683 resultaten.
Op zoek naar de hemel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.055 bevrijdt jouw zoete lachjes
Van zeemeermin en zonnegod
droomt in de knop der minne
een hartenklop haar bloesem bloot
zeer wulps in den beginne
Was Eva Adams rechterhand
verbannen ver van schoonheid
regelrecht naar niemandsland
waar niets nog op een god lijkt
Ik poog het leven aan te gaan
met ’t engelenlicht in ogen
maar als de sluier…
Godina
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 "De sluiers worden dunner. Kom met deva's in het reine!
Nu al kun je ons, zo rond zonsopgang, zien verschijnen".…
Zoals in het begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Wanneer jij in mijn droom verschijnt
dan is de duisternis in mij verlicht
zoals jij mijn droom laat leven
toen zoals de sluier van jouw gezicht
Wanneer jij mijn dag benevelt
dan ontwaak ik in mijn ochtendgloren
mysterieus door de grondmist
me kleuren omlijst als nooit te voren
mijn balans door jouw kracht
de…
spoorloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 vader baande
zijn vruchten rijpten
negen in getal
in het vrouwelijk schoon
waarlangs ruiende drift
zijn potlood sleep
als strepen van krijt
op zwarte wegen
diep gekerfde pijnen
uit tranen van gemis
bouwden zuilen van zout
die zoet smelten
als het lege verleden
de brug vindt
naar mijn zoekende heden
de weg gevonden
omhelzen sluiers…
Mijn leeuwerik
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
412 uitnodiging met zijn opvoering
gratis opgevoerd, als toegift
de heldere beek van geluid
aangeboren natuurlijkheid
die het beoogde doel bereikt,
zo modelleert het licht zichtzelf
in fantasie van unieke patronen
en schaduwen die de barrières
die de ziel van de nacht bewonen
in dat mistige uur wordt de horizon
bevrijd van monotone sluiers…
Geboren in het ochtendlicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
421 Sluiers van nevel omhullen haar gebouwen.
Uit haar centrum kruipen onverwacht
de ingezeten mannen en vrouwen.
De ochtend zet haar wereld in een roze gloed,
het gebroken ochtendlicht, dat aan
een parelketting denken doet.
De stad is ook vandaag weer een bron
van eeuwig leven.…
Odysseus vs. Telemachos; de mannetjes van verre
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
456 Hoeveel sluiers weefde zij,
in gemis verzonken;
hoeveel ontrafelde nachten
bracht zij,
dronken van verlangen,
achter angstige muren
in eenzaamheid door?
Als een ware Goliath schoot jij,
een bedelaar voor zij
die kijken met ogen wijd gesloten,
door de twaalf lussen van bijlen
in een halve poging
met één pijl.…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
320 Als wereld te fel wordt,
zakt een zachte sluier in mij neer om
mijn randen te bewaren. Ik adem trager en keer terug
naar mijn eigen tempo. Ruis wijkt en mijn aandacht vindt weer een plek.
In dat halfdonker groeit
een warme kern die blijft, zelfs wanneer
de dag te zwaar wordt. Als ik daarbij stilsta, wordt het
licht een richting.…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 De breekbare stilte legt
zich neer als een lichte sluier over
wat nog trilt - een uitnodiging om dieper te kijken.
Ik voel hoe ruis verdwijnt en mijn aandacht zich helder verzamelt.
Ervaringen openen zich
zonder haast, als een landschap dat
ademt, een ruimte die mij draagt.…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 In het vallen van de avond die
zich als een zachte sluier om alles heen legt,
voel ik hoe de dag geleidelijk terugwijkt en iets in mij open-
laat, een ruimte waarin ik hoor wat anders onopgemerkt voorbij zou glijden.…
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
186 Wanneer de middag zich
als een zachte sluier rond de bomen legt,
voel ik hoe het landschap in heldere tekens spreekt
en hoe mijn hart die taal opvangt zonder woorden nodig te hebben.…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte ganzenbuik verkleurd
zijn hoge wereld als een zucht
waar nog het oude leven geurt
zijn adem danst
langs velden prevelt morgenster
van verre tuurt zijn helder licht
een schittering bespringt het oog
dat door de scherpte bijna zwicht
als zon verruilt
een nevelprins glanst langer door
zijn sluiers…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 Ik lag in de berm, koel en leeg,
zijn adem als een sluier over mijn mond,
de bladeren dekten ons toe
met somber goud en vallend geel—
wij gaven de voedster ons lijf ten buit.
Jeugd dreef voorbij zonder lust of doel,
dood stond onwrikbaar tussen de bomen.…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Rust daalt als een sluier
neer tussen mijn gedachten, waar
herinneringen nog even blijven zweven. Wat ik
niet meer draag, drijft mee met de wind en verzacht in het licht.
Hoog boven mij reiken
takken naar bleke hemel. Hun laatste
bladeren geven kleur aan het zwijgen van het bos.…
Empédocle
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.286 Want Vrouw Natuur gedoogt
niet of gedoogt niet licht,
dat men roekeloos de sluier
rukke van haar aangezicht.
Daar hij dus de machtloosheid ont-
waarde van zijn speurderszin,
Sprong de Griek verbijsterd en uit
wankelmoed de vierberg in.…
ALLERZIELENAVOND
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.056 Als de laatste kerkhofgangers
huiswaarts keren…
dooft de wachter de lantaarns
en de kaarsen in de kapel
werpt een vlugge blik over de graven
Sluit zorgvuldig het hek af
en bergt de sleutels op in een kluisje
die onder een sluier ban groen liggen verborgen
de vroege avond valt in
zware mist hangt in de l grijze straten
op de voetpaden…
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 Aan de rand van de mist
wacht een voet op de eerste stap, de overkant
verborgen achter een sluier van wit. Elke pas is een vraag,
een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen.
De brug rust op alles wat
nooit werd gezegd, op blikken die aarzelden,
op brieven die bleven liggen.…
Ochtendstilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
238 Ochtendlicht verstilt
onder het gras beweegt iets
dat niet verschijnen wil
Ochtendstilte ligt als een
dunne sluier over het veld, waar koeien
laag in het gras blijven rusten, alsof de nacht nog om
hen heen beweegt en het licht zich langzaam opent, zonder haast.…
wonderlijke reizen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.589 wonderlijk zoals ik reis:
sneller dan het licht
schieten mijn gedachten
door de eindeloze ruimte,
duiken in de verzengende hitte
van onze moeder zon, en
zijn daar getuige van het daverende gebrul
van samenvloeiende atomen
onder een sluier van witter dan witte energie.…
Agapé
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 De citer volgt het ritme
van de zee en jouw mooie lichaam wuift als
een rode bloem in de grote handtrom, die slaat,
slaat, tot de voorhof opengaat, de sluier rond
je trotse boezem, de kuisheidsgordel van een
ijzig verstand, tot de wind waait, door je hart,
die slaat als een trom, slaat, slaat geestkracht
als hartverscheurende heling, afgeschrapte…
De laatste vlinder?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Om de omgeploegde grond van
de akkers niet straffeloos te betreden
dwalend achter sluiers en de tralies,
deels zichtbaar door het ware verlies
dan stralend door verheerlijking wat
binnenstroomt door gebrandschilderde ramen
en de gestileerde tinten van een droom
in versteende kleuren neergevlijd
wie licht of zwaar tilt aan de vanzelfsprekendheid…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 Toch dragen
witte dampen op een koude
morgen zonnen in sluiers
verborgen en eeuwig rust
zijn gekkenlach.…
Barbara bekent haar zonden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
642 En ze zetten me in de boeien, die vervloekte cohorten,
ze begrijpen niet dat de hartstocht aan mij knaagt, dat
ik ieders sluier van mij werp en voor mijn kinderen
zal bidden – half vis, half mens.…
Mijn leeuwerik?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 het eerste en het laatste deel als
kleurrijke overstroming, geluid
van de helderste beken, decor
als aangeboren natuur als bruid
waarin hij het ultieme doel bereikt,
hij modelleert het licht, gegrift
in fantasie tot mystieke patronen
die de uithoeken van de nacht bewonen
als de nevel vertrekt wordt de horizon
bevrijd van de monotone sluiers…
Ik mag er zijn
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
324 Lichte adem zacht
fluistert in mijn innerlijk
ik mag er zijn, ook
De ochtend draagt haar
adem als een sluier van licht die de huid
teder omhult. Ik luister naar de trilling in de stilte van
het hart, waar elke nieuwe dag zich opent als een ongeschreven gedicht.
Zoals regen het dorstige
land liefdevol kust, laat ik adem stromen.…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 Dan verdwijnt hij langzaam
achter een sluier van lucht, de stilte die hij
achterlaat voelt diep en kostbaar, en toch blijft de herinnering
glinsteren in het oog van de waarnemer, licht en vluchtig, maar vol betekenis.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Wanneer schemer vroeg valt
en het bos zijn contouren verliest in blauwgrijs
licht, voel ik hoe nacht zich als een langzame sluier om de aarde
vouwt, stil, vanzelf, alsof ik daarin een plek vind waar ook mijn gedachten mogen rusten.…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 Mist over daken
de stad houdt haar adem in
licht zoekt contouren
De stad ontwaakt in een sluier
die alles verzacht. Daken verdwijnen, net
voorbij hun eigen vorm, en hoog boven mij staat een
toren stil te wachten, alsof hij luistert naar wat nog niet gezegd wordt.…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 nacht uw diepe klacht omarmt
waar de ijle mist het kille graf verwarmt
het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd
ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt
terwijl het vaderland in rook verdwijnt
doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt door alle sluiers…
Mijn Masker, in woorden
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.706 van mijn ogen doorlatend
Je denkt me te kunnen doorgronden
Maar zien laat ik me niet
Hoor je de trilling in mijn stem
Probeer te vluchten uit verdriet
Met alles probeer ik je af te leiden
Dat je niet kan zien de echte ik
Met grappen je te laten lachen
Gevoel lijkt goed, maar ik snik
Kan ik voor jou de bril afzetten
Mijn sluier…