Alle inzendingen over stille duisternis

5774 resultaten.

Sorteren op:

drie uur duisternis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
het purperen kleed heeft Hij over de zon geworpen de nacht heeft zwarte ogen maar ziet niet Hij draagt een doornenkroon loopt over een balk volkomen in balans Hij sleept de wonden van de wereld, kijkt niet om tot ze flinterdun als vuurvlinders verbranden in de zon ik zie Hem gaan Hij draagt een gouden kroon de Mensenzoon…
Tsila2 april 2021Lees meer >

Duisternis brak open

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 450
Duisternis brak open kwamen nimfen aangeslopen getekend in de volle maan achter hun schaduwen vandaan, maakten de gewelfde dijen lichter in de koele nacht stijf bijeen liepen daardoor wat dichter langs schaamteloze blikken heen nagestaard door oude wolven, met bloed doorlopen ogen, in de ruige pelsen van hun aard, in korstig kleed gedolven…
pama2 november 2008Lees meer >

Verken eerst mijn duisternis

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Ook ik ben bang van onwerkelijkheid, de duisternis, die mijn keel blijft knijpen. Maar ga nu mee, bekijk de lelijkheid, mijn zwartste angst en onredelijkheid. Ik laat jou zien waar die zijn geboren, vertel daar ook wat niemand wil horen.…
Ludy Bührs16 november 2014Lees meer >

De koning die treurde in duisternis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 685
Hij scheen het leven slechts van een afstand te bespeuren. Hij liet geen enkel licht toe in zijn zwarte, zware, donkere hart. Het was de koning van het dompelmoeras... geen hand, die uitgestoken werd, werd aangenomen; hij besloot vast, er was geen hoop meer dan zich maar te verliezen in zijn grote verlies: het hart los van de ziel. Hij verloor…
Petra Hermans18 december 2012Lees meer >

Handvol duisternis van Carolyn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 684
Een kindervuist opent zich heel even ware duisternis wordt getoond laat zich vallen, laat zich vangen in opnieuw gesloten hand.…

Het licht schijnt in de duisternis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
Expats, gastarbeiders, mensen die geen kant op kunnen en blijven dromen van een vrij leven als herders en veeheren in een eigen land van grazige weiden, melk en honing de oude belofte De jonge mannen verlangen naar de mooie meisjes van het noorden terwijl zij hier het werk doen in de delta, waar ze zich thuis voelen in de verhalen…
Zywa4 juli 2019Lees meer >

in het hart van de duisternis - voor Ryan

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 748
donkere vlek je zou van alles kunnen zijn: een weggesmeten tas, een afgewaaide tak of een plastic zak met afval gevuld, je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten, je ziet donkerte noch de bomenrij aan de rechterkant, wat open blijft, wat daarachter ligt is het vadergezicht, alsof je hem iets wil vragen, echo’s van zijn slagen in de duisternis…
J.Bakx30 november 2025Lees meer >

kruipen door de diepe duisternis

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
staven op je rug woorden weerleg je niet met een dicht gespijkerde mond al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen zijn je handen doorboort en toch ben je Jezus niet al ken je zijn verdriet Gebonden aan de zonden laat de ketting maar losser zoeken naar mijn eigen oordeel wat geen wezen voor mij kan doen kruipen door de diepe duisternis…

schaduw

hartenkreet
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.421
rennen, vluchten in de duisternis geen uitweg de schaduw van jou blijft me omringen…
petra f.29 oktober 2003Lees meer >

stukjes stilte

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 454
aan het einde van de dag is kakelbonte taal overbodig veel te verliezen maar niet alles van de alomvattende duisternis de schaarse woorden houden we teder bij elkaar de mooiste stukjes stilte van de levensboom bloeien aan het einde…
J.Bakx14 januari 2018Lees meer >

Tuin schildering

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 776
1 Abrikozen avondlicht glijdt met een licht penseel langs het windberoerde canvas der bladeren. 2 Inktspattend valt duisternis op het gazon; het vederen maanlicht schrijft de dag teneinde.…

Als echo's vragen

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.214
De zon ging onder in onze ogen toen duisternis de jouwe sloot en schemer over dagen daalde het waarom blijft antwoord smeken aan de stilte van jouw dood maar echoot slechts ons onbegrip…
sacrajewa7 december 2006Lees meer >

koestering

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 645
ik droomde dat ik een trein was die langzaam de nacht inreed in mijn linkerzij woedde een brand kalm maar vastberaden verdreef de dag de duisternis ik werd wakker in een zacht en warm landschap dat voelde als mijn moeders schoot…

Aanvaarden

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 617
Zomaar aanvaarden hoe de dingen komen: het licht, de duisternis, de dromen. Zonder altijd te willen veranderen, verbeteren, voltooien. Hoe moet een mens dit leren? In stilte zonder haast te drinken van het nu; en door de tijd niet steeds vooruit te hollen.…
Adeleyd6 april 2010Lees meer >

De doden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Dikke mist domineert de ochtendtuin die dichten doet, dichterbij de duinen en in de smeltkroes van emoties slaapt de dood nog steeds in duisternis luisteren de doden steeds opnieuw naar het fluisteren van de nacht.…

Ik weet het even niet meer

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
Ik weet het even niet meer, al doe ik zo mijn best; De duisternis van dagen bevangt mijn ziel en doet me alleen nog hopen dat er spoedig licht komt, dat ik zelf geduldig kan zijn en niet veroordeel wat me hindert, wat ik meedraag van een ver verleden, wie ik ben en toch niet zijn wil.…
Adeleyd25 januari 2012Lees meer >

Licht na Pasen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Feest van vreugde En louter licht Het donker verdrongen Het ademen verlicht Lichtstraal uit de duisternis De somberte doorkliefd Dood van gisteren Vandaag het nieuwe leven Omarmd en voorzichtig geliefd…

ZONNIGE ZOMER....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 747
Als het daglicht zich verlaagd in de na-avond tot de duisternis van de nacht legt het zich rustend erbij neer om lekker verkwikt en geheel uitgeslapen haar geopende ogen te branden aan wat ons allen lief is: een ZONnige zomer!…

Angst

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
Het is niet de duisternis zelf maar de voortvarendheid waarmee tijd vooruitgang boekt ik kan geen voorstelling maken van een klok zonder tijdsaanduiding en naarmate ik dichterbij de dood kom zoek ik als een bezetene naar tijd omdat ik ronduit bang ben voor de eeuwigheid.…

dragen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
onder de dichte bladerkroon van de iep vroeg je wat ik dragen kon de leegte zei ik vind ik zwaar en de duisternis ook maar een wonder kan ik wel dragen we tuurden naar het dichte bladerdak je bent niet geworteld zei je toen…
J.Bakx9 oktober 2017Lees meer >

Parafrase Psalm 139

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
waar ik ga waar ik sta jouw oneindigheid omvat mijn eindigheid jouw zijn mijn bestaan jouw liefde mijn leven jouw licht schijnt in mijn duisternis jij onkenbaar maar onontkoombaar…
Wim Kleisen30 november 2019Lees meer >

Triest weerbericht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
tranen liggen als regendruppels op haar gezicht de storm heeft haar geest verward in haar ogen pakken donkere wolken zich samen code rood is bereikt met orkaankracht wordt ze ondergedompeld in duisternis de depressie neemt het over…

La Fata

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 264
Ik hang hier maar wat rond in huis helemaal voor mezelf de pot thee, de tafel de kamers van ons huis met zijn nieuwe ramen de krassen in de kast al de cadeautjes die ik aan jou gaf en de poster van het schitterende water aan de horizon met de schim van een schip Ik hang hier maar wat rond in jouw afwezigheid niet in staat tot actie…
Zywa3 september 2025Lees meer >

Sleepnacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Krakend, zuchtend, steunend, raakt het oude jaar verloren wanneer men tussen vroeg vuurwerk het eiland gaat verstoren door in duisternis sluw boeltjes te verslepen van erf en graf. Hier verandert ludiek verslepen ten kwade tot brute straf, wordt wraak genomen op wat men nooit vergeven kon.…

Het liedje mijner kindsheid

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.765
Het lied weerklonk zo troostend In halve duisternis, Gelijk de zucht van 't windje In 't hangend waterlis. Het wiegde 't hart in ruste, Gelijk het zoet gezang Van 't klokje in de verte Bij zonnenondergang. O, zachte en stille tonen! Gij hebt mij vaak ontroerd, En in vervlogen dagen van heil terug gevoerd.…

Wanhopig verlangen…

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
gang naar een uitzichtloze beschutting de zon kon enkel maar schijnen wanneer de diepe duisternis sliep… Mea culpa het galmt tussen muren humaniteit in een grafkelder opgesloten voor eeuwig men sterft in doordrenkt egoïsme met zwijgzaamheid bedekt……

Het oude huis

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.267
Nu zou ik willen slapen in een stille, Heel donkre kamer diep en dromeloos... Hoe kan ik slapen, als de maan zo schijnt, En heel mijn kamer vult met toverglans? Hoe kan ik slapen in dit felle licht, Terwijl mijn ziel, ook met de ogen dicht, Het maanlicht voelt, dat buiten staat en wacht?…

afscheid

netgedicht
2.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.241
mijn schreeuwend, bonzend hart is, in het niets, verdwenen het laat zich niet langer horen het vreemde, stille hart nam plaats ik wil het, niet zomaar, voelen wie behoort het eigenlijk toe ik mis het schreeuwend, bonzend hart al laat het zich niet horen ik tast naar mijn vreemde, stille hart…

Alles is anders

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.947
Onze woorden waren reeds gestorven in stille eenzaamheid. Toch was er rust in mij, ik stamelde mijn Amen. Ik kuste jouw stille lippen.…

Stille getuigen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 987
Stille getuigen ontbloot van enige schaamte, gêne. Stille getuigen zonder huichelachtig elkaar uitlachen. De schoft, die verkiest de materiële schade boven de immateriële pijn, verliest. Stille getuigen bijeen... de brutale personen verdwijnen. Een heel fel, stil helder licht blijft altijd schijnen.…