327 resultaten.
Dom als een heiden
gedicht
3.3 met 6 stemmen
2.884 En toen ik ook nog zei: en,
mijn god heeft poten als een gier,
waar hij mee daalt en wipt om op te stijgen,
hij ziet er uit als een vervaarlijk dier,
vond zij mij denk ik wel een heiden.
Dus ging zij het nu moeilijk maken:
‘Verrees de mens op ’t Woord de Scheppers
of stammen wij soms af van apen?’…
LATE HEIDE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
775 Het moede paars
van de kriebelstruikjes
hangt donker berustend neer
bijen sperren ijverig
de kelkjes open
zweven voldaan
met nectar volgezogen
naar hun woningen
bereiden zich voor
op komend verscheiden
of lange winterslaap.…
echt heid
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
4 duisternis niet
de wil
van de
de hoogste Macht
het zweefde
door het
luchtruim met
Goddelijke kracht
luid werd
geroepen erzij
licht
de aardbol
te creëren
voor ons
hierop gericht
helaas wilde
de mens
Hem evenaren
ook zo
intelligent zijn
alle volgende
eeuwen hierna
hetzelfde refrein
de Heiligheid
valt niet
te evenaren…
Jeneverbessen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
5.069 We liepen door een landschap
met heide en jeneverbessen
een landschap zo oud
als de wereld zelf
zo moest het ooit begonnen zijn
zo moest het gebleven zijn
zo moest het zijn
zo als nu
we keken naar de jeneverbessen
ze stonden daar duister en zwijgend
zwijgend over het verdwijnen…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 Mijn nu ledige hoofd overziet de beelden,
uit oude omgevallen bomen de nieuwe loten
deze gebeeldhouwde boomachtige struiken
onder het witlila-hemelsblauwe op deze dag.
Die boom, haar zijkant, de vormen van een lijf
met uitgestrekte armen naar de hemel alsof zij
'n grote omarming zou willen ontvangen van tijd,
kijk haar takken,ze zwaaien boven…
DE SCHEPER
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.089 En ziet naar hen, de heide en de' avondgloed.…
De jongen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
834 Geel waart de jongen
door de heide.
Smeulende wolken,
aandachtig de vogelroep
der bomen
en wit en wit
de aronskelken buigen
voor zijn tred.
Nooit,
misschien véél later,
vond men het
onrustige skelet, vibrerende
nachtegaalsroep.…
moederlief
netgedicht
3.3 met 72 stemmen
4.576 Spelend aan mijn moeders hand
Met klompjes aan door ons mooie drentheland
En turfjes dragen uit het veen
Met alle soorten vogels om ons heen
Met koetjes in de weide
Over onze mooie heide
Ik zong altijd het mooiste lied
Ach moederlief vergeet mij niet…
Ipaddo
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
1.003 Als overdag de vogels excelleren
En het nieuwe kabinet de netten ruimt
Dan moeten we naar buiten - goedgeluimd
Om tijd op bos en heide te spenderen
Maar wel waar WiFi is in bos en berm
Want paddo’s check je voortaan op je scherm…
Waar is mijn dorp gebleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Waar is mijn dorp gebleven
Mijn lief, verdwenen
In stenen
Waar ben je gebleven
Met je kanalen, heide en venen
In de vooruitgang voorgoed verdwenen
Of ben ik niet jou maar jij mij verloren
Stilstaand uit het zicht verdwenen
Achterblijvend in het verleden
In stilstand alles verloren…
Schepping
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
771 Paars de heide in de zomer.
Pareltjes in de voorjaarswei.
Ieder seizoen schud ik de dromer:
Noem dit Eden aan zijn zij,
Gans het lusthof... zo nabij!…
Aan 't verre dorpken
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.214 Waar de heide te bloeien staat,
Slapen liefde en wee;
't Lied, dat door de bloemekens gaat,
Zingt m'n ziele mee...;
't Leven lokt en lieft en lacht:
"Kom..., mijn weg is breed!"…
altijd kiert de wereld
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
638 jij daar
ik hier
en altijd
kiert de wereld
we gooien deuren los
maar wandelen in
bos en heide is er
voor geen van beide
een eigen stek
een plek om te verblijven
elkaar wat liefde aan te
reiken is er niet
dan kiert
de wereld in venijn
verlaten doet van binnen
zo vreselijk veel pijn…
Drenthe
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.091 Jouw paarse heide
maakt me blij... de
groene esch, het
weidse ven.
Het is alsof ik
jou al langer ken...
Komt dat misschien
door het stenen bed
wat Hunen hebben neergezet
als altaar
lang geleden?
Waardoor wat was
verschuift naar nu...
Een plek
voor mijn gebeden.…
Apegapen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
976 Nu zelfs blijkt dat Andries Knevel
ook zichzelf kan bekeren
en als evolutionist
weer verder door het leven gaat
heb ik als heiden - om het even
voor het eerst in heel mijn leven
toch een kaarsje opgestoken
in de hoop dat Hij bestaat
Toe Heer vergeef hier al mijn zonden
hopelijk ben ik niet te laat…
Een foutje
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
594 Natuurlijk, militairen moet trainen
Maar als dan door een fout met een granaat
Een heel natuurgebied in rook opgaat
Is alle goodwill snel totaal verdwenen
Zo’n tweehonderdenzestig voetbalvelden
Een brand van deze omvang zien wij zelden…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.066 Hoe ligt de stille heide dáár
Gelijk een bloeiend graf!
Geen klank, geen lied breekt even maar
Het doodse zwijgen af;
't Is, of die nevel, koud en kil,
Het brede land begraven wil;
De zon schijnt vreemd en rood, -
En op de hei speelt bleek en stil
Het Kindeke van de Dood.…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 Oud zijn er de golvende heidevelden
gekaderd in ontembaar kreupelhout
geen ridders meer, geen schurken, geen helden
boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd
waar de dennen en sparren zich mengen in het loof
geen kathedralen maar kerken met simpel geloof
De wegen waggelen de dorpspleinen over
en een melkbus markeert de rand van het pad…
Toe maar!
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
1.897 Een poema op de heide in ons landje
Blijf weg! roept de politie, maar... kom óp!
Zulk nieuws is spannend, tropisch, rauw en top!
't Is nobo's in the bush en op het randje
Ik zal zeker ook in Ede rond gaan hangen
(als bekend wordt dat de poema is gevangen)…
Schapen op de hei
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.702 In heiige ruigten, de heuvel af,
Staat trouw bij zijn schapen,
Die dromerig slapen,
Wat verder,
Een herder
En leunt op zijn staf.
De zon doorvonkt het bruin wollig haar,
Verzilvert de randen
Met blinkende banden —
De vachten,
Ze wachten
De knippende schaar.…
Hei(lige) woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
791 De schapen hokken samen op de hei
gedwee zich voegend naar het hoogste woord
hopend op de beloofde groene wei
waar het gras beter is dan in dit oord.
Predikers verhalen van die boorden
verpakken hun boodschappen wonderwel
moeiteloos rijgen zich hun woorden
tot een onbegrijpelijk letterspel.
U bent, hoop ik, net als wij verstandig
en dan…
Drenthe
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
879 Bentegras en heidestruiken
De geur van zand ruiken
De adder helemaal opgerold
Genieten leuk hier buiten
Kraaien kraaien bij het bos
Ik vlei mij neer op het mos
Ik hoef niet op rijm te dichten
Maar nu voel ik mij lichter
De meeuwen krijsen rond
Maken de herrie bont
Je hoort geen vogel fluiten
Mieren bijten in mijn ….
Ik hou van Drenthe…
Moeilijkheidsgraad,
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
665 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Gebroken beeld
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 De heide spreidt haar welig paars tapijt
in plooien langs de voeten van de bomen
die knikkebollend weg dreigen te dromen
door kalm wiegende bries daartoe verleid
en waar de knoppen van de rozen schromen
het licht te zoeken dat hun hart bevrijdt
heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd
in spiegeling van kabbelende stromen
de Morgenster is…
Uniek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
560 Ik kon al vroeg genieten op de heide.
Het was er mooi; m'n dag kon niet meer stuk!
Ik zag, dat in het landschap ven m'n dromen
een grote groep van mensen was gekomen.
De zon had hen gelokt. Het was er druk.
In heel die horde viel me één der mannen
snel op. Hij leek me uiterst sympathiek.
Hij liep er zeer genoeglijk en ontspannen.…
OERsprong
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
938 De glorievolle zon,die rijst over paars groene heidevelden
verstrooid staande dennenbomen en lijsterbessen, de armen
wijduit, als vreugdevolle gastgevers,
zandmeren als gele oases grenzend aan verspreid liggende vennen….
Oergevoel bekruipt mijn gemoed, weg met alle veiligheid,
geborgenheid en modernismen, terug naar berenvel,
mammoethaar en…
De veluwe
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
632 Heide dat aan de enkels jeukt
En zand dat in de schoenen kruipt.
Fiets de trappers rond
Naar het volgende terras.
Waar de koffie lauw
En de salade warm
Naast een pakje peuken wacht.
Gedeelde smart
Blijft gedeelde smart.
Zo ook de zadelpijn.
Lucht van dennen
En parelnat.
De veluwe.
Ik wil in bad.…
Toch blijf ik van de heide dromen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
593 Toch blijf ik van de heide dromen,
al groeit de weemoed met het uur
en gaan herinneringen komen
aan wat ooit gloeide als een vuur.
Als kind kon ik verloren lopen
in 't purper en het gouden licht
maar later leerde ik te hopen
en groeide ook het vergezicht.…
De Zeilen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.788 Ver over de zonnige heide
stond tot den golvende rand,
die 't lichte van 't donkere scheidde,
de dag, - stond de morgen in brand,
en dralend en drijvend tegen
het blauw, met elkander mee,
zag men zich de wolken bewegen,
als zeilen over de zee.…
Morgen op de hei
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.403 Ik loop langs hei - die ligt in diep azuur
Van zomerhemel rondom neergespreid -
Kleurwarme hei: een brokje oneindigheid
Van kruid en bloem, zover ik mijmrend tuur.
Wereld en mensen weg... Alleen natuur
Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid
Met glimlach ongerept: stille innigheid
Van nijver leven in het morgenuur.
Ik schroom te treden op…