6020 resultaten.
HET KRUIS VAN JEZUS CHRISTUS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.325 . - Wat Engel op u staarde,
Geen Engel heeft 't geheim verklaard:
“God, God in 't vlees geopenbaard,
En stervend voor het heil van een verloren aarde!"
Maar dit, dit voelt mijn hart, hoe diep mijn geest ook zwicht;
Van u, o Kruis! dauwt rust, van u straalt koestrend licht
En 't kinderlijk Geloof blijft aan uw zegen kleven.…
ALLES IN ËEN.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.141 Maar lust het mij somtijds terug te keren,
Dat land der Jeugd te zien met mannelijk oog,
Dan brengt Herdenken 's harten teerst begeren
Zo toovrig schoon als 't eéns dat hart bewoog,
En zet in brand, wat lang zijn vlam verloren,
En maakt zelfs zoet, wat eind te bitter had,
En wijst de oude weg, door 't zonnig koren,
Naar 't schaduwkoele van…
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Ik zag een man dobbelend voor z'n geluk
en ik zag dat hij verloor
ik zag een duivel met een valse glimlach
van oor tot oor
ik zag de onthoofding
van drie onschuldige mannen
ik zag een leger kindsoldaten
met huilende handen.
Wat heb je gezien mijn lieve vriendin?…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 wordt helaas nog zo vaak bevochten
de werkelijkheid waar mee geconfronteerd
rampen, oorlogen, terreur en aanslagen
iets gaat toch echt verkeerd
sinds mensenheugenis staat de hoop geschreven
dat eens de grote woorden als verzoening
mensenrechten, verdraagzaamheid
tolerantie, vrede en vrijheid tot een
nieuwe wereld worden
die hoop niet verloren…
Vrienden, Romeinen, landgenoten, leen mij uw oor
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.328 Brutus zei het al: Caesar had ambitie;
Was hij het niet die in het barre Noorden
de Stam der Belgen heeft ontdekt,
wijl ieder dacht dat dit verloren volk reeds lang
bezweken was aan drank?
Want Caesar, al kom ik niet om hem te prijzen,
was het die dit volbracht en meer.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Een traan van liefde schonk ze mij nog, in de laatste minuten die wij nog hadden
Al kijkend naar mij kneep ze zacht in mijn hand, ik zeg langzaam het leven uit mijn moeders ogen vervagen, haar hand verloor het laatste beetje kracht wat ze nog rest voor mij. Zacht blies ze haar levens adem uit.…
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 Als je een geliefde verloor
dan bood ze een luisterend oor.
Mensen met ziektes en pijnen
bezocht ze met medicijnen
en op de drempel van de dood
was zij het die steun en troost bood.…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 Een vrije vogel springt op de rug van de wind
maar mijn ribben zijn een smalle kooi blijven steken
in de oranje zonsondergang die nooit komt
alle namen van de vrouwen in mijn familie
verloren in de wind, alleen de bergen
herinneren zich nog hoe hun keel klonk
toen ze stierven zonder echo
nu ben jij als een god, zei de man op…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 onuitputtelijke bossen
de kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort
de borden geven richting
de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent
achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen,
glas, een kozijn, een slot
nachten zonder slaap
de verte binnen handbereik en toch onbereikbaar
na verloren…
Wat jij voelt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
370 Ze zegt de samenwerking op
en schuift het boek tussen ons in,
dichtgeslagen
als een deur zonder klink.
Ze zegt:
je neemt mijn idee.
Ik hoor het
en zoek mezelf in haar woorden,
maar vind alleen afstand.
Ik zou kunnen spreken,
zinnen opstapelen
tot een bastion van gelijk,
maar wat jij mist
laat zich niet weerleggen.
Het is geen reden…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
3.027 als een blad; nuchter, clean en onbeschreven
bewandel ik de weg op zoek naar mijzelf
Op een dag zal ik blijven
op het juiste pad dat ik tussen struiken vond
waar ik mijn stap van angst kan gaan bevrijden
en leer de valkuilen weer te vermijden
zo mijn voeten te plaatsen op vaste grond
Op een dag zal ik zoeken
naar wat mij jammerlijk verloren…
De humorist
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.793 ’t Is een Graecus, ’t is een Piet – maar
Ongelooflijk dom en droog.
’k Moest de Vijfde laten glijden,
Daar ’k met hem mijn rust verloor,
Want op ongelegen tijden
Las hij me altijd verzen voor.
En de Zesde, jong bedorven –
Zwakke ziel en grote geest –
Is, mijn ziele schreit – gestorven!
Maar een ander zegt, gesjeesd.…
Een kinderhand...
hartenkreet
4.8 met 55 stemmen
2.815 Hij heeft er niet voor gekozen
In dat deel van de wereld te worden geboren
Zijn wiegje, gemaakt van oude bananendozen
Reeds bij zijn geboorte bij voorbaat beschouwd als verloren
Zij heeft die keuze ook niet gekend
Aan de andere zijde ter wereld te komen
Voor haar geboorte was reeds bekend
Zij zou alles kunnen krijgen, waar ze maar van zou dromen…
De Nelly
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
669 En nu schildert hij haar als
het Schip der Vruchtbaarheid
dat langzaam en onherroepelijk
haar lading heeft verloren
en boven haar kleurt hij de lucht donker
en daar pakken de zwarte wolken zich samen
en ze naderen en naderen,
terwijl zij wacht en wacht op het opengaan van
de Laatste Brug en op haar Laatste Doorvaart
naar het Einde van…
Mevrouw van Dam
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.488 De haven op het Polygoon
Mensen wuiven, soms in tranen
Verloren kans opnieuw getoond
Hier ligt 'De Vrijheid' aan de kade.
Kom aan boord Josephine
Je kunt niet eeuwig wachten
Laat al je zorgen achter
En we zullen het wel zien.…
DE WIJSGEER EN HET KIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.417 De wijsgeer, in gepeins verloren,
Zwierf mijmrend langs zijn eenzaam pad:
Hij zocht geheimen na te sporen,
Die de Almacht hem verborgen had.
Een strijdig twijflen en geloven
Kruiste in zijn walend brein dooreen.
Nu zag hij vragend op naar boven,
Dan zag hij tastend om zich heen.…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 Dat ‘t Joel* weerom, dat ‘t Kerstdag zij,
dat ‘t ophoude, al dat zinken,
dat sterven, dat verloren gaan
des levens! - Herders, gaat
en peilt de diepe Oosten: ziet
gij dag noch dageraad,...
nog ‘t nieuw geboren Zonnelicht,
te Bethlehem, niet blinken?…
Om te help dat Madness tot verhaal kom.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.193 My gesig versigtig niksseggend,
verloor ek my hart op al die verkeerde plekke
en slaag meestal daarin,
om die regtes te vermy.
Maar vanaand.
Madness my baby.
Vanaand gee ek jou vir die hemel.
Ek vryf die week stadig uit jou voete
en skrywe met my lyf vir jou ñ song,
wat niemand ooit weer sal hoor nie.
Iets van
shhhh.
Shhhh.…
woensdag asdag
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.880 in een knellend jak van tijdelijk vermaak
notabelen, vermetel hossend in hun malse pantser
brallend van geleende wereld
onopvallend de dorpsgek in zijn oude Janusjas
as
bestuift nochtans beschilderd vel
in later dagen schraal
- een weggeboende schandvlek -
de konen blank, de zatte kop ontbloot
voorbij
uren gedrenkt in dwaze kolder
verloren…
Laatste dag
poëzie
3.1 met 10 stemmen
4.152 Als de boze gaan verloren,
Schenk mij dat zo lang te voren
Is bereid u uitverkoren.
17.
Uit de diepte der ellende
Mijn gebed ik tot u zende:
Draag doch zorge voor mijn ende.…
De avond valt, het wijde land wordt donker
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.740 Dat het mij spreuken van de bladen lezen,
Dat zei een vreugdewoord dicht aan mijn oor,
Het was alsof ik werd een mensenwezen
En ‘t oude leem van mijn bestaan verloor.
Ik hoorde om mij heen de kleuren spelen,
Mijn gore loden handen werden licht,
Ik wou de wolken aan de einder strelen,
Ik werd als naar de hemel heengelicht.…
De Rotterdamse beurs
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.503 de beurs daar koopt men kranten
Van een brave, zwarte meid
Vele heren zijn haar klanten
Ieder zegt een geestigheid
Als dat meisje ging noteren
Al die moppen groot en klein
Zou men zien dat beursmeneren
Lang niet allen heren zijn
Na de beurs drinkt men 'n sherry
Of 'n glaasje port met spuit
Die verdient heeft die maakt herrie
Die verloor…
Hup Holland Hup
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 Persie onze achterstand: 2-1
We gaan voor de gelijkmaker en dus zingt iedereen:
hup holland hup
Er rest een klein kwartiertje en we hebben ineens haast
een loeiend schot van Sneyder gaat een heel klein stukje naast
De Duitsers hebben alle tijd en doen het rustig an
daar gaan wij over zeuren maar dat krijg je er nou van
Alweer een pot verloren…
Onbegrepen oorlog...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 Niet met spijkerbroek of met een boerka, niks maakt de reden goed…
Dat er groepjes mensen zijn die zo elke dag moet overleven…
Tussen de muren van het geloof en het verloren bloed…
In een krant wordt alles afgebeeld met plaatjes en wat tekst…
Tegenwoordig moeten journalisten oppassen wat te schrijven…
Voor ze het weten schoppen ze een partij…
Als de rups een vlinder wordt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.609 Soms moet je alles verliezen in het leven, om op nieuw te kunnen beginnen
Soms hebben we alle hoop op een goed leven verloren.
Alles gaat fout, alles zit tegen, we zien het niet meer zitten.
Het liefst zouden we op willen geven, maar opgeven is geen optie!
Als je dat punt hebt bereikt in je leven, dan kan het alleen maar beter.…
Ik ben te moe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 ongeziene billen
Te moe wordt van regendruppels op een lichaam vol builen en zweren en korsten natgewassen ,voor het eerst weer verschoond
Lieve mama,ik ben moe van mijzelf geworden
Op blote voeten koud en nat van de regen ga ik bidden
Van morgenstond tot sterrenstond
Ik ben een zoete vis geworden
Ik kan verder niks
Ik heb alles en iedereen verloren…
LENTEWEELDE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.664 Het grauw is weggedreven,
Daar 't licht zich in verloor:
Beglansde wolkjes zweven
D' azuren hemel door;
En ieder pareldropje,
Haar milde borst ontvloeid,
Het wordt een bloemenknopje,
Zo ras het de aard besproeit.
In 't effen blauw der plassen,
Nu 't van geen kou meer rilt,
Verheffen rietgewassen
Het ronde bladerschild.…
Frits- van niks!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Zo werd ie ouder en ouder, onze Frits
nog steeds, deed ie helemaal niks
we zijn hem uit het oog verloren
da's niet zo vreemd, want: je kon je aan hem niet storen!
Dus zie je iemand op straat, die doet helemaal niks,
is het vast en zeker bekende Frits.
Hij doet geen kwaad, laat hem maar gaan
zo zal hij namelijk door het leven blijven gaan!…
Ten einde raad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Even leek er iets te horen
Altijd midden in de nacht
Ogenschijnlijk wat verloren
Of een wisseling van de wacht
En gewacht werd er slechts even
Er is zelfs bij stil gestaan
Tot ook deze paradox van ’t leven
Verder lijkt te zijn gegaan
Die dag stap je plomp aan boord
Van je eigen boot
Ontluisterend en ongehoord
Maar je houdt je groot…
Ze, ze was wijlen mijn moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 kon goed rekenen en berekenen
ze hield van taal en kletspraatjes
Ze kreeg een ernstig verkeersongeluk
Ze herstelde snel en verstelde veel
Ze werd op haar 56ste grootmoeder
Ze werd uiteindelijk 13 maal oma
Ze zag ook nog mijn dochter Giulia via donorschap
Ze vond haar mooi en sprak: “Fijn hoor jongen”
Ze werd vele malen overgrootmoeder
Ze verloor…