8651 resultaten.
drenkplaats
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
609 stilte
het is er
in een kamer zonder ogen
ontrouw door de tijd vooraf
alsof ik zeeziek word
in een beker met water gevuld;
een waarheid waaraan leeuwen likken
en daar beginnen te vechten
gekooid met witte, wilde manen
die soms samen vallen in één enkele nacht
stilte
en het meest nabije
als een zachte beweging
van een wimper in jouw…
Slechts een silhouet ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
640 Ze is slechts een silhouet,
duivels spel in avontuur,
hierin werd ik overklast,
recht door mij en puur
in mijn gevoel gekrast,
haar schaduw kleurt de
graven wit, komt helder
dichterbij, ik schilder mijn
ruimte op het broze pallet
van onstuimige eerbaarheid.…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 Vroege zonnestralen schieten
door ontwakende ogen
in een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar…
Rondeel
gedicht
2.3 met 35 stemmen
11.305 (Uw warme lijfjes tegen 't witte linnen,
de legerstede die tevreden kraakt;
mijn wonderlijk aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt.)…
Daal van boven met uw zegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 wij gaan,
leg een woord in onze monden
voor de mensen in hun nood,
er is vrijspraak van de zonden
voor wie zich met U verbonden
weet en leeft,
laat de wereld van U horen,
drijf uw Woord de harten in,
laat er hoop worden geboren,
rijp de oogst van zaad tot koren
door uw hand,
laat uw kinderen tezamen
met U tot de bruiloft gaan,
witte…
Alles overtreffende muze
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
545 Zag je door het witte veld
schoner dan reinste straling
en overal werd over je verteld,
“Jammer, ze heeft aan iedere man maling!”…
Willoos water,
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
552 Ik waak in een berg
van witte watten, waar
de zon door straalt en de
frisse wind mij binnenhaalt.
Als een klimmer, die zwemt naar
de top, in de zoete weelde
bovenkomt, ik ontwaak, verstomd
die de diepe nacht met mij deelde.…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Traag breekt schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van…
Herfstliedje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.157 De takken zijn dun,
Ik ruik de run
Van de eiken, -
De berken zijn wit,
Op een bank zit
Ik te kijken.
Daar klautert het licht
- Wat mooi gezicht! -
Door de takken naar boven:
't Is allemaal louter
Goud, o! je zoudt er
Wel van willen roven!
De wind zit in de
Gele linde
Wat te vertellen, -
Kijk!…
Het album dat jij leven gaf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 leed
jij droeg glamour en
wat glitters op de blote huid
wist ingetogen dat de hoge heren
bogen als een knipmes
voor jou en het kruis
maar kende ook
de lach die ik weer vond
in het album dat jij leven gaf
met een elan vitale dat vonkte
alsof jij nog altijd bij mij was
ik koester het
om de verhalen die je ogen
mij vertellen in zwart wit…
uit de kunst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 de bakker had een bloemperk in z'n tuin
ter nagedachtenis aan twee poëten
en in z'n vak kon hij er goed van eten:
hij bakte niet alleen maar wit en bruin.
een lekkernij werd door de man bereid
waardoor hij rijk werd in de kortste keren.
hij liet zich door twee schilders inspireren:
de appelbol was zijn specialiteit.…
Krokussen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
730 Het paars en geel en witte vlekken
haast nog verborgen in het groen
ze willen toch - al is het even
de deur naar moed weer opendoen.…
Papierland
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.251 Groen, blauw, wit namen we
voor lief; zintuigen werkten
vanzelf, op volle kracht.
Nu de brug over
plat beeld; bezems schuren
grijs vuil uit de hemel.
-----------------------------
uit: 'De Tusentijd', 2004.…
Dat rijmt
gedicht
3.3 met 6 stemmen
8.926 Nu ontmantelt de winter zijn doden
vissen komen naar boven, vlak onder het ijs
liggen hun witte buiken gebogen
Schuchter worden zij aangeboden
als een afscheidsgeschenk
van de wijkende vorst
Waarom zij niet mee kunnen smelten
zodat hun verstarring doorbroken en
zij weer zwemmen konden, keihard wegzwemmen
vraagt het kind aan mijn hand: kunnen…
ode aan piet paaltjens en slauerhof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Na jarenlang in het duffe ruim te hebben gezeten
Met Maleizen, Tamils en Chinezen, een vreemde mix
Deed, eenmaal weer op het dek gelaten
De zilte zeelucht mij vrijwel niks,
Met de terugkeer naar het vaderland
Zijn groene weiden en witte wolken was ik vroeger kinderlijk blij
Maar nu maakt het weerzien van de blonde duinen
Dat ik slechts bitter…
Assimilatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
664 De gekte waart hier rond in witte doeken,
Geruisloos en gestadig slaat zij toe.
Het is een lief soort kolder, je moet zoeken
Welk kwaad zij doet - maar plotsklaps ben je moe.
Je rede of verzet zijn niet toereikend,
Geen aards begrip aan deze pest gewaagd.…
Verslaafd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
867 Niets meer voelen, bedek je pijn
Een roes te gaan creëren
Lijkt de oplossing te zijn
Je bent de hele dag op pad
Op zoek naar bruin en wit
Familie vrienden raak je kwijt
Als je weer eens "zit"
Het heftige verlangen
Altijd dat gevecht
De buitenwacht veroordeeld
Maar toch ben je niet slecht
Afhankelijk en kwetsbaar
Getekend door…
koorklanken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
713 in kleine stemmen bloeide groot
een lied
blijheid rond verdriet en de bellen van een slee
wie mee doet glijdt omlaag, tot winterland
omhoog, tot aan een ster
van ver schrijft er een boodschap
op een oude kaart vol nieuwe wensen
zoveel mensen
rond een Heilig Kind
in mijn witte wereld bindt mijn pen
haar zwarte noten tot –ik in de hemel…
afgeschoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 dag verdwenen jaar, ik groet je
geef je kruisen na en zwaai vrolijk af,
tot later
als jouw gevolg zijn dagen telt, tel ik
mijn zegeningen in een plas
vol zilte druppels: parelend in wit en zwart
luisterrijk als zon haar strepen trekt
goedgemutst en goed gebekt
bega ik thans mijn eerste fout, beseffend
dat ik stout veel beter kleur beken…
Taalstilering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zinnen, geef mij je woorden
terug, witte huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk te blijven als
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar het einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie.…
ONDER DE SNEEUW
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.224 De witte vlokken stuiven,
Die 't veld met dons bekleen;
Geen grasje of geen spruitje
Dringt weer door 't dekkleed heen:
Maar 't groeit, hoe diep bedolven,
Toch fris en krachtig voort,
Tot het, o Lente! uw stemme
Weer suizend fluistren hoort.…
rivier
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
733 de middag liegt
de zon bevriest de dag
gele bomen vol donkere vogels
ik loop langs de rivier
alle kinderen huilen troebele tranen
vandaag, die lange, lange dag
hier, langs de eindeloosheid
doorwaad ik hun levens
waar zijn de groene weiden vol wit leven
de gele koppen van paardenbloemen
die beloofd werden aan hen
waarom zwijgt de merel…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 De wind wist de sporen
van de schepping uit, zaad
wortelt zich tot boom waaruit
de onbespoten appel viel,
tweedeling van een vrucht in
gelijke helften, wit of zwart
gelijk gestemde monden,
het klokhuis ging verloren.…
Een strik met een knoop om te ontwarren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
537 Dat gevoel
Alsof je stuurloos
Rond dobbert
In je zonnige zitkamer met
Open haard omlijst door een witte schouw
Met sierlijke krullen
Het vuur in de ogen kijken
Schuifelende voeten over de houten vloer
Rood gekleurd
Zij staat stil bij haar rijglaarzen
Haar vingertoppen beroeren het zachte leder
De verkleurde veters bijna versleten…
Het lelijke jonge eendje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
746 Met een helder witte boodschap
gaat deze volwassen gegroeide zwaan ópstaan!…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Hoe hard de golven ook op de vloedlijn slaan
met hun witte schuimkragen.
In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders
niet behagen.…
Reisgids
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.390 het vriezen, zei hij
Hier vriest het nooit, onbekende sterren boven
zwembaden een oceaan beukt op een leeg
strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood
glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart
Gesprekken blijven stil na de vlieguren
Ik denk aan mijn stad, de opgebroken straten
en hoe daartussen in de gracht zwanen slapen
als witte…
ROUWGEV(W)OEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 Als rouw z’n intrinsieke intrede doet
doodt het alle voorkomendheden
beleefdheden en omgangsvormen
Dan ontmoet je de mens rauw
als rauwe haring om in te bijten
niet in stukje maar als geheel met graat
Geen jonge borrel vooraf
geen glas droge witte wijn erbij
zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes
Gewoon natuurlijk bloot met je handen…
gezien (voor J.v.L.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 één oog
kijkt het opgesloten
kind vanuit de hoogte
naar de wereld buiten
in de binnenkant
van het breekbare
hoofd nestelt zich
het versmalde leven
het volgt een verdwaald
dansend papier
dat tot slot voorgoed
in de goot beland
het hoort de vleugelslag
van overvliegende ganzen
vangt flarden op
van wegstervend gezang
het ziet witte…
Na een jaar
gedicht
4.7 met 6 stemmen
8.988 Boven de warreling van zwarte nachten
En witte dagen, staan wij, boven 't jaar.
En zien de harde oneindigheden naar
Het wentlen onzer wereld zich verzachten.…