5956 resultaten.
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
14 Hoe eenzaam is de stille nacht waarin het diep verlangen
nog naar een nieuwe morgen en een nieuw ontwaken smacht,
terwijl de duisternis de stilte houdt gevangen
en zachtjes, in zichzelf gekeerd, om elke glimlach lacht.…
Tot jij nergens kleiner hoeft te zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
5 Laat het morgen
ook iets zijn wat binnen leeft:
in hoe wij spreken,
in wat wij niet meer laten gaan,
in de ruimte die wij maken.
Tot ieder meisje groeien mag
zonder zich kleiner te oefenen.
Tot iedere vrouw
haar eigen weg kan kiezen.…
COLMA
poëzie
3.3 met 11 stemmen
4.439 Wat baat haar de morgen?
Zij ziet bij zijn purper
Haar minnaar toch niet!
Langs bergen en dalen
Was EDWIN getogen
De vijand te keer,
En 't zieltje van 't meisje
Was met hem gevlogen,
En zweefde om hem heen.
Ach, Hemel!…
gebed uit rotterdam
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.399 o ja we gaan morge de kerseboom opzetten en het stalletje
kan je even maken dat ik het kindje sjesus terug vin
hij was in mijn poppehuis maar nu is ie kwijt
want anders mot mijn barbie der in en dat past niet goed
josef zijn hoofd heb ik al gemaakt met nagellak daar zie je niet zo veel van hoor
ik denk wel dat hullie al de brood met vis…
GEESTIG LIED
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.519 Dan dringt mij door de huid
Het bange water uit
Door kommerlijke zorgen,
Dies mij het harte barst
En wenst, alzo geparst,
De ongeboren morgen.
En nimmer ik de dag
Alzo gelukkig zag,
Dat zij mij vol verblijdden,
Voorwaar, ‘k heb uur noch tijd
Of ellik heeft zijn strijd,
Zijn lief, zijn leed, zijn lijden.…
Des harten schat
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.165 'k Zocht in mijns harten grond
Alnachtlijk tot de morgen
Of ik hem wedervond.
Waar ligt mijn schat verborgen?
'k Heb u zoveel beloofd.
Wee mij, de sluwe zorgen
Hebben mijn schat geroofd!
Zij hebben 't àl genomen,
Leeg zijn mijn hart en hand;
Hoe zal 'k nu tot haar komen
En doen mijn woord gestand?…
De kikker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
886 Slaap nu eerst wat, sprak onze kikker, dan ben je morgen fit.
Je zal uw rust wel nodig hebben, want 't is een meid met pit.
Kabouter deed zijn ogen toe, hij hoefde niets te vrezen.
In 't donker, kon dat mooie kind, toch ook niet verder lezen.
Hij droomde, dat ze 't boekje sloot en naar de kikker keek.…
REBEL VOOR HET LEVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Nu ziet de tuin er weer keurig uit en ben ik het
met al die overdreven geuren zat voor deze dag,
de rest komt morgen wel.
Hé, tovenaar met grauwe staar, we zijn wel klaar vandaag.
Kom mee met deze superdel. Naar killerkat.
En ook de hond moet nog op pad.
O ja, met miep zou je haar werkstuk
nog bespreken en haar met goede tips bestoken.…
Dronken Bet
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.409 Niemand had in twintig jaren
Naar de dronken Bet getaald,
Want 'n diender had d'r jongen
Op 'n morgen weggehaald.
In de nor kwam ze te weten
Dat ie nou op zee moest zijn,
En dat ie geen groeten stuurde
Was het erregste chagrijn.…
Offer der liefde.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.267 dwalen;
Een oord waarin Natuur, door kunst
Geleid, maar niet gedwongen,
Elk treft, en door een bos-concert
Verrukkend wordt bezongen;
Daar gaf mij 's Hemels trouwe zorg,
Een lieve eenvouwge woning,
Die 'k niet zou ruilen voor den glans,
De zorgen, van een' Koning:
Hier biedt Natuur haar lachend schoon,
Elk' avond, ieder' morgen…
Regenboog-moe
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
522 Ik ben moe
ik ben zo moe
ik ben zo regenboog-moe
van al die kleuren
zo moe van al dat gedoe
bijna alle uitingen in het Engels
terwijl het primair Nederlands moet worden aanpakt
als verbetering voor onszelf: Het Koninkrijk der Nederlanden
en als export-voorbeeld voor de buitenlanden
ach ik moet niet klagen, niet zeuren, zeiken
tel je…
De vrouwen van Holland klagen aan
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.707 Ge jaagt z' uit vertrouwde woning
waar heel hun verleden z' omzweeft,
berooft van koest'rende zorgen
de ouderdom die geen morgen,
enkel een gisteren heeft.’
De vrouwen van Holland klagen
gestreng hun verdrukkers aan:
‘Wat hebt ge met onze arme
kranken van geest gedaan?…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 voel weer mijn hart
en gevoel
kies een gezicht
zonder smoel
laat weer verstand
door onbewust zijn
verleiden
het goede te scheiden
door kwaad
te vermijden
mijn paletten
staan klaar
kleuren gescheiden
vormen en beelden
zijn nog bescheiden
ik schilder de streken
van liefde in tijd
verdwijn als het kan
in de magie van morgen…
Het kleine boompje
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.255 En toen op een morgen, de zon was net wakker
bleef de tuinman vol blijdschap staan,
want uit dat stronkje dat dood leek en waardeloos
kwam een takje met prachtige blaadjes eraan.
En weet je hoe dat takje uit dat stronkje kon groeien?
zo mooi, zo nieuw en zo gezond?…
DE FORELLENVISSER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.058 De morgen blinkt fris op het golfgrage meer,
De berken staan groen aan de rand,
De boot schiet vooruit, wiegelt zacht heen en weer,
Waar het zuigt, eer het stort, houdt ze stand.…
Beelden uit een ver verleden.
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
960 Maanden lang heb ik gezorgd
dat er elke morgen
een gedichtje voor je was.
Zo kwamen we dan
bij elkaar.
Het was fijn
het was gezellig
Gut, en ik met mijn stomme kop
maar denken
dat het echt was.
Na drie maanden zei je
dat je het maar niet
aan je dochter verteld had,
over ons.…
Het Menselijk Leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.266 Nu vlucht de slaap reeds in de vroege morgen,
Ja, somtijds heeft de nacht geheel voor u geen rust.
Vermoeden, vrees, wantrouwen, zorgen
Verdoven kennis, ijver, lust.…
Lierzang van een vader aan zijn enig zoontje
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.790 (Wat drenst en jankt hij deze morgen!)
Bij wiens geboorte een heilgodes
Ons huis betrad, die mild u wou gedenken...
(Foei! wat besmoezelt hij zijn hes...)
En kwistig met haar gaven u beschenken...
(Jans! Jans! hij heeft een mes;)
Speel, dierbaar kind! met ongestoord genoegen.…
Miles smiles in june
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
497 I
Kleur mij in voor het te laat is
niet morgen maar gisteren
in voltooide tijd
als een wolk alleen in ogenclaim
ongezien gelanceerd in het ochtendlicht
dan spoelen golven de panacee door mij heen
op het bijna aanraakbaar terras
bij de bron van de liefdesfontein
waar kletsmeiers en binnenvetters in opschortende werking
soms best weer…
BIJ EEN GRAFPAAL
poëzie
3.3 met 16 stemmen
3.343 Want zij die leven hebben duur
Noch rust, ’t moge avond zijn of morgen!
Nooit eens een vrij, een vredig uur,
Maar altijd arbeid, drukte, zorgen.
Voor haar zijn lief en leed daarheen.
Al wat ons zuchten doet en beven;
Haar laatste strijd is uitgestreên;
Haar zonden, hopen wij, vergeven.…
Het jaar uitluiden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.747 Dichterbij herken ik het volk, mijn zoon,
ieder heeft een emmertje
met wat carbid, zwart of al wat wit
de flesjes water in de aanslag
en de melkbussen op hun zij
van de grote van veertig liter
naar de kleine van twintig
een heel jaar niet meer weg te wassen zweet
brandt in lappen oud ondergoed fel;
morgen komt hij weer thuis, stinkend, zwart…
De Engel en de aardling: oftewel de vernietiging van een Homo sapiens. (3)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
579 Maar het zat hen niet mee, de vermoeidheid van de Engel was niet meer
te verhelpen, zelfs in de morgen was er nu al een rustpauze ingelast.
De Hemeldokter zou misschien uitsluitsel geven,
alle hoop was nu op hem gevestigd. Hij gaf zilveren capsules,
daarmee moesten de klachten snel verholpen zijn.…
EEN SCHOTEL VINKEN
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.754 Vroeg zie 'k mij gaan, in blijde jongenshaast
De vonken ketsend uit halfdonk're straten,
Dank warm fabrieksgedoe nooit dóóds verlaten,
Daar dampgedaante uit spleet en tooggat waast;
En lekker koud voelt Wijnmaands laatste morgen,
Holler weergalmt mijn draafstap door de poort,
En witberijpt glimlacht het blozend oord -
Waar 't jachtveld toch…
PIETJE EN DE REUS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 maar even onder de wol
Hij gooide Pietje tot vlakbij de spin
Zo’n grote had Piet nimmer gezien
Pietje gruwelde van al die waanzin
en riep, zo haal ik toch nooit de tien
Wellicht was de spin reeds stampvol
van Pietje eten deed hij immers niet
Nee, het beest speelde amper een rol
hij scheen dronken en lalde een lied
Elke tel naderde de morgen…
Villa Kakelbont
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
3.477 exploderen
En allen gingen nu spontaan,
weer vrolijk op een rijtje staan
om met elkaar, Pipo vooraan,
de Horlepiep te eren
De Vieze Man die deed niet mee
hij likte aan de canapé
stond later in de gang blasé,
een paard te urineren
Ze sprongen allen uit de band,
in Kakelbont voor Fabelland
een Uil las het nog uit de krant,
wat morgen…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Morgen ben ik echter terug in deze baan
en jij
pas maar op met die zwerver van een maan.
Weet je nog hoe hij vanachter de wolken sloop?
Met zijn woorden neemt hij alles in de zeik
alleen maar vragen stellen en weer gaan."
De zon was nog niet uitgesproken
of de maan bleek er al te staan.
"Hebben jullie een gezellig theekransje?…
Scherzo.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.218 Wij waren in wezen
en nimmer wisten
en blinden een zilveren
morgen gisten,
dat het beloofde
zich openen zou
maar weigering werd ons
en vroege rouw.
Leven lag ademend
in onze schoot
neigend naast ons
stond de dood,
en in de verte
zwol een klagen:
Wee!…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 voel weer mijn hart
en gevoel
kies een gezicht
zonder smoel
laat weer verstand
door onbewust zijn
verleiden
het goede te scheiden
door kwaad
te vermijden
mijn paletten
staan klaar
kleuren gescheiden
vormen en beelden
zijn nog bescheiden
ik schilder de streken
van liefde in tijd
verdwijn als het kan
in de magie van morgen…
RE: Michael Jackson
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.107 Maar Jackson zag dat als ideaalbeeld
dat wij met z'n allen de wereld zouden helen
"Heal the world"
Maar die vrouwen in Afrika vallen morgen
nog net zo dood om als gisteren
Jacksons CD's worden weer massaal verkocht
maar die Aidspatienten
die zwangeren in Afrika
die bij bosjes dood omvallen
wie rouwt er om hen
nu Jackson er niet meer is…
Europa, vernietig Japan
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.976 Ze komen, Europa, ze komen gegleden,
ze komen hun schamel verleden uit,
hun erfdeel is klein, en ze komen om buit
uw morgen verschromp'len in 't heden.
Ze komen gegleden van d' overkant
en kruipen met speren en sabels aan land,
aan 't strand van de vele, zoo vele Chinezen.…