711 resultaten.
Geboren voor...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
602 hoe onmogelijk ver ook bij elkaar vandaan.
Eindelijk samen..
eindelijk kunnen beamen
"wij zijn voor geluk, elkaar, geboren”
zelfs in oren..die het nog steeds niet..willen horen.…
troost voor moedige mensen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.884 het rot eruit
men trekt
bang naar rot
maar dan komt Boos
nee, nee zegt Boos
over mijn rotte lijk
dit is niet goed
dit doe ik niet
je draait je om
je bent alleen
ze roepen in je rug
je ziet de rand
en Boos zegt
vooruit
er is geen weg terug
dan als er niemand
of niks meer
zeker is
dan komt geloof
dan komt moed
het is onmogelijk…
Nooit voor mij alleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.403 nooit meer kwijt
ik kon alleen maar naar jou verlangen
Mijn hart was glanzend en glad
jij streelde het dag en nacht
alles paradijselijk mooi totdat
de tijd mij groot onheil bracht
Heel langzaam stierf er iets in mij
de lijdensweg was lang en eenzaam
ik hoorde niets als iemand iets zei
maar reageerde wel op jouw naam
Ik kan jou onmogelijk…
@N.I.A.S.
gedicht
3.2 met 5 stemmen
15.686 Het jaargetijde kennen
is zo onmogelijk als de kruin dragen:
voel je hoe ons hart buigt in de windvlagen?
Elke ochtend aan het hernieuwde wennen.
Doorstaan. Er is zwaar weer op til.…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 Nu zal zij richting hiernamaals afreizen
Zij kan onmogelijk de Dood afwijzen!“
Ik zie haar gaan, de Aarde afglijden
in een glimp
en nu haar ziel hoopvol richting nirwana klimt
alwaar zij weer vrede vindt
keert zij voorgoed “huiswaarts...“…
Onze nationale kijkdoos?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 kinderen moeten nog even wachten
vrije geesten reizen ongeschonden,
over de heilige zones van ons
territoriale gedachtegoed, niet
gebonden aan enige culturele orde,
zelfs de sterren niet zijn te benijden,
als zij naar ons kijken, onberekenbaar
vanuit hun afdruk van hun stralen,
ontstaat nieuwe chaos tussen schaduw
en het licht, onmogelijk…
Weerzien met moeder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
604 De onmogelijkheid om met hem te praten.
Ik zie moeder naar zijn ogen kijken.
Ik hoor haar machteloze stem.
Ik wandel naar ons oude huis,
en steek de sleutel in het slot.
Ik loop naar boven naar mijn kamer.
Mijn moeder wacht al jarenlang op mij.
Nu pas durft ze haar geheim te delen.
Gewoon.
Mijn armen sla ik veilig om haar heen.…
Lange schaduwen?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
503 Heel voorzichtig solidair
in gemoed en bedoeling als
dat onderhuids samenvloeit,
is de essentie die wederkerig
wordt bedoelt, slecht aangevoeld
uit de lange schaduwen uit het
verleden, die de zon onmogelijk
kan wissen, steeds kwetsbaarder
worden als die worden opgerekt,
diepgewortelde wensen, dat respect
naar beider kant zal worden…
Liefde op afstand
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 Hoe onmogelijk alles ook lijkt,
ik hou met heel mijn ziel van jou waarbij mijn hart non stop voor jou bezwijkt.
Geef me reden, geef me die kracht
dat ik weet, waar ik telkens zo lang op wacht.
Enkel dan kan het mooie tussen ons blijven
waarbij wij samen voor eeuwig
op onverwoestbare liefde kunnen blijven drijven.…
De lichtste woorden.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
428 vrijblijvendheid,
een drijvend wiel gevoed door eigen speling,
misschien door afgunst
soms onzichtbaar vaag, gefilterd uit de
kleuren uit de wereldboog, waarin
de realiteit helderheid vraagt en elke
idee van liefde wordt weerspiegeld,
in die monoloog wij zijn de geesten,
verbindingen die ons drijven en waaruit
schrijvers hun onmogelijkheden…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
697 dingen
Soms maak je de verkeerde keus
Soms voel je je groter dan een reus
Sommige vinden de liefde sneller dan anderen
Sommige hebben veel meer geluk
Maar ooit vind jij ook de liefde
Iemand die je nooit meer los laat
En aan iemand waaraan je alles toevertrouwt
De liefde zit vol verassingen
De liefde Vind je ooit
De Liefde maakt het onmogelijke…
Voor de Liefste papa ter wereld.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
925 In recente opiniepeilingen werden de papa's opgehemeld
Mee zijn ze nooit, onmogelijk mits kindje zelden onder hun hart trappelend.
Zonder epidurale of capsones bevallen, beslist meer schoons ervaren
Zeer natuurlijke pijnen en een soepel bekken dus mogen baren!…
De achtertuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Al oogt deze dag somber en grijzer dan grijs,
gelijk onze handen aarzelend met aanrakingen
we ademen, het is zo onmogelijk niet van
elkaar te houden, te weten we slepen als net
met helende blikken elkaar dit tij en tijd door.…
Vliegende Fiets…
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
116 Als je zelf een voertuig zou maken
met honderd wieltjes die alle kanten opstaken
en trappers zo pietepeuterig klein
dat het onmogelijk werkzaam kan zijn.
Dan lijkt deze vliegmachine zo gek
met honderd gestrikte touwtjes
en tientallen radertjes op een rij
‘t is mogelijk: je gaat op je bek.…
Mequation
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Een breekbare kans van niets,
die hier onmogelijk staat te wezen,
terwijl de pixels zachtjes zingen:
kijk, de kosmos staart terug.…
antivaccinazis
snelsonnet
4.8 met 66 stemmen
1.811 bestrijding móét verhevigd, tja, helaas
corona trekt het gruwelijkste spoor
en toch gaan extremisten alsmaar door
ontwijk die antivaccinazi dwaas
het narrenfeest der ongevaccineerden
brengt menigeen tot wanhoop, ook geleerden
Bovenstaand snelsonnet vervangt het onderstaande, waar het niet toegestane gelijkrijm (rijkrijm) werd gebruikt:…
De vergeefse proefneming
poëzie
3.1 met 21 stemmen
4.700 Doch na zo vele proeven
was 't ons nog gans onmooglijk
een kusje te beschrijven.
Ik zei: "Mijn lieve Fillis,
wij zullen het nooit ontdekken!"
'Wel', zeide toen mijn meisje,
'laat gij de hoop reeds varen?
Wie weet, zo wij de proeven
te meermaal weer hervatten,
of wij het niet ontdekken!'…
Wát is tijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
763 Steeds het onmogelijke vragen.
Het is allemaal gewijd,
aan aardse tijd.
Een eigen status vergaren.
Zonder vraag waaraan een ander lijdt.
Gewoon gebukt onder “navelstaren”.
Het is allemaal gewijd,
aan aardse tijd.
Voor eigen geluk, en eigen waarde.
Met elk gevoel voor mededogen in strijd.
Een vooruitgang die geen zorgen baarde.…
- Vergeef de liefde in mijn ogen -
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
635 de verborgen pijn in mijn ogen
open, verlicht, liefde..buiten de werkelijkheid
zodat ik haar kan zien,
haar warm in mijn armen kan voelen
vergeven, dat zoveel sterker dan het alleenzijn is
mijn hart dat weet, mijn oordelen
ze hebben mijn herinneringen pijn gedaan
ik herinner de ademloze momenten diep bewogen
terwijl ik 's nachts onmogelijk…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 straks niet meer ben trek
een vaag gevoel in de maag,
kwaal van eigen dogma’s
die ik veel langer ken,
iedereen zal herkennen,
niemand kan het zeggen
wat zich afspeelt onder
dat sterfelijk mos, beloven
kan ik alles, beneden is
waarschijnlijk niets, slechts
gedachten waarin ik verdwaal,
op het eind te trots om te
huilen, onmogelijk…
LIEFSTE LIEF
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.166 leven, toekomst of verleden
waar duidelijk de strijd aanvangt
naar geestelijk verrijkt leven
doordringend kijken spiegelbeelden neer
weerkaatsen de boodschappen in slierten mist
uitstraling is geen ijdelheid
maar verwarmende heerlijkheid
de ontvanger staat stil in niet begrijpen
probeert het in zekerheden om te zetten
beseft de onmogelijkheid…
De vergeten tuin
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.261 van een omgevallen iep
achter de taxushaag priemt flauw de zon
en de esdoorn werpt haar lange schaduw af
op het graf van de tuinman
haast onleesbaar staat er gebeiteld:
AD IMPOSSIBILE NEMO TENETUR
wijze woorden staren mij aan
de woorden klinken
als muziek in mijn oren,
als een verborgen testament:
"niemand is verplicht het onmogelijke…
UITGELACHEN EN UITGEHUILD
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.026 harder je lachte,
voelde ik jouw innerlijk verdriet
langzaam begon ik te knabbelen
aan jouw betonnen muur
door een klein gaatje
zag ik een doornstruik,
moeras, drijfzand, prikkeldraad
ik gaf niet op
reikte mijn handen
je wilde ze pakken
maar de angst
wederom verlaten te worden
was groter dan mijn steun
het lachen veranderde
in onmogelijke…
Volmaakt?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 Gisteren, ach wat waren we nog jong
alle horizonnen met iedereen te delen
alles schijnbaar in het gerimpelde water
wat uit het toekomstbeeld ontsprong
het oude en het nieuwe tijdloos te strelen
het kwetsbare van eindigheid te ontdoen
laat ons nog even los bestaan van alle
weelde van het onmogelijke niet alleen te zijn
zo arm en weinig zodat…
Zo'n speeldoos uit een andere tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Terwijl het mechaniekje het
draaiboek vindt en een romantisch
melodietje de ruimte in laat
spelen; glijden jouw ogen naar
die soepele danseres; die boven
op de deksel van de doos met haar
mechanische danspasjes een onmogelijke
liefde met jou wil delen.
Zo'n speeldoos uit een andere tijd.…
Wees jezelf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.299 gewoon toe
welke 'last' draag jij mee, uit jouw verleden
waarom zie jij niet hoe
wanneer dringt het écht tot jou door
wie er voor je is én je begrijpt
waarom geef je geen gehoor
wat is de reden dat jij er tussenuit knijpt
waardoor 'vlucht' je telkens opnieuw
waarmee is dit tegen te houden
wanneer krijg jij de overview
want je kunt dit onmogelijk…
Zo, wat zijn we aan het doen?
snelsonnet
3.4 met 10 stemmen
777 "De wapens van het tuig zijn automatisch.
Wij hebben niet één spijkermat. Zij wel.
De schurken zijn te rijk, te slim, te snel.
De regels van 't systeem te bureaucratisch."
De diender zucht, door al het leed, verbolgen:
"De politiek? Ook díe kan ik niet volgen."…
Het planeetje om mijn zon
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.230 Ik zoek een medicijn
dat kan voorkomen
dat ik bij jou wil zijn
je bant uit mijn dromen
De beelden van je lach
doen me steeds weer denken
aan die donderdag
waarop ik je met mij vol wou schenken
Je zei je hebt mijn hart
en ik het had jouwe ook zo lief
maar onmogelijk was een start
vanwege je kleine hartendief
Haar zo mooi en jong geluk
durf…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 Ik kan geen tekst schrijven,
want woorden schieten mij tekort
Ik kan slechts mijmeren of haten
of depressief zijn in staten van geluk
Ik kan denken aan een spiegel in stukken
of mijn gebroken geluk
Het is onmogelijk te beschrijven
hoe geluk schijn schijnt te zijn
en als de zon weer begint te schijnen
blijkt het geluk niet daar te zijn
Het…
de kadans der duizenden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
930 vreemde kadans
vertrappelen onbeheerst mijn gekoesterde rust
tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek
sluit ik me aan bij duizenden zwijgende mannen
starre blik pal vooruit zijn ze ziende blind
besef ik vol afgrijzen in desolate blikken
dat hier geen vrije ziel meer heersen kan
in ultieme beweging beproef ik nog de vlucht
doch onmogelijk…