4665 resultaten.
Een bijn-dood ervaring...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.621 Zij had een (bijna-dood) ervaring
Hoe wonderlijk is haar verhaal
Een vrouw die zó bang voor de dood was
Beleefde die echt en heeft een moraal
Haar geest voelde ze uit haar
Lichaam getrokken
Ze bekeek zichzelf drie-dimensionaal
Zweefde momenten boven haar lichaam
Geleid door het licht is
De titel van haar verhaal
Sereen de sfeer die haar…
De vader
gedicht
3.8 met 14 stemmen
14.540 Dit kleine prinsje, kraaiend, blij en rap,
is 't enig wezen in het aardse tranendal
voor wie hij in een afgrond springen zal.
Nu ja, maar stellig van een hoge trap.
Van vadertrots zwelt hem de weke krop,
want dit is nu toch 's levens suikerstang.
Hij sabbelt, maar het duurt niet lang.
Het zoet slinkt weg, de knaap groeit op.
En geen notaris…
Gebroken graven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 Tegen het eind van
Wat een nacht moet
Zijn geweest - in de
Barensweeën van de
Schemering die de
Ochtend moeizaam
Geboren doet worden -
Word ik op het kerkhof
Van gebroken graven
Begroet door een oude
Man met een schitterende
Zilveren baard die mij
Het verhaal van zijn dood
Vertelt - en terwijl de
Eerste zilvermeeuw boven…
Onaards
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
575 Hier op de kruising van de gras- en duinweg
begeeft mijn motor het. De bomen langs de wei
dreigen mij te vermorzelen, adembenemend
komen ze naderbij.
Mijn geest lijkt van god los.
Er gaat een lichtje aan, en nog één, en nog één.
Plotseling zoef ik langs een hele rij.
Soezend zacht.
De laatste boom doet een stap opzij.…
grijze wolken boven van hool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 grijze dagen
blijven knagen
aan die uren overdag
waarop je nergens
een sprankeltje zonneschijn zag.
maar gelukkig komen er
ansichtkaarten van oud-medewerkers
met zonnige groeten
van ver over de zee ,
die verjagen
de donkere wolken ,
heimwee en verdriet overdag!
hopelijk kan dat ooit voor de zwaar getroffenen nu.
hoop!
investeringen…
zijn ogen
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.842 Zijn ogen een zee,
Om in te verdrinken.
Een zandwoestijn,
Om in te verdwalen.
Een eindeloze verte,
Om mezelf in te verliezen.…
Ga niet met mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 (vrij naar Stevie Smith)
ga niet
met mij
in zee
want ik
verdrink
niet in
verdriet
ik zwaai
naar de
afwezigen…
de realiteit
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
777 door je problemen
weg te zuipen verdrink je
niet alleen jezelf
[senryu]
foto: Martien Montanus…
Het dagboek
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
1.182 Je hoefde niet gestudeerd te hebben
of geleerd te zijn, om mensen aan
het lachen of aan het huilen
te maken,
en daarom verdrink ik in je
dagboek en geniet met volle teugen.
Ik verdrink dus in papier, dank
je wel Toon.…
water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.052 water, overal water,
water van gevoelens,
water van zorgen
en dan is er die storm,
die storm met hoge golven,
zwem!
zwemmen voor je kopje onder gaat,
maar je bent moe,
de vis in je is verdwenen
en de golven worden steeds maar hoger
je vecht tegen de golven,
maar hoe harder je probeert
hoe hoger de golven worden,
iemand moet je redden…
Afasie
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
2.858 dan drijf ik weg uit hun midden
hun ogen zien machteloos toe
hoe ik verdrink in de eenzaamheid.…
Overstroming
poëzie
2.9 met 21 stemmen
4.449 Wanneer zult gij van uwe slaap opstaan?
'Rijs op, mijn kind, rijs op! de dijk is doorgebroken,
Het water drong in huis en stijgt elk ogenblik.' —
'Och moeder, ’k lig zo lief in ’t zachte dons gedoken,
En ’k was daar in mijn droom zo machtig in mijn schik.
Neen, stoor me niet.' — 'Mijn kind kom spoedig in mijne armen,
En ’k draag u met…
S.O.S.
netgedicht
3.5 met 647 stemmen
68.380 In mijn hoofd vol gedachten
Waar verzetten niet meer helpt
Zit ik stilletjes te wachten
Tot de dood me overstelpt
In de wirwar van gevoelens
Als spaghetti door elkaar
Als een mens, loos van doel
In het geheel er niet mee klaar
In het schreeuwen van mijn pijn
In het vallen van de nacht
Zal ik wanhopig denkeling zijn
Die een zeker zuipen…
Vrouw van steen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.094 zou op je lapje afgestoven zijn
Maar ik, ezel, stoot me niet aan diezelfde steen
‘k Ben verblind door verliefdheid
Er gaat maar geen lichtje mij me branden
Lachend als een boer met kiespijn
mest ik het haar op jouw tanden
Er komt nog een dag dat ik van de regen in de drup val
Waarschijnlijk voel ik me dan zo klein
dat ik daarin zelfs verdrinken…
Drie maal scheeps is recht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
885 het aquarium is gesloten
alle kanten zijn gelijmd
water wordt te snel gegoten
zodat het er in deint
vissen worden zeeziek
zwiepen heen en weer
ze komen bovendrijven
verdrinken voor de derde keer…
De palmboom.
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.843 Zorgeloos liep ze over de stenen,
Het droge shirt deed haar goed.
Haar broekje was dan wel kort,
Maar de zon deed zijn werk goed.
De palmboom op haar hoofd,
Bewoog zachtjes heen en weer.
En de kleine steentjes onder haar voeten,
Deden haar geen zeer.
Haar oranje zwembandjes,
Waren inmiddels afgegaan.
En al moest ze terug naar het huisje…
De golven kringen weer
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
545 rijendik stond
doodstil op
de wal te kijken
de adem ingehouden
toen hij opdook
voor de laatste keer
geen luchtbel meer
om te ontsnappen
de golven kringen weer
gebogen is hun gaan
het dood door schuld
te lezen in de ogen…
kikker
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
907 ik hoorde van vertrouwde zijde
er kwam een kikker in de klas
hij schreide met zijn bek wijd open
dat geen pastoor hem wilde dopen
al schreiend brouwde hij een plas
verdronk en stierf als heiden…
Diffuus is het licht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
498 een hand
in de golven
de arm gebogen
vingers gespreid
een wenk zonder
lichaam en ogen
schuim tart
het zicht diffuus is
het licht onvoorspelbaar
er zijn geen
passanten die mijn
angst kunnen delen
ik spring
wil die hand
vingers gespreid
duik tot mijn longen
gaan barsten adem zee
maar haar ben ik kwijt…
Alibi ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
571 In de vensters
van de wereld komt deze tastbaar
dichterbij, de afstanden
huiveringwekkend klein,
we verdrinken in de alibi’s van
afzijdigheid en inderdaad het
maakt het geweten waterdicht,
maar toch betrapt op heterdaad,
in hoeverre zijn we vrij?.…
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 beseffen
spelen met hun geliefde speelgoed
buiten in de omgewoelde tuinvijver
waar in kinderlijke onschuld
het leven wordt nagebootst
onderwijl zingend over verwelkte
rozen en schepen die vergaan
En dan in werkelijkheid de ramp
die zich voltrekt op een afstand
van duizenden mijlen
waar mannen in een
immense zee van onmacht
verdrinken…
Verdronken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
851 Ver weg van de eerdere blijheid
Alleen en hopeloos achtergelaten
Wacht ik op jou en het wordt tijd
Dat mijn mond nu eens leert praten
Maar nooit te oud om kennis te vergaren
Alles is mogelijk zolang je leeft
Ik voel het, je blijft naar mij staren
Zonder dat jij daarvan je mening geeft
Toch zullen de bladeren ooit verleppen
Die getuigen…
Verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
953 Met onbeholpen mond
riep de visser het water tot zich.
Nooit meer draait de wind
in zijn veel te grote oliepak.…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 De gedachten en de woorden kolken
alsof ze water zijn, in staat om je te verdrinken.
Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?…
Bemin mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Ik verdrink in Uw liefde.
Onmetelijk groot en oneindig diep.
Uw reddende hand,
liefdevolle blik.
Ik kan niet verloren gaan, al mijn dagen zijn aan U bekend
Steeds opnieuw weet U mijn verlangen te wekken.
Mijn honger te stillen.
Verborgen in mij,
geopenbaard aan mij.
Raakt me aan mijn ziel.
Zonder U ben ik niet compleet.…
Requiem voor een kind
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
822 Oh, Requiem Aeternam voor dit kind
dat aangespoeld is onder onze ogen;
voor ieder kind dat door ons onvermogen
het licht verloor en ons in schaamte bindt!
Zo kort het aardse leven maar geproefd,
zo helder uitgedrukt wat ons behoeft.…
Proza
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.016 zoals
het enige katje dat na 't verdrinken
van de andere twee leert leven
vol beste moed de emmers, de bezems en de tuinslang
met hand en tand te lijf te gaan
opgewonden sprongen en nijdige halen
met nog buigbare klauwtjes bieden het hoofd
aan de opwindend wereld: er op af
de achterbakse aanvallen van dweilen en
het klierend gekonkel…
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.358 - Maar, sprak 't kind, zo hij op zee
Eenmaal moest verdrinken,
Ach, dan zou het speelgoed al,
Dat hij medebrengen zal,
In het water zinken!
Zwarte nacht, en storm op zee!
Regen viel bij stromen.
Ach, de moeder zuchtte diep;
Maar het meisje zweeg en sliep
Weer bij zoete dromen.…
Typologie van de drenkeling
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.681 Ze klimmen aan de uitgestoken hand de kant
op, kijken langs je heen; op weg weer, als zij
waren toen ze in dit nat abuis verzeilden. Dank-
bare schimmen die zich sluiten als het water zelf.
Soms brengt de dreg sereen en willoos materiaal
in vreemd geplooide stof. De dood als regisseur
van stilstaand beeld drapeert het water dat
vibreert boven…
in ondiep verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
586 geen gisteren
geen vandaag
geen morgen
er hangt een zweem
van mist in zijn hoofd
gedachten verdrinken
in het ondiepe
van het geheugen
in grote leemte
is het nietige niets
alles wat nog rest…