797 resultaten.
Weet je nog
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.409 in elkaar,
een bron van tedere liefdesdaden
we ontvouwden onze stem
duizend woorden achterlatend
weet je nog
in de hoek van de kamer
jij en ik,
buiten de regen
de wind hield plotseling op,
jouw gedachten bewust vermeden
onze voetstappen in de wereld,
onze woorden ver vooruit
nu breken
mijn tranen
in tweeën
langs de gebogen ruit…
Doorgebrand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.155 De ruiten bleven onbedekt
zodat iedereen zou zien
hoe prettig bij elkaar we hoorden.
De gordijnen waren
tot diep in de plooien doorgebrand
en er vielen gaten in
toen mijn moeder ze
tenslotte
sloot.
Een buurman moest begraven worden.…
Ongehoord Dakloos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.040 In schril contrast, zwalkend door straten,
de fles half uit de zak, van'n jas vol gaten
Lachend naar zichzelf,i n een etalage ruit,
biggelende tranen, schreeuwen doet hij luid
'Kijk hoe ik verval in levenstrieste sleur'
't antwoord is altijd 'n dichtslaande deur
De mensen kennen 'm wel, die dronken gek,
zuipend, schreeuwend, en bevlekt…
W O E D E
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.230 Stampende voeten
Een gebroken geschrijf
Een traan op de grond
Het is haar kreunend lijf
Daar in de achterkeuken
Blijft de haat beuken
Op borsten en buik
Ze is in elkaar gestuikt
Verbannen naar de tuin
Zelfs de bomen huilen mee
Drie kleine hoofdjes aan de ruit
Verscheurend en wenend zonder geluid.…
De dag gaat open ...
poëzie
3.7 met 36 stemmen
6.202 En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit,
en ik bij donkre wand diep peinzend poos.
Ik heb 't gevonden, het mensengeluk,
al moest 'k worden vier en dertig jaar
eer ik het vond; en ging veel trachten stuk
in spannend worstlen en ijdel gebaar.…
Door winteravondmist zijn blauw beslagen
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.817 Door winteravondmist zijn blauw beslagen
De ruiten van de tram: spectrale kringen
Vervloeien, of vervolgen en doordringen
Elkaar naar stand van lantarens en wagen:
Soms is 't, of reusacht'ge juwelen ringen
Vlak achter 't glas in etalages lagen;
Dan lossen ze op tot halo's, die vervagen
Doorzichtig, wijd, in kleur'ge schemeringen.…
Zonderling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
866 Laat je tanden maar binnensmonds
somber kus je lippen toe
robuust de neus tegen de ruit
de platgedrukte tepel van de borst.
Dat je bestaat is een stolsel,
een opeengepropt handje zand
dat verwaait in de wind van jaren
gezwind dwarrelt, in regen smelt.…
Taalknobbel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
940 kippenvel, een huiver, rilling
‘Permis de conduire’ stoot hij uit
imponerend leunend op de ruit
mijn vrouw, verlost van eerder lijden,
vertaalt het speels, het is zonneklaar
we gaan weer verder, rijden maar,
Je hebt permissie door te rijden !…
De eerste nacht
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.172 Lang hebben 't stormen wij gehoord,
De regen kletterde op de ruiten,
Wij spraken geen van beide een woord:
Hij rustte d'eerste nacht daar buiten.…
Opgeslokt in vergetelheid...
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.441 stopt ze even om uit te rusten
Kijkt over haar afgezakte bril naar de mensen
Een hevig verlangen overspoelt haar
naar de tijd dat zij zich nog alles kon wensen
Haar gebogen lichaam schaduwt over straat
en duwt haar karretje geduldig voor zich uit
In haar mandje een kleurige bos rode rozen
Spoedig zal zij weer zitten in vergetelheid voor haar ruit…
Wat een weer..
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
704 Nog even en dan is het toch wel daar,
Dan kunnen we naar buiten,
Nu, nog even wachten maar,
Zuchtend, kijkend door de ruiten.…
Klaver
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
672 schoudertas
en jij stopt klaver in je jas
kijk, de boer, hij ploegt voort
maar wij plukken botergele
bloemen voor tante Nel
je kent haar vast nog wel
we drinken koffie bij haar
eten krentenmik met kaas
en zij verhaalt van muizen
die in haar hoeken huizen
al spelend zullen we delen en
roemen het beeld uit één stuk
zelfs de dame achter de ruiten…
Goor
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 De zon schijnt vrijmoedig door de ruiten,
hij ligt op de bank, lui uitgestrekt,
zijn tong gaat even rond zij bek,
in gedachten gaat mijn blik naar buiten.
De koffie wordt op tafel gezet,
ik wacht even, het is nog heet,
de slagroom maakt ‘t compleet,
helaas, de hond heeft opgelet.…
Kunst van het weglaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 Door klanken licht door de ruit,
strekt zich een chaos uit, het
snijpunt van veelvoud, levend
wit en zwart, gevulde caleidoscoop
van een wisselende mozaïek
met een prozaïsche verwachting.…
DE SUÏCIDE VAN SEPTIMUS SMITH
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
552 een maatschappij
Vol lifestyle, gadgets en met keuzestress
Die maakt snel kennis met het woord exces
En sluit zich aan bij de heel lange rij
Van hen die modeziek werden genoemd
De uterus kreeg ‘t allereerst de schuld
Daarna volgde de trein met zijn tumult
De railway spine werd gaandeweg beroemd
Het landschap raasde leek het langs de ruiten…
DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.125 En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit
en ik bij donkre wand stil peinzend poos.
Ik heb 't gevonden, het mensengeluk,
als moest ik worden vier en dertig jaar
eer ik het vond, en ging veel trachten stuk
in spannend worstlen en ijdel gebaar.…
Doodsangst
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.791 Niet in de winter als deuren en ruiten
Kreunen bij 't woedend waaien van de wind
Maar in de zomer, als vogels hoog fluiten
De dag laat eindigt en weer vroeg begint,
Vrees ik de Dood, haat ik hem machteloos,
Ik heb het leven zó lief en het gaat
Buiten mijn macht genaadloos naar één eind.
O, Vriend, lach niet meer.…
Zo blauw en zacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
781 op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan
Ik riep je naam en je kwam kijken
was net als ik geroerd door kleurenpracht
door onvermoede tederheid zo dichtbij
Voorzichtig de vogel op het balkon
beschut tegen mogelijk gevaar
er een vetbol bijgezet
door het raam spiedend gekeken
Opeens plofte links van mij
iets van blauw tegen de ruit…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 Uithuizig staarden we naar het raam
verder dan de barst in de ruit
kwamen we niet
de schouders als kapstok
voor onze dichtgeknoopte jassen
de schuld van de tochtdeur
hielden we onszelf voor
want die klemde
zullen we nog een ommetje doen
zei jij toen je zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger…
Daar louter ik begeren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
gerinkel van herinneringen
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
Glazen beelden tollen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
in het gerinkel van herinnering
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
Zomervakantie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
580 oor op een laatkomer wachten
Iedereen vliegt uit naar bos of zee
Neem je zonnebrandolie mee
Om 9 uur 's avonds nog effe fietsen
Een dag heerlijk nietsen
ijs bij de ijssalon om de hoek
In de tuin BBQ- en met gezellig bezoek
Tijdschrift, dik boek, lekker lezen
Uitrusten van een heel jaar racen
Dochter halen op het vliegveld achter een ruit…
een weg terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 een weg terug
ik wil van de snel weg af
ik wil uit de rit
geen draaiende assen
om me heen op
uitgeteerde grond
gras vergeten vlakte
water kan niet weg
aqua plant de plassen
spetters uit de sporen
spatten heel hoog op
ruiten van de naastrijder
wissen geeft geen zicht
ik wil van de snelweg af
lopen in het vrolijk veld
een uitgesleten…
Dat bruin en dat groen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 De nacht toont verzamelde herinneringen
alsof er voor u amper nog toekomst was
de kamer en ruiten waar u doorheen keek
mijmerend over het geluk van ooit jeugd.
Waren er nu echt wel gelukkige momenten
tussen het aldoor denken en dromen heen.
Was de wereld om u heen al met pensioen
niet meer werkend,enkel wiedend in de tuin.…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit…
hoorden stilte in geluid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.029 ik ontmoette zacht
je lach, de deur
was al ontsloten
ik kon zo naar boven
wetend dat je me verwacht
in je ogen zag ik voorjaar
de sneeuw en vorst voorbij
kou hielden we buiten
in de zon achter de ruiten
voelde de lente zo nabij
we kusten keer op keer
en juist die rust
buitten we uit door
luisteren zonder woorden
hoorden stilte in…
grijs ik mijn leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
798 Daarboven is mijn grijs, Ik trap de ruit eruit.
Verlost spring ik mijn vrijheid tegemoet.
Haar grijze vleugels strelen mij.
Haar ogen stralen, zeggen mij een laatste groet.
De auto zwart gevlagd.
Een schone witte plek verraadt
waar grijs gelegen had.…
Vensterbank
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Terwijl het vriest dat het kraakt buiten
Zich warmend in de vensterbank aan
Een loommakend zonnetje door de ruiten
Is het kind aan het spelen gegaan
Dromend met een plastic neushoorn
Alsof hij tussen potplanten
Bedreigd door monsters van alle kanten
In een oerwoud is verloren
Zich verliezend in verhalen
Die hij zich herinnert van…
Buitenspel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 PROTEST
Ik zie ze tot Sint Juttemis verzuchten
Wat wordt met onze aangiften gedaan
Geef Talpa's advocaten geen
vrij baan
Protesten zijn toch sterker
dan geruchten
Ga bij V.I. door roeien en
door ruit
Smijt hun in het gezicht
"Nu is het uit!"…
Matthias kijkt
gedicht
2.3 met 59 stemmen
21.708 Matthias kent de woorden onverward
en tast de ruit af met een blik van glas
en wilde zo graag dat hij buiten was,-
en breekt mijn hart.…