987 resultaten.
Queeste
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen,
laaiende lichten de nacht versjteren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren met meeuwen…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
ROADBOOK
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
548 De wereld is van ijs
Door dubbele, valse tongen
Zijn wij uiteen gezongen
Ik Dakar, jij Parijs
De wereld is grauwgrijs
Ik, troostvrouw, jij troostjongen
We slaan op watergongen
Meeuwen doen het gekrijs
Dat ik niet van mijn lippen krijg
Ik schrijf met schelpen in het zand
Hoe of het tweepersoonsland heet
Dat ik nu te verliezen dreig…
In duizend vluchten
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
904 meeuwen stijgen op
in duizend vluchten
van tongen
wind roffelt
rusteloos op natte veren
het water slaat handen
tegen de vele zonden
van de dag
en wanneer het avondrood
zwart wordt in het uur
van dalende engelen
fluister ik
kom, kom naar hier
hijg de golven
heen en weer
herhaal de woorden
in het licht
maak mij tot…
Op eigen benen vliegend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 ik ben
meegevlogen
naar het
duizend
takkennest
voor mij een
ratjetoe maar
voor haar
snel klaar
voor de leg
heb hun
vluchten gevolgd
achterna gezeten
door reigers en
duikende meeuwen
ontsnapt in
miraculeuze
hoeken die grote
lijnen voor
laten gaan
de schalen
braken en het
gekwetter
kwam vrij in een
drukte van belang…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
vraag dan
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
882 alleen vandaag
ben ik het kind met ogen, niet
vervloekt
alleen vandaag behoor ik tot de toekomst
en de waanzinnige visioenen die als lichtramen
uit de wind vallen
vraag over morgen
vraag over dromen van duizend keren onschuld
vraag of ik jou wil aanraken voorbij de golven, de meeuwen
de waarheid en de spartelende vuurtoren vol introvert…
tussen mij en de zee
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
665 de hele nacht was ik dicht bij je
en in het bewegen van de golven
verbeeldde ik me
twee vleugels in mijn adem
onze liefde werd een vogel
sierlijk en vol witte veren
meeuw, zei ik zacht
en jij verlengde het landschap
aan de toppen van je vingers, zoals een horizon
glinsterend
geheel en al zee
met de branding waarin ik naar…
De kinderlach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Niet de mooie schelpen in ‘t warme zand,
de meeuwen etend uit mijn hand,
die daarna opgingen in hun spel,
van vliegen, zweven en dalen snel.
Nee, het altijd durend krachtenspel,
van wind en water boeien wel,
maar ’t aller-diepst aan ’t Noordzeestrand,
trof mij de kinderlach aan de waterkant.…
EENZAME UITVAART
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
633 Alle kleuren op ’t palet
Zijn geworden een vuil grijs
Grauw de winter en gekrijs
Meeuwen in ontferm gebed
Tevergeefs in gang gezet
Want je bent al koud als ijs
En het laatste eerbewijs
Samen met een klein boeket
Werd gebracht door een poëet
Van wie ik de naam niet weet
Schilder, dichter, kunstenaar
Van de waanzin tekenaar
Kerfde met…
De kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
580 De kust omsloten door duinen
een rustpunt in mijn bestaan
als ik kijk naar de meeuwen
die vliegen boven de golven.
Hier liep ik ook als kind
zo gelukkig en tevreden
waar zijn al die dromen
in de tijd verloren gegaan.…
Voettocht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
449 te voet volg ik de wetten der wegen
tussen het lieflijke groen
en rimpels van licht
maar veel sneller dan de voeten
wordt het hoofd lichtzinnig
en in een lome omhelzing
gaan mijn gedachten als vogels zwenken
langs de wetteloosheid der paden
mijn woorden breken als golven
schreeuwen met de meeuwen
tegen de branding
de zee kan mijn onrust…
Terwijl de fuiken drogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
666 Terwijl de fuiken drogen,
druipend van het zilte nat
braakt de zee onverstoord haar golven
en spoelt ze de netten schoon,
die visloos wachten
op Siel , de oude zeebonk,
met zijn kromme pijp
en aftandse zuidwester
Een oud vissersvrouwtje kaakt
wat verse haring
De stank van vis
lokt meeuwen
die -op de hun zo eigen wijze-
danken voor…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 slokt me op in je paardenpad
Koestert me in je beschutting
Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid verlicht
Verwarmd openend naar je rondingen
Inademend je lucht
Jij laat je strelen door de lodige wolken
Opduikend boven de kammende zee
Uitziend over de maagdelijke stranden
Neerkijkend op voorbij glijdende meeuwen…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven de kammende zee
uitziend over de maagdelijke stranden
neerkijkend op voorbij glijdende meeuwen…
bestemming
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 ik kijk verder
zie vreemde gezichten
ze schuiven als schaduwen voorbij
- wie speelt er met
het lijk van de maan -
onder de huid van het water
verdwijnt het geluid van de zee
ik luister, tast aan
de beweging van stilte
van golf naar golf naar de holte
van mijn hand
luister, hoor het kind
dat op meeuwen vliegt
naar jou zwaait…
ongerust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 ik ben ongerust over
kinderen die verdrinken
en landen die niets met ons hebben
niet te vergeten de wanhopige gezichten
die verdronken uit de blauwe zee opduiken
omgeven door zwermen meeuwen
die het altijd al hebben gezegd
dit gaat niet goed met ons wie
we ook zijn weet ik niet eens
dus ik probeer iets het gaat
niet goed met ons mensen…
Vissenbier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Fiets met het hart
Vol licht en de
Longen vol buitenlucht
Langs het water
En geniet van alles
Om me heen -
Meeuwen vieren hun leven
Met prachtig zweefwerk
Aan de kleurrijke hemel
Beschenen door de zon
Die zich niets van het
Wolkendek aantrekt -
En zie dan op eens
Ook extra kleur in
De sloot - het lijkt
Er op dat de vissen…
ik wil de zee alleen voor mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
793 emmertje en schepje
niet voor zonnebadende barbie meisjes
niet voor glimmende sixpack jongens
of anti zonnebrand inwrijf senioren
stijf van de olie
ook niet voor uitgelaten opstuifhonden
die gecultiveerde - in zand en water
losgeslagen - kamerolifanten
niet voor tennisrackets
en beachvollyers
niet voor surfers of zeilers
maar
de meeuwen…
ja waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 hoor muziek
een melancholieke stem
in een of ander dialect
dat je niet eens verstaat
maar begrijp er wel iets van
van hoe iemand zingt iemand mist haar
alle liedjes gaan daarover
terwijl de silhouetten zwart
aan de kust staan op zoek
naar garnalen ja kijk en meeuwen
duiken onbeschaamd neer
op dit krioelende leven
terwijl ik…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.…
Bemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
469 bemorst met het vuil van de adders
strompel ik door
de polariserende straten
van mijn vaderland
het ijzeren monster
scheert rakelings boven mijn hoofd
spant de aders strakker
en strakker het bloed stolt
de luciferdoos
ligt op het witte kleed tussen de twee
kandelaars
meeuwen bouwen hun nest
in mijn haar
de olie verslapt…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 De oversteek
Witte schuimkoppen
achter een schip dat uitvaart
krijsende meeuwen.
Vista el mare
Uitzicht op de zee
onze ogen zien een schip
het hotel deint mee.
Wisselend getij
't werd eb, de zee liep weg
voetje voor voetje.…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
ondertussen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 wind
geen geur. geen kleur. enkel
uitgevaagd pallet van pastel
als herinnerd. hoe er vissen zijn
traag zwijmelen als verstild. ze
doorzichtig zijn als nat papier en
water haast vaste vloeistof is
geworden. planten hun adem
stokken. hoe de lucht tussen ons
bevroor en ook de woorden tussen
onze monden. en onze tongen
en waarom meeuwen…
Leegte
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.240 Hoog in de lucht,
blijft een laatste meeuw
om een gouden wolk smeken.…
Denk ook ik
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.170 denk ook ik
net als jij na
zo gek nog niet
dat over en weer missen
van dat evenwicht
zal ik zwichten,
voorop gesproken
vrij uit gaan
hoofdzaken
thuis laten
gewoon wat zijn
wad lopen
tussen meeuwen
met gele snavels
samen gloeien
die ene sigaret
delen
natte wangen rauw
van kou drogen
met jouw haren
herfstdraden…
Naïef
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Teveel cynisme is ook niet goed voor een mens
Ik zou je het heus wel door mijn roze bril laten zien
als je niet schamper de andere kant op blikte
Meld je maar aan bij Luck Ensurance BV en
verzeker je ervan dat er nóóit iets mis zal gaan
Misschien zie je daarna dan wel de zomer (en
de meeuwen en de kleuters en de kevers en de zee)
Of mekker…
het kleiner wordend wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
696 ik zag kastelen
op het water
kaboutermensen
puntmutsten hun groet
het zag er zwart
van afscheidnemend velen
meeuwen krijsten
schor hun groet
water sloeg in deining
terug met golven
hoofden braken ze
maar argeloze voeten
werden nat bedolven
met een laatst
signaal de haven uit
de zee draagt langs
de pieren het kleiner…
Kurhaus, een rendez - vous
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
688 De grijze ochtend,
hoopvolle meeuwen op de deinende wind.…