Alle inzendingen over heide

327 resultaten.

Sorteren op:

Dom als een heiden

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.884
En toen ik ook nog zei: en, mijn god heeft poten als een gier, waar hij mee daalt en wipt om op te stijgen, hij ziet er uit als een vervaarlijk dier, vond zij mij denk ik wel een heiden. Dus ging zij het nu moeilijk maken: ‘Verrees de mens op ’t Woord de Scheppers of stammen wij soms af van apen?’…

LATE HEIDE

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
Het moede paars van de kriebelstruikjes hangt donker berustend neer bijen sperren ijverig de kelkjes open zweven voldaan met nectar volgezogen naar hun woningen bereiden zich voor op komend verscheiden of lange winterslaap.…
Han Messie2 september 2026Lees meer >

echt heid

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4
duisternis niet de wil van de de hoogste Macht het zweefde door het luchtruim met Goddelijke kracht luid werd geroepen erzij licht de aardbol te creëren voor ons hierop gericht helaas wilde de mens Hem evenaren ook zo intelligent zijn alle volgende eeuwen hierna hetzelfde refrein de Heiligheid valt niet te evenaren…
Antonia27 oktober 2026Lees meer >

Jeneverbessen

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.069
We liepen door een landschap met heide en jeneverbessen een landschap zo oud als de wereld zelf zo moest het ooit begonnen zijn zo moest het gebleven zijn zo moest het zijn zo als nu we keken naar de jeneverbessen ze stonden daar duister en zwijgend zwijgend over het verdwijnen…

Dag lieve geschilderde dag

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
Mijn nu ledige hoofd overziet de beelden, uit oude omgevallen bomen de nieuwe loten deze gebeeldhouwde boomachtige struiken onder het witlila-hemelsblauwe op deze dag. Die boom, haar zijkant, de vormen van een lijf met uitgestrekte armen naar de hemel alsof zij 'n grote omarming zou willen ontvangen van tijd, kijk haar takken,ze zwaaien boven…

De jongen

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 834
Geel waart de jongen door de heide. Smeulende wolken, aandachtig de vogelroep der bomen en wit en wit de aronskelken buigen voor zijn tred. Nooit, misschien véél later, vond men het onrustige skelet, vibrerende nachtegaalsroep.…

moederlief

netgedicht
3.3 met 72 stemmen aantal keer bekeken 4.576
Spelend aan mijn moeders hand Met klompjes aan door ons mooie drentheland En turfjes dragen uit het veen Met alle soorten vogels om ons heen Met koetjes in de weide Over onze mooie heide Ik zong altijd het mooiste lied Ach moederlief vergeet mij niet…
Yvonne3 april 2007Lees meer >

Ipaddo

snelsonnet
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Als overdag de vogels excelleren En het nieuwe kabinet de netten ruimt Dan moeten we naar buiten - goedgeluimd Om tijd op bos en heide te spenderen Maar wel waar WiFi is in bos en berm Want paddo’s check je voortaan op je scherm…

Waar is mijn dorp gebleven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Waar is mijn dorp gebleven Mijn lief, verdwenen In stenen Waar ben je gebleven Met je kanalen, heide en venen In de vooruitgang voorgoed verdwenen Of ben ik niet jou maar jij mij verloren Stilstaand uit het zicht verdwenen Achterblijvend in het verleden In stilstand alles verloren…
Richard Pruim22 september 2010Lees meer >

Schepping

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
Paars de heide in de zomer. Pareltjes in de voorjaarswei. Ieder seizoen schud ik de dromer: Noem dit Eden aan zijn zij, Gans het lusthof... zo nabij!…

Aan 't verre dorpken

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.214
Waar de heide te bloeien staat, Slapen liefde en wee; 't Lied, dat door de bloemekens gaat, Zingt m'n ziele mee...; 't Leven lokt en lieft en lacht: "Kom..., mijn weg is breed!"…
Alice Nahon18 november 2005Lees meer >

altijd kiert de wereld

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 638
jij daar ik hier en altijd kiert de wereld we gooien deuren los maar wandelen in bos en heide is er voor geen van beide een eigen stek een plek om te verblijven elkaar wat liefde aan te reiken is er niet dan kiert de wereld in venijn verlaten doet van binnen zo vreselijk veel pijn…

Drenthe

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Jouw paarse heide maakt me blij... de groene esch, het weidse ven. Het is alsof ik jou al langer ken... Komt dat misschien door het stenen bed wat Hunen hebben neergezet als altaar lang geleden? Waardoor wat was verschuift naar nu... Een plek voor mijn gebeden.…
agnes s23 maart 2006Lees meer >

Apegapen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 976
Nu zelfs blijkt dat Andries Knevel ook zichzelf kan bekeren en als evolutionist weer verder door het leven gaat heb ik als heiden - om het even voor het eerst in heel mijn leven toch een kaarsje opgestoken in de hoop dat Hij bestaat Toe Heer vergeef hier al mijn zonden hopelijk ben ik niet te laat…
jan haak6 februari 2009Lees meer >

Een foutje

snelsonnet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 594
Natuurlijk, militairen moet trainen Maar als dan door een fout met een granaat Een heel natuurgebied in rook opgaat Is alle goodwill snel totaal verdwenen Zo’n tweehonderdenzestig voetbalvelden Een brand van deze omvang zien wij zelden…

HET KINDEKE VAN DE DOOD

poëzie
4.3 met 62 stemmen aantal keer bekeken 17.066
Hoe ligt de stille heide dáár Gelijk een bloeiend graf! Geen klank, geen lied breekt even maar Het doodse zwijgen af; 't Is, of die nevel, koud en kil, Het brede land begraven wil; De zon schijnt vreemd en rood, - En op de hei speelt bleek en stil Het Kindeke van de Dood.…

Veluwe

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 941
Oud zijn er de golvende heidevelden gekaderd in ontembaar kreupelhout geen ridders meer, geen schurken, geen helden boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd waar de dennen en sparren zich mengen in het loof geen kathedralen maar kerken met simpel geloof De wegen waggelen de dorpspleinen over en een melkbus markeert de rand van het pad…

Toe maar!

snelsonnet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.897
Een poema op de heide in ons landje Blijf weg! roept de politie, maar... kom óp! Zulk nieuws is spannend, tropisch, rauw en top! 't Is nobo's in the bush en op het randje Ik zal zeker ook in Ede rond gaan hangen (als bekend wordt dat de poema is gevangen)…

Schapen op de hei

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.702
In heiige ruigten, de heuvel af, Staat trouw bij zijn schapen, Die dromerig slapen, Wat verder, Een herder En leunt op zijn staf. De zon doorvonkt het bruin wollig haar, Verzilvert de randen Met blinkende banden — De vachten, Ze wachten De knippende schaar.…

Hei(lige) woorden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
De schapen hokken samen op de hei gedwee zich voegend naar het hoogste woord hopend op de beloofde groene wei waar het gras beter is dan in dit oord. Predikers verhalen van die boorden verpakken hun boodschappen wonderwel moeiteloos rijgen zich hun woorden tot een onbegrijpelijk letterspel. U bent, hoop ik, net als wij verstandig en dan…

Drenthe

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 879
Bentegras en heidestruiken De geur van zand ruiken De adder helemaal opgerold Genieten leuk hier buiten Kraaien kraaien bij het bos Ik vlei mij neer op het mos Ik hoef niet op rijm te dichten Maar nu voel ik mij lichter De meeuwen krijsen rond Maken de herrie bont Je hoort geen vogel fluiten Mieren bijten in mijn …. Ik hou van Drenthe…

Moeilijkheidsgraad,

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 665
De allerhoogste graad in een zin of regel, die geen ruimte en twijfel laat bestaan, van wat ik zeggen wilde, daarin zou een onversneden boodschap moeten staan om al wat mee - of tegenzat, uit eigen hand bedreven, in eigen leed geleden en met tol en taal betaald, verhaalt zich braaf tot het heden, in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
pama29 december 2008Lees meer >

Gebroken beeld

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 693
De heide spreidt haar welig paars tapijt in plooien langs de voeten van de bomen die knikkebollend weg dreigen te dromen door kalm wiegende bries daartoe verleid en waar de knoppen van de rozen schromen het licht te zoeken dat hun hart bevrijdt heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd in spiegeling van kabbelende stromen de Morgenster is…
sacrajewa27 januari 2009Lees meer >

Uniek

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik kon al vroeg genieten op de heide. Het was er mooi; m'n dag kon niet meer stuk! Ik zag, dat in het landschap ven m'n dromen een grote groep van mensen was gekomen. De zon had hen gelokt. Het was er druk. In heel die horde viel me één der mannen snel op. Hij leek me uiterst sympathiek. Hij liep er zeer genoeglijk en ontspannen.…
Aubrey10 april 2009Lees meer >

OERsprong

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 938
De glorievolle zon,die rijst over paars groene heidevelden verstrooid staande dennenbomen en lijsterbessen, de armen wijduit, als vreugdevolle gastgevers, zandmeren als gele oases grenzend aan verspreid liggende vennen…. Oergevoel bekruipt mijn gemoed, weg met alle veiligheid, geborgenheid en modernismen, terug naar berenvel, mammoethaar en…

De veluwe

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 632
Heide dat aan de enkels jeukt En zand dat in de schoenen kruipt. Fiets de trappers rond Naar het volgende terras. Waar de koffie lauw En de salade warm Naast een pakje peuken wacht. Gedeelde smart Blijft gedeelde smart. Zo ook de zadelpijn. Lucht van dennen En parelnat. De veluwe. Ik wil in bad.…

Toch blijf ik van de heide dromen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 593
Toch blijf ik van de heide dromen, al groeit de weemoed met het uur en gaan herinneringen komen aan wat ooit gloeide als een vuur. Als kind kon ik verloren lopen in 't purper en het gouden licht maar later leerde ik te hopen en groeide ook het vergezicht.…
Adeleyd1 september 2009Lees meer >

De Zeilen

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.788
Ver over de zonnige heide stond tot den golvende rand, die 't lichte van 't donkere scheidde, de dag, - stond de morgen in brand, en dralend en drijvend tegen het blauw, met elkander mee, zag men zich de wolken bewegen, als zeilen over de zee.…

Morgen op de hei

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.403
Ik loop langs hei - die ligt in diep azuur Van zomerhemel rondom neergespreid - Kleurwarme hei: een brokje oneindigheid Van kruid en bloem, zover ik mijmrend tuur. Wereld en mensen weg... Alleen natuur Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid Met glimlach ongerept: stille innigheid Van nijver leven in het morgenuur. Ik schroom te treden op…