13808 resultaten.
Ongrijpbare stilte
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
752 Wetend dat ik niet denken kan
nu ik voelen moet vergeten
lijken wolken luchtkastelen
zal ik nooit meer denken
de nacht proeven
en je
aan me voorbij laten gaan
mistige illusie
onzichtbare vriend
je verblijft in ongrijpbare stilte
ik kan je niet zien
slechts voelen
in het diepste verdriet
waarin je bij me bent
as
uitgestrooid over…
Milder?
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
789 Levenshonger, ongestild
vertild in beelden die ik
zag, soms oeverloos, ongewild,
tergend achter mij en ziedend
kielzog aan, daarop de woede
te verkwisten, bleef
genoeg te redetwisten,
begroef de nachten in dat
éne woord wat kwijnde, als
milder antwoord schuldig
bleef, beproef de bittere
kruiden tot het einde,
maakt het niet jonger…
Geest alleen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
603 Omringd door geschilderde geesten
om het duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
in mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen, met jou in de nacht
blijf ik met mijn geest alleen, niemand wacht
tijd raast voort, vaak ongehoord.…
koude eenzaamheid
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 de nacht stort koude eenzaamheid
over slapende velden en heuvels,
donkerte verglijdt langzaam omhoog
zilverkleurige sterren vervagen
als dromen in grijze sluiers
schaduw omgeeft de mistige nevels
als een achter gebleven herinnering,
schemering in de tijd van stille rust
omgeeft de lucht van heden
verlangend naar het licht.…
Lichtval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 De asperges groeien in het donker
in een bed van zand, de mol met
zijn grappige graafpootjes woont
onder de grond, vleermuizen vliegen
in de nacht en wijze uilen schuwen
het licht.…
Verlangen van de zon
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
575 Waarom vraagt
de zon mij nooit
om een antwoord
op zijn groot verlangen
en slaapt de maan bij nacht
met zelfs de diepste droom
heimelijk gevangen
waardoor openbaart de dag
zich steeds vaker
in natuurlijke wonderen
is de werkelijkheid
een antwoord
op de steeds weer
tedere hunkering
het verleden zo te zien
met alle liefde van…
Ik zie het wel
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.002 Ik zie het wel
Hoe jij anderen
Nooit bedriegt maar
Zelf steeds bedrogen wordt
Ik zie het wel
Wat jij steeds
Doet voor hen zonder
Dat zij jou waarderen
Ik weet het wel
Dat jij je groothoudt
Maar ’s nachts in je
Bed stilletjes alleen huilt
Ik zie het wel
Maar ik ben de enige -
Of niet?…
Stem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 Stilte van woorden die veranderen
en terugkeren
in beloftes
die ik met dromen vul
wanneer jij me vraagt
wat ik wil vinden
in de nacht
die ons laat verdwalen
met echo's en
de liefde die alles kleurt
en tekent wat we aanraken
en weer zullen verliezen
wanneer we ontwaken en alleen
onze eigen
eenzame stem
terugvinden…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 In het verleden van jouw menselijkheid
bij een gecalculeerde rationaliteit
op een eiland, tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit…
Herfst sonate
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
706 streel zacht
zonder vragen
wat schaduw
over
blozende wangen
zonsondergang
laat uw fluister
het land
bekleden
met
bloemenpracht
in gouden kleuren
kruidig
pittig zacht
slaap en droom
de nacht
maar begeef u even
in de tuin
waar liefde woont
hoor hoe de nachtegaal
schoonheid
zingt
adem
mijn adem
sluimerzacht…
Mama
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
866 ik heb met haaien gezwommen
en tijgers getemd
toen heb ik het wiel opnieuw uitgevonden
ik spreek Duits, Frans, Spaans en Chinees
en weet hoe ik vuur
in een glas kan vangen
ik heb de nacht verruild voor de dag
en met de zon in mijn rug
nieuw land ontdekt
maar de mist heeft me ingesloten
en te pletter geslagen
tegen een muur
huil maar…
Mijn bijzondere Valentijn
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
973 ‘t Was in de nacht
van Valentijn
dat de vliezen braken
jouw komst
ons deed ontwaken.
We hadden je zo vroeg
nog niet verwacht,
reden in de stilte
beschenen door de maan
naar waar je ‘t levenslicht
aanschouwen zou.
Pas aan het einde van
die lange dag,
de moed bijna verloren
werd jij, mijn Valentijn
intens gewenst
geboren.…
Nog is er licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
632 terwijl de zon
nog straalt
kruipen schaduwen
langzaam uit hoeken
verkort
een lichte nevel
het zicht
op de horizon
gaan staren
en doelloosheid
de dag vullen na
nachten vergetelheid
gebogen vingers
plukken aan het kleed
in bezig zijn dat gisteren
en morgen niet meer weet
nog is er licht
de hand zwaait goedendag
maar op herkenning…
bezinnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 met geur van zachte handen
komt eenzaamheid alsnog naar binnen
rakelt verdwaald verhalen op
vanuit een veelbesproken tijd
terwijl ik me had voorgenomen
mij op mijn woorden te bezinnen
het zwijgen toe te laten
als in de nacht een stil besluit
jij leerde mij dat kracht
kan liggen in 't niet benoemen
maar laat me nu dan nog ontdekken
hoe…
dageraad (het blauwe uur)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
644 ijle gewichtloze stralen
verzilveren de vroege morgen
uit schemering gezeefd
door de donkere nacht
is daar de dageraad
hij strekt zich uit
over slapende velden
dekt de gewassen toe
die nog staan te dromen
glijdt over water
wat rimpelloos vlak
de koele diepte spiegelt
verzonken in rust
kleurt de lucht bleek
en de beemden blauw…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Stilte die niets vraagt
of bedwingt dat niet kan dwalen in eenzaamheid
of gevonden geluk
van een man die zijn koude herinneringen aan de vroege dood
van zijn laatste liefde
vergeten wil,
zolang de warmte
van zijn gedroomde nacht
hem slechts de wens om weer
te ontwaken als een vertrouwde doodgraver
ontneemt.…
Verlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 Ik geef me over
Vlieg maar meisje
Vleugel door de nacht
Hoog
Tot boven de lichtbron
Kijkend met groen vragende ogen
Op lichtgevende mannenlijven
En jij
Injecteert gretig
Jouw verlangens
In zijn volgende schaduw
Prikt zijn driften aan
Opdat hij weet
Wat er van hem wordt verlangd
Jij daalt neer
En krijgt
Jouw onvermoeibare drift.…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
Jij schrijft zo mooi
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
619 jij schrijft zo mooi
zo stilletjes teer
lichtende sterren
leg je in een droom
voor mij
op aarde neer
slechts de vlinder
van de nacht
mag vleugelruizen
en mijn hart
ervaart het goede
dat wat het had verwacht
ik laat iets vrij
van de geslotenheid
jouw levensverhaal
het draagt mij verder
polijst de matte randen
rond mijn innerlijke…
Mijn kerken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Mijn kerken zijn
geen schijngebouwen
ze zijn daar
waar ik
ze vind
Een hunebed
op Drentsche heide
in het lachen
van een kind
Mijn kerken zijn
waar ik ze zie
een ster die schittert
in de nacht
Een oude boom
in het weidse land
de maan die knipogend
naar mij lacht
Mijn kerken zijn
niet duur betaald
maar wel
van grote waarde…
Het roosje en het graf
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.093 -
Het Roosje zei: - Ik zal te nacht
De dauw, die mij de morgen bracht,
Tot honigdruppels menglen! -
- En ik, lief Roosje! zei het Graf,
De doden, die de Heer mij gaf,
Verander ik in Englen. —…
Overbruggen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
846 Twee broers uit een Amerikaanse stad
Waren een ijzerhandel begonnen
Dus hadden ze iets ludieks verzonnen
En gingen met z’n beiden ’s nachts op pad
De brug demonteren ging op zich wel vlug
Maar dat wordt ook bedoeld met een “ophaalbrug”
…Twee broers zijn in de Verenigde Staten aangeklaagd voor het stelen van een brug. ze verkochten het…
Ze bloeide als bloem
poëzie
2.7 met 11 stemmen
1.267 Is ‘t vurig oog als in de nacht
Voor eeuwig uitgeblonken,
Toch ligt ze diep in mijn gedacht,
Als in een graf verzonken.
1882…
Schaduw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
827 mij aan het verleden vastklamp
ik omarm de gedachten van toen
ik verwarm me aan de schaduw van jouw zoen
het is geen ramp
dat ik onvoorstelbaar veel aan je denk
ik ben nooit meer eenzaam
door de schaduw van je lichaam
jouw schaduw volgt mij in het vage licht van mijn lamp
maar ook in het volle licht van de zon
en zelfs in een ijskoude nacht…
Nachtblauw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
579 De nacht knielt
voor het kalme water.
Er ligt rust voor anker.
Schuimwolken dromen,
stromen voorbij.
De zee opent haar mond,
laat mij zachtjes binnenkomen
en op de bodem vind ik een woordenschat.
Ik schrijf water tot het trilt
in het diepste wezen
van het woord: melodie.…
Voor de ochtend kwam
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
580 Voor de ochtend kwam heb ik
je huid gestroopt, flarden ego
afgescheurd op zoek naar de
zin van het leven
diepere lagen stak ik af tot je
liefde in zicht, de nacht voorbij
sijpelde
druppelsgewijs heb ik het rood
gecheckt op zuiverheidsgehalte
tot mijn bekken vol
je vellen liet ik drogen met de
noorderzon, benieuwd naar wat
je straks…
Bij de traan
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
597 zo de schaduw speelt met de zon
zo speelt de traan met mijn lach
ik dicht me dicht, zo dicht
bij de vraag van elke dag
kan ik dromen onder bomen
als een zeilboot meestromen
op een woordenzee van gedachten
of dein ik in slapeloze nachten
ik teken ademkringetjes in de lucht
ze dansen rond in een verlangen
rond een diepe zucht
blijven ze…
Vervreemding
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
772 Vervreemding heeft iets
van verwildering
woeste, nachtelijke ademtocht
je hebt haar lief
maar slechts in gedachten
onveranderde momenten
en in de toekomst
waar nieuwe dromen slapen
komt ze terug
in die heimweejurk
verschijnt ze
als nieuwe vervreemding
op een dag na een nacht
neemt ze eenzaamheid mee
in een boodschappentas…
Ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.079 Aan de buitenkant praalt een gevel
de vertoning van een wijds gezicht,
een indruk dat meer te denken geeft
een statige laan met beuken
zonder geborgenheid van blad
draagt mee in het gemis,
de nacht alleen als decor
is mijn trouwste gezel.…
In plaats van een stoeipoes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.072 Geen nacht ging voorbij
zonder liefhebberij.
Ene Mees wou ook graag met 'r slapen.
Ze zei: 'Ik wil koren, geen kaf, Mees.'
De knaap, in de put, daar ze 'm afwees,
zocht troost, die hij vond
bij z'n slapende hond.
Hij behielp zich zowaar met een mafkees.…