Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Elfen dansen om de navel van de Aarde

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
goud delven dansen onzichtbare elfen om de navel van de aarde en om alles wat van onschatbare waarde blijkt mag je opnieuw de hemelen bewonen de ongekroonde koning kronen, in het hart bewaren In het licht van een nieuw begin rijst een volle hoop als koraalrode maan als vruchtbaar dichterlijk manifest je donkere krullen lokken van ver…

Eenzame vrouwen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Ik sla mijn arme armen om jullie heen als bibberende engelenvleugels, waarvan de veren uitvallen, zie, ik ben een naakte kip en kan jullie ook niet helpen! Wij mannen zijn net zo eenzaam. Jullie kunnen ons ook niet helpen. We gaan allen kapot door onvermogen en onmacht. God is een rotzak!…

Worsten

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
Zie ze bengelen bij de slagerij in de bek van mijn hond derde been van mijn buurman in de handen van zijn schat op de boerenkool en zuurkool Ido wordt er laat van bewust broodbelegging wordt een lust zijn Duitse vrouw eet ze rauw Gait Jan de Boer gaat het te ver hij lust geen worst, daar komt bij wat een boer niet kent eet 'ie niet tot…

Ziekelijk

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
Dat is een struikelblok gebleven De ware reden Waarom ik mijn huis zo vaak verliet Niet ongelukkig Doch verre van tevreden Zwervend op een middenweg Vol open eindes En onvervulde dromen Mijn eigen wrede vorm van pech Altijd verder gekeken Altijd weer dat dwalen Altijd peper in de kont Steeds weer wensen Meer willen halen Teveel, te ver…
Hookie25 februari 2011Lees meer >

Kwetsbaar?

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 859
Stil verschijnt licht in haar verhaal uit een versje op een kaartje, uit het hart verzonden, een ongeschreven taal, opent het inzicht dat een vers iets levends raakt in de schoot van het ongewisse.…
pama8 maart 2011Lees meer >

Naar de overkant

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Mirjam brengt me naar het veer. ‘Dat was het dan’ zegt ze en ze draait zich om. Ze zwaait niet meer. De veerman laat de riemen rusten. Eerst wil hij geld zien, een kwadrantpenning. Zo’n penningske heb ik niet, wel altijd op zak een zilveren kwartje. Wilhelmina met hangend haar laat ik in het maanlicht glinsteren.…

TOVEREN

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 637
Heel eventjes met je vingers knippen wanneer het traan je uit de ogen glijdt Of korte tijd knijpen in je onderlip en weg zijn je verdriet en je eenzaamheid Heel eventjes over je wangen wrijven wanneer de tranen weg zijn geschreid Of eventjes ver van je huis verblijven en weg zijn smart en neerslachtigheid Heel eventjes met je handen gebaren…

shinings

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 439
stonden stammen rond hun einde, koud nog in hun zelfgesponnen licht slechts een zwakke gloed tekende wat goud op elk tot rust geplooid gezicht vol liefde speelden twaalf snaren duizend sterren zongen in de nacht bijeengebracht door slechts één stem die zacht hun vlam vertaalde het vuur boog diep en straalde, binnen zeldzaam blauw tot ver…

tears from the sun

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
(ik zag hoe een moeder haar kind in de armen sloot het kind was warm, de moeder straalde) buiten lag de dood op grote schalen hij telde ogen, groot en ver, de afstand gaf ze blauwe dieptes over bomen hing de lucht in witte leegte een thuisland aan de buitenkant van niets waar vruchtbaar leven sporen had vergat een groot verweer dat…

JE LIET MIJ STIKKEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Donker en stil regeerde deze nacht gans verloren staarden mijn blikken Jouw beeld trok met magneetkracht ik hoorde enkel maar mijn snikken Wenend omdat je mij verlaten had en misschien al lang een ander vond Je liet mij vallen gelijk het herfstblad in het najaar op doordrenkte grond Starend in deze stille duistere nacht leek het of ik van ver…

MIJN GOD

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
Mijn god is ver weg, een onvoorstelbaar wezen met twee gezichten. Het lieve gezicht en het boze gezicht, dat het kwade niet wil. Het boze gezicht kijkt naar verleden pijnen, naar al het kwade. Het lieve gezicht kijkt naar toekomstig geluk en het fijne nu. Het lieve gezicht zie ik achter de maskers van lijden en dood.…

Onder de regenboog

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 695
het ontgaat mij immer minder dat de horizon vertraagt en het land van morgen verse bloemen draagt maar ook van de tafel waaraan ik eet telkens een stoel wordt verborgen het is een berg beklimmen die weliswaar het uitzicht vergroot maar waar ik aan de top, geheel alleen, mijn laatste liefde ontmoet; ik noem haar de dood hoe het ademen…

"Aureooltjes"

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 677
Ver van de moraal van schaamte in een boetelicht over werelds arsenaal, steeds gelijk maar dan wel in een andere taal, kleeft verontwaardiging als stroop aan een langdradige verhaal,de prijs is vaak te hoog, het nieuwe hoofdstuk van hun waarheid is voor later tijd, maar is minder zwaar in een nieuw gedicht.…
pama23 juli 2011Lees meer >

Ik mis mezelf

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
Ver non sem`per vi`ret niet steeds is de lente groen, langzaam werd gisteren vandaag.…
Regenboog7 augustus 2011Lees meer >

Lago di garda

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
Vanaf dit balkon zwevend een halve kilometer boven de grond aanschouw ik jouw blauwgroene diepte in ongekend breedbeeld formaat Miniatuurbootjes trekken geluidloos groeven en poppensteden vleien zich op een stenige deken aan de overkant Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…
bob elias20 augustus 2011Lees meer >

Ins Blaue hinein

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 674
doodsstrijd voor met uiterste tragiek waarna ik van schuldgevoelens ten gronde zou gaan ik kan een elpee van Schubert ook niet met mijn nagels tot leven wekken je sex-appeal kan me niet meer verwarren wat jou nog het meeste verwart maar weet je ik ben nu voor altijd weggetoverd naar oorden waarvan jij een tipje van de sluier ervaart ver…

Ford Sierra

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
weg grote draaicirkel deuken in de motorkap onhandig vervoer scheve koplampen een loshangende bumper lekkende uitlaat een oude roestbak mompelend monteur strippend de trots van mijn pa verplicht de brug op onderdelen vervangen afkeurenswaardig loodvrije brandstof zilveren meeuw in haar vlucht goud in je handen soepele veren…

Al gaande

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 702
ik loop mee met jou en de tijd samen in een pas die ongelijkmatig oogt maar ons zeker leidt zo het diepste dat beoogt onderweg naar daar waar ‘samen’ ons roept met wuivende hand, haast onzichtbaar ver, waar wellicht geluk ruimhartig teder baadt langs een paradijselijk strand voel de loop van mijn rimpels van links naar rechts andersom…

Weidse beslotenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Zo ver het oog reiken kan, is de wereld er gladgestreken. Omringd door oneindig blauw, alle windstreken rond. In het ruisen van stilte is al het lawaai hier verstomd. Het is de lange arm van de hemel bovendien, die op dit afgelegen plekje al zijn schoonheid laat zien. Het eiland is zo klein en de wereld zo groot.…
Iniduo19 september 2011Lees meer >

De wolken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Maar ’t leven gaat niet als de wolken; het lacht en schreit maar keert nooit weer en zelfs geen vers kan echt vertolken wat ik hier nu van wolken leer: laat dromen steeds je ziel bevolken maar leg je ook bij feiten neer. ------------------------------------------- Bij het afscheid gisteren van M., B. en U.…
Adeleyd23 september 2011Lees meer >

Zwevend

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Slechts even was te zien de glans van zijn veren de scherpe belijning van zijn kop, ’t felle oog, kromming van zijn machtige snavel en klauwen. Van zo’n zeldzame verschijning kan ieder leren dat als men voor de feiten het hoofd niet boog om de Zeearend slechts enkel kan rouwen…

Het afgelegen tijdsboeket

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de schemerige polderrug ver weg van alle klanken die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen van dit afgelegen tijdsboeket het zicht nimmer scherp als mijn ogen haken aan de wimpers en geen trots gebaar of een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw ontmoeten…
elze3 oktober 2011Lees meer >

Luieren

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.660
En zoals aan een grote bloem een vlinder Zich vastklemt met behaaglijk wiekgetril, Weet ik van ver uw stralende ogen wenken En kan nog maar alleen aan u gedenken.…

Irreëel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg achter ontelbare glasscherven die stil getuigen straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend rennen plots gehavende zielen rakelings langszij opgaand in een mist van vertwijfeling met de dood in het hart aanschouw ik een…
LadyLove2 januari 2012Lees meer >

Droom

gedicht
2.4 met 86 stemmen aantal keer bekeken 21.908
En ergens klonk, niet ver van waar ik was, Het huilen van een hogesnelheidstrein. ----------------------------------------------------------- uit: '52 Sonnetten bij het Verglijden van de Eeuw', 2000.…

Het spoor naderbij...

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 744
schrijven, van de kribbe tot de min Met kapitalen en schreven het kille wit omarmd Met koudvuur het hart verwarmd van een levenloze steen Ik heb gepoogd het schrale licht te kleuren in een hoger perspectief Maar het lood verzwaarde zich en het prisma brak en morste zwart Ik heb gestreden om de Feniks en gelegen in zijn as Zijn veren…

De meeuwen

poëzie
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.566
De snavels, onder pen en veer, herstellen de geleden schade. Maar 't nader klinken van de spade des akkermans verjaagt ze weer. Ze vliegen op, - de vleugels reê zich klauwende aan de lucht te klampen. Een ogenblik ziet men ze kampen. - Dan voert de felle wind ze mee.…

AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.584
Nu dan de nederlaag geleden is, De Geest der Nieuwe Mensheid, die de hoge Geest der Muziek is, zich ver heeft onttogen Aan het Nu, vestig ik, dwars door de duisternis Des daags, en door mijns eigen doods donkere duisternis, Dwars door de tijd en ruimte heen, mijn ogen, Die mij nog nimmer, neen, nimmer bedrogen, Op hare verre, eenzame…