7546 resultaten.
Leedwezen
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
790 Met heel veel leed heb ik ernstig rekening gehouden:
een zondagpantalon waarvan omslagen te breed zijn,
notitiedagboeken die niet passen in de kontzak,
knellende zwarte knopen en een rits die ratsmodeed.…
Herhaalde argumenten
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
789 En jouw naam duistert Koos
in herinnering door heimwee
een waas uit het verleden
tussen jouw ooit zo zwarte haren
boven blauw priemende ogen
en die nog grappigere achternaam
die ik hier liever niet wil noemen
om geen vliegen aan te trekken
in ondergrondse dromen
begraven tussen de doden
krioelt het van de wormen
omdat jij niet gek was…
Het lied van de zomer
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
539 een handje vol zwart geel gebekt
floot uit zijn nest in het tederste groen
het hoogste lied van de zomer
woest sprong de hond zijn tanden gewit
naar de slapende kat en beet in de staart
van de zonnende dromer
we liepen met vrienden bepakt en bezakt
in het heetst van de stad over zinderende wegen
door zand naar het goudgele strand achter…
Kortstondig sensitief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
548 streelt benen
waar haartjes
nauwelijks zichtbaar
licht bewegen
kriebelt maar niet echt
vanuit de schaduw
plots in de volle zon
het genot van warmte
even alles omvattend
koel gras voelt
plaatselijk opgelucht
voorbij hete stenen
als de frisse zee
na gloeiend zand
betoverend gezicht
van de volle maan
die ineens van achter
een zwarte…
Fossiel uit 1952
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 weergaloos harnas, in mijn verslapte
spieren woont de koning van de stilte,
de drum wordt aangeslagen door een
vermoorde sjamaan, de zandkorrels op de
paardevel aan de rand van de Seine
schieten dwars door mijn ogen, de kassen,
de hersens en dan door de schedel het
luchtruim in, van een god uit steen gehouwen,
zo kil en grillig, dat ik mijn zwarte…
Geluk zit in een klein hoekje (zaterdag)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.142 hebt
Heb je het te pakken
Dat ongrijpbare kleine grootse
Het slaat toe wanneer je het niet verwacht
Juist dan is geluk in haar ultieme pracht
Het brengt je van je stuk
Maakt rommel in je lijf
Maar brengt je een gevoel zo mooi
Het vult je hoofd en hart
En de toekomst is deel noch part
Geluk is een zaterdagochtend
Drie bakken zwart…
Bij 'Vrouw met kraai' van Pablo Picasso
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.094 De handen in aanbidding rond de vleugels, rond
de borst van de zwarte vogel, die zich verlegen
afwendt. De vrouw met de lange, slanke vingers
droomt weg in haar lijkwitte gezicht. De kraai
als symbool van dood en onderbewustzijn is hier
beschermengel in vermomming, kenner van de onbewuste
driften en een visionair medium.…
Het veenkoloniaal volkslied
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.358 Boog zich over d'oevers
Van de bruine plas
En verborg de diepte
Van het zwart moeras.
Zie, daar nad'ren mannen
Met een ijz'ren wil.
Aan de zoom dier poelen
Staan zij peinzend stil.
Broeders op ten strijde,
Op, de band geslaakt,
Die de schatten kluistert
Door 't moeras bewaakt.…
LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 Wordt de mens gevormd door zeven stralen
Door in het stoffelijke af te dalen
Worden plus en min goeden en kwaden
Wij zijn de vruchten van kosmische zaden
Meetbaar op louter dichterlijke schalen
Langs de lat gelegd door het vertalen
Van een begrip als helen en als schaden
Het midden houdend tussen droom en daad
Aarzelend tussen wit en zwart…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 De zwarte heksen dansten van vreugde rond zijn
prijsgegeven lichaam, demonische krijsstemmen
weergalmden door de zwaar verduisterde nacht
en de opperheks, zijn zuster, kuste zijn
bevroren ballen.…
Torero
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
850 De zwarte stier wendt zich
als een stuurloze bulldozer
in de arena, zijn nieuwe weiland,
waar de boer een killer is,
die achter zijn rode lap de dood verbergt.…
Jouw wit en jouw kleuren.
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
769 Jouw wit en jouw kleuren
zijn geurig en maken me blij:
ik hoor zachte violen,
snuif zachtzoete geuren
‘k zie velden met roosjes erbij
Soms echter dan
kan het zomaar gebeuren:
zwart neemt de overhand,
het donkere duister brengt tranen
en pijn en verdriet.…
grenzeloos licht
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
767 ik droom vandaag een tropisch regenwoud
waar uit de zwarte aarde paddestoelen
ontkiemen en wat wortelwormen woelen
op zoek naar lucht waarvan de ochtend dauwt
het bladerdak weerhoudt geen straaltje goud
het water wil langs groene oevers spoelen
en elke bloemenknop de warmte voelen
totdat zij zich vol weelde open vouwt
dan zingen vogels elk…
De schil waarop wij leven 1
gedicht
1.5 met 15 stemmen
6.627 Hier zijn pionieren klootjes of crimineel
en wie niet te categoriseren valt
in een aparte doos – woonkamers wemelen
van geruchten over een pedofiele buur
en asielkampen moeten het liefst
aan de horizon staan, zo scheidt men
het goede van het zwarte.…
BLIND
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.312 Vandaag dapper mijn zwart oogpotlood gepakt
Ja, ik opteer voor de kattenlook,
die staat me echt wel machtig.
Dat werd balen, sakkeren en een gepieker.
De spiegel deed het niet langer, ik geloofde mijn ogen niet.
Ogen bestonden gewoon niet...
Ik dacht: meid, ga wat rusten
Het verdict viel, je zal berusten.…
Morgana?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Bestijg het hoogste punt
van de woestijn gedeeld
met een verkoperde zon,
versteend uitgebeend gewas,
ik zie een verdroogde oase,
waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, de angel verbonden
in zwart satijn is onwetendheid…
Een ware nachtmerrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
635 Hoe zeg je wat zwart op wit al gedrukt stond.
voetnoot:
Een maand lang , december j.l. dezelfde droom
een nachtmerrie over een man die kanker oploopt.…
leeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 kijk ik op van het blad
waar, opgezogen uit het niets,
in zwart het wit zich vult.…
Gruis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
919 In kloppende vingertoppen,
in winnende vrieskou
Waar vorst in jonge spruiten
huist die verdriet vergruizen
As verstuiven over een veld
vergeet-mij-nietjes
Niet hier zijn in een zwart
vlak zonder vrienden…
Stenen en gruis en het verlangen
naar een warme hand
aan mijn wang…
Stil ben ik ervan, en dan
wat anders kan ik zijn dan stil?…
Een kunstenaar zijn onvermogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
509 In donker nat,
bezeten door een geest die
als wrat op zijn verleden zat,
werpt hij
zijn dromen
met zijn kwasten
in het zwarte gat,
dat tussen tegels is geboren.
Zo tussen twee en vier,
met port en droge rode op zijn tong,
met blauw en geel onder zijn nagels,
ontvangt hij, eventjes,
de liefde, in zijn kamer, op canvas.…
Glazen dak,
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
811 schrijf wat niet stil blijft staan,
schrijf wat ik niet kan kweken,
niet kan vangen, niet kan vergeten
schrijf wat niet te raden is, begrijpen
om zelf maar te weten, schrijf over
wat ik niet omhelzen kon, verwennen
of verwijten, schrijf over verwildering,
betreuren van herinneringen, schrijf in
dromen die nog zullen komen, schrijf
in zwart…
Vleugelvingers en liefdeslente lichaamshuid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 De tonen op de toetsen van
de piano vallen als
druppels van je hand
bij het spelen
Als vanzelf resoneren de
klanken van mijn ziel
mee
Je vingertoppen voelen aan als
zachte hamertjes op het hout
van zwart en wit en hoger
en lager
Van binnen worden dingen
aangeslagen
Ik voel je vingers bijna
van binnen, als het regent,
zoveel liefde…
Altijd weer die relatiegerelateerde dingen.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.112 Al die opgepoetste blokken zwart en wit met al die mooie schuivende stenen als spekkoeken schuiven ze naar alle hoeken.
En ze springen als vlooien op de rug van een kat heen en terug.
Maar die relatiegerelateerde dingen daar moeten we veel over zingen.
Zingen over de relatiegerelateerde dingen!…
overwinning van mensen die kanker hadden
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
946 uitzichtloos dat het leek
met zijn diepe gedachten
en de tranen die binnen dropen
waarin het een strijd was
tussen leven en dood
en waar karakter en vertrouwen het licht waren
waarin liefde en gebondenheid
de draden waren van geluk
om te winnen van een onmenselijke strijder
een strijder diep van binnen
die zo zwart en sterk was,
leek…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 Zwart Afrika met bonte kleuren, zware geuren,
het werd je dood, waar jij het leven zocht en stilte.
Wij kennen niet, we hopen enkel en vermoeden.
De Levende wil nu je toevlucht zijn, je hoeden,
je brengen waar ’t bestaan heel helder is
en wat we hier slechts kennen in gelijkenis.
Bij de dood van Thérèse Heijne…
verzonnen tijd
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
642 wanneer je vlucht in woorden
mag ik jou dan aanraken
binnenin je gedicht
mijn hand leggen als een koepel
bovenop wind
zwarte kiezels
die spiegels breken, onveranderd
in het midden van een zin
mag ik luisteren
naar je wereld of een enkel boomblad
dat neervalt naast de dag
de dag waarin je zei
dat je gelukkig was
en hoe verrukkelijk…
Iduna
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
831 Haar bevallige
gestalte drukt met
slanke vingers op de
zwart-witte toetsen van de piano. Für Elise
geeft de maat van mijn erotische verlangen aan.
Geboren in een kom van zuiver water drink ik haar.
Mijn ziel drinkt door tot genoegen van God. Hé!,
jongedame, inmiddels oude vrouw, zou je nou wel
met me willen vrijen? Ik niet met jou!…
ode aan mickey
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
827 Met dat wonderzachte velletje
zwart en glanzend
de eeuwige jeugd
Er is niets
dat niet aan jou deugt
Of
het moet je naam zijn
wie bedenkt er
nou zoiets...…
Herkend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.090 Sinterklaas kwam bij ons in de klas,
ik was tien of zo, maar ik kreeg al
argwaan toen ik zijn schoenen zag en
bovendien zijn zwarte map, die mijn
vader ook gebruikte voor zijn preken.
Ook herkende ik hem aan zijn gouden
trouwring. Ik schaamde me voor mijn
klasgenoten, die hij voor de gek hield
met zijn verdraaide stem en rare tics.…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.201 Ze zal zich een weg banen door een zwarte golf van mensen,
die op een doordeweekse dag niets beters hebben te doen
dan tekeergaan op alles en hun gelijke ellende toewensen.
Zij had het kunnen voorkomen.
Dat is net als achteruit een trap op lopen,
niet zien waar je je hoofd aan stoot:
de trap erboven.…