1206 resultaten.
Spreeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
588 Het is avond op de gladde daken
geen schimmel waagt zich uit zijn stal
ik zie mijn schizofrene vader
in een kakelbonte spreeuw veranderen
hij breekt uit zijn zwijgen
als een oude ijsschots
op het bevroren meer
ik heb geen herinneringen
aan zijn fysieke agressie
mijn lichaam vindt veiligheid
in mijn lucide droom
het is avond en een…
Tussen de stenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 ik schuil
tussen de gladde stenen
vergroei met het mos
en voel de regen
kletterend vallen
op mijn gedachten
die naakter zijn dan ooit
en weer zullen drogen
in de wiegende warmte
van een zomerse dag
ieder ander zou zeggen
dat ik hier niet pas:
zo seizoenen lang
tussen het ongedierte
kruipend op mijn huid
en krioelend…
Staande ovaties
netgedicht
4.8 met 19 stemmen
388 jij hebt je gekleed
volgens de laatste
vergeethype in
kleine niemendalletjes
waarvan de kleuren
speels overspringen
van deel naar geheel
alleen je lach is
de constante die
onder regie van je
ogen de dreigende
disharmonie van
schitterende scenes
niet gaan gedogen
sierlijk bewegen strijkt
veel dissonanten glad
je magie pakt stralend…
Storm van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Hier keert het tij
en maakt slagzij
de maan schuift aan
en huilt een traan
Een schip vertrekt
armen zwaaien
harten vol heimwee
zee blauwe dagen
Een vogel neemt een bad
en strijkt zijn veren glad
de dag tast blind
een kind doet de was
De natuur komt nader
de tijd verdampt
langzaam maar zeker
steven we af op een ramp.…
Het nest
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
564 vertel me niet
van de buitenbeulen
ze slaan het merkteken
van de rode dood
ze lachen in jouw ogen
kom nu in mijn veilig nest
ik heb de takjes glad gevijld
de bodem zacht verdonst
vouw je vleugels
en vlij je neer
hier staan we
in onze vederlichte liefde
als het winteren gaat
de bomen kalend en jij
nog steeds van mij
en ik…
Goed gesternte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 ik heb je
niet gevouwen
jij hebt jezelf
te water gelaten
hard rennend
op lange benen
het scheepje
in je hand dat
zonder ruime sop
meteen op de
golven teruggaat
naar het strand
wij hebben het
scheepje op droog
zand gelegd vouwen
glad gestreken
en langzaam
op gekalefaterd
ondanks jouw
dwarse te water
lating ben je goed
gedoopt…
Veilige sneeuw
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.103 Sneeuw thuis om me heen
Geen vreemden in de buurt
Het is daarvoor te glad, te guur
De zachte wereld van de vlokken
In de haard het hout in blokken
Met blauwe tongen, de heilge geest
En knetterend gespat, gesis
Nu weet ik weer hoe ‘t is geweest
Ja, hoe het voelt wat veilig is
Zo was het vroeger, naar ik denk
De stilte van de nacht
De sneeuw…
Zoals gij in de schaduw zat
poëzie
4.4 met 12 stemmen
2.209 Mij zusters in lieftalligheid, -
En gij die ongevlochten pracht,
Die als een bruidskleed van de nacht
Haar lichtgebogen hoofd omsloot, -
Uw handen hoog, uw schouders bloot, -
In smijdige gedeelten spleet
En spreien en zich vleien deed
In rondgewrongen tressen, als
Een tros van donkerte in de hals
Gedrukt, en aan de slapen glad…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 sprookjes met grote ogen worden natte
dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood
in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf
ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit
open in ogen op horizon, tongval taal
verraadt kolkend bloed onder nagels - kan
niet kruipen. kannen en kruiken van haar
kind-zijn barsten onder regen van druppels
levensdrang…
VLEERMUIS
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.469 Vastgespijkerd aan een schuur
Weert hij de demon
Met een bol lijf en een duivelskop
Dooraderde vleugels dragen hem
In een stikdonkere ruimte
Ontwijkt hij het spinrag
Uit een grot vliegt een stroom op
Grillig wentelende vlekken
Een moeder kruipt over een wand van jongen
In het staartvlies vangt zij de meelworm
De vlieghuid plooit als…
De Duivelskloof
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 Het was klam en kil in de smalle kloof
bizar gevormde rotsen keken ons aan
dreigend overhangend met alle gewicht
boven ons hoofd zat een grote rotskei
onzeker klem tussen twee rotswanden
Moeizaam klommen en daalden we
tussen gigantische her en der naast
en op elkaar neergekwakte rotsblokken
op de meest onmogelijke plaatsen
groeiden grillige…
Brief aan Josef Vissarionovich
netgedicht
3.3 met 44 stemmen
25.105 gevreesd en geliefd overzag je
vanaf betonnen sokkels en banieren
als vader, voorbeeld en god
heerste je vanuit eenzame hoogte
voor altijd overal aanwezig
de hamer creëerde naar jouw beeld
het land dat ruw ontwaakte
door de kanonnen van de Aurora
door de roep om vrijheid van hen
die zich schaarden achter idealen
paranoia vervormde je grilligheid…
Boom
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
7.333 In het woud van verlangen rijst eenzaam mijn stam
tussen talloos veel stammen in eendere grond
graaiend met grillige takken in ledige lucht.
Wachtende tot de dolende reiziger kwam
die met haar zachte vingers mijn schors lezen kon
en omstrengeld vergroeid en gezamenlijk zucht…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Dan kleedt de storm
haar gretig uit;
Ze laat het blad slechts
langzaam vallen,
ze koestert nog het bladerbed
om dan grillig
verlaten door de herfst
de witte winter toe te vallen.…
Omfloerst struweel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
860 betreed
waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met rasse spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
terwijl het pad vaag onheilvoorspellend wordt
een donderwolk razendsnel het licht verkort
en de hele omgeving laat ruiken naar onraad
vanaf hier lijkt elke stap er één teveel
om te verdwalen in de grillige…
Toneelleven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.271 In een grillig verloop, via hoogst ongewisse wegen,
ontrolt het leven zich, in vele actes en iets minder delen
als een toneelstuk waarin je wel een rol moet spelen,
ongeacht het talent dat je van huis hebt meegekregen.…
Buiten het bedijkte land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 De knotwilgen brengen je fantasie op gang,
de lichamen tonen een grillig leven van groei.
De altijd jonge takken rijken naar de lucht.
Ik geniet in de grienden aan de rivier.…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Wie kent des levens grillige verloop?…
Fossiel uit 1952
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 aaneengeregen tot
een weergaloos harnas, in mijn verslapte
spieren woont de koning van de stilte,
de drum wordt aangeslagen door een
vermoorde sjamaan, de zandkorrels op de
paardevel aan de rand van de Seine
schieten dwars door mijn ogen, de kassen,
de hersens en dan door de schedel het
luchtruim in, van een god uit steen gehouwen,
zo kil en grillig…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Lig nog begraven in de oude eeuw,
onder witte grond met zwart krijt
van hoogmoed, niet moedwillig
want op een morgen valt de eerste
voorjaarsregen en worden de etsen van
de zonden grillig op het telraam van de tijd…
Ik kan uren zitten turen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.152 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het grillig twijggewoel,
Dat zich spiegelt
En zich wiegelt
In een zonnig-eff'ne poel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar der wolken hopge drom,
Statig zeilend,
Of verwijlend
Aan de helle hemeldom.…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 De bomen staan ontloverd en gebogen,
Hun zwarte takken grillig voor de hoge
En strakke hemel die, tot grijs verbleekt,
Geen milde zon of troost van blauwte breekt.
En hier en daar scheemren de lage daken,
Wier heerlijk rood fel en ondoofbaar praalt,
Als kleurge vlekken in het grauw verdwaald.…
verbannen naar dit oord
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
368 verbannen naar dit oord
geïsoleerd door de goden
voor verstoren van oorlog
daar ik heb gekozen voor
mijn aardedragende vader
tot tranen geslagen titanen
soms komt een held langs
zo mijn verlangen opzwelt
maar hij uitgeteld vertrekt
als ik hem wel houden wil
een grillig gevolg der straf
van de maffiose Olympiërs
één keer is het wel…
Leider
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
488 Als de luide liegende leider beloont
mogen de gehoorzaamsten laarzen aan
wie hem trouw is draagt dan het uniform
initiatiefrijken krijgen ook nog een pet
zij voeren willoos uit wat de leider wenst
diens grillige eisen zijn immer onbegrensd
hij dicteert bovendien zijn eigen alfabet
met minachting voor kunst pers en pluriform
het volk moet…
In cubiculo di casa blanca
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
455 canto
del cordilleras de los andes
op zijn amoris dormicum
in casa blanca quindecima
in cubiculo verwikkeld
in tastelijkheden met
een gezochte, onvindbare
onzichtbare primadonna
Een vervaarlijke Medea
liet haar tanden zien
zwellende tentakels
in een nietsverhullend
solstitium
maakte zo een eind
aan illusies en
grilligheden…
MENGELING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
115 Grillige wolken
met bulten en gaten
vol onbekende vragen
zeilen of staan stil
boven het wijde Ierland
spreken tot malse dalen
waar schapen rond dwalen
over sagen en volksverhalen
die hier verborgen wachten
om soms even op te duiken
van dat groene eiland
naar het drukke Nederland
welft zich een jonge regenboog
zachtzinnig maar daadkrachtig…
Othello droomt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.479 verdieping lager
Door een dunne vloer gescheiden
Ik woel me droomloos wakker
In koud linnen gewikkeld
De nooduitgang naar het hiernamaals
Is met staalplaten dichtgetimmerd
Elk teken een mes
De lachende stem
De schaduw van een gebaar
De deur die ze vergrendelt
Een gedempt gekreun
Het vermoeden van de minnaar
Zwetend in haar gladde…
Nog 'n rondje
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.171 hij iets drinken
In de kroeg op de hoek
En meestal blijft hij zitten
Op andermans verzoek
Bij elke laatste slok
Geeft hij een signaal
Dan doet hij nog 'n rondje
Het gaat haast machinaal
Zwijgend kijkt hij om zich heen
En ziet een wazig landschap
Waarin de lege blikken
Van zijn maten aan de tap
Zijn ogen blijven steken
Bij de gladde…
Lichaam van haar dromen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
871 Verveelt leest zij over
verkleinen of vergroten
botox voor gladde illusiehuid
voldoen aan de norm
plastische chirurgie geeft vorm.
Jasmien danst briljant
zij heeft ogen die kunnen zien
oren die horen
twee armen twee benen
tien vingers en tenen.…
Brechtje (deel 3)
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.974 laat me maar
ik zal je wel vergeten
dat jij een levend droombeeld was
verwerk ik schrijvende
in hartenkreten
lees me maar
de woorden van mijn lippen
die droomden van jouw aanraking
zijn niet meer te remmen
en slippen
ik gleed uit
op jouw gladde alter-ego
waarmee jij je dagelijkse brood verdient
ik was client van een soort bordspel…