912 resultaten.
Stukjes geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 ik wist
dat ik even
onder je vleugels
mocht schuilen
tot rust komen in
loslatend huilen
me in warmte
aan je kon koesteren
jij die zoveel
kon geven aan hen
die dat net tekort
kwamen in hun leven
jij stimuleerde
de stukjes geluk
die vaak ongebruikt
lagen te wachten tot
liefde ze eindelijk in
glinsters deed ontluiken
overal waar…
Vijver
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.946 Waterdieren zullen
schuilen.
Alles krijgt een
andere zin.
De geliefden
aan de oever
zien alleen
die grote kring
langzaam tot
de hemel rijzen.
Blijft slechts:
de HERINNERING…
Ik hou van de zee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
765 zee in elk jaargetijde
omdat ik dezelfde natuur bezit
soms rustig, soms stormachtig
de oppervlakte rimpelloos
in de diepte kolkend wild
met zoveel ongekende schatten
die nu en dan komen bovendrijven
voor vreemden moeilijk te begrijpen
maar voor wie mij echt leert kennen
die weet dat er ontelbare havens zijn
groot en klein waarin men schuilen…
Kleur rijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.433 Aan weerszijden de mooiste kleuren
kijk ik ademloos om mij heen
schilder jouw ogen in gedachten
voel weer je rimpels, een voor een
zelfs het bos proeft mijn verlangen
vangt mijn tranen in de wind
waait het licht weer in mijn ogen
laat mij schuilen als een kind
het bladerdek opent zonnestralen
maakt voor warmte ruimte vrij
even laat het…
Verlichte nacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
3.055 Met haastig weggedraaid gelaat
schuilen de zonnebloemen voor het poollicht
Het geluid van hoog afgestemde harpen
sterft weg over de juichende steppen van weleer
een schrale wind, een jammerlijk knarpen
omlijst de schepping van de vroegste Ambachtsheer
De engelen, ze zijn wat verlaat
zo dachten de grijzen onder het oostenlicht
Voor een…
Hou mijn hand vast
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
2.185 Hou mijn hand vast als ik wankel
droog mijn tranen als ik huil
geef mij een veilig onderkomen
geef mij een plekje waar ik schuil.
Maak voor mij de weg begaanbaar
als ik stilsta in het leven
laat mij niet ten onder gaan
wil mij altijd Uwe liefde geven.…
Anna Nicole Smith
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
4.463 Belaagd, door verkeerde mannen geleefd
is er voor evalueren geen gelegenheid
mis je de ervaring waarmee je overleeft
en ontvlucht opgejaagd aardse dwaasheid
Je staat voor wat mannelijkheid beweegt
de sensuele ultieme schoonheid
die helaas geen ruimte in haar geest heeft
voor herstel door schuilen in eigenheid
De man zoekt, ná jou, vooral…
Beweegredenen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
664 De zon staat op, een streep valt langs de bomen
voorbij het dromen gloort de werkelijkheid
en wij, en route, zijn tot hier gekomen
een halte op de snelweg van de tijd
hier zijn wij uitgestapt op 3 oktober
we namen onze intrek in dit huis
komen op adem aan het einde van de zomer
schuilen hierbinnen, zien het uitzicht wijd
Het is een fabel…
Zoethout
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 misschien wil ik het zo laten,
mijn kijk geremd, door met waas
beslagen ramen, zie de lege straten,
scheen licht uit met kaars verlichte huizen
in schemer, het donkert om mij heen
met het potlood, waarmee ik schrijf,
kauw ik me naar het einde, herken
de smaak van zoethout, onderstreep
met krassen elke fout, wanneer de
muzen mij verrassen, schuil…
Vroege herfst
gedicht
2.5 met 31 stemmen
14.042 Geen nieuw seizoen maakt het nog ongedaan,
geen schaduw valt meer om in schuil te gaan:
de herfst is over heel het jaar gekomen.
-------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 1993.…
Als late liefde
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
780 feitelijke reden is
waarom jij mijn adem beneemt
en in alle onbekendheid
zo bekend in mijn gedachten ligt
de kuil in de matras met warmte vult
ook al tast ik in het duister van dwaling
of is het zo
dat ik even in evenwicht ben
niet verklarend naar het onverklaarbare
geen woorden hoef te zoeken
enkel en alleen in windstilte mag schuilen…
het kind en het glazen vogeltje
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
706 in mijn herinnering
ben ik altijd klein geweest
ook in elke wereld
die openbrak wanneer het schuilen zocht
naar zachtheid
of een lief woord
dat deed vermoeden dat ik bestond
met het oor tegen een helderblauwe hemel
om in geluid
van nergens eindigende warmte
te kunnen wonen
ik tastte dan aan mijn hart
aan het kind
dat daar stond,…
kristallen klaagmuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 niet vandaag begroet ik mij
in de oase waar de nacht
de dag begroet, schuil me
in het zand en vergeef me
nog eenmaal, ik beloof dat
de stronken die me struikelen
worden geruimd, mijn adem zo
zacht als de flanken van een merrie
slechts aan mij wordt toebedeeld
dat mijn kinderlijk geklaag wordt
gesmoord in het nat van het laken
dat het…
kinderhandjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
643 Bij wie mag je nu schuilen, wie kun je nu nog vragen.
In duistere tijden, doet de angst je lichaam beven.
Op welke schouder mag je huilen, al is het maar voor even
Je kleine korte beentjes, rennen terug naar toen
Die warmte, die liefde, die omhelzing en die zoen…
Verdwalen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 goed en slecht bestaat niet
een keuze is de oorzaak
luister naar de wind die suist
en de maan staart je aan
luister dan, luister dan
zie niet wat je wilt zien
maar doe wat je wil doen
zelfs al schuilen er demonen
je keuze vindt de weg wel als jij erachter staat…
Van achter een papieren muur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
788 Men kan geen pijn met venijn bestrijden
als woorden mijn ziel gevangen houden
Mijn handen zijn als perkament
Mijn tranen vloeien als inkt
op een oude huid
die de winter draagt als een koude jas
Kan ik schuilen
achter een papieren muur?
Of in het vuur der waarheid
dat smeult op een zwakke plek?…
VERANDERLIJKE AARD
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 De zoeker naar eigen wezen
staat op een kale bergspits
omringd door het Niets
het uitspansel boven hem gaat schuil
achter één dreigend zware wolk
vol ziedende bliksems
scheurende donderslagen
die
stuiptrekt _ zich zwellend plooit
tot monstergedaantes
dan
krimpt _ verhardt
langzaam neerdaalt
in een wijd zachtglooiend heuveldal
voortbestaat…
Medaillespiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 In wil mijn gezicht met schaduwen bedekken,
teneinde te schuilen voor zichtbaarheid.
Verblind door de keerzijde van de maan,
wil ik gaan langs onbetreden patroon.
Op de tast door een onderbelicht bestaan
zonder horizon van vastgeklonken sjabloon.
Contouren zijn soms nog niet definitief
en aan kneedbare weekheid onderhevig.…
Pure shit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
833 In mijn Bushmills verstopt zich steeds een luis
In de Bowmore word ik een worm gewaar
Mijn Famous Grouse biedt aan een mug een thuis
En in de Blair Athol logeert een haar
In mijn Glenlivet tref ik vliegen aan
De Lagavullin is gevuld met vuil
Een vlo komt uit mijn Convalmore vandaan
En in de Teeling houdt een neet zich schuil
In mijn…
Aan de overkant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Hij zet twee bekers klaar en water
op het vuur waaraan ik me warm
zegt lieve woorden en zegt
dat ik niet ongerust hoef te zijn
veilig kan gaan slapen en zeker
niet moet schuilen tussen muren
van angst omdat omdat
we vrienden hebben
alles wat we weten bestaat al lang
alles wat we geven is niet van ons
maar gekregen, omdat wij er zijn
voor…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen
Lang geleden
Een gat, een diepte
Een verlaten schelp
De stille getuige
Gebarsten
Gebroken
Huil, schreeuw, schuil…
Het bos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
650 ook in het bos woont
En de sfeer van het bos
Beklemtoont
Een stap in het bos
En de mens voelt zich mens
het leeft tussen de bomen
Er zijn voor veel levende wezens een onderkomen
Ritselende Geluiden
Tussen stilte door
Prachtig
Toverachtig
Het bos
Het woud
Hoe de mens
zich daar voelt
Is al eeuwenoud
de elf en de uil
Houden zich schuil…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
Restlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
141 Dat de muur jouw naam niet draagt, blijft een strop;
in mijn kerker schuilen nog wat vragen.
Tot nu heb ik kruimels, roestig bestek,
waarmee ik mij niet meer kan vermaken.
Het duister voor de tralies maakt mij gek;
ik wikkel hem het liefst in een laken.…
Maandag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
774 blijven liggen
hier waar het warm is en veilig
eeuwig door blijven dromen
in een roes van onbezorgheid
je probeert de droom nog beet te pakken
als een deken over je heen te trekken
maar het is al te laat
de slaap ebt langzaam weg
om plaats te maken voor een koude morgen
waar je nooit om gevraagd hebt
nog even blijven liggen
om te schuilen…
Liefdesweerbericht
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.376 vallen
Niet meer tegen te houden
De afstand wordt almaar groter
Behalve dan die van mijn liefde tot aan jou
Als het niet meer te omschrijven valt
Zo hard 't regent op ons huis
Dat je er over wil lezen in de krant
Maar er niemand is om te verslaan
Hoe de gaten zijn geslagen
tussen het grind op de door ons nog te lopen paden
Zo schuilen…
Nee...niet loslaten...
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.237 gaan
Het afscheid mag niet voorbij zijn
Vol verlangen in elkaar versmolten
Nee...mijn god nee...dit mag niet
We zijn nog niet klaar die weg te gaan
Het afscheid mag niet voorbij zijn
We zijn nog niet eens begonnen
Onze liefde geeft ons de prilheid
Van de eerste zalige kus aan elkaar
Het afscheid mag niet voorbij zijn
Bij elkaar schuilen…
Vergeelde beelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
973 Vertel me, waarom je huilt
is het omdat de vogels zich groeperen
voor het schuilen tegen de moesson
of vanwege de duisternis die begon
voordat de dag zich kon profileren?…
Weer samen met kerst
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
3.827 Alweer een jaar geleden
precies rond deze tijd
m'n wereld was zo grauw
ik voelde eenzaamheid
Geen hap door m'n keel
constant maar huilen
het liefst de hele dag
onder m'n dekens schuilen
En ondanks het verdriet
is er iets wat ik niet vergeet
niemand van ons allen
voelde zich toen compleet
Maar wie had er toen
echter kunnen weten…
Nog even geduld.
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.210 Mijn mooiste gedicht
wordt morgen geboren
met alles erop en eraan
mijn mooiste gedicht
houdt zich schuil in mijn holte
het zwangert en heeft nog geen naam
het ademt maar weegt nog geen woorden
het trappelt maar vormt nog geen beeld
het gist
en doorkneedt onverwacht mijn gedachten
het klopt op de geur van mijn geest
het husselt de letters…