5774 resultaten.
drie uur duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 het purperen kleed
heeft Hij over de zon geworpen
de nacht heeft zwarte ogen
maar ziet niet
Hij draagt een doornenkroon
loopt over een balk
volkomen in balans
Hij sleept de wonden
van de wereld, kijkt niet om
tot ze flinterdun als vuurvlinders
verbranden in de zon
ik zie Hem gaan
Hij draagt een gouden kroon
de Mensenzoon…
Duisternis brak open
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
450 Duisternis brak open
kwamen nimfen aangeslopen
getekend in de volle maan
achter hun schaduwen vandaan,
maakten de gewelfde dijen lichter
in de koele nacht stijf bijeen
liepen daardoor wat dichter
langs schaamteloze blikken heen
nagestaard door oude wolven,
met bloed doorlopen ogen,
in de ruige pelsen van hun aard,
in korstig kleed gedolven…
Verken eerst mijn duisternis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.023 Ook ik ben bang van onwerkelijkheid,
de duisternis, die mijn keel blijft knijpen.
Maar ga nu mee, bekijk de lelijkheid,
mijn zwartste angst en onredelijkheid.
Ik laat jou zien waar die zijn geboren,
vertel daar ook wat niemand wil horen.…
De koning die treurde in duisternis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Hij scheen het leven slechts van een afstand
te bespeuren.
Hij liet geen enkel licht toe in zijn zwarte,
zware, donkere hart.
Het was de koning van het dompelmoeras...
geen hand, die uitgestoken werd,
werd aangenomen; hij besloot vast,
er was geen hoop meer dan zich maar
te verliezen in zijn grote verlies:
het hart los van de ziel.
Hij verloor…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Een kindervuist opent zich heel even
ware duisternis wordt getoond
laat zich vallen, laat zich vangen
in opnieuw gesloten hand.…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Expats, gastarbeiders, mensen
die geen kant op kunnen en blijven
dromen van een vrij leven
als herders en veeheren
in een eigen land
van grazige weiden, melk en honing
de oude belofte
De jonge mannen verlangen
naar de mooie meisjes
van het noorden
terwijl zij hier het werk doen
in de delta, waar ze zich thuis voelen
in de verhalen…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 donkere
vlek je zou van alles kunnen zijn: een weggesmeten tas, een afgewaaide tak
of een plastic zak met afval gevuld, je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten,
je ziet donkerte noch de bomenrij aan de rechterkant, wat open blijft, wat
daarachter ligt is het vadergezicht, alsof je hem iets wil vragen, echo’s van zijn
slagen in de duisternis…
kruipen door de diepe duisternis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
455 staven op je rug
woorden weerleg je niet met een dicht gespijkerde mond
al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen
zijn je handen doorboort
en toch ben je Jezus niet
al ken je zijn verdriet
Gebonden aan de zonden
laat de ketting maar losser
zoeken naar mijn eigen oordeel
wat geen wezen voor mij kan doen
kruipen door de diepe duisternis…
schaduw
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
1.421 rennen, vluchten
in de duisternis
geen uitweg
de schaduw
van jou
blijft me omringen…
stukjes stilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
454 aan het einde
van de dag is
kakelbonte taal
overbodig
veel te verliezen
maar niet alles van
de alomvattende
duisternis
de schaarse
woorden houden
we teder
bij elkaar
de mooiste stukjes
stilte van de
levensboom bloeien
aan het einde…
Tuin schildering
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
776 1
Abrikozen avondlicht
glijdt met een licht penseel
langs het windberoerde
canvas der bladeren.
2
Inktspattend
valt duisternis op het gazon;
het vederen maanlicht
schrijft de dag teneinde.…
Als echo's vragen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
2.214 De zon ging onder in onze ogen
toen duisternis de jouwe sloot
en schemer over dagen daalde
het waarom blijft antwoord smeken
aan de stilte van jouw dood
maar echoot slechts ons onbegrip…
koestering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
645 ik droomde dat ik een trein was
die langzaam de nacht inreed
in mijn linkerzij woedde een brand
kalm maar vastberaden
verdreef de dag de duisternis
ik werd wakker
in een zacht en warm landschap
dat voelde als mijn moeders schoot…
Aanvaarden
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
617 Zomaar aanvaarden hoe
de dingen komen:
het licht, de duisternis,
de dromen.
Zonder altijd te willen veranderen,
verbeteren, voltooien.
Hoe moet een mens dit leren?
In stilte zonder haast
te drinken van het nu;
en door de tijd
niet steeds vooruit te hollen.…
De doden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Dikke mist domineert de ochtendtuin
die dichten doet, dichterbij de duinen
en in de smeltkroes van emoties
slaapt de dood nog steeds in duisternis
luisteren de doden steeds opnieuw
naar het fluisteren van de nacht.…
Ik weet het even niet meer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
790 Ik weet het even niet meer,
al doe ik zo mijn best;
De duisternis van dagen
bevangt mijn ziel en doet
me alleen nog hopen dat
er spoedig licht komt,
dat ik zelf geduldig
kan zijn en niet veroordeel
wat me hindert, wat ik
meedraag van een ver
verleden, wie ik ben en
toch niet zijn wil.…
Licht na Pasen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Feest van vreugde
En louter licht
Het donker verdrongen
Het ademen verlicht
Lichtstraal uit de duisternis
De somberte doorkliefd
Dood van gisteren
Vandaag het nieuwe leven
Omarmd en voorzichtig geliefd…
ZONNIGE ZOMER....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
747 Als het daglicht
zich verlaagd
in de na-avond
tot de duisternis
van de nacht
legt het zich
rustend erbij neer
om lekker verkwikt
en geheel uitgeslapen
haar geopende ogen
te branden aan wat
ons allen lief is:
een ZONnige zomer!…
Angst
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
495 Het is niet de duisternis zelf
maar de voortvarendheid waarmee tijd vooruitgang boekt
ik kan geen voorstelling maken
van een klok zonder tijdsaanduiding
en naarmate ik dichterbij de dood kom
zoek ik als een bezetene naar tijd
omdat ik ronduit bang ben voor de eeuwigheid.…
dragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
567 onder de dichte
bladerkroon van de iep
vroeg je wat ik dragen
kon
de leegte zei ik
vind ik zwaar en de
duisternis ook maar een
wonder kan ik wel dragen
we tuurden naar het
dichte bladerdak
je bent niet geworteld
zei je toen…
Parafrase Psalm 139
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 waar ik ga
waar ik sta
jouw oneindigheid
omvat
mijn eindigheid
jouw zijn
mijn bestaan
jouw liefde
mijn leven
jouw licht
schijnt
in mijn
duisternis
jij onkenbaar
maar
onontkoombaar…
Triest weerbericht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 tranen liggen
als regendruppels
op haar gezicht
de storm
heeft haar geest
verward
in haar ogen
pakken donkere wolken
zich samen
code rood
is bereikt
met orkaankracht
wordt ze ondergedompeld
in duisternis
de depressie
neemt het over…
La Fata
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
264 Ik hang hier maar
wat rond in huis
helemaal voor mezelf
de pot thee, de tafel
de kamers van ons huis
met zijn nieuwe ramen
de krassen in de kast
al de cadeautjes
die ik aan jou gaf
en de poster van het schitterende
water aan de horizon
met de schim van een schip
Ik hang hier maar
wat rond in jouw afwezigheid
niet in staat tot actie…
Sleepnacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Krakend, zuchtend, steunend, raakt het oude jaar verloren
wanneer men tussen vroeg vuurwerk het eiland gaat verstoren
door in duisternis sluw boeltjes te verslepen van erf en graf.
Hier verandert ludiek verslepen ten kwade tot brute straf,
wordt wraak genomen op wat men nooit vergeven kon.…
Het liedje mijner kindsheid
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.765 Het lied weerklonk zo troostend
In halve duisternis,
Gelijk de zucht van 't windje
In 't hangend waterlis.
Het wiegde 't hart in ruste,
Gelijk het zoet gezang
Van 't klokje in de verte
Bij zonnenondergang.
O, zachte en stille tonen!
Gij hebt mij vaak ontroerd,
En in vervlogen dagen
van heil terug gevoerd.…
Wanhopig verlangen…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 gang
naar een uitzichtloze beschutting
de zon kon enkel maar schijnen
wanneer de diepe duisternis sliep…
Mea culpa
het galmt tussen muren
humaniteit in een grafkelder
opgesloten voor eeuwig
men sterft in doordrenkt egoïsme
met zwijgzaamheid bedekt……
Het oude huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.267 Nu zou ik willen slapen in een stille,
Heel donkre kamer diep en dromeloos...
Hoe kan ik slapen, als de maan zo schijnt,
En heel mijn kamer vult met toverglans?
Hoe kan ik slapen in dit felle licht,
Terwijl mijn ziel, ook met de ogen dicht,
Het maanlicht voelt, dat buiten staat en wacht?…
afscheid
netgedicht
2.3 met 16 stemmen
2.241 mijn schreeuwend, bonzend hart
is, in het niets, verdwenen
het laat zich niet langer horen
het vreemde, stille hart nam plaats
ik wil het, niet zomaar, voelen
wie behoort het eigenlijk toe
ik mis het schreeuwend, bonzend hart
al laat het zich niet horen
ik tast naar mijn vreemde, stille hart…
Alles is anders
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.947 Onze woorden
waren reeds
gestorven in
stille eenzaamheid.
Toch was er
rust in mij,
ik stamelde
mijn Amen.
Ik kuste
jouw stille lippen.…
Stille getuigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Stille getuigen ontbloot van enige
schaamte, gêne.
Stille getuigen zonder huichelachtig
elkaar uitlachen.
De schoft, die verkiest
de materiële schade boven
de immateriële pijn, verliest.
Stille getuigen bijeen...
de brutale personen verdwijnen.
Een heel fel, stil helder licht
blijft altijd schijnen.…