6775 resultaten.
Legende
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.495 Zij zingen totdat hun lippen
droog en gezwollen staan,
dan stijgen meerminnen op klippen
grijs uit de grijz' oceaan.
En op haar tillende handen
trillen de edelgesteenten,
van het verbleekte gebeente
der godin afgeroofd.…
DE ZONNEBLOEM
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.358 De roerende hand
Bestrijkt in ijle trekken
Het droge paneel.
De vaste verf wekt
In gulden beeld
Het tafereel der gouden bloem.
De zonnebloem
Tast de eeuwigheid.…
Valencia
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
885 Het nieuwe Valencia springt uit
een droge rivierbedding.
Prachtige curven van wit
spelen met de horizon.
Architecten strooien formules
over schaduwrijke lanen.
In het oude Valencia lopen kwistige
vrouwen door roodgelakte stegen
terwijl dikke mannen
haastig hun paella eten
en de fonteinen
spuiten van plezier.…
en nu stil
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
862 vanzelfsprekend
de kleine, korte woorden
ik zong maar, waartoe dient geluk
het zwijgen stemt de morgen
nooit de droge wind
vandaag
bomen worden toch weer groen
zelfs met heimwee
op de hielen
ik riep je nog
maar dagen vallen, jaren ook
in blind geloof
het is zwart, vuistgroot
waarom zou ik nog meer vertellen…
Haat
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.921 De tranen zitten erg hoog
hopelijk hou ik het droog
ik kijk naar de tv
en wat ik zie dat valt niet mee
het is ook hartverscheurend
wat je ziet is niet opbeurend
mensen met zoveel haat
je weet dat het bestaat
gelukkig is het ver van je bed
en de tv is zo weer uitgezet
maar als ik dan mijn ogen sluit
zit het in mijn hoofd en dat zet je niet…
Deterministe
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
639 Ze waant zich
een kardinaal
van gotische strekking
het kattenluik is haar te min
deuren
kunnen niet gigantisch
genoeg zijn
en ik kom slechts
met het pakketje van
het schuivende terrasraam
driehonderd kilo
droog gewogen
het vraagt slechts
het lichte gezwel
van de biceps
van haar eunuch
of speelt daar
het wringen
van…
Draadjesvlees
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
1.213 Buiten groeien hyacinthen
in een kleur die ik niet ken
er hangt schimmel op de plinten
van mijn kamerbrede pen
alle woorden zijn gewassen
in de post die ik niet lees
droge jus in holle kassen
van ontbonden draadjesvlees
zijn de bloemen zwarte linten
om de armen van een wees
wijs mij alle hyacinthen
in de tuin die ik niet vrees.…
VISSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Het schip ligt hoog
en droog
op het zand
ik voel Zijn hand
je gaat van loef
dat is je troef
de plaat is zijn plaats
van Griendvisser
naar Engelsmanschipper
de zee op drift
immer van keer naar keer
als ik kijk
twee kilometer ver
dan keer jij weer
het schip in het vizier
daar ga jij
als een strandplevier…
het maakt niet uit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 het maakt niet uit
dat de zon achter de wolken schijnt,
want sinds je me hebt verlaten
zullen mijn tranen niet meer drogen!…
zonnetje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
644 opeens was het droog
vandaag met een zonnetje
en ik herinner me
haar zonnebankgezicht
gisterenavond in de kroeg
keek ze naar mij en ze vertelde
terwijl buiten de regen viel
dacht ik aan wat ze zei en
ik voelde met haar mee
nooit gedacht dat ze zo was
ze was heel anders en mooi
hoewel ik haar niet kende
toen ze weg ging kuste…
peppe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 midden mijn alleen zijn
heeft ’t verleden
me bij de arm gegrepen
bracht me naar de bank
achterin de tuin
bedacht hoe hij een tak
zoetigheid afbrak en sprak
huil maar mijn stekelbeeske
ik droog je tranen wel
nu en later
zal nooit overgaan
maar in je hart verblijven
één en al aanwezigheid
samen zijn we naar binnen gegaan…
ben links geboren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 zette letters
op papier
de kroontjespen
weerspande met geklier
mijn linkerhand
en ik werd bang
schoof vlekken
op het
zelfbeschreven
blad hoe ik ook bad
de inkt wilde
niet drogen
mijn hand verpakt
in rechts model
zou ik wel scoren
was eigenwijs
verdomde het
ben links geboren
zo was
een kinderleven
uit balans
want ik…
de dood in sepia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 onze ogen
registreren
verkleurde
barakken
wachttorens
het prikkeldraad
diepe barsten
in droge
grond kerven
sporen in
beladen
aarde
vanuit de
dakgoot
fladdert een
mus naar de
plas water
in de modder
een kraai
ontwijkt het
aangekoekte
leed onze
zintuigen ruiken
de sepia dood…
Thuiskluis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 De haard beschermt
het vuur, en mij tegen het vuur
het huis beschermt
tegen het vuur van buiten
de mannen en de jongens
die overal oplaaien
in de flanken van de huizen
ze willen binnen
woeden en doodslaan
en dan met droge ogen
uitdoven in as en onmacht
dat is het gevaar
voor mijn binnenwereld
van keuken en bed
waar ik mijn saaie…
Duiken naar Beter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 zal wel moeten gaan duiken
in de geboden ruimte
geen keus als je niet
wil verdrinken op het droge
het onbekende bodemloze
met een onzichtbaar vangnet
van mededogen
het laatste stukje voorzichtig
proberen te landen
op het in zicht komend
heldere verfrissende water
als een jonge zwaan
die nog een lange weg
hoopt te gaan in het later…
Bloemlezing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Ik was die dag niet zo verbaal
zag dat de bonte vlinder
haar vleugeltjes voor me spreidde
daarop schreef ik mijn verhaal
vouwde ze voorzichtig dicht
zo bleef mijn boodschap droog
stuurde hem omhoog, keek hem na
tot hij niet meer zichtbaar was
ik groet de mooie dagpauwoog
mijmert mijn lentegeest
dat mijn lief ginds in de hemel
de…
Huilend huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Heb je ooit
een huilend huis gezien
vraagt ze
een betraand gezicht
lege onbewoonde kamers
schimmel op het plafond
dat piept en kraakt
door regen en wind
een huilend huis
ja, ik woon daar
in die arme woning
zonder geld, vrijwel naakt
ik leef daar ondersteboven
antwoord hij, zijn tranen droog
simpel in zijn verschijning.…
voorwendingen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
532 woorden dienen zich aan
organiek en documentloos
met droge ogen en stille trom
waarbij muren verblinden
het huis zich zelden opent
een nawee zich aandient
niettemin, een nacht is geen
synoniem voor rust
wel aanvaardbaar als foto
van een roerloos moment
er ligt een krijtlijn van ochtend
zichtbaar in klare taal…
Jij
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
17.691 In een zee van verdriet,
vergeten,
windstil,
maar de tranen drogen niet.
Geen doel,
geen nut,
geen reden
om te leven,
geen ziel,
geen golf,
geen gevoel.
Eenzaamheid
is alles wat ik bedoel.…
Papieren vonnissen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
464 voorzichtig
rollen zij
door het stof met
onherkenbaar
gemaakte
gezichten
nog zijn de
ogen droog in
de grimas van
verleden tijd
alsof zij dit al
jaren wisten
waar berouw en
spijt nog altijd
geen handen
wensen te geven
dromen papieren
vonnissen
alles bepalend
zwart afgelakt
verwoestend in
dreigend gaan
dwars door hun leven…
Samen dragen
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.807 En als je terugkomt
zal ik aan je vragen
mijn tranen te drogen
en samen te dragen.…
De wind heeft zo zijn richtingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 Je waait me droog.
Op een manier...
kan ik
nu slapen door jou.…
Dominerende spreuken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.461 Ik was laat, het koper
van de nacht roodde nog roder dan mijn
bloed doorlopen ogen, ik had mijn
hartstocht verloochent aan de
stenen in de straat
in het inherente bestaan
van mijn ik, mijmerde ik
dat de regen mij kon drogen
en de wind mij kon laten
zeilen zonder zeil en mast
ik domineerde de spreuken
van mijn ziel en weersprak
de schoonheid…
Dominerende spreuken
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.925 Ik was laat, het koper
Van de nacht roodde nog roder dan mijn
bloed doorlopen ogen, ik had mijn
hartstocht verloochent aan de
stenen in de straat
in het inherente bestaan
van mijn ik, mijmerde ik
dat de regen mij kon drogen
en de wind mij kon laten
zeilen zonder zeil en mast
ik domineerde de spreuken
van mijn ziel en weersprak
de schoonheid…
Regen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
481 Regen is fris
de zon is warm
maar de pijn blijft
langer dan gewenst
omdat de zon
tijd nodig heeft
om de regen
te laten drogen.…
Naschok
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
587 Droge tranen schrijven nullen
op een gapend massagraf
kon mijn giro maar verhullen
dat ik veel te weinig gaf
Laat mijn bloed toch sneller stromen
bij het zien van grote rampen
nachtmerries zijn roze dromen
onder televisielampen
Schuif mij op de schaal van Richter
door naar menselijke actie
maak mijn eigen lijden lichter
als hulpverlener…
Onze sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 je sporen
zijn niet meer te vinden
op het schelpenstrand
gebroken
liggen ze op mijn hand
restanten van hard leven
ze kleuren droog
vallen op door
de vorm van hun boog
het knisperen
klinkt gelijk
in overslaande golven
de zee
neem ik mee
in het grijsgroen van je ogen
de schelpen
leg ik terug waar zij horen
op het zand als onze…
Naamloze lezer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
579 voor de donkerzwarte drukte
van de diepgrauwe straat
schuilt zachtjes de snikkende lezer
tussen het lage plafond
levensgrote ramen en wanden van papier
waarop de naaste omgeving
haar heiligste geheimen
schaamteloos beschrijft
in een droge stroom
van angstig veel feitjes
en vreemde gewoontes
maar de naam
de naam
nooit de naam…
Zeeslenteren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
505 mistwaaiers ademen takken vol beweging
zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan
om met mijn hoofd in de wolken te lopen
vlindervisjes lokken me naar het strand
waar de ochtend geduldig staat te verzanden
loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken
waterspelend spoelen golven droog op het zand
rust meert aan…
onzeker
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
605 niettegenstaande het droge geschrijf
hakkelen woorden door huiver
over torens naar het nieuwe
in stadse stappen
door schemerig geruis
waar toekomst de straat is
met soms nog wat losse tegels
waar het onzekere licht
uitbreekt door de holtes
van het laatste verdriet
waarin onze harten razen
in de storm van volwassen liefde…