7586 resultaten.
Als het regent
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.041 Heel eenzaam ben ik als het regent,
al wat gij zegde vangt dan aan.
Zo levend als gij zijt geweest,
spreekt gij mij dan als vroeger aan.
En al de liefde komt gegaan.
En alles wat ik met u deelde.
In verre hoeken gaat het staan,
waar het verstilt tot een verbeelden.
Daar zegt het zacht opnieuw uw naam.
Aanwezigheid van vroeger leven.…
Mariabeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.261 Een dag eenzaam
Leerzaam op een bank
Tekenend een Maria in de oksel van een boom
Sloom
Kwam een vrouw alleen
Wandelend
Rondkijkend
En ik wees haar
Niet naar de drie beeldjes
Maar naar de boom met het Mariabeeldje
En wat schiep mijn verbeelding
Alleen al in haar kracht..
Haar faith...…
Dichter in haar droom
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
537 Er heeft een dichter in haar droom gezeten
ergens bij de waterkant, op een mooie plek
bij een eenzame boom
toen de zon de lente aandacht gaf
de dag heeft hij een bijzondere wending gegeven
de geluiden van de vogels heeft hij omschreven
en de echo van het lied
uit een beminnelijke verbeelding
de stand van de zon in verband gebracht met…
Gemis
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.872 Maar nu de vriend mij is ontvallen,
Nu voel ik ’t aan mijn lange smart,
Nu klaagt en weet mijn eenzaam hart:
Hem had ik ’t liefst van allen!
------------------------------------------
uit: Eerste gedichten (1852)…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.
Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.…
hoe hard de winter
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
954 het water minder koud
en met vereende kracht
het wasgoed schoongespoeld
hoe eenzaam lijkt het
in de koude wereld
van dit schilderij
met op de achtergrond
de warme huizen zo dichtbij…
Zonder gezelschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
746 ik ken jou wel
maar zien doe ik je niet
onhoorbaar ben je
toch raak je mij
vooral in stilte
snij je nog dieper
dan oosten wind
tegen mijn schrale gezicht
gelijk de verkleurde
kalender boven het dressoir
omarm jij mij
iedere dag opnieuw…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 glas
van de altijd lege kamer
verveelt de regen mij
die saai de uren maakt
niksend hang ik rond
de zondag verspillend
die als zovele dagen
zich nat verdrijven laat
terwijl er niets gebeurt
knaagt stilletjes vragend
mijn geweten en gemoed
wat of ik nou toch doe
veel te snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond
om de zin van eenzaam…
[ Ik slip, glijd vertraagd ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ik slip, glijd vertraagd
af op mijn verplettering --
De tijd breidt zich uit.…
Muziek van de ziel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
680 Muziek van de ziel
Het oorverdovend stille dat om mij hing
verborg armenvol emoties
zoveel dat het mijn keel soms snoerde
opende ik gedachteloos het raam
kreeg weer lucht en het ontspande
die me naar het onbekende stille voerde
me overviel en rust hervond
want daar woont de schoonste muziek
van mijn oude ziel
een tureluur floot hoog…
inzicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
398 in de beeldentuin
spraakmakende sculpturen
verbeelden hun taal…
Ochtendwaken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 Terwijl de hemel open plooit
van purpergrijs naar geel verkleurt
met vegen wit erdoor,
net of iemand een stuk stof ontrafelt,
priemt het eerste blauwe van de dageraad door de hangende mist.
Geluiden,
bijna onhoorbare trillingen op de wind,
komen door het raam aangewaaid,
langzaam zwellend tot een geheel van twinkelend vrolijk vogelgezang…
Nachtvlucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.033 Ik ken zoveel mensen niet,
al kom ik ze tegen, hier of daar
in werkelijkheid of verbeelding
ze blijven me vreemd, verafstaand.
Gedreven overdreven of
overdreven gedreven:
het tempo is me vaak bizar,
onaards, alsof duivels jagen
op reddeloze zielen vol angst.…
bevroren tranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
991 ook al wordt men gedragen
door het hoogste goed
van onmisbare mensen
de wederkerende scheut
van plotse eenzaamheid
heeft niets te wensen
de pijn wordt eerst verzacht
als men wederom heeft ervaren
hoe het gevoel ooit is verkracht…
door verbeelding gekroond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
648 zie hier een keizerin
gekroond door de verbeelding
die harten synchroon samenvlecht
in tijdloze ruimte
seconden-snelle tijd beslecht
in aangereikte eeuwigheid
aanvaardt zij diep bewogen
dit keizerlijk gebaar
de macht van de verbeelding
schijnt werkelijk en waar…
DROOMGEZICHT
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.355 Reis in de wolken
Zovele luchtkastelen
Verbeelden mijn droom…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
839 Vergankelijk broos
Waterlichte verbeelding
In rimpels weerkaatst…
waarom niet
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
927 niets is volkomen, iets is meer
alles kan
in winterdromen
lente verbeelden
eindeloos weer…
Kennis is macht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 Maar wat je niet verwacht
is dat het verbleekt
als verbeelding ontbreekt
verliest het haar pracht…
Dagdromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Onverwachts verbeeld
een geestelijke dwaling
het warme gevolg.…
In the mood for love
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
2.170 stijgen zij op
Bewijzen de kunst van het filmen
Gekleed in een perfect zittend pak
Samen verdrinken
in een herinnering
En denken even dat
De wereld vrij is van pijn
Ontmoeting
Versterkt de eenzaamheid…
door haar ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 in het donkere mengsel van
herinnering en verbeelding
ziet ze de vochtige lucht
in volkomen onverwachte
spetters uiteen vallen
roze donkerblauw okergeel
ook de kleuren van de lucht
en het licht waaieren door de ruimte
het lantaarnlicht als reddingsboei
een reddingsboei in
het donkere mengsel van
herinnering en verbeelding…
Oma haar eenzame Kerst
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
692 Oude oma zit in haar stoel voor het raam
Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien
Ook is het erg donker en triest bovendien
Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam.
Wat te doen met de komende Kerstdagen
Zo helemaal alleen in haar grote huis?…
Bloedmooi (senryu)
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.512 Zijn zongerijpt lijf
glanzend en bloedmooi verbeeld
brons in zilverzand…
standbeelden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
622 ze staan daar maar
in weer en wind
iets te verbeelden
in zoveel standen
maar verstild
(ik heb met
ze te doen)…
Wolken
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
559 Als wolken drijven
soms mijn gedachten voorbij
verbeeldend en vrij…
en hij liep naar buiten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.052 En hij liep naar buiten
kijkt in de lucht van de nacht
ziet de maan en al die sterren
en roept:
kijk de maan
zoals je haar ziet
is geheel zichzelf
gebleven
en je denkt
maan?
zichzelf?
-------------------------------------------------
uit: 'Door het oog van de wind' (1988)…
Geert Zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
851 Hij schildert steeds weer dezelfde beelden
in composities die telkens nieuw zijn,
maar wat moeten de beelden verbeelden?
Hij schildert steeds weer dezelfde beelden:
zijn het kubusnonnen, afgodsbeelden
of een verbeelding van het diepste zijn?
Hij schildert steeds weer dezelfde beelden
in composities die telkens nieuw zijn.…
Fantasie
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.653 Nog meer
schittert het tekenblad
nu hand en spel
verbeelding schrijft
en vleugelt als mythisch
geheim naar bron
van ontdekkingstocht.
Zo stroomt het kleur
en streelt figuren
naar een sprekend gezicht.
Doordrongen van
ontrafelde schoonheid
droomt de toeschouwer
zijn eigen fantasie.…
Fabrique
gedicht
2.0 met 19 stemmen
6.731 Is dit nog wel een tuin? Wat moet ik met
deze pagode zonder goden, obelisk
die slechts zichzelf gedenkt, een niks
met niks verbindende brug uit Tibet.
Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin
maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig
mij over leegte. Een jachthuis
waar nooit een jager in woonde. Onzin.
Vond ik je hier, was je een herderin…