942 resultaten.
duizend en twee nachten
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.133 hij had haar toch beloofd
duizend en twee jaren
bij haar te zullen zijn
met haar mee te varen
…mijn God, het doet zo'n pijn…
BITTERKRUID
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
992 De vlinder fladdert vrolijk
Zijn vleugels groot gespreid
Daar is plots ook de zonneschijn
Die mijn droeve geest verblijd
Twee vingers nam ik ooit
Maar gaf er geen terug
Nu moet ik boeten voor mijn daden
En voel me kleiner dan een mug
Twee tranen liet ik varen
Over wangen op de grond
Gedachten dwalen nu naar jou
Omdat jij altijd voor me…
Dromen geven mij inspiratie
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.210 ‘k Vaar mijn eigen koers door de wereld
en doe hemelse bestemmingen aan.
Ik zoek onderdak bij de sterren en
leef op het ritme van de zon en de maan.
Gepassioneerd ontdek ik hemelse oorden
en doorkruis onbekende stromen.
Ik ga op zoek naar droomeilanden,
niet wetende waar ik zal belanden.…
Iphigeneia
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.401 Vaar ik ze naar de overwinning.
Ben ik de romp.
Bescherm ik ze tegen de golven van de woeste zee.
Voor eeuwig
Herinnert men zich mij.
Beteken ik hoop,
moed.
Sta ik in de geschriften beschreven
als Iphigeneia,
het meisje dat stierf voor haar vaderland.…
50 plus
netgedicht
3.5 met 98 stemmen
19.598 (prodepressiva)
ik tel de groeven in mijn droef gelaat
vervolgens tel ik ook mijn grijze haren
veroorzaakt door het aantal crisisjaren
mijn lichaam is in haveloze staat
een oud, geheel versleten apparaat
dat zelfs de laatste hoop heeft laten varen
nog even en u mag me doodverklaren
want ook m’n geest is reeds ten einde raad
een oude man…
Onbevlekt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
531 Het zijn twee uitersten
de eenvoud en de diepere lagen
sommige mensen zijn snel thuis
wanneer ze de stilte van de zee bezoeken
ik zou niet in de schoenendoos
van die zeldzame dichters willen kijken
want ik voel de serene eenzaamheid
als ik in stilte aan de dood denk
hoe mijn vader is heengegaan
zonder ooit op de golven te varen
met zijn…
vissersvrouw
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
6.658 steeds boenen, wassen en soppen
de kinderen achter de rokken
dagen, soms weken achtereen
een vissersvrouw is vaak alleen
al turend op de uitkijk staan
hoe vaak heb ik dat al gedaan
zal de donkere lucht gaan klaren
en je schip gauw binnen varen
het ergste is voor mij de angst
jij maakt je zorgen om de vangst
de netten, de mannen en de…
Illusie
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.747 koning is
en vrede de koningin
Het land waar geliefden
warmte drinken
uit elkaars handen
Zo klinkt de hymne
van een onmogelijke liefde
De pijn van verlangen
geboren uit de drang naar geluk,
hartstocht en genegenheid
De hunker van zoete smart,
ondraaglijk wegend
in eindeloos wachten
Paradijsvogel, engelvrouw,
schitterende illusie
Vaar…
Nederig
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 Te varen langs ruimten en de
wolken, gericht op blijvend groen,
het hoofd getand met lauweren,
gevuld met bladergoud, die waarheid
is in ongeduld te denken aan rottend
loof en eindeloze losse einden en
blaast nederigheid in het gezicht.…
wegvliegen
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
784 soms
wil ik een zoen
zomaar een zoen
neergebogen
zoals zomers die in gondels varen
met voeten in het water
en prentkaarten verleiden, groenblauw
langs houten palen en langzame lagunes
soms
wil ik een zoen
zomaar een zoen
traag en stil
zoals oude uren over bruggetjes heen
oneindig jong in ogen
die tussen duiven op het plein schuiven…
Weer noodweer
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
487 Ondiepe zeeën leken wel woestijnen
waar vele schepen geenszins varen konden.
Aan droogte leden ook de haringgronden,
geschikt geworden voor kampeerterreinen.
De bodem was bezaaid met zeebanket,
daar op de dorre grond een zee van vissen
helaas hun levenswater moesten missen.
Er werden haringtenten opgezet.…
Blijf hopen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
630 Houd moed, laat de hoop niet varen
Stel je vertrouwen op God de Heer
Want Zijn goedheid keert steeds weer
Hij zal je op al jouw wegen bewaren.…
Schoonheidsprijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
581 ginds varen ze, de trekvogels, in witte wolken
op weg naar lichte landen.…
Marijke Jansen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Nee, niemand die het goed heeft kunnen zien
(je kan nog niet op VAR de replay zien)
de ogen richten zich op Schaar zijn bruid
Wat is er met Marijke aan de hand?
Oei, heeft die schaar haar backhand afgeknipt?…
Leúgentje om bestwil
netgedicht
3.0 met 91 stemmen
989 ze laten
bloeien in
de borders
van onze tuin
ook deden
wij samen het
onderhoud om
trouw bij elkaar
te kunnen zijn
rond de struiken
schoffelden wij
het onkruid weg
en harkten het
gevallen blad
er was een
kleine vijver voor
onze droomvissen
die wij nooit
konden vangen
met oog hand
of schepnet
omdat zij sneller
waren dan wij varen…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 Een varen opent zich
in de ribben van de tijd.
Jij: een sneeuwval zonder grond,
een afwezigheid die blijft rondcirkelen
tot ik, huidloos,
tegen de nacht begin te lekken.
Ik doe alsof.
Ik word bekoord
door het verdwijnen.
En ergens, diep in het donker,
roept een vrouw haar eerste naam—
maar niemand antwoordt.…
de optimist
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.057 Zegt hij nog met een diepe zucht
“Wat een kwaliteit
Voor zulk een fraai gebeuren
Die grandeur,
Alles is fantaaa…stisch
En dat voor deze zeer speciale prijs
Wat een onvergetelijke reis
Er valt toch zeker niets te zeuren
Dat ik dit allemaal beleven mag
En dat nog op mijn ouwe dag
Verrukkelijk,
Subliem,
Die reis naar oud Egypte
Dat varen…
MA
netgedicht
3.8 met 41 stemmen
2.974 Dag stille boei, waarop wij kunnen varen.…
De paradox van slaap
gedicht
3.2 met 20 stemmen
10.939 Kon je maar als een dolfijn
slapen met een hersenhelft,
rondjes varen met de andere.
----------------------------------------------------------------
Jan Lauwereyns (1969)
is neuropsycholoog en is sinds 1998 verbonden aan de Juntendo Universiteit in Tokyo; debuteerde in 1999 met de dichtbundel Nagelaten sonnetten; ander werk van hem verscheen…
’S NACHTS
gedicht
3.2 met 76 stemmen
30.964 En wij wijzelf gaan wonderlijke wegen:
wij varen om de tropen van de noord
figuurlijk zelfs met ons figuur verlegen.
En staan op straat en lopen toch weer door ’t
noem mij desnoods noem mij desnoods dan regen.
De hemel zwijgt en zwijgt en enzovoort.
-------------------------------------------------
uit: 'Muziek voor kijkdieren' (1951)…
De wensvijver
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.609 regen
en nu over ‘t plein slingert vanuit de goot
Het leek eerst alsof het hozen zou blijven
maar gelukkig werd het voor de pauze droog
nu drijft daar ginder met een grote boog
de boodschap die ik stiekem kon schrijven
meester had lekker niets in de gaten
toen ik naar de natte buien zat te staren
mijn dobb’rende vraag voor me uit liet varen…
OPA
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.979 Een opa is gewoon een opa
bij hem kun je met alles terecht
met opa ga je wandelen
of varen op de Vecht.
Maar opa wordt steeds ouder
en zal er op een dag niet meer zijn
denk dan steeds met liefde terug
want het leven met opa was fijn.…
De vlucht van een engel
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.124 een toereikende hand durven pakken
waardoor het hart op aarde wordt gestild
het lijf in de grond weg laten zakken
je geest op zoek naar het hemelse schild
langs sterren die schijnen
kan het land der liefde worden betreden
geen moment van verschrikkelijke pijnen
waarvan een mens al zoveel heeft geleden
met de engel haar vlucht mee laten varen…
MIJN PLEKJE
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.096 Mijn plekje aan het water
zo, tussen 't ruisend riet
waar mooie boten varen
een plek waar ik geniet...
ik kan daar topless zonnen
geen mens die mij daar ziet
ik hoor het water kabbelen
een schitterend gebied...…
Onder uw handen
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.196 Onder uw handen
die veilige ogieven
word ik weer de stille
de zachte
de lieve
die vredig d'ogen kan laten varen
over de herfst en de verloren jaren.
Onder uw handen
mij binnen halen
in de kleine portiek van de zeer hoofse zalen
waar ik hoor zingen
dat vér-ijle lied
als ge mijn naam zegt
of zacht naar mij ziet.…
Vloed
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.827 De golven zijn hoog
We zien het
We beseffen het
We erkennen het
De golven zijn hoog
We varen niet
We surfen niet
We zwemmen niet
De golven zijn hoog
We ontwijken ze
Te bang voor wat gaat komen
In stilte blijf ik dromen
Terwijl de zee weer kalmer wordt
Het water langzaam rustig wordt
De wind zal stoppen met bewegen
Dan…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Het water stijgt, ik vaar als inval-
kracht als veerman zonder vracht
verdronken oorden over en zie
dat wat er drijft geen vissen zijn.
In de vierde wake raak ik verstrikt
in lange draden van verwrongen
en verstomde zendermasten
op het hoge Bloemendaalse duin.…
Aan Klorimene
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.716 Toen ik in proos, en vaars uw grote glans vertelde,
Die ik veel schoonder vond dan 't hemels zonnelicht.
Toen mij de weedom van een dodelijke schicht,
Gelijk gij denken moocht, met duizend pijnen kwelde.…
ode aan mijzelf
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.440 zonder mij in barre koude moet leven
pak ik het plankje met brie,
smeer mij uit
en door nederige liefde gedreven
speel ik tevens op een valse kinderfluit
ik amuseer de schare
kan mijzelf een brok gezonde
arrogantie niet onthouden
immers hoe kan ik baren
mijn grootsheid verklaren
als de bescheidenheid zonder loods
de haven uit zou varen…
Zilvermeeuw (ode aan Hessel).
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.120 Af en toe varen we een stukje mee op de reling,
Dan zing ik samen met mijn vrienden, “Ik wil terug naar Terschelling”,
“Daar word ik wel honderd jaar”!…