Alle inzendingen over var

944 resultaten.

Sorteren op:

Kun je me vergeven?

hartenkreet
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.793
Liggend op mijn rug zacht in het gras enkel dan kan ik dromen en zie ik de wolken in de mooiste vormen voorbij komen Met de werkelijkheid ver achter me kan ik uren naar de lucht staren en laat ik je zonder je daadwerkelijk te zien net als de wolken door mijn gedachten varen Liggend op mijn rug zondig ik mijn gedachten en tijd enkel denkend…

duizend en twee nachten

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.133
hij had haar toch beloofd duizend en twee jaren bij haar te zullen zijn met haar mee te varen …mijn God, het doet zo'n pijn…

BITTERKRUID

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 992
De vlinder fladdert vrolijk Zijn vleugels groot gespreid Daar is plots ook de zonneschijn Die mijn droeve geest verblijd Twee vingers nam ik ooit Maar gaf er geen terug Nu moet ik boeten voor mijn daden En voel me kleiner dan een mug Twee tranen liet ik varen Over wangen op de grond Gedachten dwalen nu naar jou Omdat jij altijd voor me…
Tim Buyvoets17 december 2003Lees meer >

Dromen geven mij inspiratie

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.210
‘k Vaar mijn eigen koers door de wereld en doe hemelse bestemmingen aan. Ik zoek onderdak bij de sterren en leef op het ritme van de zon en de maan. Gepassioneerd ontdek ik hemelse oorden en doorkruis onbekende stromen. Ik ga op zoek naar droomeilanden, niet wetende waar ik zal belanden.…

Iphigeneia

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Vaar ik ze naar de overwinning. Ben ik de romp. Bescherm ik ze tegen de golven van de woeste zee. Voor eeuwig Herinnert men zich mij. Beteken ik hoop, moed. Sta ik in de geschriften beschreven als Iphigeneia, het meisje dat stierf voor haar vaderland.…
Flore8 september 2005Lees meer >

50 plus

netgedicht
3.5 met 98 stemmen aantal keer bekeken 19.598
(prodepressiva) ik tel de groeven in mijn droef gelaat vervolgens tel ik ook mijn grijze haren veroorzaakt door het aantal crisisjaren mijn lichaam is in haveloze staat een oud, geheel versleten apparaat dat zelfs de laatste hoop heeft laten varen nog even en u mag me doodverklaren want ook m’n geest is reeds ten einde raad een oude man…

Onbevlekt

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
Het zijn twee uitersten de eenvoud en de diepere lagen sommige mensen zijn snel thuis wanneer ze de stilte van de zee bezoeken ik zou niet in de schoenendoos van die zeldzame dichters willen kijken want ik voel de serene eenzaamheid als ik in stilte aan de dood denk hoe mijn vader is heengegaan zonder ooit op de golven te varen met zijn…

vissersvrouw

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.658
steeds boenen, wassen en soppen de kinderen achter de rokken dagen, soms weken achtereen een vissersvrouw is vaak alleen al turend op de uitkijk staan hoe vaak heb ik dat al gedaan zal de donkere lucht gaan klaren en je schip gauw binnen varen het ergste is voor mij de angst jij maakt je zorgen om de vangst de netten, de mannen en de…

Illusie

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.747
koning is en vrede de koningin Het land waar geliefden warmte drinken uit elkaars handen Zo klinkt de hymne van een onmogelijke liefde De pijn van verlangen geboren uit de drang naar geluk, hartstocht en genegenheid De hunker van zoete smart, ondraaglijk wegend in eindeloos wachten Paradijsvogel, engelvrouw, schitterende illusie Vaar…
troebadoer13 september 2008Lees meer >

Nederig

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
Te varen langs ruimten en de wolken, gericht op blijvend groen, het hoofd getand met lauweren, gevuld met bladergoud, die waarheid is in ongeduld te denken aan rottend loof en eindeloze losse einden en blaast nederigheid in het gezicht.…
pama24 januari 2010Lees meer >

wegvliegen

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 784
soms wil ik een zoen zomaar een zoen neergebogen zoals zomers die in gondels varen met voeten in het water en prentkaarten verleiden, groenblauw langs houten palen en langzame lagunes soms wil ik een zoen zomaar een zoen traag en stil zoals oude uren over bruggetjes heen oneindig jong in ogen die tussen duiven op het plein schuiven…

Weer noodweer

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Ondiepe zeeën leken wel woestijnen waar vele schepen geenszins varen konden. Aan droogte leden ook de haringgronden, geschikt geworden voor kampeerterreinen. De bodem was bezaaid met zeebanket, daar op de dorre grond een zee van vissen helaas hun levenswater moesten missen. Er werden haringtenten opgezet.…
Aubrey24 januari 2011Lees meer >

Blijf hopen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Houd moed, laat de hoop niet varen Stel je vertrouwen op God de Heer Want Zijn goedheid keert steeds weer Hij zal je op al jouw wegen bewaren.…

Schoonheidsprijzen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 581
ginds varen ze, de trekvogels, in witte wolken op weg naar lichte landen.…
Guy Aarts19 september 2015Lees meer >

Marijke Jansen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
Nee, niemand die het goed heeft kunnen zien (je kan nog niet op VAR de replay zien) de ogen richten zich op Schaar zijn bruid Wat is er met Marijke aan de hand? Oei, heeft die schaar haar backhand afgeknipt?…

Leúgentje om bestwil

netgedicht
3.0 met 91 stemmen aantal keer bekeken 989
ze laten bloeien in de borders van onze tuin ook deden wij samen het onderhoud om trouw bij elkaar te kunnen zijn rond de struiken schoffelden wij het onkruid weg en harkten het gevallen blad er was een kleine vijver voor onze droomvissen die wij nooit konden vangen met oog hand of schepnet omdat zij sneller waren dan wij varen…

Naamloos

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 119
Een varen opent zich in de ribben van de tijd. Jij: een sneeuwval zonder grond, een afwezigheid die blijft rondcirkelen tot ik, huidloos, tegen de nacht begin te lekken. Ik doe alsof. Ik word bekoord door het verdwijnen. En ergens, diep in het donker, roept een vrouw haar eerste naam— maar niemand antwoordt.…

de optimist

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.057
Zegt hij nog met een diepe zucht “Wat een kwaliteit Voor zulk een fraai gebeuren Die grandeur, Alles is fantaaa…stisch En dat voor deze zeer speciale prijs Wat een onvergetelijke reis Er valt toch zeker niets te zeuren Dat ik dit allemaal beleven mag En dat nog op mijn ouwe dag Verrukkelijk, Subliem, Die reis naar oud Egypte Dat varen…

De paradox van slaap

gedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 10.939
Kon je maar als een dolfijn slapen met een hersenhelft, rondjes varen met de andere. ---------------------------------------------------------------- Jan Lauwereyns (1969) is neuropsycholoog en is sinds 1998 verbonden aan de Juntendo Universiteit in Tokyo; debuteerde in 1999 met de dichtbundel Nagelaten sonnetten; ander werk van hem verscheen…

’S NACHTS

gedicht
3.2 met 76 stemmen aantal keer bekeken 30.964
En wij wijzelf gaan wonderlijke wegen: wij varen om de tropen van de noord figuurlijk zelfs met ons figuur verlegen. En staan op straat en lopen toch weer door ’t noem mij desnoods noem mij desnoods dan regen. De hemel zwijgt en zwijgt en enzovoort. ------------------------------------------------- uit: 'Muziek voor kijkdieren' (1951)…
Hans Andreus16 september 2022Lees meer >

De wensvijver

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.609
regen en nu over ‘t plein slingert vanuit de goot Het leek eerst alsof het hozen zou blijven maar gelukkig werd het voor de pauze droog nu drijft daar ginder met een grote boog de boodschap die ik stiekem kon schrijven meester had lekker niets in de gaten toen ik naar de natte buien zat te staren mijn dobb’rende vraag voor me uit liet varen…
oepsie21 oktober 2004Lees meer >

OPA

hartenkreet
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.979
Een opa is gewoon een opa bij hem kun je met alles terecht met opa ga je wandelen of varen op de Vecht. Maar opa wordt steeds ouder en zal er op een dag niet meer zijn denk dan steeds met liefde terug want het leven met opa was fijn.…
Moeke10 september 2004Lees meer >

De vlucht van een engel

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.124
een toereikende hand durven pakken waardoor het hart op aarde wordt gestild het lijf in de grond weg laten zakken je geest op zoek naar het hemelse schild langs sterren die schijnen kan het land der liefde worden betreden geen moment van verschrikkelijke pijnen waarvan een mens al zoveel heeft geleden met de engel haar vlucht mee laten varen…
bert vos14 september 2004Lees meer >

MIJN PLEKJE

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Mijn plekje aan het water zo, tussen 't ruisend riet waar mooie boten varen een plek waar ik geniet... ik kan daar topless zonnen geen mens die mij daar ziet ik hoor het water kabbelen een schitterend gebied...…

Onder uw handen

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.196
Onder uw handen die veilige ogieven word ik weer de stille de zachte de lieve die vredig d'ogen kan laten varen over de herfst en de verloren jaren. Onder uw handen mij binnen halen in de kleine portiek van de zeer hoofse zalen waar ik hoor zingen dat vér-ijle lied als ge mijn naam zegt of zacht naar mij ziet.…
Alice Nahon25 februari 2025Lees meer >

Vloed

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.827
De golven zijn hoog We zien het We beseffen het We erkennen het De golven zijn hoog We varen niet We surfen niet We zwemmen niet De golven zijn hoog We ontwijken ze Te bang voor wat gaat komen In stilte blijf ik dromen Terwijl de zee weer kalmer wordt Het water langzaam rustig wordt De wind zal stoppen met bewegen Dan…

Nachtgezicht 1

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Het water stijgt, ik vaar als inval- kracht als veerman zonder vracht verdronken oorden over en zie dat wat er drijft geen vissen zijn. In de vierde wake raak ik verstrikt in lange draden van verwrongen en verstomde zendermasten op het hoge Bloemendaalse duin.…

Aan Klorimene

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.716
Toen ik in proos, en vaars uw grote glans vertelde, Die ik veel schoonder vond dan 't hemels zonnelicht. Toen mij de weedom van een dodelijke schicht, Gelijk gij denken moocht, met duizend pijnen kwelde.…

ode aan mijzelf

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.440
zonder mij in barre koude moet leven pak ik het plankje met brie, smeer mij uit en door nederige liefde gedreven speel ik tevens op een valse kinderfluit ik amuseer de schare kan mijzelf een brok gezonde arrogantie niet onthouden immers hoe kan ik baren mijn grootsheid verklaren als de bescheidenheid zonder loods de haven uit zou varen…