9414 resultaten.
Mei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Ik hoor het water zeggen: pas,
en dan weer verder, zacht en nat.
Jij staat tussen de wilgenrij,
je haar een vlaag van zon en wind.
De wereld wordt een melodie
die nergens begint en nergens eindigt.
Een zwaluw snijdt het blauw doormidden.
Ik reik. Jij lacht. Het riet buigt mee.…
Beek idylle
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 Het water kabbelt door de beek,
De voorntjes schieten
Van links naar rechts en terug,
Dat doen ze vliegensvlug
Om vlugge vliegen af te vangen.
De lisdodden langs de oever,
Fel gele en koel blauwe,
Wuiven voorbijgangers gedag,
Hertjes laven hun dorst,
Strootjes laten zich meevoeren
Naar onbekende oorden.…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen
Het grijzen van je haar
Verander je gezicht
Tel af naar het nieuwe jaar
Het meanderen van water…
Doodspel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
3.148 Al het water van de zee
Kletst tegen de muren om deze droom heen
Er is eerlijk verraad in een kristallen nacht
Er is een bevroren tijd in de hemel
Waar de engelen zingen
Waar het water je kust
Waar de voorspellingen niemand tegen houd
Het is doodspel.…
Idylle op een eiland
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.111 Zand in mijn schoenen en vliegen rond mijn hoofd
gevallen boom in het water, door een bliksemflits gekloofd.
Oosthaven
Lente of zomer, herfst of winter,
het maakt niet uit wanneer je er komt,
want hoe dan ook je vindt er,
rust in beweging, het golft eb en vloed
het zijn van die momenten en die doen een mens zo goed.…
olympisch
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 want ze dacht aan dat goud
dat vond ze belangrijker dan leven
ik bewonder dat wel in haar
maar ik denk ook wel dat je misschien
beter een keer kunt nadenken
aan de rand van het bad
die lichte geur van chloor
in de vroege morgen en iemand
die je net nog in je armen had
en misschien al dood is en verdronken
windvlagen die over het water…
Er is een lijk gevonden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Dan ziet de argeloze wandelaar in 't maanlicht,
zwevend over 't water in 't meer,
een verleidelijke vrouw, een prachtig gezicht,
boven 't Zwanewater bij Callantsoog.
Ze wenkt hem, en of hij wil of niet,
hij loopt het water in en verzuipt,
betoverd door een prachtig lied,
in 't Zwanewater bij Callantsoog.…
Herfstwee.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.714 Hun brede voeten
duiken ze in het boordevolle bed
der beeweggaande wateren, die met
een lage zang hun hoge smert verzoeten.
Grauw omendomme ligt de wee
die 's zomers groenegroeiend deinde,
en zong gelijk een zachte zee,
geluidloos in een weedom zonder einde.
Geen kalfjes rond een luie koe
die hippewippend huppelen.…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 En inderdaad ook vandaag waar tijd en water
de zon opstaande tijd weer middendoor scheurt
kerst en het schaterlachen ook haar natte konen
terughalen groeten riet en kruinen hier als vanouds.
©16-12- 1998…
Een vooruitziende blik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Ik wandel langs water, de met rietpluimen gevulde kant,
heb echt geen idee hoe ik deze ochtend hier ben beland.…
De dokter in mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 De bron van alle leven
en het werpt vruchten af want was ik ook niet ontstaan in water
en wat die dokter betreft die zit al lang in mij
werd betrapt op 6 jarige leeftijd met doktertje spelen
reactie "zeker met een buurjongetje" (insinuerend)
"neen met een buurmeisje van 6, ik vond 2 gaatjes leuker dan 1"…
Tijdenskanaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 het hoogveen
verdween
hield het water
niet meer vast
Westerwolde
was in last
de Ruiten Aa kon
het water niet aan
overstromingen komen
en gaan
akkers staan blank
oogsten verrot
de streek verarmt
gaat kapot
tot
het afwateringskanaal
geheel en totaal
de oplossing bracht
de nieuwe kans
van Ter Apel
tot Nieuweschans
kwam het Ruiten Aa-kanaal…
Steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Je waadt door de wateren van mijn ogen
weg naar jouw wereld en ik laat je gaan,
nu, voorbij mijn pijn.
Ik blijf hier zonder jou
(maar gelukkig niet alleen).
Mijn pijn blijft ook, woont in mij
als een tweede huid, verborgen
in mijn dagen die ik deel…
Ben ik voorbij jouw pijn?…
De elegantie van de zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Laatste lichtstralen van de dag schitteren in duizend en
een fonkelingen over het gerimpeld water waar zij begint te slapen
met haar hoofd in een kuiltje gelegd tussen de vleugels, nacht komt naderbij
Deze vogel met een uitzonderlijke kracht, liefde en trouw om nooit meer te vergeten.…
De pracht van de zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 Op welke wijze het ritme van mijn ademhaling de rui-
sende bewegingen van het water gelijkmatig volgt, golven die aan-
en afrollen tegelijkertijd geven ontwakende emoties en gevoelens zich over
aan het harmonisch blauw met voorbij schuivende bonte wolkenflarden; een stilte nabij.…
Mijn liefste, jij, het meer en ik.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
672 Het glinsterend water spiegelde gaaf je lachende ogen,
ontsnapten langzaam en droef in de onverwachte zomerregen,
terwijl in ’t ontvankelijk water met de eerste druppels regen,
heel rustig en zacht je wezen, verder kringelde in regenbogen.…
Licht in je ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Op dit licht dij ik uit als een druppel die in het ven valt,
langzaam versmeltend met het water,
jouw adem, jouw bloed, jouw wezen.
Eén oog ziet alles, de zwarte littekens
die mijn wezen bijeen hielden
opdat ik bleef (leven) voor dit moment.…
‘Flodvåg’; schaamteloos ontnuchterend
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
685 Zo komen alle schroeven op water
liever hoog in het ritme van de wind
neerdalen met m'n kin op de hielen.…
responsief gekwetter der (zee)vogelstand
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
319 laten wij het geheel eens vanuit de lucht bekijken
zodat het hoge water onze lippen niet bereiken kan
en als het dan zo vast staat dat dit zangzaad niet goed is
dan wil ik ook weten hoe het gaat met onze gebroeders
of dat het gebroed gezond en wel de winter doorkomt
-dit alles terzijde voordat ik werkelijk problemen opsom
van boven ziet…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Ik zie hoe je de regen aanraakt
met je vingertoppen,
lijnen trekt van water
uit wat ooit was.
Je beweegt je buiten de tijd,
in een stilte die niets hoeft te bewijzen,
als een schaduw
die zich uitstrekt —
niet om vastgehouden te worden,
maar om te blijven.
De hemel is je doek.
Het zachte geruis van water
je begeleiding.…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Het water ruist. De dag begint.
Er valt wat zonlicht op de tafel,
precies daar waar jij altijd zit.…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
Overlevering
gedicht
3.4 met 22 stemmen
10.352 Maar geen beter antwoord
op de vraag waar je vandaan komt
dan beelden van september:
zonlicht over water, torens
in een rode avond en klein
de haven, waar twee geliefden
klinken op het einde van
hun zomer en hun jeugd.
------------------------------------------------
uit: 'De val van verf en roest', 1993.…
Volg mij
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.224 Kijk mij aan
Diep in mijn ogen
Blijf daar niet staan
Gekwetst of bedrogen
Ik vraag je mij te volgen
Ondanks al je pijn
Stil water worden golven
En jij zal bij me zijn
Ik zal je leiden
Door je diepste gevoel
Ik zal je bevrijden
Je sturen naar het doel
Zij mij en hoor mij
Volg mij en leef
Zing vrij en dans vrij
En voel dat…
verdronken leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.617 wat kan ik nog vertellen
tegen de regent van het water?
hoop is nog niet vervlogen
misschien spreek ik je later
wanneer het niet meer regent...…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
Wandelend naar de Rio Ter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Langzaam glijdt het blauwe water
naar het Oosten, richting zee:
peinzend loop ik langzaam mee
Vol gedachten die verbaasd zijn
over alles wat hier leeft:
een natuur die samenweeft.…
Licht in de Lente
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.172 De kleuren springen uit de grond
en nu de zon zo staat te blinken
hoor ik de vogels, zie ze drinken
van water dat de aarde vond.
Het scherpe licht van lentestralen
verbind ik met de pennehalen
die hier mijn hart en geest vertalen.
De warmte van dit vrolijk licht
schijnt - wie weet - door in dit gedicht
of rijmpje zonder veel gewicht.…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
Volledige bezinning
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
686 ontelbaar veel koppen van schuim
het tij neemt het recht in eigen hand
de wind verdwaalt in het hemelruim
Het goudgele zand knispert een lied
tussen schelpen, zeewier en kwallen
de melodie van een rustgevend gebied
waar ’s nachts sterren zich laten vallen
De frisheid van de golven nodigt uit
om met ogen open eronder te dromen
waar ik onder water…