Alle inzendingen over bijna verdrinking

4665 resultaten.

Sorteren op:

Een bijn-dood ervaring...

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.621
Zij had een (bijna-dood) ervaring Hoe wonderlijk is haar verhaal Een vrouw die zó bang voor de dood was Beleefde die echt en heeft een moraal Haar geest voelde ze uit haar Lichaam getrokken Ze bekeek zichzelf drie-dimensionaal Zweefde momenten boven haar lichaam Geleid door het licht is De titel van haar verhaal Sereen de sfeer die haar…

De vader

gedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 14.540
Dit kleine prinsje, kraaiend, blij en rap, is 't enig wezen in het aardse tranendal voor wie hij in een afgrond springen zal. Nu ja, maar stellig van een hoge trap. Van vadertrots zwelt hem de weke krop, want dit is nu toch 's levens suikerstang. Hij sabbelt, maar het duurt niet lang. Het zoet slinkt weg, de knaap groeit op. En geen notaris…

Gebroken graven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Tegen het eind van Wat een nacht moet Zijn geweest - in de Barensweeën van de Schemering die de Ochtend moeizaam Geboren doet worden - Word ik op het kerkhof Van gebroken graven Begroet door een oude Man met een schitterende Zilveren baard die mij Het verhaal van zijn dood Vertelt - en terwijl de Eerste zilvermeeuw boven…

Onaards

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 575
Hier op de kruising van de gras- en duinweg begeeft mijn motor het. De bomen langs de wei dreigen mij te vermorzelen, adembenemend komen ze naderbij. Mijn geest lijkt van god los. Er gaat een lichtje aan, en nog één, en nog één. Plotseling zoef ik langs een hele rij. Soezend zacht. De laatste boom doet een stap opzij.…

grijze wolken boven van hool

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
grijze dagen blijven knagen aan die uren overdag waarop je nergens een sprankeltje zonneschijn zag. maar gelukkig komen er ansichtkaarten van oud-medewerkers met zonnige groeten van ver over de zee , die verjagen de donkere wolken , heimwee en verdriet overdag! hopelijk kan dat ooit voor de zwaar getroffenen nu. hoop! investeringen…

zijn ogen

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.842
Zijn ogen een zee, Om in te verdrinken. Een zandwoestijn, Om in te verdwalen. Een eindeloze verte, Om mezelf in te verliezen.…

Ga niet met mij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
(vrij naar Stevie Smith) ga niet met mij in zee want ik verdrink niet in verdriet ik zwaai naar de afwezigen…

de realiteit

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 777
door je problemen weg te zuipen verdrink je niet alleen jezelf [senryu] foto: Martien Montanus…

Het dagboek

netgedicht
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Je hoefde niet gestudeerd te hebben of geleerd te zijn, om mensen aan het lachen of aan het huilen te maken, en daarom verdrink ik in je dagboek en geniet met volle teugen. Ik verdrink dus in papier, dank je wel Toon.…
Johanna23 december 2005Lees meer >

water

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.052
water, overal water, water van gevoelens, water van zorgen en dan is er die storm, die storm met hoge golven, zwem! zwemmen voor je kopje onder gaat, maar je bent moe, de vis in je is verdwenen en de golven worden steeds maar hoger je vecht tegen de golven, maar hoe harder je probeert hoe hoger de golven worden, iemand moet je redden…

Afasie

hartenkreet
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.858
dan drijf ik weg uit hun midden hun ogen zien machteloos toe hoe ik verdrink in de eenzaamheid.…

Overstroming

poëzie
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.449
Wanneer zult gij van uwe slaap opstaan? 'Rijs op, mijn kind, rijs op! de dijk is doorgebroken, Het water drong in huis en stijgt elk ogenblik.' — 'Och moeder, ’k lig zo lief in ’t zachte dons gedoken, En ’k was daar in mijn droom zo machtig in mijn schik. Neen, stoor me niet.' — 'Mijn kind kom spoedig in mijne armen, En ’k draag u met…

S.O.S.

netgedicht
3.5 met 647 stemmen aantal keer bekeken 68.380
In mijn hoofd vol gedachten Waar verzetten niet meer helpt Zit ik stilletjes te wachten Tot de dood me overstelpt In de wirwar van gevoelens Als spaghetti door elkaar Als een mens, loos van doel In het geheel er niet mee klaar In het schreeuwen van mijn pijn In het vallen van de nacht Zal ik wanhopig denkeling zijn Die een zeker zuipen…
oepsie19 januari 2002Lees meer >

Vrouw van steen

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.094
zou op je lapje afgestoven zijn Maar ik, ezel, stoot me niet aan diezelfde steen ‘k Ben verblind door verliefdheid Er gaat maar geen lichtje mij me branden Lachend als een boer met kiespijn mest ik het haar op jouw tanden Er komt nog een dag dat ik van de regen in de drup val Waarschijnlijk voel ik me dan zo klein dat ik daarin zelfs verdrinken…
Namasté1 februari 2008Lees meer >

Drie maal scheeps is recht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 885
het aquarium is gesloten alle kanten zijn gelijmd water wordt te snel gegoten zodat het er in deint vissen worden zeeziek zwiepen heen en weer ze komen bovendrijven verdrinken voor de derde keer…

De palmboom.

hartenkreet
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.843
Zorgeloos liep ze over de stenen, Het droge shirt deed haar goed. Haar broekje was dan wel kort, Maar de zon deed zijn werk goed. De palmboom op haar hoofd, Bewoog zachtjes heen en weer. En de kleine steentjes onder haar voeten, Deden haar geen zeer. Haar oranje zwembandjes, Waren inmiddels afgegaan. En al moest ze terug naar het huisje…

De golven kringen weer

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 545
rijendik stond doodstil op de wal te kijken de adem ingehouden toen hij opdook voor de laatste keer geen luchtbel meer om te ontsnappen de golven kringen weer gebogen is hun gaan het dood door schuld te lezen in de ogen…
wil melker10 november 2009Lees meer >

kikker

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 907
ik hoorde van vertrouwde zijde er kwam een kikker in de klas hij schreide met zijn bek wijd open dat geen pastoor hem wilde dopen al schreiend brouwde hij een plas verdronk en stierf als heiden…

Diffuus is het licht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
een hand in de golven de arm gebogen vingers gespreid een wenk zonder lichaam en ogen schuim tart het zicht diffuus is het licht onvoorspelbaar er zijn geen passanten die mijn angst kunnen delen ik spring wil die hand vingers gespreid duik tot mijn longen gaan barsten adem zee maar haar ben ik kwijt…

Alibi ?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
In de vensters van de wereld komt deze tastbaar dichterbij, de afstanden huiveringwekkend klein, we verdrinken in de alibi’s van afzijdigheid en inderdaad het maakt het geweten waterdicht, maar toch betrapt op heterdaad, in hoeverre zijn we vrij?.…
pama31 augustus 2010Lees meer >

Over verkilde wateren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
beseffen spelen met hun geliefde speelgoed buiten in de omgewoelde tuinvijver waar in kinderlijke onschuld het leven wordt nagebootst onderwijl zingend over verwelkte rozen en schepen die vergaan En dan in werkelijkheid de ramp die zich voltrekt op een afstand van duizenden mijlen waar mannen in een immense zee van onmacht verdrinken…

Verdronken

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 851
Ver weg van de eerdere blijheid Alleen en hopeloos achtergelaten Wacht ik op jou en het wordt tijd Dat mijn mond nu eens leert praten Maar nooit te oud om kennis te vergaren Alles is mogelijk zolang je leeft Ik voel het, je blijft naar mij staren Zonder dat jij daarvan je mening geeft Toch zullen de bladeren ooit verleppen Die getuigen…

Verdronken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 953
Met onbeholpen mond riep de visser het water tot zich. Nooit meer draait de wind in zijn veel te grote oliepak.…

Vechten bij stormtij...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
De gedachten en de woorden kolken alsof ze water zijn, in staat om je te verdrinken. Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts doen wat moet, zonder al die kronkelingen in je hersens, zonder het zwarte licht van niet weten, van dwaasheid en onbegrip. Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?…
Adeleyd10 februari 2014Lees meer >

Bemin mij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
Ik verdrink in Uw liefde. Onmetelijk groot en oneindig diep. Uw reddende hand, liefdevolle blik. Ik kan niet verloren gaan, al mijn dagen zijn aan U bekend Steeds opnieuw weet U mijn verlangen te wekken. Mijn honger te stillen. Verborgen in mij, geopenbaard aan mij. Raakt me aan mijn ziel. Zonder U ben ik niet compleet.…

Requiem voor een kind

snelsonnet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 822
Oh, Requiem Aeternam voor dit kind dat aangespoeld is onder onze ogen; voor ieder kind dat door ons onvermogen het licht verloor en ons in schaamte bindt! Zo kort het aardse leven maar geproefd, zo helder uitgedrukt wat ons behoeft.…

Proza

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.016
zoals het enige katje dat na 't verdrinken van de andere twee leert leven vol beste moed de emmers, de bezems en de tuinslang met hand en tand te lijf te gaan opgewonden sprongen en nijdige halen met nog buigbare klauwtjes bieden het hoofd aan de opwindend wereld: er op af de achterbakse aanvallen van dweilen en het klierend gekonkel…

Onrust.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.358
- Maar, sprak 't kind, zo hij op zee Eenmaal moest verdrinken, Ach, dan zou het speelgoed al, Dat hij medebrengen zal, In het water zinken! Zwarte nacht, en storm op zee! Regen viel bij stromen. Ach, de moeder zuchtte diep; Maar het meisje zweeg en sliep Weer bij zoete dromen.…

Typologie van de drenkeling

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.681
Ze klimmen aan de uitgestoken hand de kant op, kijken langs je heen; op weg weer, als zij waren toen ze in dit nat abuis verzeilden. Dank- bare schimmen die zich sluiten als het water zelf. Soms brengt de dreg sereen en willoos materiaal in vreemd geplooide stof. De dood als regisseur van stilstaand beeld drapeert het water dat vibreert boven…
Anna Enquist21 februari 2018Lees meer >

in ondiep verdronken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
geen gisteren geen vandaag geen morgen er hangt een zweem van mist in zijn hoofd gedachten verdrinken in het ondiepe van het geheugen in grote leemte is het nietige niets alles wat nog rest…