Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

drenkplaats

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 609
stilte het is er in een kamer zonder ogen ontrouw door de tijd vooraf alsof ik zeeziek word in een beker met water gevuld; een waarheid waaraan leeuwen likken en daar beginnen te vechten gekooid met witte, wilde manen die soms samen vallen in één enkele nacht stilte en het meest nabije als een zachte beweging van een wimper in jouw…

Slechts een silhouet ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
Ze is slechts een silhouet, duivels spel in avontuur, hierin werd ik overklast, recht door mij en puur in mijn gevoel gekrast, haar schaduw kleurt de graven wit, komt helder dichterbij, ik schilder mijn ruimte op het broze pallet van onstuimige eerbaarheid.…
pama1 mei 2011Lees meer >

Haar hemel is mooier

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 915
Vroege zonnestralen schieten door ontwakende ogen in een gesluierd gezicht Dreigend grijs gedonder wordt vlotjes ingeruild voor blauw met stapels wit Aantrekkende wind brengt de zee dichterbij zilte lucht rust even uit op mijn flauwe huid Het zwerk van deze stad biedt werk voor duizend Turners Vanuit een hoge toren raak ik haar…

Rondeel

gedicht
2.3 met 35 stemmen aantal keer bekeken 11.305
(Uw warme lijfjes tegen 't witte linnen, de legerstede die tevreden kraakt; mijn wonderlijk aanminnige vriendinnen, ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt.)…

Daal van boven met uw zegen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
wij gaan, leg een woord in onze monden voor de mensen in hun nood, er is vrijspraak van de zonden voor wie zich met U verbonden weet en leeft, laat de wereld van U horen, drijf uw Woord de harten in, laat er hoop worden geboren, rijp de oogst van zaad tot koren door uw hand, laat uw kinderen tezamen met U tot de bruiloft gaan, witte…

Alles overtreffende muze

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Zag je door het witte veld schoner dan reinste straling en overal werd over je verteld, “Jammer, ze heeft aan iedere man maling!”…

Willoos water,

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik waak in een berg van witte watten, waar de zon door straalt en de frisse wind mij binnenhaalt. Als een klimmer, die zwemt naar de top, in de zoete weelde bovenkomt, ik ontwaak, verstomd die de diepe nacht met mij deelde.…
pama30 september 2011Lees meer >

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Traag breekt schemer door ochtendnevel hemel kleurt reeds rood in morgenlicht steeds duidelijker tekenen zich contouren vormt zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van…

Herfstliedje

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.157
De takken zijn dun, Ik ruik de run Van de eiken, - De berken zijn wit, Op een bank zit Ik te kijken. Daar klautert het licht - Wat mooi gezicht! - Door de takken naar boven: 't Is allemaal louter Goud, o! je zoudt er Wel van willen roven! De wind zit in de Gele linde Wat te vertellen, - Kijk!…

Het album dat jij leven gaf

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
leed jij droeg glamour en wat glitters op de blote huid wist ingetogen dat de hoge heren bogen als een knipmes voor jou en het kruis maar kende ook de lach die ik weer vond in het album dat jij leven gaf met een elan vitale dat vonkte alsof jij nog altijd bij mij was ik koester het om de verhalen die je ogen mij vertellen in zwart wit…
wil melker4 december 2011Lees meer >

uit de kunst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
de bakker had een bloemperk in z'n tuin ter nagedachtenis aan twee poëten en in z'n vak kon hij er goed van eten: hij bakte niet alleen maar wit en bruin. een lekkernij werd door de man bereid waardoor hij rijk werd in de kortste keren. hij liet zich door twee schilders inspireren: de appelbol was zijn specialiteit.…
Aubrey2 februari 2012Lees meer >

Krokussen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 730
Het paars en geel en witte vlekken haast nog verborgen in het groen ze willen toch - al is het even de deur naar moed weer opendoen.…
Adeleyd26 februari 2012Lees meer >

Papierland

gedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.251
Groen, blauw, wit namen we voor lief; zintuigen werkten vanzelf, op volle kracht. Nu de brug over plat beeld; bezems schuren grijs vuil uit de hemel. ----------------------------- uit: 'De Tusentijd', 2004.…

Dat rijmt

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 8.926
Nu ontmantelt de winter zijn doden vissen komen naar boven, vlak onder het ijs liggen hun witte buiken gebogen Schuchter worden zij aangeboden als een afscheidsgeschenk van de wijkende vorst Waarom zij niet mee kunnen smelten zodat hun verstarring doorbroken en zij weer zwemmen konden, keihard wegzwemmen vraagt het kind aan mijn hand: kunnen…

ode aan piet paaltjens en slauerhof

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Na jarenlang in het duffe ruim te hebben gezeten Met Maleizen, Tamils en Chinezen, een vreemde mix Deed, eenmaal weer op het dek gelaten De zilte zeelucht mij vrijwel niks, Met de terugkeer naar het vaderland Zijn groene weiden en witte wolken was ik vroeger kinderlijk blij Maar nu maakt het weerzien van de blonde duinen Dat ik slechts bitter…
Alberto11 augustus 2012Lees meer >

Assimilatie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 664
De gekte waart hier rond in witte doeken, Geruisloos en gestadig slaat zij toe. Het is een lief soort kolder, je moet zoeken Welk kwaad zij doet - maar plotsklaps ben je moe. Je rede of verzet zijn niet toereikend, Geen aards begrip aan deze pest gewaagd.…
Paul Jordaans26 augustus 2012Lees meer >

Verslaafd

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 867
Niets meer voelen, bedek je pijn Een roes te gaan creëren Lijkt de oplossing te zijn Je bent de hele dag op pad Op zoek naar bruin en wit Familie vrienden raak je kwijt Als je weer eens "zit" Het heftige verlangen Altijd dat gevecht De buitenwacht veroordeeld Maar toch ben je niet slecht Afhankelijk en kwetsbaar Getekend door…
Tinkelbel7 november 2012Lees meer >

koorklanken

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
in kleine stemmen bloeide groot een lied blijheid rond verdriet en de bellen van een slee wie mee doet glijdt omlaag, tot winterland omhoog, tot aan een ster van ver schrijft er een boodschap op een oude kaart vol nieuwe wensen zoveel mensen rond een Heilig Kind in mijn witte wereld bindt mijn pen haar zwarte noten tot –ik in de hemel…
switi lobi20 december 2012Lees meer >

afgeschoten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
dag verdwenen jaar, ik groet je geef je kruisen na en zwaai vrolijk af, tot later als jouw gevolg zijn dagen telt, tel ik mijn zegeningen in een plas vol zilte druppels: parelend in wit en zwart luisterrijk als zon haar strepen trekt goedgemutst en goed gebekt bega ik thans mijn eerste fout, beseffend dat ik stout veel beter kleur beken…
switi lobi2 januari 2013Lees meer >

Taalstilering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
Zinnen, geef mij je woorden terug, witte huid van perkament, een lege windbuil op de rug, om inzichtelijk te blijven als de blindheid op papier, het is me aangepraat misschien, geblinddoekt naar het einde, streven naar de juiste strofen waarvan ik de inhoud nog niet zie.…
Pama23 januari 2013Lees meer >

ONDER DE SNEEUW

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.224
De witte vlokken stuiven, Die 't veld met dons bekleen; Geen grasje of geen spruitje Dringt weer door 't dekkleed heen: Maar 't groeit, hoe diep bedolven, Toch fris en krachtig voort, Tot het, o Lente! uw stemme Weer suizend fluistren hoort.…
J.P. Heije2 februari 2013Lees meer >

rivier

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 733
de middag liegt de zon bevriest de dag gele bomen vol donkere vogels ik loop langs de rivier alle kinderen huilen troebele tranen vandaag, die lange, lange dag hier, langs de eindeloosheid doorwaad ik hun levens waar zijn de groene weiden vol wit leven de gele koppen van paardenbloemen die beloofd werden aan hen waarom zwijgt de merel…

Klokhuis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
De wind wist de sporen van de schepping uit, zaad wortelt zich tot boom waaruit de onbespoten appel viel, tweedeling van een vrucht in gelijke helften, wit of zwart gelijk gestemde monden, het klokhuis ging verloren.…
Pama4 juni 2013Lees meer >

Een strik met een knoop om te ontwarren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
Dat gevoel Alsof je stuurloos Rond dobbert In je zonnige zitkamer met Open haard omlijst door een witte schouw Met sierlijke krullen Het vuur in de ogen kijken Schuifelende voeten over de houten vloer Rood gekleurd Zij staat stil bij haar rijglaarzen Haar vingertoppen beroeren het zachte leder De verkleurde veters bijna versleten…

Het lelijke jonge eendje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
Met een helder witte boodschap gaat deze volwassen gegroeide zwaan ópstaan!…

Het verlaten strandpaviljoen.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Hoe hard de golven ook op de vloedlijn slaan met hun witte schuimkragen. In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders niet behagen.…
martin valk14 oktober 2013Lees meer >

Reisgids

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.390
het vriezen, zei hij Hier vriest het nooit, onbekende sterren boven zwembaden een oceaan beukt op een leeg strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart Gesprekken blijven stil na de vlieguren Ik denk aan mijn stad, de opgebroken straten en hoe daartussen in de gracht zwanen slapen als witte…

ROUWGEV(W)OEL!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.543
Als rouw z’n intrinsieke intrede doet doodt het alle voorkomendheden beleefdheden en omgangsvormen Dan ontmoet je de mens rauw als rauwe haring om in te bijten niet in stukje maar als geheel met graat Geen jonge borrel vooraf geen glas droge witte wijn erbij zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes Gewoon natuurlijk bloot met je handen…
Jean Fermate17 december 2013Lees meer >

gezien (voor J.v.L.)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
één oog kijkt het opgesloten kind vanuit de hoogte naar de wereld buiten in de binnenkant van het breekbare hoofd nestelt zich het versmalde leven het volgt een verdwaald dansend papier dat tot slot voorgoed in de goot beland het hoort de vleugelslag van overvliegende ganzen vangt flarden op van wegstervend gezang het ziet witte…
J.Bakx21 december 2013Lees meer >

Na een jaar

gedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 8.988
Boven de warreling van zwarte nachten En witte dagen, staan wij, boven 't jaar. En zien de harde oneindigheden naar Het wentlen onzer wereld zich verzachten.…