2837 resultaten.
Eeuwige sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 men zei mij dat het wolken zijn
achteloos, in het voorbijgaan
zomaar flarden van schone schijn
verder niet iets om bij stil te staan
bij waterdruppels hoog in de lucht
maar dan wazig en buiten bereik
ben liever voor regen beducht
zo gaf men van zorgen blijk
ik dacht in mijn onschuld
dat het bergtoppen waren
in zwijgende nevelen gehuld…
SNEEUW....VOORZICHTIG!
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Wij zetten nu
voorzichtig onze voeten
in sneeuw neer
Niet langer meer
willen we uitglijden
bot of been breken
Wij zetten
voorzichtig schoen
voor schoen
De prent,afdruk zegt
wat over de maten
van onze onderdanen
Besneeuwde paden
straten en lanen
die wij belopen, begaan
Na uitglijers zullen
we gaan opstaan:
standpunt, ponteneur…
EEN DAG SNEEUW
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Bomen glanzen wit:
onder hun kruinen tikkelt
het hemelwater.…
Wit als sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
604 Jij maakte een selfie op een golfbreker
schuimspatten in vlokken omhoog
jij leek uit alle macht te schreeuwen
Maar ik kon je niet verstaan, hoewel
met mijn middelvingers in de oren
kwam jij via de neusgaten naar binnen
Daar stoffeerde jij mijn holtes en bijholtes
met een hoogpolig, sneeuwwit tapijt
van aaneengenaaide ijsberenvellen…
laagjes sneeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
381 wat je niet zegt
blijft verborgen
in vele dunne
laagjes sneeuw
samengeperst
tot een dik pak ijs
het ijs trekt
zich terug op
het land waar jij
zwijgend gaatjes
vult met lucht om
weer te bevriezen
wat je zegt
zit opgesloten
in luchtbellen…
De witte sneeuw
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.052 De witte sneeuw, waarvan de bergen vonken,
Wanneer de hemel stooft en staat in brand,
Die zonnelach weerkaatst, en zonnelonken,
Blijft eeuwig hoog en eeuwig diamant.…
Sneeuw op de lijn?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Er is
weer eens sneeuw
uit 'n loodgrijze lucht gevallen
De weerman...
heeft het dit maal
goed voorspeld
Hij blijkt
de 'grote held'
in 'n witte wereld
Waar...
straat en plein
glad als spiegels zijn
Bel: de ijs-of sneeuwlijn!…
vergeet de sneeuw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 op de natuur kan je
ook al niet bouwen
probeer het maar eens
want de wind waait krachtig
de zon schijnt soms
en de regen teistert
maar altijd weer in
onvoorspelbare volgorde…
eerste sneeuw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
621 ongerept
en onbetreden
krijgt de tijd
iets van weleer
samenlevend
in het heden blijkt
verdraagzaamheid
soms teer…
eerste sneeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 De decembermorgen
bracht de eerste sneeuw
zonder te kloppen
aan te bellen
We kunnen stellen
als dief-in-de-nacht
niets vermist, weggenomen
slechts gebracht
Wie...
had dit verwacht?
onberekenbaar
het weer
Keer op keer
we tasten
in het duister
en luister:
Wind steekt op
legt z'n kille handen
om m'n keel
waarom geen sjaal.…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 de sneeuw is zacht gevallen
met ingehouden adem
kale struiken hurken zwart
de kinderen zijn gekomen
ze springen onverwacht in
de stilte van het park dat
nu ver ligt buiten de stad
ze hollen tussen drijfnatte
bomen treurend in de bast
hun stemmen licht gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween
alleen de sporen
in de verse
sneeuw…
Vos in de sneeuw.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
806 zie ik een vos in de sneeuw vandaag
met waterige, bedroefde ogen
kijkt hij me dan heel kort aan
en heeft zijn dikke staart van gember,
geen lust meer om te slaan.…
VERSE SNEEUW
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 het lijkt weer een
beetje op winter
over de velden ligt
een laagje sneeuw als
een warme donsdeken
dit vooral vanuit je warme
kamer bekeken
voor even maar lijkt
het of moeder natuur
je zorgzaam onderstopt
en de wereld buiten heeft
zich als een vlinder tot iets
zuiver teers en lieflijks ontpopt
deze werkelijkheid is mooier
dan het…
Zwarte sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
504 Zee-kanaalsluizen
Zwart geld in wit versassen
kleurloos gewassen…
Als sneeuw voor de zon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
606 Als sneeuw voor de zon?…
roze sneeuw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
509 even iets meer wind
en het sneeuwt bloemblaadjes van
de Japanse kers…
Sneeuw en ijs
netgedicht
3.2 met 70 stemmen
370 nog altijd
wenkt boven
de overloop
met zijn heerlijk
tuinuitzicht op
het water van
de poldersloot
waar seizoenen
zich herhalen en
zomers soms falen
in het voldoen
aan het menselijk
verwachten want
het weer kiest
zijn eigen gezicht
uit de veelheid van
menselijke gedachten
het lijf wordt niet echt
bruin in een vakantie
met sneeuw…
EERSTE SNEEUW
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
275 Alles zonder onderscheid
met onschuld toegedekt.
De stad een wereld in het klein,
genoeg voor deze dag.
Ieder mens een medemens
met eenzelfde doel.
Goede wil, ongevraagd
dwarrelend van boven.…
Klimaattop - Glasgow 2021
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
1.619 verloren strijd, bezinning of verdrinking?
Kritische noten wachten al lang
om dure misstanden te kraken,
wij drijven de ultieme prijs
van ondergaande zon en aarde op
met inkleuren zonder schaamte.…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 De ziel van een boom
groeit wortels zo natuurlijk
klimt dan naar de zon
In stilte ademt hij het
licht dat tussen bladeren zwerft; wortels
luisteren naar de taal van het grondwater. Tijd beweegt
traag door zijn vezels heen, als herinnering zonder begin of einde.
De seizoenen schrijven
hun letters in zijn bast; elk litteken draagt
het gewicht…
Mooi grijs
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
578 Een rustige dag
plotse wind raakt het water
reflectie rimpelt
Zilveren draden weven
hun eigen verhalen, van elk intens
moment dat ik diep heb opgeslagen. Een archief van
vele kleine indrukken, waarvan tijd de scherpe randjes heeft verzacht.
Mijn huid vormt een
landkaart van ontroering, getekend
door alles wat mij werkelijk raakte. De…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Witte sneeuw bedekt
de lucht fluistert puur en zacht
vrede stroomt rondom
De wereld ligt stil onder een
wit deken, elke kleur lijkt verzacht, elke
vorm vertrouwd. Ik adem de koude lucht in en voel hoe
ze door mijn lichaam glijdt, een subtiele toets die me teder wakker maakt.…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Gouden licht breekt stil
glans danst op eeuwenoud hout
zachte wierook zweeft
Even stilstaan bij wat
hier is, zonder uitleg te zoeken of
richting te geven, in een ruimte die mij niet aankijkt
maar wel ontvangt, waar stilte niet leeg is maar dragend aanwezig blijft.
Muren dragen gebeden
en adem van anderen, lagen van tijd
die niets van…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Stille reiger staat
beeldhouwwerk in grijs en blauw
wacht op de rimpel
De wereld stroomt in hem
binnen als zachte prikkels, gekleurd door
zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en
laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont.
Zijn fijngevoelige, ontvankelijke
blik weeft stilte uit lucht en beweging, en…
Thuiskomen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
530 Groen varenblad krult
stilte ontvouwt zich langzaam
hier kom ik thuis
Het licht breekt hier
in vele bleke scherven door het
bladerdak van de eeuwenoude beuken. De tijd
verliest zijn haast in het mos terwijl de aarde diep en traag ademt.
Elke ritseling vertelt
een stil verhaal zonder de noodzaak
van harde woorden. Mijn huid herkent de…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 Viburnum opent
tussen roze bolletjes
valt het lentelicht
Sneeuwbalstruik staat
weer in lichte bloei, haar takken
dragen de ronde trossen, open in roze en wit.
Lentezon strijkt langs bloempjes en laat de tuin glanzen.
Elke bol lijkt een belofte
te dragen, een kalme plek, uitnodigend
voor bijen die komen en oplossen in de warme lucht.…
Troosttuin
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
140 Herfstblad op het pad
de tuin luistert zonder woord
adem vindt haar rust
Waar de wereld vertraagt,
ligt een tuin die je ontvangt en spanning
van je schouders haalt. Tussen het groen ontstaat
een plek waar aandacht mag landen en niets hoeft te vragen.
Hier mogen gedachten rusten
zonder richting of woorden, zoals bladeren
die na regen neerstrijken…
Boom
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
355 Onder de bomen
valt de stilte langzaam neer
licht rust op de huid
Onder de kruin ontstaat een zachte omslag,
waar licht zich mengt met schaduw zonder grens,
een plek die niets vraagt, maar alles ontvangt,
alsof de lucht er een andere helderheid draagt.
In die koepel van bladeren wordt stilte tastbaar,
niet als afwezigheid, maar als een…
lijdend perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.332 Wat een opwinding zeg!
Ik struikelde over een berg
naakte vrouwen
naar aller en ieders gading
met een niet mis te verstane
erotische lading
toen ik de schilderijen van
die specifieke Paul bekeek
Dat is wat kunst kan doen met
een-schuin-oog-kijkende
toeschouwer
die zijn onderbuik prima op orde heeft
die projecteert in eerste instantie…