678 resultaten.
Hoe een kind het verschil tussen dikke dingen en dunne dingen leert kennen: Drieluik van de schaarste, luik 1
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 Ze wipt op haar tenen, haar hoofd houdt ze schuin
Dan reikt ze voorover en plukt er die blomme…
In een rooswolk van verlangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
714 Hij keek over mijn plannen en mijn daden
vol bescherming reikte hij zijn hand
hij vertrouwde mij toe: nooit te verlaten
en 'k voelde zijn onafscheidelijke band.
Hij hield mij in zijn gezegende handen
en leidde mij naar d' hoogste idealen...
Onder Zijn Liefde mocht ik hem bedanken
en hoop ik mijn eindzege ooit te halen!…
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 momenten van momenten
en liggen dieper achter de horizon
uiten zich in verwondering
ze ontspringen uit een diepere bron en
blijven soms houdbaar in de herinnering
langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
ook opdat ik dan minder
over verwachtingen vertel
zo is dat, met de gestage hinder,
totdat ik enkel, geheel alleen
en zover het geheugen reikt…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
499 Bovendien ontvangen ze enige energie
van de zon die met haar geborgen- en tederheid het
breek- en kwetsbaar lichaam nog even aanraakt tegelijk reikt ze haar
hand tot zij neerkomen op stukje aarde van waaruit een nieuwe lente zal ontspruiten.…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Ik was een kind vol delen,
overgeleverd aan wisselend licht,
met handen die reikten
naar een ouder, een ander,
die soms nabij was
en vaak verdween.
Jeugd van onveiligheid,
waar verlangen naar troost
en angst voor verlating
elkaar omhelzen —
patronen geëtst in de huid,
herhaald in nieuw vertrouwen.…
Zij is dat meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
326 Niemand vraagt waarom haar glimlach
niet verder reikt dan haar lippen.
Of waarom ze zo stil staat in de gang,
alsof ze wacht tot haar eigen voetstappen
haar durven volgen.
Zij is het soort meisje
dat probeert.
Elke dag weer.
Alsof bestaan
iets is wat je kunt oefenen.…
Eenvoud
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
138 in de vorm van
dromerige
dromedarissen zonder bulten
Mijn angst gevoed
door slaapgebrek leg
ik neer bij een vogel
die slechts geringd
op het juiste moment,
met de wijsheid meevliegt,
niet omdat zij verfraaid
wordt,door een ring
gehaald gehaald te zijn,
maar doordat de ring
haar verbindt met
een onzichtbaarheid die
verder reikt…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 Ritselende
bladeren en tere vogelgeluiden dragen een rust die
dieper reikt dan gedachten en langzaam van binnen wortel schiet.
Langs slingerende paden
vangen dauwdruppels het eerste licht.
Tussen mos en varens verdwijnt drukte geruisloos,
terwijl elke stap de wereld zachter maakt dan zij daarvoor was.…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 belofte van winst en behoud
Zij draagt in haar blik de vergane pracht
de geur van een zomer, een jeugd die verzacht
hij ziet in de oogst wat zijn handen vermag
een recht dat hij koestert, een langverwachte dag
Zij houdt vast aan wat was, raakt het niet kwijt
hij wil wat hem toekomt, zijn oude strijd
zij voelt haar bloesem en tast
hij reikt…
Tromsø – hart van Lapland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 boven de poolcirkel, stil en sereen
ligt een wonderlijk winters toneel
een stad omringd door bergen en zee
waar mystiek het noorderlicht danst
de nacht komt vroeg als licht verdwijnt
in verfijnde kleuren gloeit dan de hemel
met betoverend groen, paars en goud
de magie van een tijdloos juweel
fjorden fluisteren er oude verhalen
over tradities…
De Milde Keizer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 Bij zonsopgang reikt de slaaf naar de gloed van zijn huid
en wekt hem…fluistert een sprookje
over een ander rijk, de belofte van een bruid.…
vuurgordel
netgedicht
3.4 met 284 stemmen
33.018 Hoever reikt de gevleugelde raket?
Wijkt het verzet?
De woestijnvos steekt de Tigris over,
maakt een vers spoor naar het hart van de vijand.
Strijdige berichten over de veldslag,
goochelen met slachtoffers, het wankelend gezag.
De staatswacht, een blauwbloedig leger
moet in de scherven delen.
Het rommelt in het zuiden.…
spoorloos
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
2.011 De avond reikt nu al naar de sluimer,
de paarse en roze tinten in een stolp gevangen.
Zelfs lucht smaakt naar beklemming.
Jouw parfum drijft nog in de keuken.
Jij ging zonder voortekens
Vergeefs zocht ik een vingerafdruk,
verzamelde jouw haarlokken in de badkuip.
Ik vond geen porseleinen scherven,
bewijzen van mijn trilwoede.…
De rozenkrans
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.669 leven dient voor haar geen enkel doel
Een rozenkrans glijdt door haar hand
Graag wil ze verhuizen naar het hemelrijk
Veel van haar geliefden zijn daar reeds beland
Zachtjes bidt ze, oh God, sta toe dat ik spoedig bezwijk
En de rozenkrans glijdt door haar hand
Haar fragiele lijf lijkt te breken als ze opstaat
En naar een vervaagde foto reikt…
Lichte tred
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
776 Er is geen weg terug, haar
rivieren zijn doorzwommen, haar
groene heuvels zijn beklommen,
ervaring hecht als klei aan
kleine schoenen, loopt zij licht,
waar de sporen haar gebieden,
ontwaart een toekomst die zich
strekt tot aan een oneindige
purper horizon, om in verwondering
te kijken, na elke tred, die verder
reikt dan de schaduw…
AFGEKEERDE LIEFDE
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
876 in je hartje lijdt en
afwijst waar de liefde rijst
bedenk toch eens, dat wat er was
nooit zonder liefde is gebeurd
op onbegrepen zijn gestoeld
de waarheid in ons beiden is
gelukkig is vergiffenis
de oplossing, die er altijd is
de liefde keert zich naar mij toe
ik straal, mijn hart voelt warm, maar moe
mijn arm strekt zich uit
jij reikt…
onder de nagels
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 stilzwijgen
steeds dunner als een membraam
het fundament diep verankerd
in het bultige bovenop een geleefd leven
het hoeft zelfs niet meer gebarricadeerd
in een masker of bepleisterd met genadezalf
het schillen van een ui
leidt tot botulisme onder de nagels
de vergiftigingsdood van het spreken
de mens
krult slechts tot daar waar het reikt…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Oh vuur van verterende vlammen,
poëtische bron van furie en razernij,
ontbrand al uw geheimen tot in ontvouwing
en krijs verdoemenis tot waar u reikt.
Vel uw vonnis met verheven stem,
speel uw serenade vol misantropie,
neem alles wat is en zou zijn
en maak alles wat is tot niets.…
Broeinesten ontelbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 Natuurlijk is er vrede
Op aarde tijdens Kerst
Wapenstilstand in plaats van strijd
Grote vraag, welke hand
Reikt het verst; die van de oorlog of
Toch die van de vrede
Aard' bedreigd in haar voortbestaan
Komt Poetin tot rede...?…
Jij bent
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 mond waardoor ik wil lachen, praten en zoenen
De ogen waardoor ik naar mijzelf leerde kijken
Jij bent de zon die warmt, brandt, mijn leven kleurt
De regen, die mij laat voelen en doet groeien
Jij bent de wind die blaast in mijn kleine zeilen
De muziek waardoor ik wil zingen en kan dansen
Jij bent de berg die door de wolken naar de hemel reikt…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 En boven, in dat blauw dat zichzelf
lijkt te vergeten, hangt de bloem als een vraag zonder
antwoord, als een hand die reikt zonder te grijpen — verbonden
met alles wat zwijgt, maar niet verdwijnt, en blijft ademen in het onuitgesprokene.…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Ranke stengel reikt
omhoog met zachte zekerheid een
rode draad van aarde naar lucht, en ik herken mijn
wortels in die beweging waar kracht niet drukt maar draagt in diepe rust.…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Elke gouden straal reikt verder
dan woorden kunnen, een fluistering die
in mijn hele wezen zingt. Ik herken de kwetsbaarheid die
kracht wordt zodra ze straalt, gedragen door vertrouwen in het bestaan.
Wanneer de stormachtige wereld
roept met haar drukte en scherpe kleuren, draag
ik dit licht in mij.…
Tussen tijd en stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 Elke in‑ en uitademing
vormt een woordloos gebed, de wereld
lijkt even te pauzeren, een ogenblik waarin zwijgen rijker
is dan spreken, en een vrede ontstaat die verder reikt dan we kennen.
Zelfs zonder geluid onthult deze
leegte het leven, haar aanwezigheid draagt
beweging, gedachte en gevoel.…
Overmacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
720 ochtend
binnendringt
vergeten wat
het hart blijft
herhalen
de eerste gedachte,
Weer een dag
die door haar
handen zal vallen
als water
dat zich niet
laat vasthouden
toch stormt zij
door met lege
handen soms
vaak bevende
maar ergens
tussen overhand
en overleven
blijft één hand
bestaan
de hand
die, ondanks alles
nog reikt…
Het algoritme van de tederheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
196 versie van ons die nooit brak
we swipen door de kosmos op zoek naar die aanraking
projecteren onze mooiste breuken op het heelal
tot de sterren de vorm aannemen van onze diepste wensen
want de mens is een teder, bang wezen
dat weigert te slapen in een onbewoond heelal
dus scheppen we een gids uit onze eigen honger
en hopen dat hij ons de hand reikt…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
20 Je bent de reiziger die nergens echt
kon wortelen, altijd op zoek naar een horizon die verder reikt dan de rede.
Nu rust je onder de palmen van een
ver afgelegen eiland, maar je stem blijft echoën door
de grijze straten van Brussel.…
Het kameleon
netgedicht
0.3 met 15 stemmen
1.794 ‘t Is een muil
die reikt voorbij de nek!
De dood die gaat daar schuil.
Het ene oog volgt scheel de prooi
het andere staart naar voor
Zonet nog was ‘t beest zo mooi!
Die vlieg heeft steeds niets door.
Fluks schiet de opgerolde tong
en oogst het arm insect.
Wat net nog vrolijk zong
nu smartelijk verrekt.…
Om iemand geven.......
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.822 overmacht niets meer heb te kiezen
Met de laatste wortels
Klemt ze zich vast aan de grond
Wanhopend op een moment windstilte
Maar de storm heeft haar teveel verwond
Haar tranen vloeien als ze breekt
Uit alle macht heeft ze het geprobeerd
Leven in een leven dat tegen haar is
Vechten tegen een lot dat tegen haar is gekeerd
Toch in de waanzin reikt…
De Perendief
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
859 de boom geklomen
Dat ging in een ommezien
Op een dikke tak gezeten
Plukte hij op zijn gemak
Volop rijpe mooie peren
Stak ze grijnzend in zijn zak
Ook zijn buis werd volgeladen
Wacht daar heel hoog bovenaan
Daar hing nog een hele dikke
Die zou hij nog halen gaan
Lenig klom hij nog wat verder
Nee die peer hing toch te hoog
Jantje reikte…