfer gesneên. Hun spelen zijn mij geen vermaak, maar verdriet, Mijn vreugd is te zuchten om haar, die 'k verliet, En o! dan verzoet, onder leed en gekwel, De hope des weerziens de smart van 't vaarwel.…

Het verleden geleden

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.118
door argus-ogen bekeken, schuilt hij onder zijn geurende deken Hij scheldt en vloekt dus wordt vermeden. De dorpelingen zijn immuun voor zijn oorlogs-verleden... Niemand heeft behoefte om ook maar iets van hem te weten. Gebombadeerd tot dorpsgek, de rest is vergeten Dat hij mensen heeft gered, van de dood, door bajonet..…

Kapitein kleerscheur

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.363
Naar de kelder met dat schip neem geen levenden aan boord strop ze allen aan een koord pin het wrakhout op een klip Gaar me bocht in duizend vaten streng de zwarte vlag in top haak ze averechts en schop elke scheepsmaat in het water Steek de zeilen stop het bollen schiet de naalden van de dekken patroon de schoener, kiel tot spriet…
oepsie12 september 2003Lees meer >

Verlaten gedachten...

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 977
Langs verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In stilte bevriezen de woorden tot kille sneeuwwitte ijsvlakten Het regent ijsdruppels in mijn hart die de kleuren doen verbleken Deze kilte is niet te verdragen Als door een nevel omsloten deken Langs verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In gebroken…

overtuigd gevallen

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.066
hij hult zich in de deken van haar volledig afwezig zijn zwijgend als een monnik die gebukt zijn geloften ondergaat en devoot in stilte lijdt in de seconden vindt hij niets slechts een opeenhoping van getel naar het einde aan zijn afzondering wacht hem de louterende hunkering een jeuk die niet te bekrabben valt eens weer in haar armen…

Het verleden geleden

hartenkreet
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.923
door argus-ogen bekeken schuilt hij onder zijn geurende deken Hij scheldt en vloekt dus wordt vermeden. De dorpelingen zijn imuun voor zijn oorlogs-verleden... Niemand heeft behoefte om ook maar iets van hem te weten. Gebombadeerd tot dorpsgek, de rest is vergeten dat hij mensen heeft gered, van de dood, door bajonet..…

Liefde

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.584
Riep zon mij wakker door het raam, Dan dacht ik: o, de roos; Op 't dek hield ik de handen saam, Maar leeg en liefdeloos. En buitentredend, dromensmoe, Vond ik het volk getooid, Werpend elkander bloemen toe, Doch ik heb niet gestrooid.…

Geleend licht

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 953
Hoe later het uur, hoe breder de deken en hoe talrijker de beelden die spreken van een glimp van zijn, een tel in 't leven van een mij, een jou, een hem of haar verweven in een keten van kristallen kralen die hun pracht niet danken aan het eigen pralen maar aan het blootgaan voor een hemelschicht die onze staat vereeuwigt: het geleende licht…

Gouden surfplank*

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.759
Er beweegt iets onder een deken van golven. De uitgeslapen surfer die als een vreemde vogel dan vliegt, dan daalt, dan heel diep adem haalt om met zijn plank als hele grote zwemvlies boven te blijven, de zee van tijd te overleven.…
Jan de Bas25 februari 2007Lees meer >

Uitverkoren

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.092
een sterk, ja, onbreekbaar schild zou het kunnen zijn dat God het voor mij zo heeft gewild want de zon zij volgt me op ieder moment van de dag een wond heelt weer snel gewoon omdat ik lach ik voel me uitverkoren om gelukkig te zijn De zorgen die eens op mij loerden laten mij nu alleen liefde van alle mensen sla ik als een warme deken…

Het laatste afschot

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Wilgentenen tranen treurig het afschot heeft geen vlees wiegend tussen dood en leven wordt mensenvoer weer honds grijnzend met hun hagel petten de loop weer opgericht blaffen bomen horendol als de lucht weer roze kleurt kraaien pikken levend dood een oog gaapt aan en na het dek van veren los geweekt de warmte was al weg vloeiend leven…
Ibunda2 maart 2006Lees meer >