Alle inzendingen over sluier

683 resultaten.

Sorteren op:

Op zoek naar de hemel

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.055
bevrijdt jouw zoete lachjes Van zeemeermin en zonnegod droomt in de knop der minne een hartenklop haar bloesem bloot zeer wulps in den beginne Was Eva Adams rechterhand verbannen ver van schoonheid regelrecht naar niemandsland waar niets nog op een god lijkt Ik poog het leven aan te gaan met ’t engelenlicht in ogen maar als de sluier…

Godina

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
"De sluiers worden dunner. Kom met deva's in het reine! Nu al kun je ons, zo rond zonsopgang, zien verschijnen".…
René Roumen21 september 2013Lees meer >

Zoals in het begin

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Wanneer jij in mijn droom verschijnt dan is de duisternis in mij verlicht zoals jij mijn droom laat leven toen zoals de sluier van jouw gezicht Wanneer jij mijn dag benevelt dan ontwaak ik in mijn ochtendgloren mysterieus door de grondmist me kleuren omlijst als nooit te voren mijn balans door jouw kracht de…

spoorloos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
vader baande zijn vruchten rijpten negen in getal in het vrouwelijk schoon waarlangs ruiende drift zijn potlood sleep als strepen van krijt op zwarte wegen diep gekerfde pijnen uit tranen van gemis bouwden zuilen van zout die zoet smelten als het lege verleden de brug vindt naar mijn zoekende heden de weg gevonden omhelzen sluiers…

Mijn leeuwerik

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
uitnodiging met zijn opvoering gratis opgevoerd, als toegift de heldere beek van geluid aangeboren natuurlijkheid die het beoogde doel bereikt, zo modelleert het licht zichtzelf in fantasie van unieke patronen en schaduwen die de barrières die de ziel van de nacht bewonen in dat mistige uur wordt de horizon bevrijd van monotone sluiers…
Pama11 mei 2020Lees meer >

Geboren in het ochtendlicht

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
Sluiers van nevel omhullen haar gebouwen. Uit haar centrum kruipen onverwacht de ingezeten mannen en vrouwen. De ochtend zet haar wereld in een roze gloed, het gebroken ochtendlicht, dat aan een parelketting denken doet. De stad is ook vandaag weer een bron van eeuwig leven.…

Odysseus vs. Telemachos; de mannetjes van verre

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 456
Hoeveel sluiers weefde zij, in gemis verzonken; hoeveel ontrafelde nachten bracht zij, dronken van verlangen, achter angstige muren in eenzaamheid door? Als een ware Goliath schoot jij, een bedelaar voor zij die kijken met ogen wijd gesloten, door de twaalf lussen van bijlen in een halve poging met één pijl.…

Lichtpuntje

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 320
Als wereld te fel wordt, zakt een zachte sluier in mij neer om mijn randen te bewaren. Ik adem trager en keer terug naar mijn eigen tempo. Ruis wijkt en mijn aandacht vindt weer een plek. In dat halfdonker groeit een warme kern die blijft, zelfs wanneer de dag te zwaar wordt. Als ik daarbij stilsta, wordt het licht een richting.…
CB24 april 2026Lees meer >

Tijdgenot

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 733
De breekbare stilte legt zich neer als een lichte sluier over wat nog trilt - een uitnodiging om dieper te kijken. Ik voel hoe ruis verdwijnt en mijn aandacht zich helder verzamelt. Ervaringen openen zich zonder haast, als een landschap dat ademt, een ruimte die mij draagt.…
CB17 april 2026Lees meer >

Wat de wereld fluistert

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 121
In het vallen van de avond die zich als een zachte sluier om alles heen legt, voel ik hoe de dag geleidelijk terugwijkt en iets in mij open- laat, een ruimte waarin ik hoor wat anders onopgemerkt voorbij zou glijden.…
CB12 juni 2026Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 186
Wanneer de middag zich als een zachte sluier rond de bomen legt, voel ik hoe het landschap in heldere tekens spreekt en hoe mijn hart die taal opvangt zonder woorden nodig te hebben.…
CB13 juli 2026Lees meer >

duizend tinten herfst

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 814
in hoogtes glanst turquoise lucht een zachte ganzenbuik verkleurd zijn hoge wereld als een zucht waar nog het oude leven geurt zijn adem danst langs velden prevelt morgenster van verre tuurt zijn helder licht een schittering bespringt het oog dat door de scherpte bijna zwicht als zon verruilt een nevelprins glanst langer door zijn sluiers…
switi lobi21 november 2012Lees meer >

De schoot van het najaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 20
Ik lag in de berm, koel en leeg, zijn adem als een sluier over mijn mond, de bladeren dekten ons toe met somber goud en vallend geel— wij gaven de voedster ons lijf ten buit. Jeugd dreef voorbij zonder lust of doel, dood stond onwrikbaar tussen de bomen.…

Vertragen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 13
Rust daalt als een sluier neer tussen mijn gedachten, waar herinneringen nog even blijven zweven. Wat ik niet meer draag, drijft mee met de wind en verzacht in het licht. Hoog boven mij reiken takken naar bleke hemel. Hun laatste bladeren geven kleur aan het zwijgen van het bos.…
CB15 november 2026Lees meer >

Empédocle

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Want Vrouw Natuur gedoogt niet of gedoogt niet licht, dat men roekeloos de sluier rukke van haar aangezicht. Daar hij dus de machtloosheid ont- waarde van zijn speurderszin, Sprong de Griek verbijsterd en uit wankelmoed de vierberg in.…

ALLERZIELENAVOND

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Als de laatste kerkhofgangers huiswaarts keren… dooft de wachter de lantaarns en de kaarsen in de kapel werpt een vlugge blik over de graven Sluit zorgvuldig het hek af en bergt de sleutels op in een kluisje die onder een sluier ban groen liggen verborgen de vroege avond valt in zware mist hangt in de l grijze straten op de voetpaden…

De brug in de mist

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Aan de rand van de mist wacht een voet op de eerste stap, de overkant verborgen achter een sluier van wit. Elke pas is een vraag, een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen. De brug rust op alles wat nooit werd gezegd, op blikken die aarzelden, op brieven die bleven liggen.…
CB31 maart 2025Lees meer >

Ochtendstilte

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 238
Ochtendlicht verstilt onder het gras beweegt iets dat niet verschijnen wil Ochtendstilte ligt als een dunne sluier over het veld, waar koeien laag in het gras blijven rusten, alsof de nacht nog om hen heen beweegt en het licht zich langzaam opent, zonder haast.…
CB23 augustus 2026Lees meer >

wonderlijke reizen

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.589
wonderlijk zoals ik reis: sneller dan het licht schieten mijn gedachten door de eindeloze ruimte, duiken in de verzengende hitte van onze moeder zon, en zijn daar getuige van het daverende gebrul van samenvloeiende atomen onder een sluier van witter dan witte energie.…

Agapé

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
De citer volgt het ritme van de zee en jouw mooie lichaam wuift als een rode bloem in de grote handtrom, die slaat, slaat, tot de voorhof opengaat, de sluier rond je trotse boezem, de kuisheidsgordel van een ijzig verstand, tot de wind waait, door je hart, die slaat als een trom, slaat, slaat geestkracht als hartverscheurende heling, afgeschrapte…

De laatste vlinder?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Om de omgeploegde grond van de akkers niet straffeloos te betreden dwalend achter sluiers en de tralies, deels zichtbaar door het ware verlies dan stralend door verheerlijking wat binnenstroomt door gebrandschilderde ramen en de gestileerde tinten van een droom in versteende kleuren neergevlijd wie licht of zwaar tilt aan de vanzelfsprekendheid…
Pama20 augustus 2014Lees meer >

Ludwig 2

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
Toch dragen witte dampen op een koude morgen zonnen in sluiers verborgen en eeuwig rust zijn gekkenlach.…

Barbara bekent haar zonden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
En ze zetten me in de boeien, die vervloekte cohorten, ze begrijpen niet dat de hartstocht aan mij knaagt, dat ik ieders sluier van mij werp en voor mijn kinderen zal bidden – half vis, half mens.…
Klemen Pisk26 januari 2018Lees meer >

Mijn leeuwerik?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
het eerste en het laatste deel als kleurrijke overstroming, geluid van de helderste beken, decor als aangeboren natuur als bruid waarin hij het ultieme doel bereikt, hij modelleert het licht, gegrift in fantasie tot mystieke patronen die de uithoeken van de nacht bewonen als de nevel vertrekt wordt de horizon bevrijd van de monotone sluiers…
Pama1 mei 2019Lees meer >

Ik mag er zijn

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 324
Lichte adem zacht fluistert in mijn innerlijk ik mag er zijn, ook De ochtend draagt haar adem als een sluier van licht die de huid teder omhult. Ik luister naar de trilling in de stilte van het hart, waar elke nieuwe dag zich opent als een ongeschreven gedicht. Zoals regen het dorstige land liefdevol kust, laat ik adem stromen.…
CB23 augustus 2025Lees meer >

Vlinder van het licht

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 274
Dan verdwijnt hij langzaam achter een sluier van lucht, de stilte die hij achterlaat voelt diep en kostbaar, en toch blijft de herinnering glinsteren in het oog van de waarnemer, licht en vluchtig, maar vol betekenis.…
CB17 september 2025Lees meer >

Waar het wonder klein blijft

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 471
Wanneer schemer vroeg valt en het bos zijn contouren verliest in blauwgrijs licht, voel ik hoe nacht zich als een langzame sluier om de aarde vouwt, stil, vanzelf, alsof ik daarin een plek vind waar ook mijn gedachten mogen rusten.…
CB6 december 2025Lees meer >

De mist die mij draagt

netgedicht
1.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 423
Mist over daken de stad houdt haar adem in licht zoekt contouren De stad ontwaakt in een sluier die alles verzacht. Daken verdwijnen, net voorbij hun eigen vorm, en hoog boven mij staat een toren stil te wachten, alsof hij luistert naar wat nog niet gezegd wordt.…
CB15 april 2026Lees meer >

Het antwoord van de kosmos

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 78
nacht uw diepe klacht omarmt waar de ijle mist het kille graf verwarmt het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt terwijl het vaderland in rook verdwijnt doch treur niet om wat achterblijft wanneer de kille wind de nevels drijft de wees is nimmer teder en alleen wie opkijkt blikt door alle sluiers…
Jaap Smet24 september 2026Lees meer >

Mijn Masker, in woorden

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.706
van mijn ogen doorlatend Je denkt me te kunnen doorgronden Maar zien laat ik me niet Hoor je de trilling in mijn stem Probeer te vluchten uit verdriet Met alles probeer ik je af te leiden Dat je niet kan zien de echte ik Met grappen je te laten lachen Gevoel lijkt goed, maar ik snik Kan ik voor jou de bril afzetten Mijn sluier…
jvb30 oktober 2002Lees meer >