1130 resultaten.
Zij zag mij en groette
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.203 Maar er kwam een oud vrouwtje
op een ezel met een deken over haar
benen over het bospad voorbij.
Zij zag mij en groette.…
Spreeuwendans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 stadionlampen
Hun licht in aanvankelijke
Fletsheid op betonnen
Muren werpen
Zwermt anderhalf uur
Voor het treffen een
Golf van tienduizenden
Spreeuwen in de
Avondschemering
Die voor alles het
Afscheid in zich draagt,
Vormen aannemend
Die bol en rond zijn
Maar ook langwerpig
Als een zandloper uitgezakt
Legt ze een deken…
beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
644 Kunst openbaart, is soms een raadsel,
zoals de vage contouren omwikkeld
met een deken
‘niet storen’ waarschuwt het kaartje,
toch tikt zij zacht op mijn schouder:
“de koffie staat klaar”.…
Opnieuw de heide
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 De heide blakert onder 't zonlicht
en kleurt de horizon met paars dat
als een ruwgewolde deken
een vreugde is voor wie in kou en
zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Toen de wind opstak
niet eens zo'n sterke
die de warmte van het vlakke land verdreef
werd de deken van beschutting
en het aangenaam vertoeven
in oneindig diep gedeeld.
Kant of wal, wat kan het bieden
naakt en met tranen overdekt
die rolden van het klein talud
om zich te voegen bij het water
en het sterk doorbuigend riet.…
Verstopt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 En als de herfstbladeren de koude
grond versieren,dek ik je toe met
zachte mos.
Ik zwaai nog even voordat ik wegfiets.
En wacht geduldig....
Op de volgende zomer.…
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 zoals dit oude huis
door mensen verlaten
niet weldoordacht en geleidelijk
maar plotseling
en onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog
en spinrag als een deken…
Orakelt delphi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 weer duikt
feniks in zijn as
orakelt delphi
dat de mensheid
terug gaat naar af
waar geschiedenis
ontwricht wordt
uit gevest en tijd
breekt tolerantie in
wankelmoedigheid
stof en stenen
vuurstormen verhaal
van hoe ook zij door
ongebreidelde agressie
ten onder zijn gegaan
zwarte vlaggen
dekken gaten af die
tot het doodsgezicht…
Transparant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Transparant
Jij spetterde in het warme bad
damp op de ruit van het raam
achter doorzichtige douchegordijnen
Jij noemde mij bij de naam, kuste
me door het plastic heen, tevreden genoeg
aan elkaar van stukjes en beetjes
Jij en ik, mij en jou op te eten
Om ons heen gewikkeld het bijna niets
als een koele, lichte deken
Samen namen wij…
Als bescherming
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 zo af en toe
voel ik in
gaan en staan
je vleugels van
aanwezig zijn
de kleine hint
een zacht begeleiden
het geluid dat
niet is te vermijden
in opmerkzaamheid
er is nooit
de discussie
van eigenheid
wij delen dit bestaan
waar wij ook gaan
zonder interventie
kruip ik onder
zachte vleugels
als bescherming
tegen angst en pijn
dek…
Deze morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Het werpt een deken
van grijsheid
over de kleuren van mijn droom.
Ik gaap, rek me uit
en laat de kleuren
opnieuw toe.
Deze morgen
(terwijl zij nog steeds slaapt)
maak ik mijn eigen huis.
Buiten wordt de komende zon
geroepen
door een dappere merel.…
De trage tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
449 bocht
van de trage tijd
waar wij ons nooit wagen, wetend
wat er gebeurd is met die jongen
die niemand meer kent
waar wij 's zomers zwemmen
een paar slagen heen
en weer in de baai
uitkijkposten bouwen
en ons vervelen
bij het kruipen van
de golfjes
de lange aken
de trage tijd
turend
naar nieuwe auto's of andere
vracht op het dek…
LUSTIG SPRINGEN
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
508 zeeschip
wild én gelaten
op de hoge golven
die schuim vol nevel spugen
lucht- en waterorkest
roept tot het vaartuig
met luide bulderstem
langzaam bij inspanning
tegen de kokende berg op
dan je laten gaan
door harde smak geleid
een snelle roller nadert
krult sierlijk zijn kop
stelt zich voor als mededanser
spoelt over het schuine dek…
Dood paard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
416 .
___________________________________
't Valt ook niet mee aan een dood paard te trekken
Van mastodonten die hun ziel verkochten
Aan Wop, daar zij hem méér dan Omtzigt mochten
Geloof in Rutte moest de lading dekken
Een broekie, amper twee jaar in de Kamer
Is geen van 't CDA daar dan bekwamer?…
Potdicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
485 aan het hemelgewelf
de boventonen staan in het vale grauw
voorlopig ligt de stad in ochtenddauw
de lucht ploetert al dagen met zichzelf
het lukt haar niet de pleinen te versieren
de bewolking biedt haar streven tegenwicht
dat geeft de straat een somber aangezicht
ook mensen zijn maar moeilijk te plezieren
ze slaagt er niet in door het dek…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
261 Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
272 Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
zolang de golven een deken van wolken brengen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 voor de volle maan
schuiven zwarte schapen langs
een zachte winter…
De gedekte dis.
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
878 Ik dek nog steeds met je servet,
de ring die ik oppoets,
nauwgezet,
glinstert in al haar glorie.
‘k Schil nog steeds zoveel piepers
als voorheen
en als de slager vraagt:
mag het iets meer zijn,
zeg ik nog steeds, ja doe maar.…
Het vaarwel.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.397 Geen plank op het dek, die uw naam niet heeft staan.
Ja, 'k heb, als de maats zich vermaakten beneên,
In stengen en masten uw cijfer gesneên.
Hun spelen zijn mij geen vermaak, maar verdriet,
Mijn vreugd is te zuchten om haar, die 'k verliet,
En o! dan verzoet, onder leed en gekwel,
De hope des weerziens de smart van 't vaarwel.…
Het verleden geleden
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.118 door argus-ogen bekeken,
schuilt hij onder zijn geurende deken
Hij scheldt en vloekt dus wordt vermeden.
De dorpelingen zijn immuun voor zijn oorlogs-verleden...
Niemand heeft behoefte om ook maar iets van hem te weten.
Gebombadeerd tot dorpsgek, de rest is vergeten
Dat hij mensen heeft gered,
van de dood, door bajonet..…
Kapitein kleerscheur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
3.363 Naar de kelder met dat schip
neem geen levenden aan boord
strop ze allen aan een koord
pin het wrakhout op een klip
Gaar me bocht in duizend vaten
streng de zwarte vlag in top
haak ze averechts en schop
elke scheepsmaat in het water
Steek de zeilen stop het bollen
schiet de naalden van de dekken
patroon de schoener, kiel tot spriet…
Verlaten gedachten...
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
977 Langs verten van oneindigheid
drijven de wolken van mijn gedachten
In stilte bevriezen de woorden
tot kille sneeuwwitte ijsvlakten
Het regent ijsdruppels in mijn hart
die de kleuren doen verbleken
Deze kilte is niet te verdragen
Als door een nevel omsloten deken
Langs verten van oneindigheid
drijven de wolken van mijn gedachten
In gebroken…
overtuigd gevallen
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.066 hij hult zich in de deken
van haar volledig afwezig zijn
zwijgend als een monnik die
gebukt zijn geloften ondergaat
en devoot in stilte lijdt
in de seconden vindt hij niets
slechts een opeenhoping van getel
naar het einde aan zijn afzondering
wacht hem de louterende hunkering
een jeuk die niet te bekrabben valt
eens weer in haar armen…
Het verleden geleden
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
1.923 door argus-ogen bekeken
schuilt hij onder zijn geurende deken
Hij scheldt en vloekt
dus wordt vermeden.
De dorpelingen zijn imuun
voor zijn oorlogs-verleden...
Niemand heeft behoefte
om ook maar iets van hem te weten.
Gebombadeerd tot dorpsgek,
de rest is vergeten
dat hij mensen heeft gered,
van de dood, door bajonet..…
Liefde
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.584 Riep zon mij wakker door het raam,
Dan dacht ik: o, de roos;
Op 't dek hield ik de handen saam,
Maar leeg en liefdeloos.
En buitentredend, dromensmoe,
Vond ik het volk getooid,
Werpend elkander bloemen toe,
Doch ik heb niet gestrooid.…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Hoe later het uur, hoe breder de deken
en hoe talrijker de beelden die spreken
van een glimp van zijn, een tel in 't leven
van een mij, een jou, een hem of haar verweven
in een keten van kristallen kralen
die hun pracht niet danken aan het eigen pralen
maar aan het blootgaan voor een hemelschicht
die onze staat vereeuwigt: het geleende licht…
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 Er beweegt iets onder een deken van golven.
De uitgeslapen surfer die als een vreemde vogel
dan vliegt, dan daalt, dan heel diep adem haalt
om met zijn plank als hele grote zwemvlies
boven te blijven, de zee van tijd te overleven.…
Uitverkoren
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.092 een sterk, ja, onbreekbaar schild
zou het kunnen zijn
dat God het voor mij
zo heeft gewild
want de zon zij volgt me
op ieder moment van de dag
een wond heelt weer snel
gewoon omdat ik lach
ik voel me uitverkoren
om gelukkig te zijn
De zorgen die eens
op mij loerden
laten mij nu alleen
liefde van alle mensen
sla ik als een warme deken…
Het laatste afschot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
610 Wilgentenen tranen treurig
het afschot heeft geen vlees
wiegend tussen dood en leven
wordt mensenvoer weer honds
grijnzend met hun hagel petten
de loop weer opgericht
blaffen bomen horendol
als de lucht weer roze kleurt
kraaien pikken levend dood
een oog gaapt aan en na
het dek van veren los geweekt
de warmte was al weg
vloeiend leven…