14191 resultaten.
Een herfstdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
940 Zij zorgen voor
een beeld
die niet van
mijn netvlies verdwijnt.
Herfst, te mooi
om voorbij te laten gaan.…
het koningsdrama
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 een zoon
een zoon
is mijn zoon
hij is in mij
nog niet gestorven
vecht nog immer
laat niet los
wat hij heeft verworven
krampachtig
bewaar ik zijn beeld
maar zie niet
dat mijn zoon
is verworden
tot illusie;
mijn eigenbeeld
in de arena
van mijn geest
strijd ik nog steeds
als heerser
terwijl mijn koningschap
al lang is…
Pop
gedicht
2.9 met 72 stemmen
24.623 Ik ga behoudender om met geluk,
wil op hetzelfde blad als het hare
wat zoekraakt in beelden bewaren,
als een pop in een pop in een pop.
---------------------------------
uit: 'Zwijghout', 2000.…
ik heb je nergens voorgelogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
899 mijn woorden waren zacht
verleidden tot vertrouwen
je had dat wel verwacht
wilde het zo houden
ik gaf je bloemen beelden
erotiek die je diep raakte
je nam mijn gulle hand
die je ego liet ontwaken
ik gaf je terug waar
je niet meer in geloofde
liet je zien waar
je jarenlang op hoopt
je wilde mij zoals
ik in jou geboren was
je…
liefde is een spel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.968 kattebelletje
hou van jou
blijf je eeuwig trouw
ook al
word je nooit de mijne
men blijft als braaf lief
fair in tel
ooit gebeld wel
wordt het meteen
een aangetekend stuk
nu - voor meteen -
is op jou
(ha ha ja ja)
mijn beslag gelegd
voor klik kick en prik
men speelt vuil spel
als gemeen versierder
men komt herhaald
vertraagd in beeld…
Fresco en inferno
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
874 gisteren bepaalt hoe
meubels er zijn neergezet
ramen zijn naar
buiten openslaand
lichtend dag en nacht
maar ieder ziet
de eigen pracht die hij
in zijn gedachten had
ik zag er paradijzen
fresco's en inferno's
naar de hemel rijzen
catacomben en de hel
gladiatoren bezig
aan hun dodelijke spel
ik open nu voor u
voortaan in woord en beeld…
een soort fantoompijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
823 (voor Harrie de Jonge)
'de verschrikkelijkste beelden
laten mij niet meer los
zei hij met angstige ogen'
slapen doe ik allang niet meer
want zelfs het dromen doet mij zeer
en dat was hem aan te zien ook
vanaf die dag in zijn bestaan
heeft hij geen treintje meer gereden
zijn angst werd werkelijk tot fobie
dat hij met niemand durfde delen…
verliefd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.412 lachen luid
en hoop ligt elke smart vooruit
omarming in het wegbewegen
en tuimel steeds het eerste strekken
voelbaar soms het einde van ’t verhaal
net als de leden van mijn lijf
in ‘t midden steeds een buigen
het steken sterft
als kramp na dagenlang ontspant
een draaien zich, een wenden
en denken zonder strop of bijl
verloren in de beelden…
Afscheidsdiner
gedicht
2.6 met 23 stemmen
15.466 raam staan
maar niet in de vaas op de tafel bij het raam staan
vegetarische stilleventjes geschetst met de zilverstift
laat met de lardeerpriem doorregen goed gevulde
wildbraad aanrukken en op een rondborstig banket
van dansend vlees zappen naar glimmend wellustig vlees
als een clip in grootbeeld kleur
serveer mij in roomboter gebakken beelden…
Teveel voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
648 Te groot zijn
de indrukken van beelden
als ik stilsta bij mijn bewogenheid
groot is de schok
te treurig zijn
de wilgen waaraan ik hang
mijn hoop op mededogen en begrip
treurig is de onmacht
te diep zijn
sporen die de droom nalaat
die naast de werkelijkheid bestaat
diep is de afgrond
te waar is
een beloofd land voorgelogen
door profeten…
Spiegelhuis
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.425 Zie ze gaan de miezemuizen
op het land van dolle stier
waar zij in de spiegelhuizen
zich verdrinken in vertier
om een laatste dorst te lessen
in parfum en tierelier
Zie ze hier de leegte geeuwen
door het witgesuikerd glas
dat versplinterd door hun schreeuwen
zich een weg zocht naar hun jas
die geruild werd voor een spiegel
en een beeld…
Als een kind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Als een kind met open ogen
staarde ik over zee
waarboven meeuwen dartel vlogen
en buitelden naar benee
Schitterlichtjes in het water
bruisen uiteen op het strand
waar golfjes kabbelend terugstromen
van het geribbelde zand
Schepen lichten op aan de evenaar
in een stralend zonlicht verschijnen ze
groeien van een vaag silhouet
tot een beeld…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Hoe later het uur, hoe breder de deken
en hoe talrijker de beelden die spreken
van een glimp van zijn, een tel in 't leven
van een mij, een jou, een hem of haar verweven
in een keten van kristallen kralen
die hun pracht niet danken aan het eigen pralen
maar aan het blootgaan voor een hemelschicht
die onze staat vereeuwigt: het geleende licht…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter klaar
met alweer een offensief
weer met regelmaat te volgen
op het journaal dat spreekt
en beelden…
Waar wij middeleeuwden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
798 teruggegaan heb
eeuwen van vooruitgang
van de hand gedaan
uit de gouden driehoek
mayaat de cultuur in het
zacht glooien van hun heuvels
helaas nog maar van korte duur
ik azteek hun geniale bouw
in schitterende tempels
daar waar wij middeleeuwden
bleven zij beschavingstrouw
matte riet tot boten
met hun ronde neuzen
paasde eilanden zag beelden…
Waar, wat en wie...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
673 Getuigen die langzaam
wegsterven in beelden
aftreden, niet meer
verder te ontleden. Een
flauwe echo blauwt nog na.
In zo’n dag heel even
de handen als
stuurloos mandje.
Toch ik, toch ik.…
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 Dit beeld van de worstelende mens,
dit panorama van de homo emergo,
gezien op een onstuimige zondagmiddag in Zeeland,
waar de wind het papier beweegt
in de vorm van een gouden surfplank.
---------------------------------------------------
* voor Stefan van den Berg (winnaar Olympisch goud bij het Windsurfen in 1984)…
Voor jou
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.823 Ik vraag me af
of jij het was
die fluisterde
in mijn dromen
in veel te korte nachten
Want ik had je gezien
in het eenzame duister
van de nieuwe maan
het kristal van sterrenbloemen
Je beeld
een geur
een waan misschien
zo ijl en dun als spinrag
het hield me gevangen
intens zalig
als winde van de nacht
Vreemde vrouw, zo mooi
ravenzwart…
laat mij maar liefde schenken
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.708 ‘k ben thuis tussen het gisteren en vandaag
daar waar de grenzen raken
waar woord en beeld versmelt
en verte met nabijheid paart
ben ‘k thuis tussen de wortels en de aarde
waar voren steeds het zaad bewaren
en waar er steun gegeven in een streven
omhoog, de nieuwe bloei een oogst belooft
is een olijfboom mij het liefst
zal ‘k hem verzorgen…
in de holte van het huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 Eenzaamheid draaft door de straat
galmt tegen de harde muren
zodat op dit late uur de stilte
weggedrukt in donkere hoeken
bijna tastbaar is
In de holte van het huis vult
de stilte elke ruimte verft
de vensters met de nachtkleur
van vergeten droeve zielen
smekend om herinnering
Beelden vloeien in de leegte
nemen langzaam vaste vormen…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard
Voor hem die zij ooit had liefgehad
Die droom, een mozaiek van kleuren
Een wazig beeld…
woede vlaagt in rood
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.308 ontspannen lach je
in een droom die zachte
kleuren vlecht in beelden
die je handen maken
je zucht en blaast
wat lucht in glas
je vingers raken aan
wat toekomst was
een ster die barst
in grillig lijnenspel
je lach verdwijnt omdat
je met je tanden knarst
woede vlaagt in
rood achter je ogen
lippen krampen pijn
pastél heeft niet…
orakel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
696 Hij orakelt, viert ‘n overwinningsfeest
Maakt zijn beelden, monumenten van goud
Als een tastbaar deel van zijn eigen geest…
Twee gezichten
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
3.348 gezichten
met dezelfde ogen
Meer dan ik zelf wist
werd het verleden
nooit gesloten
Het heden wordt
aan die tijd geknoopt,
de stilte werd alleen
maar vergroot
Mijn ziel bezwijkt
door de macht in
zijn akelige blik
Ik verafschuw mijn
eigen reflectie
elk verlaten ogenblik
Iedere verweerde dag
laat de spiegel
dit vrezende beeld…
Scheur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.062 Voorbij die eindeloze dag
werden alle dagen nameloos
de verscheurde nachten slapeloos
en zie ik zoals ik nimmer zag
Het vergane beeld
van stap en stem en aangezicht
nooit meer door zon of maan belicht
de bloedende wond die nooit meer heelt
We zwerven doelloos door de uren
door een stil bevroren leven
oorverdovend haar stil verdriet…
Nooit meer
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.195 Verward door het goede in het kwade
ben ik vele nachten blijven vallen
in een gedempte angst
om de duisternis te verlaten
Benaderd door klappertandende dromen
heb ik mijn stijve voetafdrukken
nooit kunnen overdenken en
heb zovele nachten niet kunnen bewaken
Herinneringen spreken in beelden
en schreeuwen zinnen uit in dezelfde pijn
Waar…
Mozaïek
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
865 Naast de deur van de kerk op de Lammenschansweg
schopt een jongen een bal met de punt van zijn schoen
zoals jongens van elf dat op muren vaak doen
het geluid stuitert mee terwijl ik hem passeer
de kerk valt niet om, zelfs geen steen laat zij krenken
zo rotsvast torent zij boven dit voetbalspel
Waar de zon op de grond schitterde, op het beeld…
Solidifier of Impressionism
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Zwart omrand en beeld versterkend
Groen als de druk op de onhaalbare
onaantastbare bodem van willekeurig
welke oceaan
Rood als een draad door de passie
en de haat op de spotters, spuiers
en ander kruipend addergebroed
Bruin als een streep door het golvende
leven van vervallen boerderijen en
verdroogde oogsten onder een genadeloze
zon…
Dat het mag rusten voorbij de troost
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.005 de tijd verkleurt ons hart
heb je niet alles onder controle
langzaam breken beelden
gesproken woorden
vervagen meer en meer
is voorbij de laatste post
blijft het verleden zwijgen
als ik terug denk aan hoe jij was
het samen lachen, samen huilen
samen waren we sterk
vliegen dagen de tijd voorbij
blijft dit vooralsnog onvolledig
kon…