7969 resultaten.
Donker & Licht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.027 Gedwongen vlucht uit tranendal
Doch de wangen niet meer nat
Al wat ik hoor, dat wist ik al
Al wat ik kreeg heb ‘k al gehad
Geen zoeken meer, naar levensdoel;
Geheimen openbaren zich
Wat blijft over: Ziel? Gevoel?
Of alles, zoals ik hier nu lig?…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 rusten
op zand en zee
aan verre kusten
misschien voor later
maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend
verslaat de sater
met blote hand
Haar goddelijk verstand
wil zij beschermen
waar engelen wonen
het leven kronen
zoals beschikt
De Godheid wikt
haar genade gevend
in liefde wevend
haar zachte ziel…
De dans
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
652 De dans
De wereld heeft met kunst en kleuren
toch nog iets wat doorgaans mist
Dit leven zoekt met haar bestemming
naar de hand die leven schetst
Deze aarde circuleert
en doet of toeval schijn vertoont
Doch ergens hier bekent een ziel
dat hij bestaande hoop erkent
Enigszins het tegendeel
ziet dat het lot diens spel wel speelt…
HARTELOOS MOOI
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
829 dier
Koude rillingen roerden stil mijn huid
ik huilde om haar, reeds drie kwartier
Grauwe wolken dekten verre de maan
eenzaam scheen hij als ik in het zwart
Waarom dan toch was zij heengegaan
en waarom weende dan toch mijn hart
Toen eindelijk die laatste druppel viel
ademde de nacht enkel maar doodstil
Een prachtig meisje ben je, zonder ziel…
Vitterij.
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.472 Gij, gij vloekt de koude vitter,
Die, met al zijn geestgeschitter,
Hart noch ziel voor Dichtkunst heeft:
Die, ontrefbaar voor het schone,
In de rozen van Dione
Niet dan vlek en rimpels telt;
Dorens zoekt om aan te haken;
En haar geuren niet kan smaken,
Of van spijt en wrevel zwelt.…
Stille engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 In de zwarte spelonken van mijn ziel
brand jij verwarmende vuren en sla je
mijn valse vijanden van mij af als een
kruisridder in vol ornaat en met de
grootst mogelijke liefde.
's Nachts mag ik slapen in je vleugels,
terwijl jijzelf de brute horden afweert.…
De weg
gedicht
2.7 met 21 stemmen
8.244 Maar daar zij licht, daar weze hemel, zee,
licht dag, nacht duister, aarde, spruitend gras,
bomen met zaad, tot bakens lichten groot
en kleine, wemelende zielen, paarsgewijs,
vogels gevleugeld, kruipend dier, wild, vee.
En al het kruid zij man en vrouw tot spijs.…
Nausikaa
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.460 Hij deed uw ziel van een ontroering beven,
Waarvan gij nimmer, nimmer hebt gewaagd,
Getrouw was hem Penelope gebleven,
Zij, die zo lang door minnaars werd belaagd.
Hebt gij, o dierbaar kind, de held gevonden,
Die hem in schoonheid, wijsheid evenaart,
Of bleef gij eenzaam op uw blanke sponde?…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 Verbijsterd staan hun gezichten
ingelijst
en generfd als vermolmd hout
tekenen de jaren oud zeer
De heer draagt zijn masker, onkreukbaar
naast zijn bloemende schoonheid
Voelbaar ontbreekt de chemie
Haar tere handen schrijven een geheime liefde
Haar tranen branden als inkt in zijn ziel
breekbaar is haar vuur gestolen
door hem, haar…
Eenzaamheid
poëzie
3.2 met 14 stemmen
1.414 We zoeken andren om onszèlf te vinden
In de eenzaamheid van eigen ziel alleen.
Ascona, 1922…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 In haar ogen staat bepereld
met uw eigen dauw de bloem
van een onverwelkbaar minnen
uit de grond der ziel geteeld.
En geen stervling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld
lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan háár wil alleen vervult.…
NARCISSUS OF WATER-SPIEGELING IN AMSTERDAM
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.088 ZO strekk' mijn ziel der wereld tot een bad,
Welks waatren niet haar hemel-lichten doven!…
Oversteek
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
996 Het verleden dat me heeft vervormd en gemaakt
Tijd die schijnbaar schurend verstreek
Niet alleen de ziel maar ook de botten gekraakt
Dagen verstrijken en tellen als een week
Het oversteken van dit meer, blijkt slechts een stap over een kreek
Zorgen in koele diepte bekeken en vervolgens bewaakt
Matgeslagen, katatonisch en alsnog geraakt
Bewustwording…
In de greep van de Hades
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.279 Gitzwart draagt het kalend land
de kille, aardse graven
Geërodeerde tekens
trekken sporen in het oog
Het zweemt naar oude stilte
De Dood hangt er verborgen
Nu nevels niet meer slierten
om Hades’ koude bruid
Zij hoort slecht nog het janken
het spoken van de wind
ondanks de vele zielen
die zij opmerkzaam is
Die wereld kent…
Alles valt
gedicht
4.2 met 11 stemmen
9.096 Verschoor en ik zagen in de winter
een man die de waarheid sprak
door een versterker zo goot
als een klein kacheltje en zei:
'Wat baat u goud wanneer uw
ziel van ijzer is.' Alles valt.…
DICHTER OP TERRA
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Elk in hun eigen capsule
Verwijderen de poëten zich
Van hun planeten van ijs, hitte,
Grijs, roze soms
Eenmaal aangemeerd bij
Hun eenpersoons ruimtestation
Tanken ze gewichtloos bij, maar
Blijven mens
Spieren verslappen, botten ontkalken
Eelt op voeten en zielen verdwijnt
Terugkeer wacht
Eenmaal geland trainen ze, sterken
Aan en…
Intieme duisterklacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
603 nooit achter de deuren
waarmee het geloof je vaak kwetste
leegte bleef stil, als een heilig waanbeeld
breng ze weer terug, de droeve beelden
van dood en verderf op weg naar de nacht
ze zijn misschien van nut
voor de minder bedeelden
want werkelijkheid
heeft de waarheid verkracht
commercie en hoogmoed
ze schreeuwen om aandacht
maar de ziel…
Gezaaid en geoogst?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.248 Maar erodeert niet in getal,
het speurend oog gericht op
uitgesleten treden waarin
voet en ziel het eigen oordeel
wordt bepaald, wie zich verder
op de berg van toekomst waagt.…
Het onbesproken woord
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
585 Je hoeft niet intelligent te zijn
om het woord onbesproken te laten
de ziel voert waarheid
weg van het moederschip
op volle, apathische zee
is de geest alleen met de getijden
het is niet nodig geniaal te zijn
wanneer de dood
om de hoek komt
met nieuwe spelonken
vraagt ratio geen leegte
woeste golven bespelen
het noodlot…
De (stijve) stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Het twinkelt tussen twijgjes, boven blanco,
zuiver als een ziel zonder manco.
In de stilte, op het hoogtepunt,
verschijnt opeens spontaan de mantra
en fonteint als subtieler licht mijn lichaam uit,
lieve energie-explosie, symfonie van binnen uit.
Hamsa. Altijd al heb ik van jóu gehouden.…
Vincent van Gogh
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.578 O had ik mogen aan uw voeten knielen,
U brengen troost van u verwante zielen,
0 gij, die moest in waanzin ondergaan!…
Mag ik....?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Alles in mij op nemen om jouw ziel te mogen horen.
Jij voelt zo waardevol voor mij
jij bent het, wie ik wil aan mijn zij.
Mijn hoofd leg ik zacht tegen je borst
en vlij me tegen je aan.
Tot het aller diepst zou ik met jou willen gaan.
Mag ik binnenkomen?
Mag ik mee in jouw dromen?…
Mijn tweelingziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 gevoel
Een halve woord is al genoeg
Samen een gevoel mijn spiegelbeeld
Je was mijn engel mijn beschermengel
Mijn ware de ideale metroman was je stempel
De enige die al mijn emoties naar boven haalt
Was ik maar niet verbonden
Mijn gevoelens voor jou zijn zo sterk
De nacht duurt zo lang de dag is zo afwezig
Jij hebt mijn hart mijn ziel…
HERSTEL
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 De wereld vol vragend duister drukt zwaar,
wil de beide prille zielen verwinnen.
Van alle kanten loeren boze zinnen.
Angstwekkend woud, wild als warrig hoofdhaar,
toont vreemde monsters, naderend gevaar...
Maar _ een zachtzinnig schijnsel dringt binnen!
De kinders staan stil, zwijgen en wachten,
bereiden zich voor op woedende strijd.…
Waarheid kom binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
942 Je nam me niet zoals ik was
een deel hield je liever klein,
onmondig steeds onder,
pijnlijk aanvaard -reeds
2000 jaar lang- normaal voor
een vrouw, niet bijzonder,
met lichaam en ziel, het
echte verhaal verkleind
alleen fysiek vertaald;
kan haar waarheid dan
verder zonder
de kracht van vulkaan?…
Gelijk een vogel
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.453 -
Zo strijk ik telkens, Liefste, moede neder
Op 't nestje van uw liefde, tussen lover
Van fijne huislijkheid, en als ge u over
Mij neigt na rust, ontwaakt mijn ziel of teder
Haar wekte morgenglans tot Dag van Zegen -
Zij stijgt in 't licht het Licht der Liefde tegen…
Op het aambeeld van een gespleten geest
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
1.149 nagel van de kist geslagen
De traan heeft het hart verstikt
en rouw een muur van verval gesierd
Hier lacht een grijns zijn spiegelbeeld
Hier knarst venijn
zijn tanden bloot
* * *
Het leven houwt zijn beeltenis op het aambeeld van een gespleten geest
* * *
Om de wereld te omvatten heb ik het lijf met de ziel…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten vervreemd van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, zijn licht gespeend
van sterren die opstijgen als het
avondrood zijn vleugels openslaat.…
Krachtiger dan ik
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
549 Alles werd in de ziel opgeslagen.
Ik vond het inmiddels héérlijk, daarboven.
De lucht helder en ijl.
Om ver over de horizon, en alles daarachter,
te zien, bezien en kijken.
Wat in mij kwam, was nooit meer om terug
te draaien. Het zou zelfs niet met de wind
wegwaaien. Neen.…
Er was iets... (B.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Er was iets, in de wolken
die voorbij dreven... verweven met mijn ziel!
Er was ook iets, in het leiding ontvangen
en nemen.
Er was iets, met de zon, het Licht
rondom bomen, het leven en de dood.
En er was altijd iets: met vlinders!
De thema's algemeen geldend in mijn leven.…