35704 resultaten.
Elfen dansen om de navel van de Aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
599 goud delven
dansen onzichtbare elfen om de navel
van de aarde en om alles wat
van onschatbare waarde blijkt
mag je opnieuw de hemelen bewonen
de ongekroonde koning kronen, in het hart bewaren
In het licht van een nieuw begin rijst
een volle hoop als koraalrode maan
als vruchtbaar dichterlijk manifest
je donkere krullen lokken van ver…
Eenzame vrouwen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
823 Ik sla mijn
arme armen om jullie heen
als bibberende engelenvleugels,
waarvan de veren uitvallen, zie,
ik ben een naakte kip en kan
jullie ook niet helpen!
Wij mannen zijn net zo eenzaam.
Jullie kunnen ons ook niet helpen.
We gaan allen kapot door onvermogen
en onmacht. God is een rotzak!…
Niets kan ons scheiden
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
765 Uit Romeinen 8, vers 38 en 39.…
Worsten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
785 Zie ze bengelen bij de slagerij
in de bek van mijn hond
derde been van mijn buurman
in de handen van zijn schat
op de boerenkool en zuurkool
Ido wordt er laat van bewust
broodbelegging wordt een lust
zijn Duitse vrouw eet ze rauw
Gait Jan de Boer gaat het te ver
hij lust geen worst, daar komt bij
wat een boer niet kent eet 'ie niet
tot…
Ziekelijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
666 Dat is een struikelblok gebleven
De ware reden
Waarom ik mijn huis zo vaak verliet
Niet ongelukkig
Doch verre van tevreden
Zwervend op een middenweg
Vol open eindes
En onvervulde dromen
Mijn eigen wrede vorm van pech
Altijd verder gekeken
Altijd weer dat dwalen
Altijd peper in de kont
Steeds weer wensen
Meer willen halen
Teveel, te ver…
Kwetsbaar?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
859 Stil verschijnt licht in haar
verhaal uit een versje op
een kaartje, uit het hart
verzonden, een ongeschreven
taal, opent het inzicht dat
een vers iets levends raakt in
de schoot van het ongewisse.…
Naar de overkant
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
549 Mirjam brengt me naar het veer. ‘Dat was het dan’ zegt ze
en ze draait zich om. Ze zwaait niet meer. De veerman laat
de riemen rusten. Eerst wil hij geld zien, een kwadrantpenning.
Zo’n penningske heb ik niet, wel altijd op zak een zilveren kwartje.
Wilhelmina met hangend haar laat ik in het maanlicht glinsteren.…
TOVEREN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
637 Heel eventjes met je vingers knippen
wanneer het traan je uit de ogen glijdt
Of korte tijd knijpen in je onderlip en
weg zijn je verdriet en je eenzaamheid
Heel eventjes over je wangen wrijven
wanneer de tranen weg zijn geschreid
Of eventjes ver van je huis verblijven
en weg zijn smart en neerslachtigheid
Heel eventjes met je handen gebaren…
shinings
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
439 stonden
stammen rond hun einde, koud nog
in hun zelfgesponnen licht
slechts een zwakke gloed tekende wat goud
op elk tot rust geplooid gezicht
vol liefde speelden
twaalf snaren
duizend sterren zongen in de nacht
bijeengebracht door slechts één stem
die zacht hun vlam vertaalde
het vuur boog diep en straalde, binnen zeldzaam blauw
tot ver…
tears from the sun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 (ik zag hoe een moeder haar kind
in de armen sloot
het kind was warm, de moeder straalde)
buiten lag de dood op grote schalen
hij telde ogen, groot en ver, de afstand
gaf ze blauwe dieptes
over bomen hing de lucht in witte leegte
een thuisland aan de buitenkant
van niets
waar vruchtbaar leven sporen had
vergat een groot verweer
dat…
JE LIET MIJ STIKKEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
930 Donker en stil regeerde deze nacht
gans verloren staarden mijn blikken
Jouw beeld trok met magneetkracht
ik hoorde enkel maar mijn snikken
Wenend omdat je mij verlaten had
en misschien al lang een ander vond
Je liet mij vallen gelijk het herfstblad
in het najaar op doordrenkte grond
Starend in deze stille duistere nacht
leek het of ik van ver…
MIJN GOD
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
647 Mijn god is ver weg,
een onvoorstelbaar wezen
met twee gezichten.
Het lieve gezicht
en het boze gezicht, dat
het kwade niet wil.
Het boze gezicht
kijkt naar verleden pijnen,
naar al het kwade.
Het lieve gezicht
kijkt naar toekomstig geluk
en het fijne nu.
Het lieve gezicht
zie ik achter de maskers
van lijden en dood.…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
"Aureooltjes"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 Ver van de moraal van schaamte
in een boetelicht over werelds
arsenaal, steeds gelijk maar dan
wel in een andere taal, kleeft
verontwaardiging als stroop aan
een langdradige verhaal,de prijs
is vaak te hoog, het nieuwe
hoofdstuk van hun waarheid is
voor later tijd, maar is minder
zwaar in een nieuw gedicht.…
Ik mis mezelf
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
930 Ver non sem`per vi`ret
niet steeds is de lente groen,
langzaam werd gisteren vandaag.…
Lago di garda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 Vanaf dit balkon zwevend
een halve kilometer boven de grond
aanschouw ik jouw blauwgroene diepte
in ongekend breedbeeld formaat
Miniatuurbootjes trekken geluidloos
groeven en poppensteden vleien
zich op een stenige deken
aan de overkant
Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…
Ins Blaue hinein
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
674 doodsstrijd voor
met uiterste tragiek
waarna ik van schuldgevoelens
ten gronde zou gaan
ik kan een elpee van Schubert ook niet
met mijn nagels tot leven wekken
je sex-appeal kan me niet meer verwarren
wat jou nog het meeste verwart
maar
weet je
ik ben nu voor altijd weggetoverd naar oorden waarvan
jij een tipje van de sluier ervaart
ver…
Ford Sierra
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.556 weg
grote draaicirkel
deuken in de motorkap
onhandig vervoer
scheve koplampen
een loshangende bumper
lekkende uitlaat
een oude roestbak
mompelend monteur strippend
de trots van mijn pa
verplicht de brug op
onderdelen vervangen
afkeurenswaardig
loodvrije brandstof
zilveren meeuw in haar vlucht
goud in je handen
soepele veren…
Al gaande
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
702 ik loop mee
met jou en de tijd
samen in een pas
die ongelijkmatig oogt
maar ons zeker leidt
zo het diepste dat beoogt
onderweg naar daar
waar ‘samen’ ons roept
met wuivende hand,
haast onzichtbaar ver,
waar wellicht geluk
ruimhartig teder baadt
langs een paradijselijk strand
voel de loop van mijn rimpels
van links naar rechts
andersom…
Elkaar liefhebben
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
870 (Uit Joh.15 vers 12)…
Weidse beslotenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Zo ver het oog reiken kan,
is de wereld er gladgestreken.
Omringd door oneindig blauw,
alle windstreken rond.
In het ruisen van stilte
is al het lawaai hier verstomd.
Het is de lange arm
van de hemel bovendien,
die op dit afgelegen plekje
al zijn schoonheid laat zien.
Het eiland is zo klein
en de wereld zo groot.…
De wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.017 Maar ’t leven gaat niet als de wolken;
het lacht en schreit maar keert nooit weer
en zelfs geen vers kan echt vertolken
wat ik hier nu van wolken leer:
laat dromen steeds je ziel bevolken
maar leg je ook bij feiten neer.
-------------------------------------------
Bij het afscheid gisteren van M., B. en U.…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Slechts even was te zien de glans van zijn veren
de scherpe belijning van zijn kop, ’t felle oog,
kromming van zijn machtige snavel en klauwen.
Van zo’n zeldzame verschijning kan ieder leren
dat als men voor de feiten het hoofd niet boog
om de Zeearend slechts enkel kan rouwen…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de
schemerige polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten…
Luieren
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.660 En zoals aan een grote bloem een vlinder
Zich vastklemt met behaaglijk wiekgetril,
Weet ik van ver uw stralende ogen wenken
En kan nog maar alleen aan u gedenken.…
Irreëel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier
struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg
achter ontelbare glasscherven die stil getuigen
straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend
rennen plots gehavende zielen rakelings langszij
opgaand in een mist van vertwijfeling
met de dood in het hart aanschouw ik een…
Droom
gedicht
2.4 met 86 stemmen
21.908 En ergens klonk, niet ver van waar ik was,
Het huilen van een hogesnelheidstrein.
-----------------------------------------------------------
uit: '52 Sonnetten bij het Verglijden van de Eeuw', 2000.…
Het spoor naderbij...
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
744 schrijven, van de kribbe
tot de min
Met kapitalen en schreven
het kille wit omarmd
Met koudvuur het hart verwarmd
van een levenloze steen
Ik heb gepoogd
het schrale licht te kleuren
in een hoger perspectief
Maar het lood verzwaarde zich
en het prisma brak
en morste zwart
Ik heb gestreden om de Feniks
en gelegen in zijn as
Zijn veren…
De meeuwen
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.566 De snavels, onder pen en veer,
herstellen de geleden schade.
Maar 't nader klinken van de spade
des akkermans verjaagt ze weer.
Ze vliegen op, - de vleugels reê
zich klauwende aan de lucht te klampen.
Een ogenblik ziet men ze kampen. -
Dan voert de felle wind ze mee.…
AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.584 Nu dan de nederlaag geleden is,
De Geest der Nieuwe Mensheid, die de hoge
Geest der Muziek is, zich ver heeft onttogen
Aan het Nu, vestig ik, dwars door de duisternis
Des daags, en door mijns eigen doods donkere duisternis,
Dwars door de tijd en ruimte heen, mijn ogen,
Die mij nog nimmer, neen, nimmer bedrogen,
Op hare verre, eenzame…