7669 resultaten.
Snuiven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 Goddank straks komt het koude jaargetijde
de warme zon is al weer maanden heen
en ook het groen uit boom en struik verdween
het jaar bereidt zich voor op zijn verscheiden.…
De mopperkont
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 (Winterversie)
Wellicht komt het wel door die korte dagen
dat mijn gemoed door treurnis wordt geplaagd
of door de koude wind die met zijn vlagen
de laatste blâren van de bomen vaagt.…
MASTBOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Vijf eeuwen her zou het zijn begin zien:
ruig heideveld werd door menselijke hand
herschapen tot jachtwoud voor de adelstand;
bomen mochten schepen van masten voorzien.
Tijdloze geest zweeft over moerassen,
wekt meerstemmig vogel- en kikkerkoor,
wil wandelaars met blije klank verrassen.…
Levensduur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
957 waren en verdwenen
in een zee van altijd
smolten, zoet in zout
Het valt niet op afstand te houden
het goede en het kwaad, verscholen
in vreugde, een mespunt angst
beide leren voorzichtig
langs de randen te lopen
Een val kan dodelijk zijn
als je niet kan zweven
een vogel worden en wegvliegen
gedragen door warmte en verlangen
boven de bomen…
Nog lang geen lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 Want kijk; dat ene kraaien-stel
werkt samen aan hun hoog
in de boom gebouwde woning.
Het mag geen lente zijn maar ver voor die tijd
zijn die gasten al aardig bij - verblijd
met de komst van nazaten.…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen schijnt de zon
als in een diepe grazen kom
De zwartste bomen groeien er aan de rand
en in het midden ligt een gulden land.
In het westen hangt de zon
komt terug, maar keert er niet om
Morgen zou ze me weer achter me vinden
en ‘t liefst in haar gouddraadlokken binden.…
Slenteren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
514 Wanneer ik rustig langs de grachten loop,
genietend van de zon en van de bomen
en trap dan in zo’n gore hondenhoop,
omdat ik eigenlijk wat liep te dromen,
dan voel ik rap een vloek naar boven komen.
Uit nijd raak ik behoorlijk door het dolle
en zou het baasje van die hond graag mollen,
want in principe zijn het wel zíjn drollen.…
bewogen (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 leg je maar neer, liefste
we bedekken je marmeren
bed met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de loodgrijze regen
de aarde zoekt
leg je maar neer, liefste
op het zachte bloemenbed
laat ons
de bewogen tijd bezweren
en reizen
reizen op papier
we planten een boom, liefste
in de tuin van traag
tikkende stilte
ons tijdperk…
vier en geniet - van harte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
933 met volle teugen
de gave van de jeugd
zoals de ouden beminnen
de gift van jaren
vier met volle teugen
de groei van de ervaring
de sprong in het duister
het spontane en het onopzettelijke
vier met volle teugen
de lust van leven
in de hartstocht zelf
met genot te betalen
vier met volle teugen
het heftige en het ergerlijke
want de boom…
De Schone Herfst
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.224 Naar deze herfst had ik ontroerd gewacht
Als naar een nacht van zwoel-doorgeurde dromen:
Naar 't koele licht en naar de gouden bomen
In grauwe nevel langs de smalle gracht.…
Tinten grijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 Of neem zo’n rafelige nevel mist
die suggereert
wat er niet is,
terwijl een winter kale boom
het scherpst getekend wordt
bij effen grijze lucht.
Mijn lief houdt niet van ‘t grijs
van regen, mist en aanverwante narigheid,
vandaar dat ik stil dichtend prijs
dat schitterende, zij het doorgaans natte, grijs.…
Het glas
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
741 Het glas is halfvol
Als het roodborstje zingt
Als de dagpauwoog de tuin bezoekt
Als de bomen fluisteren op het ritme van de wind
Het glas is meer dan leeg
Als de tv aangaat
Als de ene mens de ander een vreemdeling noemt
Een vluchteling
En er is geen plaats meer in de herberg
Het is vol
Ga maar in de stal geboren worden in een kribbe
Je…
De hoge tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 ik ging mee met
de galmen van kerkklokken
zag hoe vogels op het land
van de hoge tonen schrokken
zij kenden het onderscheid
wisten de tijd van de
vrolijke stoet die met aanhang
vertrok voor de huwelijksreis
kozen hun plaatsen in
het lommerrijke groen van
statige bomen om maar niets
te missen van wat er zou komen
bij het donkere luiden…
Stammenstrijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
472 Gevelde bomen bij een asfaltmeer
Vanuit de hemel heeft het glas geregend
God staat erbij, de vele zielen wegend
Een engel knielt bij ledematen neer
De afgerukte takken doen hem zeer
De schors, de bomenhuid,nu zwartgeblakerd
Werd ooit in beige juten stof gebakerd
Gestut tegen de grillen van het weer
De kraai rouwt om zijn nu verloren nest…
Spreken met vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.933 De bomen wuiven tijdeloos en ieder uur.
Gij zult niet eenzaam zijn. De bloemen en de kruiden
werden maar even in hun bloei gestuit
en elke lente loopt de wingerd uit
wanneer de jonge wind keert van het zuiden.
Gij zult niet eenzaam zijn: de nachtegaal zal fluiten.…
BLIJLIED
poëzie
4.0 met 1 stemmen
861 Al de bomen sloegen groen,
Groen en blank,
En mijn hart, om mee te doen,
Gaf zijn beste klank.
Al de vogels schalden wild,
Wild en rein,
En mijn harte, zondoortrild,
Was een klaar fontein.
Is mijn Vlaandren jong of oud?
Allebei.…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 als ik naar huis rijd, de wagen
sprekend lonkend de verte neemt
mij de tijd verpacht aan het pedaal
dat rechts mijn flank mankeert
dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt
zich schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo…
TEN AANVANG.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
987 En waar ik ieder blad zag groenen,
Ontbloeid der bloemen blij gezicht,
En later achter de plantsoenen
Met elke dag het avondlicht;
De stad met feestlijke geluiden,
De vogels in de' ontloken boom,
Doortoog, als in het wit der bruiden,
Mijn ziel haar schoonste levensdroom.…
Dageraad
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.677 Een lichtstraal boven bomen.
Een klank breekt een schaal. Muziek.
Tussen hoge varens het glinsteren
van zilver.
Een dwarsfluit kleeft aan de lippen
van een dansend kind dat gul met klanken
strooit van een lied. Ik herken de melodie
maar ben de woorden vergeten.…
Vreemde maan, vertrouwde wol
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
628 grenzeloze noodzaak
zie ik een blauw schijnsel
door de gordijnen
van een vreemde maan
die de nacht straalt
wind waait emoties
over spiegelende meren
een stille ik in jou
wandelt over water
geluidloos
het hart, vol sentiment
gaat hevig te keer
mensen zijn onderweg
er is geen alternatief
voor onderbewustzijn
staren naar bomen…
dag winter
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bomen gaan wijd open
hun takken krijgen knoppen
stil, verlangend hopen
op bladeren die ontpoppen
de mensen komen buiten
lachen, praten, luisteren
naar de merels die mooi fluiten
in groen geworden struiken
de winter zal vertrekken
zijn koffers staan al klaar
op reis naar andere plekken
misschien tot volgend jaar!…
Natuur ik luister naar uw wil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.089 Natuur ik luister naar uw wil, ik ben
Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt
Planten en dieren, ijzer, giftig kruid
Het zout der zee, en van der bomen hars
Van Orion de lichtweg en het beeld,
En van de zon het goud en goot het uit
En mong het kostelijk, en maakte bloed
En huid en spieren tot dit opgaand lijf
Waarin de wind jaagt van uw…
Droom van de witte akelei
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.275 Zij zei, hoe hoog hier bomen staan
Eens is het daarmee ook gedaan,
Dan kunnen wij weer samengaan.
Ik vroeg: gij zijt toch dood, en dan,
Waar krijgt gij dit nieuwe leven van?
Zij zei, ’t is maar voor kort, mijn man.
Alleen voor u, en maar voor even,
Dat er in verzen staat geschreven
hoe stil de doden verder leven.…
#gameover
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 De bom slaat in.
De scherven, roodgloeiend, branden door mijn huid.
Doorklieven mijn botten.
Ik voel geen pijn.
Geen zenuw wordt geraakt of wel?
Ben ik voortijdig lamgeslagen?
Werd bevestigd wat ik eigenlijk al wist?
Was de rook er eerder dan de inslag?
De rook, de rook die verdampend werkt.…
EEN VRUCHT DIE VALT...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 - En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar even stil; blind als de lucht
hoe rijk ook aan ‘t verholen licht van mijne dromen,
voel ‘k - lomer dan in ‘t loof der luideloze bomen
een vrucht die valt, - mijn hart, gelijk een vrucht
die valt...…
De natuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
480 De natuur, wat een wonderlijk iets
Dieren, bloemen, bomen bekijken
Prachtig, het kan je leven verrijken
En we krijgen het allemaal voor niets
God heeft alles volmaakt geschapen
En onderhoudt nog alles wat leeft
Hij, die op tijd zon en regen geeft
Waarna de nacht volgt om te slapen.…
Bos der drogredenaars
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
738 Kom snel nog even mee op een korte wandeling
waar je door de bomen het bos niet meer kunt zien
dan gaan we opzoek naar de redekavel waarheid
waaronder wij kunnen schuilen bij het trefpunt
neem een bijl mee zodat wij kunnen hakken daar
waar het nodig is en omdat wij het meer dan zat zijn
strooi hier en daar broodkruimels tegen verdwalen
kabouters…
April
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
642 iedere morgen ontroert mij het ontluiken
wat 'n aprilnacht aan magie heeft gebracht
elke bloem en plant krijgt zijn eigen dracht
ook de bomen staan bol met groene pruiken
zon en regen doen het gras frisser ruiken
waarin madelief en paardenbloem glimlacht
iedere morgen ontroert mij het ontluiken
wat 'n aprilnacht aan magie heeft gebracht…
Zomerbloei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Velden bepareld door dauw en zonneschijn
Omzoomd door blauwe nevelige bossen
Daarboven zweven wolken als witte trossen
Boven ’t water zwermen insecten groot en klein
Geen schilderij kan zulk een schoonheid tonen
Van kleuren geuren en duizenden bloemen
Bonte tuinen waar honderden bijen zoemen
Bomen en struiken waar vele vogels wonen.…
Wilg
netgedicht
4.8 met 41 stemmen
640 soms denk ik aan die boom
de wilg in de kromming van de laan
uitgeschoten, een wilde bras
zie hem nog staan, zonder schroom
te getuigen van zijn eigenheid
een valse noot op de oprit met
aan beide kanten de fiere heersers
stamhouders in eiken, getuigend
van de rechte weg, nimmer uit het lood
het herinnert aan de tijd van licht
waarin de grens…