989 resultaten.
Kom genieten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.890 Handen verwarmend om een kom
zo stel ik mij haar voor, te zitten
met over `t randje glurende lippen
zoekend naar `t waarheen; waarom
Ze droomt zoals geen ander kan
van kleine dingen, diep gevoel
daarin baant zij haar levensdoel
en waant zich daar het hare van
Handen warmen een simpel gebaar
fluwelen rimpelen ronde fluisteren
ogen blikken…
Verzand
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
963 wereld op mijn gezicht,
doet het einde vragen waar
mijn twijfels ooit begonnen
het blauw glijdt volmaakt doorheen
de wering van mijn sterven,
doet elke seconde vertragen waar
mijn tranen ooit ontsprongen
ketens drijven zwaar aan
mijn gestrande voeten,
doen lucht en licht verzanden,
een wereld nooit verzonnen
schuimend draaien rimpels…
Was ik adem
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
807 Bovenaan de dijk zit het leven
rustig wachtend op wat komen gaat
de groene bank geeft geen krimp
biedt plaats aan herinneringen
maar wijkt niet meer voor gewicht
over zijn schouder kijk ik mee
en door jarenogen ziet alles
er schielijk heel anders uit
rimpels tekenen hoofdstuk
na hoofdstuk mijn hoofd stuk
was ik adem ik zou schreeuwen…
De zin van het onzinnige bestaan
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
716 Het roze rimpelige sterven neemt aanvang
Begeleid bij het geluid van de rammelaar
De onzin van de geborene brengt vreugde
Een wreed succes resultaat van verdwazing
En altijd weer dat onbezonnen proces
De drang van voortplanting in de stress
Gewraakt is de minachting der goden
Gniffelend aanschouwen zij het gepeupel
De goddelijke hebben…
Raamzicht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
554 de fauteuil spant strak om haar frêle lijf
hij draagt haar het liefst op een mooie dag
over zijn rimpels doet ze geen beklag
het raam bij de tuin is sinds kort zijn verblijf
ze houdt van het panoramisch uitzicht
het madeliefje die uit haar knop springt
het voorjaar die haar liefdevol bezingt
en inlijst in het opkomend ochtendlicht
zijn strakke…
Moestuin.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.003 Perkament dacht ik, rimpels
bedoelde hij. We speelden generatiekloven,
dat is traditie. Moeder had rotsen
toen ze stierf en papa verbrandde
de Rolonda nog voor haar laatste
adem van de steedeur was getrokken.
We lieten hem begaan, vader was
stief. Hij had geen weet van ons
Pukkie in de kruisbessen.…
leeftijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.217 wijzer
in ieder geval wel wat grijzer
en een grimpelde huid
het is niet erg wat maakt dat uit
je zit niet meer zo strak in je vel
je lichaam heeft meer tijd nodig voor herstel
tja, de jaartjes ze gaan nu toch wel tellen
ach, je hebt ook leuke oudere modellen
gelukkig ben ik geen ijdeltuit
en neem ik ook niet de injectiespuit
om mijn rimpels…
Sterre 2009
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
705 het bloeien van bloemen
de nectar door bijen gemaakt
Lentehoning die zo licht smaakt
nog niet met bitterheid geraakt
De geuren blijven van je haar
je huid als zachtheid van je mond
Herfst en winter zijn ons seizoen
kou die een lichaam warmer maakt
zodra het schuilen kan bij elkaar
Wij hebben elkaar lichtjes vermaakt
tellen de nieuwe rimpels…
Diepe stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
776 Hier heb jij
het roer terug in diepe stilte
draai met de wind
achter de horizon
die niet meer beweegt
rond de rimpels van jouw lach
toe omarm nu de stilte
geef mijn hart nog een kans
en gun mij de benen van een antilope
wij zullen in dit stilteland
een nieuwe zon gebaren
naar diepere wortels
rauw en ongekookt
voor diepere lagen…
Geest uit de fles.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 Onverwacht een hete dag,
de bries stond stil, zo ook
jouw vlag, de blanke schil
getekend in wolken van
stralend wit en hemels blauw,
en op het meer jouw rimpels, de
vrije wil van een smachtende
weerspiegeling, de zon zonk
neer, de horizon spoog rood
de sproeten op je huid,
kennelijk te snel en te jong
ontbloot in prikkelende dauw,…
Alleen maar toekijken?
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
571 Om alleen maar naar
je kijken, drijvend op
een laatste strohalm
en je te zwemmend te
bereiken, verwaaid
onder wolken waaruit
druppels zich aan regen
hechten, in de spiegels
van de tijd verlost,
komen we onszelf weer
tegen, opkomende dorst
verlegen lessend van
haar borst, rimpels
fronsen in het water,
oprijzend worden over…
oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.461 Oma
Je rimpelige hand
trekt me terug
in het verleden
Je troont me mee
naar je kindertijd
Je hebt geen band meer
met het heden
Het leven geeft je
geen respijt
Ik voel het beven
van je hand
Je woorden blijven
on-af-gebroken
zweven
Je bent op weg
naar de overkant
Ik maak me van je los
en laat de liftdeur
tussen ons
schuiven
Buiten…
MIJN ZONEN of RAMPSPOED GEEFT RECHT OP DRONKENSCHAP
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.601 Haast al mijn haar is al grijs,
Vol rimpels mijn gezicht.
Toch is het mij goed gegaan :
Geen dochter heb ik en vier zoons.
Maar allen haten papier en penseel.
A Sjoe is achttien,
Alleen in luieren is hij een meester.
A Sji An doet zijn best,
Maar in zijn hart haat hij de Letteren.…
Veenbrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 te midden van wiegende bladeren
op het ritme van gedempt geluid
voelt het licht de schaduw naderen
drijven golven hun laatste rimpel uit
er is geen dagvullende volheid
de stilte is een teken aan de wand
zo snijdend stil, zo wijdverbreid
geen leegte is er tegen bestand
het nulpunt is reeds lang verlaten
getuige de verkalking van het been…
dronken van liefde
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
825 vele rimpels geleden
jij en ik, een gelukkig paar,
wat was de wereld tevreden
op stap met wat vrienden,
een dagelijks tafereel
we dansten en lachten
en speelden toneel
we renden door bossen,
beklommen steile rotsen,
kampeerden in tenten
of in donkere grotten
niets of niemand op dat moment
kon die vurige hartstocht bederven,
onze wil…
In grond die ik niet heb gekozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 In grond die ik niet heb gekozen
in niemands schaduw
helemaal mezelf
bekijk en beluister ik de buren
Dichterbij kan ik niet komen
Mijn takken reiken
steeds sterker, steeds verder
Kinderen klimmen erin
Ze kussen zich
lachend een toekomst
In grond die ik niet heb gekozen
in niemands schaduw
word ik ruw en rimpelig
In hitte, sneeuw…
een middag in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 wolken meren aan de horizon
geen dag verveelt het regent
licht dun verdeeld om
een fabriekstoren
laag in beeld
tegenover een regel zon
kruist een viaduct in de oorsprong
met auto's op zijn rug
een flits ramen beweegt
langs de hemelbrug
een kanaal duwt brede rimpels over
het water een lijnenschrift vandaag
gebruikt door een vrachtschip…
Overdenking
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
610 Soms is er nog wat deining,
een lichte rimpeling…
als mijn gedachten wijlen
bij een lieflijke herinnering.
De zeilen zijn gestreken,
mijn anker groot en klaar,
zuiver en helder is het licht,
de kust komt reeds in zicht.
Toch blijf ik nog wat varen,
mijn leven goed en stil.
Er zijn nog zoveel waat’ren,
die ik nog bevaren wil.…
Jij mijn wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 mag ik even
onder je
vleugels
schuilen
je vragen
mij te dragen
op deze lang
scherende vlucht
van het leven
samen met jou
proeven van
de stilte die
reikt voorbij
het rood van
de avondzon
die golven
glinsterend licht
laat rimpelen
ben bezwaard
met zorgen die
ik niet heb
opgeborgen
ze drukken mij
naar het zwart
van…
Zinken als een kiezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Traceren stralen van zonlicht,
en laten rimpels achter, voordat ze in de inktzwarte diepten verdwijnen.
Een fluister van door jou gekozen te zijn,
Onbekommerd en veilig in je handpalm, net voor een adem.
Je kijkt toe hoe het water hen tot zich neemt.
Oppervlak ongebroken, de vijver weigert de val te erkennen.…
Perfect afgeleverd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 mijn stiefmoeder baart weer een bastaardkind
dat ze door het turbulente leven sluist
teder aankijkt, verzorgt - al wordt hij verguisd
hij hoopt dat ze geen onwaarheden verzint
uit een blok essenhout moet hij gesneden zijn
licht gekloofd, wel met een stralend gezicht
ze voelt dat het hout goed in haar handen ligt
de rimpels bij de ogen plaatst…
Een flits van zin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
265 En wat ik dacht te zijn, begint
te rimpelen in de stroom van het misschien
Is dit de wereld? Of slechts het zien
van wat ik... wat ik... wil geloven?
Want als de rede dooft, wat blijft er boven?
Ben ik de denker? Of het ding dat wordt gedacht?
Een flits van zin... in een zee van nacht.…
Spiegelt zich de aanblik van het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 Wanneer het water in een meertje de rimpels
markeert; de steen der wijsheid over het water
scheert, dan spiegelt zich de aanblik van
het leven. Is het een aanklacht op het lot van
het leven, of het voorrecht aan de enkeling
gegeven? De aanblik wordt door het leven
zelf geleerd.…
Dans van de Vlindervrouw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.482 Zinderende zon
ondraaglijk lang
het wachten
tot ze verschijnen zal
exotisch sensueel
heeft men haar in gedachten
Ze komt
op eigen tijd
kleurig bont gevleugeld
oeroud en pront
levend beeld
uit een ver verleden
Blote voeten rimpels
ritmisch in het zand
stampend hypnotiserend
houdt zij de vrouwenblikken vast
van de maagd, de vrouw…
Waarom liefste?
netgedicht
3.0 met 557 stemmen
67.380 In elke rimpel van onze huid.
Al die jaren, onze kin'dren,
stralen toch die liefde uit.
Waarom dan tot woorden dwingen
en mij smeken om een lied?
Liefde gloeit in stille dingen.
Liefde leeft in woorden niet.…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel geborgen in haar hand
En mijn ziel is een golf, gedoemd om te zwerven
Het wordt nooit meer stil als je op zoek bent naar rust
Tot ze in de branding als rimpels…
Leef - tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.086 de tijd is afstand tussen oud en nieuw
oude kindren verwijderen grijze haren
en zoeken vandaag geen verse rimpel
ze willen herinneringen evenaren
maar jonge knuffels bewegen te ver
de oude dag verdwijnt achter de evenaar
nu denken ze nog aan een avondster
heden leeft de vergeten beeldenaar
kinderen vullen het prentenboek
een album voor…
Cirkels in zand
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 tussen zilverrustige
rimpels en zachte
herinneringen
teken ik cirkels
in de tijd
ik schets
oude zomers
en handen vol zee,
blote schouders
en dagen gedeeld
ik schep
wolken en verhalen,
fluister sterren
en beloftes,
stapel woorden
op de horizon,
daar waar jij verdween
nog één keer
omcirkel ik
zacht jouw naam,
bevrijd…
Waar woorden overbodig zijn.
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.298 Een zacht klein kneepje
van je rimpelige hand
zegt meer dan duizend woorden
er is gewoon die stille band.
Waar woorden overbodig zijn
zijn de gedachten één
bij alles wat je aan me geeft
daarbij voel ik me nooit alleen.…
IJdeltuit
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.157 Het lijkt de werkelijkheid, onecht
product van paringsdans tussen
fake en feit, make-up en rimpels,
trend en traditie op Urk of Marken.
De IJdeltuit komt voor in parken
en tuinen, op verre haciënda’s
en catwalks, in toiletruimtes,
kleedkamers en uitgaanscentra.
Veelvuldig is hij gesignaleerd
in politieke kringen en TV-studio’s.…