10948 resultaten.
Achter de geraniums
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.176 Ach soms wat saai, maar wel fijn dat ik elke dag mijn geraniums kan water geven.
De bloemen zijn er weer elk jaar.
Rode monnikskapjes.
Ze wiegen me weer in slaap elke nacht.
Want ik zie niets meer dan een ruit met daarvoor woekerende planten.
Er is verder niks meer.
Ik ben ook niks aan.
Soms komt er een melkboer aan de deur.…
Moeder gaat heen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.623 Ze kon soms mompelen..
Ik verstond dan geen woord
en zonder het weten waarom,
verscheen er een flauwe glimlach
rond haar mond
en verklaarde ze uit het niets:
"Ja ja meiske,'t is zo dat het hoort."
Ze kuiste haar handen droog,
haar schort diende daarvoor,
en staarde even voor zich uit.…
De Onzichtbare Man
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 blijf ik dagen weg
want wie onzichtbaar is
wordt geen moment gemist
en mag in alle vrijheid dolen
(ik zoek
zoekende steen
die verder rolt:
zoeksteengebeente)
onzichtbaar heb ik soms de drang
weer even zichtbaar te zijn
al was het alleen om mijn paniek
in de spiegel te aanschouwen
(verbeeldingserosie)…
slapeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Ik doe wat ik kan en sta positief in het leven,
soms gemakkelijk soms lastig het is mij om het even..
Wat ik in het begin zei is wel gebleken,
iedere gek heeft zijn gebreken..…
De familie Piggelmee - vijfde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Wanneer somberheid een schaduw legt
over de kaboutermaatschappij; zijn klauwen
plaatst in het Zeeluinse vertrouwen;
lijkt onbedoeld de redding soms nabij,
die een noodlot tot plicht maant aan
een nieuwe toekomst te bouwen.…
Ans Markus, een vrijzinnige innige en moedige mooie vrouw!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 Ik, Jan Jacob, ben ‘n vrijmoedig type
zowel vrij als moedig, soms te
ik ben ook een vrijzinnig type
zowel vrij als innig, soms te
maar ik hou van mensen
ik hou van mijn medemensen
Ik zag een vrouw fietsen
langs de Amsterdamse Noorderkerk
ik zag een mooie fiets
met stevige fietstassen
ik zag een mooie vrouw
met een prachtige houding…
De sleutel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 U wilt begrijpelijk toegang
In het hele stuk
De muur en het behang
Spannend liefst met veel geluk
Gekend en belezen
Wilt u die jukebox compact in de mail
Ervaren en bewezen
Voorlopig gedeeltelijk heel
U leest wat u verstaat
Oubollig of scherpzinnig
Verdraaid opnieuw dezelfde plaat
Liefdevol gevleugeld vinnig
Soms zijn er lagen
Noem…
Kruispunt van het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
546 de strijd om door te gaan
stroomt door jouw bloed
je geeft het nog niet op
al zit er heel veel tegen
lopen er beren op de wegen
je houdt je vast aan de kleine dingen
waagt het zelfs een lied te zingen
over hoe je tracht te overleven
op 't kruispunt van het leven
je weet dat je nog vrienden hebt
anderen je stiekem toch bewonderen
soms…
Regels voor geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.176 is al in de ban nog vóór gebruik
al die vetten en suikers zijn deugenieten
voor je het weet zet het zich af rond bil en buik
de liefde dan, “de liefde die alles overwint”
is een veel gebruikt Bijbelse citaat;
och, liefde maakt soms gelukkig, maar vaak ook blind,
waardoor het geluk weer snel vergaat.…
Dezelfde gepassioneerde moedersmaak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Gaven mij al vaak bloemen en een soort snoep
soms spoedtelegrammen om lekken te wegen,
ik kwam al veel zaken ook in regenbuien tegen.
Ik herinner mij haar scherpte uit Betuwe genen
haar soms ietwat preutse hart, de doorstane smart,
lappen stof voor onze kledij haar kievit-eega uit Mei.…
voetstappen naar geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 de voetstappen die jij zet
in het zand van de tijd
van minuut tot minuut
van uur na uur
van dag tot dag
van jaar tot jaar
markeren de geschiedenis
stap voor stap
die jij schrijft
voor jouw volgers
de voetstappen die jij zet
soms spontaan
buiten de paden
dan weer binnen de lijntjes
behoudend zorgvuldig
vertellen van geluk en acceptatie…
DE Berlijnse muur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 regelmatig angst en honger even niet te voelen
hoe bereikte het niet breken hongerend wel doelen
Weet soms kwamen intiemere gesprekken op papier
aan censuur ontsnapt wel als levenstekens hier.
De pianotoetsen gaven al vrijere muziek
al zag men de mensen die ze aanraakten niet.…
DE ZEGGINGSKRACHT VAN VERVAL
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
411 met haar restanten
in sprekende beeldtaal schillen
fantasie bij menigeen afpellen
bij het zien van dat iele boompje
met haar jonge twijgen zal je blik
vaak snel naar de schoonheid van
die oude getekende boom uitwijken
haar bast is niet strak ongetekend kaal
nee zij is een persoonlijkheid
die ons toespreekt met haar schors
noestig soms…
Leven is zo kostbaar in mijn ogen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 Wat heb ik in leven van mijn ouders veel geleerd,
ook op latere momenten soms zaken weggeredeneerd.
Is niet heel het leven een school als rijk gegeven
dat wat je al lopend en lerend ook al hebt geschreven.…
Waar armoede een gezicht krijgt
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
129 Goud op de stoep
de wereld loopt snel voorbij
folie tegen kou
Soms woont armoede achter muren die niemand ziet,
waar zorgen zich opstapelen en de hoop haar stem verliest.
Soms ligt ze uitgestrekt op een bank, onder een dunne deken,
terwijl de wereld voorbijgaat, verdiept in haar eigen zorgen.…
Groeien
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.062 En soms... zocht ze nog even de warmte bij haar ouders.
Zo groot en sterk, maar van binnen nog steeds kwetsbaar.
Zeventien jaar oud, en nog een lange weg te gaan.
Daar liep ze, ze dacht na over het leven.
Nog steeds bezig met ontdekken en het zoeken naar haar bestemming.
Soms zocht ze naar het kind dat ze zelf ooit geweest is.…
Het lied van de kleine schrijver (of: De ballade van Steven Watertij)
hartenkreet
2.3 met 41 stemmen
4.029 Zijn naam is Steven Watertij
Hij is schrijver van beroep
Hij schrijft voor zichzelf
maar vooral schrijft hij
bij een grote consultancygroep
Daar bezigt hij wekelijks technische taal
maar op woensdag is hij vrij
Dan stort hij zich weer op
het eigen verhaal van Steven Watertij
Eén stukje per dag schrijft hij
met een lach en soms
wat verdund…
groter groeien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.353 lieve noa
wat wordt de wereld groot
vind je ook niet
negen jaren oud ben je alweer
en soms – lijkt het
was het gisteren nog maar
dat jij jouw komst kondigde
van velen verrijk jij het leven
zielsgelukkig maak jij
jouw mama jacqueline
en jouw pappa - patrick binkemans
trots zijn ook de oma’s
jackie en adri
net als jan en peter paul…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 Zij lacht soms verbeten om die jonge lusten
hoe alles anders werd sindsdien
en altijd blijven zitten is met vragen
aan hem die haar toen verried.
"Ik had U willen troosten.", zweeg de oude eik
terwijl de vrouw haar eigen weg weer ging,
alleen en bleek.…
Twee werelden in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Geluid, licht en aanraking botsen binnen,
waar muziek of natuur soms antwoord geven.
Mijn brein ordent traag, maar voelt diep,
ziet eerst de delen, dan pas het geheel.
Taal verwart mij — ik ken haar kracht,
maar soms blijft wat ik voel, zonder deel.…
Wat blijft, is jouw naam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Soms met tranen,
soms gewoon,
tussen de dingen van de dag.
En als iemand luistert,
werkelijk luistert,
kan ik over jullie vertellen:
hoe klein je was,
hoe welkom,
hoe graag
we je hadden leren kennen.
Blijf nog even zitten.
Je hoeft niets te herstellen.
Ik wil je alleen
hun namen vertellen.…
Rijksprentenkabinet
snelsonnet
3.7 met 12 stemmen
950 Het hectometerbord meldt snelheid ‘100’
Ernaast een bord dat ’90’ gebiedt
Maar ‘70’ blijkt de portaal-limiet
Ik voel me op de snelweg vaak bedonderd
Al ben ik als bestuurder vrij attent
Toch vang ik - balend - mij te vaak een prent…
Liggende boeken....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 De boeken zijn erg moe
ze staan maar in de kast
maar worden niet aangeraakt
praktisch niet gelezen
laat staan verslonden
sommige maagdelijk onaangeroerd
geen enkel ezelsoortje
ze zijn dus maar gaan liggen
dat geldt ook voor De Bijbel
het boek der boeken
dat ligt meestal, opengeslagen
stuk gelezen op onderdelen
maar niet helemaal, het geheel…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt voorbij is?
Misschien bewaren we geen spullen.
Misschien bewaren we
de momenten waarop we
nog iemand waren
die we missen.…
Herfstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
149 De zon legt warme handen
op de schouders van het land,
strijkt langs de rood geworden blaadjes,
raakt het water aan de kant.
Een boom buigt zacht zijn takken,
het riet beweegt en komt tot rust.
De wereld hoeft nog nergens heen,
de dag heeft haar nog niet gekust.
Er hangt wat nevel op het water,
een dunne sluier, teer en licht.
En tussen…
Onvoltooid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
34 Je kijkt naar iets
dat buiten deze tekening ligt.
Daar waar het papier nog leeg is,
blijft je blik
een ogenblik rusten.
Een losse lok
valt langs je wang.
De rest is opgestoken,
zorgvuldig bijeengebracht,
alsof je straks de deur uit moet
maar nog niet weet waarheen.
Wie jou tekende,
heeft vaak haar hand
boven het papier gehouden.
Er…
Om mij heen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
937 Jouw prachtige naam
wordt zacht gefluisterd
zo blijf je altijd bij me
als mijn hart goed luistert
Af en toe kan ik je voelen
door de stralen van de zon
jouw nabijheid beurt me op
als een klaterende bron
De spiegeling in het water
tovert soms jouw gezicht
uren kan ik blijven kijken
mijn blik op de golven gericht
´s Nachts sluit ik…
Filosoferen
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
820 Ingetogen, opgeborgen
het zit allemaal van binnen
de kern van gezond verstand
geen vorm van zieltjes winnen
ik kan niet dansen
heb geen kennis van verleden
weet niet wat samen smaakt
en ik hou ook niet van leren
tja, leren van aldoende
dat gaat er nog wel in
de tijd gaat soms al veel te snel
maar dat gaat vaak samen
ik vervloek geen…
Mijn vader
netgedicht
3.3 met 54 stemmen
19.042 Mijn vader is klein
van gestalte
en fel vermagerd
hij hapert af en toe
het grijze haar, dat hem nog rest
bedekt ternauwernood het fronsen
hij wekt de wrevel om hetgeen
hij was, zijn stiltes bij momenten
maar als we samen graven
in oude aarde, dan glanzen
ogenblikken soms en klinkt
zijn stem weer opgewekt
Mijn vader is groot
van…
Narcissus
gedicht
3.3 met 39 stemmen
15.817 Daar heeft men wel een dood voor over soms.
----------------------------------------
uit: 'Hart tegen hart', 1991.…