8236 resultaten.
Het wachten moe
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
416 Als - in spot - uit de witte hemel een
meeuw op mijn schouder wil landen
en bezit neemt van mijn wezen - als
rover - die z’n naam nog moet planten
op nog niet ontdekte stranden, dan zal
een verlegen wind mij zeggen ook wanneer
dat niet meer wordt verwacht, om uit
het niets, alles te kunnen halen, en zal
ervaren hoe onbewegelijk stil het wordt…
De toekomst
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
971 Die blijde toekomst mogen we verwachten
Om voor altijd bij God in de hemel te zijn
In het licht van een stralende zonneschijn
Die toekomst moet al ons leed verzachten.…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 Als poëzie familie, kruimelbeeld
van geest, religie of goedkoper nog
vizier op kop in overmoed van stof
die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft
de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof…
Er fluisteren tranen in de wind
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.633 artsen spreken over enkele dagen
misschien weken
die wetenschap die doet
afschuwelijk veel pijn
je blijft opgewekt
bent niet opstandig
zegt, als het zo is
dan heb ik een mooi leven gehad
je was altijd al een tevreden mens
blij met iets kleins
veelal een glimlach
wat ik jou zou willen geven
is een retourtje Marcia
een reisje naar de hemel…
Aarde
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.402 Als kind al zocht ik u, mijn aarde, en wou ik
U kennen heel, uw hemel met zijn vieren,
Uw oceanen waar uw winden gieren,
Uw blank-zeilende wolk, zwerk zwart en rouwig;
Uw landen waardoor zilvren stroomen zwieren,
Uw bergen waarop hoge pijnen razen,
Uw weiden waarop wilde kudden grazen,
Die Mexicaan aan lasso medeslieren; -
En 'k zag u heel,…
Kerstfeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 In de hemel ontstaat een bres.
Engelen dalen neer als in een droom.
Kerstfeest
Niet het Woord dat hun harten zal raken.
Alleen de bierfles hoor je rinkelen.
Wijn, stokbrood en konijntjes.
Je hoort nu, Denken aan God? Doe niet zo vroom!…
Mens in wording
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
808 Van voorouderlijk
dier naar de mens die bewust
is van z’n bestaan
ontwikkeling zoals
die plaatsvindt van baby naar
de volwassenheid
In de schemering
heersen oerangsten door het
onverklaarbare
zinken wij in de
onderwereld of valt de hemel
naar de aarde?…
Alle narcissen!
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
754 de dag, dat ik alle narcissen van de hemel zag.…
De last van het zwijgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Maar huizen sluiten langzaam hun ogen en de hemel vergeet zijn kleur.
Een windje draagt het stof voorbij, de avond legt haar hand op alles. Nog even beeft het licht in de verte, alsof iemand mijn naam heeft uitgesproken.
Maar niemand keert zich om.
De zwaarste last is wat je blijft dragen nadat iedereen je heeft verlaten.…
Bestaat God?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 Wie heeft de hemel en aarde gemaakt?
De luchten, de zon, de maan en de sterren?
Wie houdt de wereld in stand en bewaakt?
Is het mensenwerk, die schitterende sterren?
We mogen geloven in Gods grootheid
Hij was en is, en zal eenmaal verschijnen
Dan zal alle kwaad en onrecht verdwijnen
En zullen we getuigen van Zijn heerlijkheid.…
Hemelhuis
poëzie
2.3 met 9 stemmen
2.468 Wees mijn engel, vrouwke,
wees mijn hemel, huis.
Wees mijn stoutste roemen,
wees mijn zoetste troost,
frisse levensbloemen,
krachtig kroost.
O, mijn kindren!
Graaggebroken brood!
Zou 't geluk vermind'ren
waar de last vergroot?
Zou men armoe lijden
om een mondje meer?
Och, waar mensen strijden,
helpt de Heer!…
duizend bloemen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
944 ik bij elkaar het is
niet te veel gevraagd om te speuren naar
de blauwe korenbloem in de akkers
vergaar ik schoonheid voor jou alleen
duizend bloemen zo veelkleurig als je
nog niet eerder zag je zoveel rood voor
ogen als de dag dat ik je die papavers
bracht van de heuvels uit het verre land
wit is als jouw ziel oprecht en blauw
de hemel…
- Heldere vluchten -
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
689 Stijgend en dalend
als dreigende stormvogels
greep de echte vrijheid
de prooidieren
in de opkomende stilte,
het eind van de machtige hemel.
Hun zwerftocht trekt
mijn ogen dwalend door de lucht,
men ziet gekwetste zielen
het zwieren als linten en koorden
zonder een enkel geluid.…
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 aan haar rokken
als haar schemerlicht verdween
En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen
dat zij er meer was dan het licht
dat zij er legde in ons ogen
waarmee wij een maan verdroomden
die zij stilletjes bescheen
Zij was een moeder - sterrenzaaier
baarde hemel…
INVERSIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 waartussen je thee zet
bij de koffie en toekijkt
hoe de klok de uren
fixeert met de seconden-
lijm van je herinnering
waarna het kastje verliefd
raakt op de muur en de
boekenkast op zoek gaat naar
een hand die zijn doel raakt
en hoe je de hangplant
zwaarte geeft in het gareel
van dit tafereel
hoe je de straten vastbakt
aan de hemel…
Erkenning
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
829 zelf beschreven
Hoe vreemd en bijna lichteloos mijn pennevruchten leefden
Ik las wel hoe er nu en dan es iemand kwam vertellen
Hoe hij of zij het eigenlijk zag en hoe mijn bron moest wellen
Maar zelf es zeggen dit was mooi ik heb er van genoten
Nee dat kan echt niet ouwe lul je zit maar wat te kloten
Dus meestal is het schrijven als een hemel…
profiel
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
594 Dan vraag ik me af hoeveel levens ik al geleefd heb"
misschien ben ik dronken
door de leugen van het leven
misschien ook niet
misschien zal ik het verzonnen deel
van uw waarheid worden, gelijk een vloot
van vlinders aan een denkbeeldige hemel
of een losse lijn
in een langere gedachte waar geschrei weerklinkt
om het loodbloedend…
Ons leven is als een boek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
828 Maar in het Boek der Boeken staat te lezen
Dat de dood gelukkig niet het allerlaatste is
Want we mogen geloven in de verrijzenis
En dat we bij God in de hemel mogen wezen.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein
om onvatbare tijding te melden:
de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein
om onvatbare tijding te melden:
de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…
lieve opa,
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.222 Lieve opa,
Als ik naar de hemel kijk en ik denk aan jou,
Dan weet ik weer hoe veel ik eigenlijk van je hou.
Ik denk met heel veel liefde terug aan goede tijden,
Maar je kwam helaas te vroeg te overlijden.
Door die rot ziekte die iedereen kwelt,
Maar je was, bent en blijft mijn held.…
(voor Judith)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
641 zag twee gezonde snuitjes en herdacht hoe ooit gebrek
-zo anders- langs zovele wangen zuchtte)
daar ergens tussen het publiek -stond jij
gemeten uit een mens die voortgaat na een tijd
waar angst regeerde
rond een wereld waar geloof en hoop
niet langer heilzaam waren, maar de diepte van terreur
zijn voorrang zocht in sterren die hun hemel…
Heemtuin
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 besnaard,
als je me wil kennen op den duur,
om zich te keren naar mijn aard,
integreer als rechtschapen buur in
uw geboorte grond maar in kleine potten
wortel ik niet gezond, wat indruist
tegen een vrije cultuur, dan nodigen
wij u uit voor een kopje netelthee,
gebrouwen op een sacraal komfoor
op een tijdstip dat mijn halve maan
uw hemel…
Sober
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 geboren in een vroom gezin
van uitgelezen woorden
geloof en bidden als ritueel
met warme psalm akkoorden
het Bijbelboek zonder stof
op een opgeruimde tafel
als ons vader daaruit leest
houd jij gepast je snavel
mijn geloof is uitgegraasd
zonder de hemelse weiden
mijn eigen geest verliet
die vorm van belijden
de liefde voor de Heer…
zij is boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
649 ze volgt levens
en voelt zich als een boom
die stil moet blijven staan zonder wortels
de grond is te rul en boven haar kruin
staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen
ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd
ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi
wanneer de noten door haar takken gaan
haar bladeren beroeren…
OERSTEM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 De mensen vol vragen hielpen elkaar
te speuren naar de hemelse Kunstenaar,
schiepen uit zijn wijs een gedachtenwrong.
Steeds vorst men die onvatbare muziek,
geeft haar sterker geluid, grootser vertoon
om te reizen op een "gemaakte wiek."
Vaak wordt zij hernieuwd, begeleid door hoon.
Straffe maat? Of los zwevende ritmiek?…
parels rond een touw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
814 In jouw ogen zie ik de hemel.
In de spiegel zie ik mijn ogen die schitteren.
Ze schitteren van geluk, van blijdschap.
Van geluk omdat jij in mijn leven bent gekomen.
Van blijdschap, omdat ik gewoon al blij ben als ik aan je denk.
Stel je eens voor: de wereld is een touw en alleen degenen die het meest om elkaar geven blijven hangen.…
Wicklow
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
639 in groen stapelen
ruggen zich naar achter
waartussen nevel kleeft
als grijze klei aan dikke kammen
de kleine ruïne
is door steen en tijd
van enkel voorgevel met raam
tot standbeeld verworden
tegen de zachtgrijze hemel
grenst de kim
aan gele korenvelden
scherp geaderd in tinten
en zo een hoogte kleuren
de stroming kent
blauw ruisend…
Liefde en vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 De vlinder is gevlogen en de eerste grijze
wolk komt aan de hemel staan en ik zeg: 'ja
schat' en ik hef het glas alleen, neem een
slok rode wijn en grom nog iets als 'proost'-…
Reflectief ?
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
593 In de reinigende stroom
in palm van seizoenen
heb ik de mens in mij
afgestroopt, leek het
bijzonder om niets te
hebben of te willen en
alleen met de liefde onder
een onbedorven hemel te
staan, een zon die zich een
ongerepte weg baant naar
de essentie van het bestaan,
het zwijgen betaald met een
allerstilste klank als blote
schaduw…