2336 resultaten.
Troostpootje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
743 zo jong nog het katje
maar toch al begaan
legt vragend haar pootje
zacht op een traan
ogen ontmoeten
een glimlach verschijnt
blij klinkt het miauw
en het dipje verdwijnt…
Hij kent je
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
927 Omdat de Heer jou heeft gewild
ben je door Hem geschapen
Hij had zijn plan al voor je klaar
zag in de moederschoot jou slapen
opende stil je levensadem daar.
Wanneer het donker in je leven komt
weet je dan in Zijn schoot gedragen
Hij kent je en herkent het kruis
weet ook je levensvragen
waar jij het niet alleen meer kunt
draagt Hij het met…
Timo
gedicht
2.2 met 10 stemmen
3.649 Zochten wij de maan
zagen wij de sterren
zochten zij de stenen
hun stenen hun ster
Zijn zwijgen de wind
zijn twinkelen zijn stem
deze maanloze nacht
zijn stilte zal de onze zijn
Stenen tranen
op zijn eeuwig bed
behoedzaam neergelegd
Blijft hij eeuwig
boven staan
Timo was zijn naam.
------------------------
uit:'Roodvocht', 2003…
Met Innig medeleven
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
623 Waar woorden ontbreken
begint de Geest te spreken
doorbrekend de onmacht
met bovenmenselijke kracht,
dwars door donkere nachten heen
hoor je: Je bent niet alleen.…
Bitterheid...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Wie komt mijn verdriet verzachten,
wie wist mijn tranen,
geeft een beetje troost aan mij?
Het heeft geen zin om wat te zeggen.
Woorden kunnen niet helpen.
Ze vallen tussen doornen.
Worden doorstoken en verstikt.
Wie zal het bloeden stelpen?
Dan is er alleen de stilte van de dood.
Een stilte zonder een woord.…
Gedeelde Smart...?
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
986 benoem me eens je heftig verdriet
of vertel hoe je hete tranen voelen
stamel me snikkend over je machteloosheid
zeg zoekend de woorden die je tekort komt
praat tegen me, over jouw leed en smart
ik wil zoveel mogelijk van je horen en weten...
Maar helpt mijn luisteren en meegevoel
mijn aandacht en mijn troostend woord
mijn aanwezigheid of geschreven…
AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.452 O, jeugdig beeld, verheerlijkt beeld eens doden,
Zo vaak aanschouwd in zaalge weemoedsdromen,
U blijf ik trouw, hoewel de jaren vloden,
De vluggewiekte, die niet wederkomen.
Nog voel 'k een tranenvloed mijn ziel doorstromen,
Wanneer ik peins aan u, en hoe de goden
U, ach! zo vroeg, een koele wijkplaats boden,
Melodisch door de wiegezang der…
Vreugde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
811 Het moment waarop woorden tekort schieten,
de blik op je gezicht nietszeggend is,
het geluid wegvalt in de hysterie
en de wereld knipoogt.
Het moment waarop je omkeert
om te zien wat je verwacht,
te voelen waarnaar je verlangt
en de teleurstelling nabij is.
Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is,
het schip de haven heeft verlaten…
Hemelvaartsgedachte (cinquiano)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
568 Wolkend
aan het mensenoog onttrokken
houdt Hij zijn oog op ons
door wolken heen
troostend…
Een vrouw past
gedicht
1.7 met 18 stemmen
14.225 Een vrouw past een jurk
waarom haar man weg is weet ze niet
het passen van de jurk vrolijkt haar op
een man passeert de winkel
ziet haar draaien in de ruit
de vrouw trekt de jurk uit
hier daar ginds
lopen jurken met vrouwen erin
geen een past
-------------------------
uit: 'Glazen jas', 2008.…
DIEPBLAUWE OGEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
784 Diepblauwe ogen zagen mij aan
terwijl haar mond gesloten bleef
Op haar wangen gleed een traan
waarmee ze haar leed beschreef
Beide ogen zagen mij niet staan
blijkbaar zagen ze door mij heen
Minutenlang ‘t meisje gadeslaan
reeg mijn droefheid ook aaneen
Diepblauwe ogen met hun traan
zij wachtten op een troostgebaar
Een arm om haar schouder…
Kom mijn liefste dans met mij
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.316 Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land
volgt mij naar dat dromenland
waar wij zullen dansen mijn liefste
daar op het maanverlichte strand
waar de zee onze liefde deelt
de branding onze voeten streelt
Omarmt en overlaadt mij met kussen
houdt mij vast mijn liefste
verwarmt mijn hart voor het gaat rusten
droogt die liefdevolle traan…
Ik ben met u
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
565 Wat een troost kan dat geven
Als we dat zeker mogen weten
God zal ons nooit vergeten
Hij blijft ons nabij in dit leven.
Wat er ook gebeuren mag
In vreugde en bange dagen
Hij zal ons blijven dragen
In voorspoed en tegenslag.
Vertrouw maar op Zijn woord
Zoals Hij het heeft gezegd
Dan komt alles goed terecht
En kunnen we rustig voort.…
De kleine wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 veel sprookjes
in je ogen
met handgebaar
en lach vertelde je
het warm beleven
de kleine wereld
die alleen
aan kinderen is gegeven
monsters die wij tegenkomen
in nachtmerries en dromen
horen daar niet bij
toch schemeren zij
in donkere randen
als mist in tranen vloeit
jij mijn schouder vindt
en ik het kind in je
kan troosten…
Nu hier
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
624 Toe laat mij nu, laat mij jou omarmen,
dit hier delen, al brengt dat geen respijt.
Even wij samen, ons hart hier wat warmen
aan een besef dat breekt met eenzaamheid.
Laat maar komen, loos toch de stroom van spijt
om wat niet was, de dingen, uitgebleven,
De ruwe greep van 't onzeker leven,
van tijd die holt en korte metten maakt.
Wij kunnen…
Brief aan mijn moeder
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.163 Moet je horen, mamma, luister je?
Ik lees hier over een aanbod
waarbij zeer oude moeders met
meestal zeer oude zonen die
om niet tastbare redenen niet meer
bij ze willen slapen
een zwaan ter beschikking wordt gesteld
door de thuiszorg.
Het gaat om Hollandse zwanen.
Ze zwemmen overdag rond,
maar 's avonds worden ze opgeborgen
in prachtige…
In de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 Ergens in de diepte
waar het mistig is en koud,
roert zich een stem
donker en oud.
Onder een oude boom,
in vochtige aarde,
staan koningsvarens,
ze staren.
Weggaan is wat ik wil,
naar boven,
naar de gouden zon,
naar de bron.
Kom dichterbij,
wees maar niet bang.
De zon zal schijnen,
warm op je huid.
Niets zal je kwellen
onder deze…
Legale activiteiten I
gedicht
3.7 met 6 stemmen
6.033 Wakker maken aan het begin van de nacht
en om dromen vragen.
Als ze zeggen dat ze die nog niet hebben gehad
omdat je ze wakker maakte: een klap.
Als ze beginnen te huilen over hun haren naar beneden
aaien tot ze aan hun moeders denken. Dan zeggen
dat hun moeders niet meer zullen komen.
Als ze hun hoofden op hun armen laten rusten
heel…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Kou, grauw en schemering
vergrijzen te lang al de kentering
waar mensen naar reiken;
moeten ten leste toch wijken.
Kraken de rolluiken op en baren,
tinkelend eerst nog door reetjes,
zonlicht goudgeel, het verblindt
twinkelend nat in het gras:
miljarden splintertjes glas.
Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal…
Zo zal het gaan
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.120 Je roept ze binnen voor de nacht. Binnen is:
op zolder, in kinderbedjes onder kraakfrisse
lakens. Je zet de deur open en wacht.
In de verte nadert slechts de zware gestalte
van een hond. Een grijze damp slaat van zijn
rug. Hij gromt. Zijn poten dreunen op je pad.
Maar voor je het weet begraaft hij zijn snuit
al in je handpalmen en slaat met…
Delven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 de tijd moet nog vloeien langs ontelbare korrels
nog wringen langs doorwrochte grond
zich ontknopen en weer verwarren
in doorploegde aarde, gewassen met traanvocht
van stervende ogen, duizend doden lang
de tijd moet nog kantelen in de vlietende beek
zich nog blussen in het gelede landschap
zich ontdoen van rauwe bochten en scherpe smart
vooraleer…
Zo graag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 Zo graag zou ik wat warme woorden vinden
om hen te troosten die nu gauw vertrekken.
Ze weten het, ze voelen al de kilte van de herfstdag
die lange schaduw werpt en bomen laat verdorren.
Maar arm als ik zijn er zo velen, hun hart is
niet bij machte om het woord te vinden dat
oplicht als de dagen grijs en treurig zijn.…
Bruine Theepot
gedicht
3.2 met 4 stemmen
6.075 Een veldspaat erodeert tot kaolien,
een wit begin. Pas onlangs kwamen mensen
met wielen en met ovens. En sindsdien
heeft thee het woonvertrek dat steeds zijn zelfde
glazuur van schuwe donkerte laat zien.
Dit aarden werk heeft bolvorm. Ornamenten
zijn onbekenden. Ware aard schenkt en hoedt.
De werken van de aarde zijn steengoed.
---------…
Zo'n moment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 Als de geur zich een weg heeft gebaand
naar mijn gevoelig, verwend reukorgaan
is de kinder- en schooltijd weer terug
bedompte geur van een klaslokaal
waar een stinkerd ook nog windjes liet
Diezelfde geur hangt om een oude vrouw
troebele ogen kijken onschuldig om zich heen
staan in de rij voor de kassa in de supermarkt
omstanders deinzen…
Aan....
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.998 Ik durf met mijn denken
Uw smart niet genaken,
Niet aan te raken
Uw droefenis;
Hetgeen mij zou troosten
Licht zou het u krenken,
Het teerste en brooste
Dat in u is.…
Wintertroost.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 Door het raam
Kijk, trage sneeuwvlokken.
Perfecte vergankelijkheid.…
streepjes dicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
761 een gestreept gedicht
van een eigenwijs achtereind
dat zich maar niet wil keren...
de treurnis van de fotograaf
die genoegen moet nemen met
de keerzijde van de zebra
en die dan uiteindelijk toch
maar een plaatje schiet…
Geen tijd
gedicht
4.3 met 23 stemmen
23.646 Eensklaps strooit de volle maan aalmoezen op het asfalt
door het gat in mijn andere hand; op mijn ene been
schop ik ze, voor het slapengaan,
de hinkelbaan uit, schaamrood voor het eind van het spel.
Hemel biedt zomin verstrooiing als de hel.
Vertroosting komt alleen van de wind die het vocht
op de konen droogt en de jekker bolt; helaas kan ik…
SCHOORVOETEND VERDRIET
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
575 onvergetelijk
heeft zich in ons brein gegrift
respectvol omvat…
Is er tijd over
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.549 Is er tijd over,
als alles stilstaat,
of kom ik tijd te kort
om dood te gaan, schiet
de tijd te kort,
als het stilstaat
en ik stilsta.
Ja en nee. Een dode
leeft heus wel voort,
al zou hij het zelf zijn
die zich uit de diepte aanriep,
en het schot vallend nog keerde.
-----------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1990',…