Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

Mei

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 157
Ik hoor het water zeggen: pas, en dan weer verder, zacht en nat. Jij staat tussen de wilgenrij, je haar een vlaag van zon en wind. De wereld wordt een melodie die nergens begint en nergens eindigt. Een zwaluw snijdt het blauw doormidden. Ik reik. Jij lacht. Het riet buigt mee.…

Beek idylle

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
Het water kabbelt door de beek, De voorntjes schieten Van links naar rechts en terug, Dat doen ze vliegensvlug Om vlugge vliegen af te vangen. De lisdodden langs de oever, Fel gele en koel blauwe, Wuiven voorbijgangers gedag, Hertjes laven hun dorst, Strootjes laten zich meevoeren Naar onbekende oorden.…

Een Veer

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 25
de zoom De terugkeer van de vogels De schelpen op het strand Het maken en het delen De lijntjes op mijn hand Een bootje op de horizon De aankomst van een storm Het verre van een ander land De kleuren en de vorm De droom tijdens het slapen Het grijzen van je haar Verander je gezicht Tel af naar het nieuwe jaar Het meanderen van water…

Doodspel

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.148
Al het water van de zee Kletst tegen de muren om deze droom heen Er is eerlijk verraad in een kristallen nacht Er is een bevroren tijd in de hemel Waar de engelen zingen Waar het water je kust Waar de voorspellingen niemand tegen houd Het is doodspel.…

Idylle op een eiland

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Zand in mijn schoenen en vliegen rond mijn hoofd gevallen boom in het water, door een bliksemflits gekloofd. Oosthaven Lente of zomer, herfst of winter, het maakt niet uit wanneer je er komt, want hoe dan ook je vindt er, rust in beweging, het golft eb en vloed het zijn van die momenten en die doen een mens zo goed.…
Jur1 oktober 2004Lees meer >

olympisch

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
want ze dacht aan dat goud dat vond ze belangrijker dan leven ik bewonder dat wel in haar maar ik denk ook wel dat je misschien beter een keer kunt nadenken aan de rand van het bad die lichte geur van chloor in de vroege morgen en iemand die je net nog in je armen had en misschien al dood is en verdronken windvlagen die over het water…

Er is een lijk gevonden.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 676
Dan ziet de argeloze wandelaar in 't maanlicht, zwevend over 't water in 't meer, een verleidelijke vrouw, een prachtig gezicht, boven 't Zwanewater bij Callantsoog. Ze wenkt hem, en of hij wil of niet, hij loopt het water in en verzuipt, betoverd door een prachtig lied, in 't Zwanewater bij Callantsoog.…
HH. Uitdewaard29 september 2013Lees meer >

Herfstwee.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.714
Hun brede voeten duiken ze in het boordevolle bed der beeweggaande wateren, die met een lage zang hun hoge smert verzoeten. Grauw omendomme ligt de wee die 's zomers groenegroeiend deinde, en zong gelijk een zachte zee, geluidloos in een weedom zonder einde. Geen kalfjes rond een luie koe die hippewippend huppelen.…

Hier geniet zij oeverloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
En inderdaad ook vandaag waar tijd en water de zon opstaande tijd weer middendoor scheurt kerst en het schaterlachen ook haar natte konen terughalen groeten riet en kruinen hier als vanouds. ©16-12- 1998…

Een vooruitziende blik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 389
Ik wandel langs water, de met rietpluimen gevulde kant, heb echt geen idee hoe ik deze ochtend hier ben beland.…

De dokter in mij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
De bron van alle leven en het werpt vruchten af want was ik ook niet ontstaan in water en wat die dokter betreft die zit al lang in mij werd betrapt op 6 jarige leeftijd met doktertje spelen reactie "zeker met een buurjongetje" (insinuerend) "neen met een buurmeisje van 6, ik vond 2 gaatjes leuker dan 1"…

Tijdenskanaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
het hoogveen verdween hield het water niet meer vast Westerwolde was in last de Ruiten Aa kon het water niet aan overstromingen komen en gaan akkers staan blank oogsten verrot de streek verarmt gaat kapot tot het afwateringskanaal geheel en totaal de oplossing bracht de nieuwe kans van Ter Apel tot Nieuweschans kwam het Ruiten Aa-kanaal…

Steen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Je waadt door de wateren van mijn ogen weg naar jouw wereld en ik laat je gaan, nu, voorbij mijn pijn. Ik blijf hier zonder jou (maar gelukkig niet alleen). Mijn pijn blijft ook, woont in mij als een tweede huid, verborgen in mijn dagen die ik deel… Ben ik voorbij jouw pijn?…

De elegantie van de zwaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Laatste lichtstralen van de dag schitteren in duizend en een fonkelingen over het gerimpeld water waar zij begint te slapen met haar hoofd in een kuiltje gelegd tussen de vleugels, nacht komt naderbij Deze vogel met een uitzonderlijke kracht, liefde en trouw om nooit meer te vergeten.…
CB7 juli 2022Lees meer >

De pracht van de zee

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 452
Op welke wijze het ritme van mijn ademhaling de rui- sende bewegingen van het water gelijkmatig volgt, golven die aan- en afrollen tegelijkertijd geven ontwakende emoties en gevoelens zich over aan het harmonisch blauw met voorbij schuivende bonte wolkenflarden; een stilte nabij.…
CB30 juli 2022Lees meer >

Mijn liefste, jij, het meer en ik.

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
Het glinsterend water spiegelde gaaf je lachende ogen, ontsnapten langzaam en droef in de onverwachte zomerregen, terwijl in ’t ontvankelijk water met de eerste druppels regen, heel rustig en zacht je wezen, verder kringelde in regenbogen.…

Licht in je ogen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Op dit licht dij ik uit als een druppel die in het ven valt, langzaam versmeltend met het water, jouw adem, jouw bloed, jouw wezen. Eén oog ziet alles, de zwarte littekens die mijn wezen bijeen hielden opdat ik bleef (leven) voor dit moment.…

‘Flodvåg’; schaamteloos ontnuchterend

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Zo komen alle schroeven op water liever hoog in het ritme van de wind neerdalen met m'n kin op de hielen.…

responsief gekwetter der (zee)vogelstand

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 319
laten wij het geheel eens vanuit de lucht bekijken zodat het hoge water onze lippen niet bereiken kan en als het dan zo vast staat dat dit zangzaad niet goed is dan wil ik ook weten hoe het gaat met onze gebroeders of dat het gebroed gezond en wel de winter doorkomt -dit alles terzijde voordat ik werkelijk problemen opsom van boven ziet…
Stoker1 december 2025Lees meer >

In jouw genade

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 301
Ik zie hoe je de regen aanraakt met je vingertoppen, lijnen trekt van water uit wat ooit was. Je beweegt je buiten de tijd, in een stilte die niets hoeft te bewijzen, als een schaduw die zich uitstrekt — niet om vastgehouden te worden, maar om te blijven. De hemel is je doek. Het zachte geruis van water je begeleiding.…

Een reis die niemand kiest

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17
Het water ruist. De dag begint. Er valt wat zonlicht op de tafel, precies daar waar jij altijd zit.…

de vorst die jij voorspelde

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.693
ik wilde sneeuw maar er viel regen in de vorst die jij voorspelde we zouden spelen in de witte wereld van mijn helden daar gaan waar niemand is geweest, terugkijken op je sporen is een feest de eerste zijn in niemandsland het ijs waar water strandt het vlaagt vandaag weer troosteloosheid ik had me zo verheugd op kou in winters landschap…
wil melker27 januari 2005Lees meer >

Overlevering

gedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.352
Maar geen beter antwoord op de vraag waar je vandaan komt dan beelden van september: zonlicht over water, torens in een rode avond en klein de haven, waar twee geliefden klinken op het einde van hun zomer en hun jeugd. ------------------------------------------------ uit: 'De val van verf en roest', 1993.…

Volg mij

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.224
Kijk mij aan Diep in mijn ogen Blijf daar niet staan Gekwetst of bedrogen Ik vraag je mij te volgen Ondanks al je pijn Stil water worden golven En jij zal bij me zijn Ik zal je leiden Door je diepste gevoel Ik zal je bevrijden Je sturen naar het doel Zij mij en hoor mij Volg mij en leef Zing vrij en dans vrij En voel dat…

verdronken leven

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.617
wat kan ik nog vertellen tegen de regent van het water? hoop is nog niet vervlogen misschien spreek ik je later wanneer het niet meer regent...…

Lentedag

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 879
Uit het slapen van de winter ligt gesmolten sneeuw Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd Een koolwitje droogt haar vleugels Zachte adem trekt rimpels op het water Het geurt naar zuiverheid De hemel giet zonnestralen Dwars door het wolken rijk Ik snuif de glimlach van een paard Het krassen van een kraai Blinkerd het malse gras…
Irmgard29 april 2005Lees meer >

Wandelend naar de Rio Ter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 606
Langzaam glijdt het blauwe water naar het Oosten, richting zee: peinzend loop ik langzaam mee Vol gedachten die verbaasd zijn over alles wat hier leeft: een natuur die samenweeft.…

Licht in de Lente

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.172
De kleuren springen uit de grond en nu de zon zo staat te blinken hoor ik de vogels, zie ze drinken van water dat de aarde vond. Het scherpe licht van lentestralen verbind ik met de pennehalen die hier mijn hart en geest vertalen. De warmte van dit vrolijk licht schijnt - wie weet - door in dit gedicht of rijmpje zonder veel gewicht.…

holler dan het vaten legen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 861
ik bouwde luchtkastelen op het strand, versierde ze met griekse en romeinse beelden de slotgracht groef ik in zand ze liepen vol, het water kon mijn spiegelingen niet verwijderen ze bleken holler dan het vaten legen dat de vloed had te vergeven toen eb de golf vertraagde en wij de torens in het schuim weer zagen heb ik de wal gebouwd…

Volledige bezinning

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
ontelbaar veel koppen van schuim het tij neemt het recht in eigen hand de wind verdwaalt in het hemelruim Het goudgele zand knispert een lied tussen schelpen, zeewier en kwallen de melodie van een rustgevend gebied waar ’s nachts sterren zich laten vallen De frisheid van de golven nodigt uit om met ogen open eronder te dromen waar ik onder water…