8623 resultaten.
Ergens in de oostenwind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Zacht strijkt de oostenwind
nog steeds over de aarde
vertelt over een eenzaam kind
dat niemand in liefde aanvaarde.…
Nog een klusje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
797 ik heb de dood
in al zijn eenzaamheid
kunnen verwelkomen
met witte bloemen
mijn kist wist niet
dat ik nadat mijn
laatste uur geslagen was
nog steeds gezelschap had
aan ruimte was
er geen gebrek
voor het maatje dat
ik altijd bij me had
ik bedankte hem
voor al die goede jaren
hij lachte wat zei zacht
ik wachtte op je grijze haren…
gesloten tuin
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
743 is dit het beeld
waarnaar ik zoek
een verzameling van bloemen
-uitvergroot-
om makkelijker thuis
te komen
regendruppels die me vertellen
over vorige liefdes, warm in mijn hals
en later, opdat ik niet zou vergeten,
naar een stil woord verhuizen
beneden
in de kamer
te groot om niet eenzaam te zijn
te klein om de nacht en de koude…
Ik mis je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 Ik ben alleen gekomen
En ik zal ook alleen weer gaan
Maar ik hoopte en ik dacht
Dat jij langer naast me zou staan
De dagen na jouw dood
Vervult van tranen, van eenzaamheid
Ik word omarmd door dierbare mensen
Maar jouw omhelzing ben ik kwijt
Ik wil mezelf ook niet verliezen
Ik weet dat het leven verder gaat
Maar de vraag is hoe ik dat…
Artistieke streken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
421 De omgekeerde bladzijde
tracht de stilte voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet
mijn gedachten kan verstoren
ontroering brengt meer kalmte
dan zwijgen eenzaam kan vertalen
lichaamstaal blijft onveranderlijk
door intieme artistieke streken
gelaten in liefdesverdriet gestreeld
breng ik mijn ziel terug naar zee
en kijk ik naar de schepen…
STERRENDOM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 daar sta je dan
niet meer alleen
een plek waar je
eindelijk schitteren kan
met al die anderen
om je heen
nooit meer zul je
je eenzaam voelen
jullie zullen met z’n allen
hetzelfde bedoelen
een richtpunt in het
donker zijn
voor hen die zoeken
samen voor de ene
een lichtpuntje in het
donker wezen
en jij zult voor altijd
bewonderd…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Alles verlaten achterlaat
teruggeworpen op zichzelf
terwijl ze haar gewelf
ontspint als Groot-Gelaat
van dood en wrange waarheid,
zomers tot illusies maakt
dan komt kille eenzaamheid.
Een vechten tegen haar verraad
in angst en bitterheid,
die de dood ontwaart.…
jacht in de hemel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
504 –
het meisje zei : – eenzaam als ik ben
willen we toch allemaal een maan
om te koesteren... en te praten ! –…
Jolien
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
435 Ooit lang geleden
liep ik vrij
Toen kwam zij
voorbij gestreden
Als hartendief verschenen,
Kandidaat waren velen
Wachten deden wij
een kans om haar te stelen
Kwam zelden voorbij
Plots was zij verdwenen,
Een roos gekregen
Niet van mij
Ik blijf vrij
Een ding vergeten
Mijn hart gebeten
vrijheid behouden
Eenzaam gebleven…
DAT IK JE MOET MISSEN
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
931 is om zonder jou te zijn
geen verlangens meer te kunnen delen
dat ik door het duister moet zoeken
naar een glimp van jouw lieve gezicht
ergens glanzend in het eeuwig licht
waar jij door God werd geroepen
maar hoe ellendig zijn nu mijn dagen
als het hart niets meer kan vragen
niets meer om zich echt te verblijden
de weg wordt van het eenzame…
Oekraine
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Koude, lege, stille straten,
Liggen eenzaam en verlaten,
Daar waar ooit het leven was.
Deuren, ramen, vol met gaten,
Rode vlekken in het gras.
Lieve dorpen, warme steden,
In een onherkenbaar ver verleden,
Waar men ooit de liefde vond.
Alles totaal kapot gestreden,
Voor een armzalig stukje grond.…
kerstkaart uit de hemel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 Hoe droevig is dit stil verdriet
want hier op aarde ben je niet
in de hemel geniet jij zoete spijzen
tussen armoedzaaiers en dode wijzen
wat fijn dat je toch nog aan me denkt
en mij deze mooie kerstkaart schenkt
ik zal in vrede deze dagen vieren
met dank aan mensen en aan dieren
hoe blij ben ik dat ik dit lees
te lang was ik een eenzame…
goede bedoelingen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 zonder woorden
als uit niks handelingen ontstaan
als het begin zijn aanvang vindt
als de drang is te weerstaan
liever een lied schrijven zonder muziek
zo uit niks melodieën vangen
zo het begin haar raken kan
zo vol van verlangen
liever een vrouw liefhebben met een hart
dan uit niks vervangen worden
dan het begin overdoen
dan weer eenzaamheid…
Wens
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
361 Hij lag eenzaam in zijn bed,
Dacht aan degeen hij mist,
Die ene die hem geven kan,
Die hij zo heeft bemind.
Als hij beî z’n ogen sluit,
Ziet hij die ene als was
Ze hier naast hem in bed,
Wat hij al zo lange mist.
Als hij dan z’n ogen ontluikt,
Is die ene er niet,
Is de plek naast hem leeg.…
Wiegelied bij kaarslicht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
458 Eenzame, Hollandse ooievaar
wiekte gezwind naar Bethlehem
om Jozef vakkundig bij te staan,
mocht Ria nog te vlot bevallen...
Om beurten wogen zij 't gewicht
van haar bijzonder Wonderkind
en schoten in een Mega-jubel!!…
Het warme vest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
396 Je bent hier met die stille warmte
om een eenzame vrouw te troosten
omdat dat haar verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
is zij niet meer zo slim als voorgaande jaren
je kunt het de kunst van het weglaten noemen
dat ze het nieuws niet meer volgt en zich afzondert
van de werkelijkheid die in het journaal komt
vergeten…
Zwarte gronden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
182 Je werpt de muren op
zoals een Griekse dichter
dat ooit perfect beschreef
in geen ontsnappen
aan de eenzaamheid
alleen alsmaar alleen
maar autisme is geen ziekte
het is iets anders zijn dan anders
wat vaak als normaal wordt gezien
ik werp geen blinde muren op
en sta open voor iedere waarheid
zolang het maar niet jouw leugen is
ik…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 Ineens was ik het vermogen
om warmte vast te houden
verloren. Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja ja. Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeen kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.…
DE ZESDE DAG
gedicht
3.0 met 19 stemmen
15.194 Zo loop ik maar door,
aldoor maar door,
zoveel mogelijk
rechtdoor want een doel
heb ik niet te verwachten.
Er is gezegd dat dit
bedacht is door onze vader
maar dat weiger ik
te geloven. In het begin
was er slechts een
grijze zaterdagmiddag.
De straten waren leeg,
de man kwam thuis,
de vrouw liet haar benen zien.
Het kwam en ging…
HERFST
gedicht
3.7 met 136 stemmen
33.320 Tussen een handvol dunne zonnescherven
heeft zich de zomer moeizaam neergelegd
om eenzaam en onopgemerkt te sterven.
-----------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten' (1996)…
Gedicht
gedicht
3.3 met 107 stemmen
30.470 'Ik was uit Azië geïmporteerd
Al spoedig had mijn baas, een winkelier
Mij aan een zondagsschooljuffrouw gesleten
En ach, ik heb niet veel te klagen hier
Ik zit behoorlijk warm en krijg te eten
Iets evenwel vergeef ik haar niet gauw
Het zijn de afgezaagde, loze kreten
(Dag! Lekker koekje! Lorre! Koppiekrauw!
En meer nog) die dat mens me…
Wintergepeinzen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.209 Dat ook ons hart rusten kon
lijk 's winters velden doen,
die liggen daar onder Gods hemel wijd
de waarde te vieren
van eenzaamheid.
Ze weten heimelijk meer dan wij
die trappen over hun wijs gezicht;
ze weten: in voren van diep geduld
wordt het mirakel
van 't zaad vervuld.
Wij mensen met ons gulzig hart,
wat is er aan ons te doen?…
Opdracht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
14.013 De vensters behangen met langdurige landschappen,
een zak met slanke handen aan een meisje voeren
van achter de tralies die mijn vingers zijn.
Een ooggetuige van het zwart uithoren
op de hoek van twee nachten
en geduldig wachten
tot de schaduw uit de bomen valt.
Mijn ogen wegens verbouwing sluiten
en haarfijn dromen
dat ik een ver verwant…
Te laat
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.096 Dikke biggeltranen
je neusje plat en scheef
een raam met angst beslagen
Hoe diep moet het je raken
dat zelfs ouders wel eens falen
ook wij soms mensen zijn
Hoe groot is je verdriet
dat je mij
nu de juf blij zwaait
pas ziet…
Ogen zien open
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
893 ik kocht vrij
handen leeg
ogen mogen alles
voor even gebogen
op eigen benen staan
huis ingericht
sociaal verplicht
verzekerd als een burgertrut
apart kamertje design
auto mijn keuken simatic
waterbed klotst vrienden
zit op rozen onschuld te blozen
haat dat slome
droom liever het ongewone
mezelf verliezen overgaaf kiezen
bergen…
Stel: de liefde is een klok
gedicht
3.6 met 19 stemmen
10.899 Stel: de liefde is een klok.
Dan wordt duidelijk waarom
ze niet meer rinkelt:
wij winden ons niet meer op.
De tijd, onmeetbaar geworden,
slaat intussen geruisloos toe.
Kijk: er is een hiaat tussen
jou en mij. Een invoeging
Hoort er niet meer bij.
Gemis is nog een vluchtpunt
om af te tasten, blindelings.
----------------------------…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Hij zond het liefde-teken tot ons weer;
Hij lachte zelf - en was niet eenzaam meer.
---------------------------------------------------------------------------
uit: Aan mijn Engelbewaarder en andere gedichten (1922)…
Als ik vrijkom
gedicht
3.9 met 32 stemmen
12.933 Als ik vrijkom
ga ik iemand vragen
mij aan te raken
heel voorzichtig graag
en langzaam
raak me aan
ik wil
weer leren
hoe het leven voelt
ik ben zeven jaar
door niemand aangeraakt
zeven jaar lang
zonder aanraking
en ik weet nu
wat 'onaanraakbare'
betekent...
-------------------------------------------------
uit: 'De dag dat je…
Hé Buuf!
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
818 Ik was alleen, het leven was een sleur,
Ik was het beu alleen te slapen, eten,
Daarom besloot ik om online te daten,
En hup, daar stond m’n buurvrouw voor de deur!
Zo zie je maar, het is als in een boek:
Hou vol, vaak ligt geluk nèt om de hoek.…
Trouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hoe kunnen we ons middelmatig voelen,
wanneer we zeker weten,
dat gemiddelden niet bestaan.
Hoe kunnen we angstig blijven,
wanneer we zelf kunnen horen en zien,
dat vrees zwakker is dan moed.
Hoe we zelf kunnen ervaren,
dat we het zelf niet zijn,
die ons hart doet kloppen.
Hoe durf je dan de vonk zelf doven,
wanneer je je eigen levensvuur…