117 resultaten.
Dit is geen droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Dit is geen droom;
Ik loop onder de
Oude kastanjes van
Mijn jeugd, die mij
Als kleuter zagen
Dartelen langs hun
Zwierige witte kelken,
Het kind dat zijn
Ogen uitkeek bij
Het zien van zoveel moois,
Zij die oud werden in mijn
Volwassenheid zien me
Mij na vijftig jaar terug
Als stramme oude man
Die ondanks het moeilijk
Voortbewegen…
Herfst in aantocht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
966 Kastanjes barsten uiteen.
Een kind speelt ermee, alleen.
De zon probeert nog tevergeefs,
De aarde te verwarmen.
Want de herfst wil ons omarmen.…
herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Warme dagen zijn voorbij
Allerlei rijke kleuren
vullen d'herfst als jaargetij
Regenlaarzen stappen
door plassen
Gewassen veranderen
van kleur en geur
Beukenoten en kastanjes
verrijken de wegen als franjes
Regen en wind zijn onbemind
Wolken bewegen naast elkaar
Ze omvatten 't dek
door een vogeltrek
op weg naar 'n warmer oord
Nooit…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest
ik keer mij naar de zon toe
stap de lichtkegels in
terug naar wat is
vastberaden vasthouden
beukennoten, kastanjes…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 kastanjes rapen rond een uur vol hoop
loopt kantjes af
tot bermen bloemen geven…
Nazomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 De meeste zomergasten weer naar huis
een enkeling is nog gebleven,
de druiven zijn geplukt
maar de kastanjes hangen nog
terwijl de laatste vijgen rijpen.
De overgang van heet en buiten
naar rust en stil en binnen
de plek wordt weer van ons,
we nemen weer de tijd
terwijl de laatste vijgen rijpen.…
Mijmering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.122 Kastanjes met de kleuren van mahonie,
en korenbloemen in het rijpend graan.
De bramen zwart en heerlijk zoet.
Ik ruik nog steeds hun geur
En denk: "Wat is het leven goed."
De herfst verdient bewondering,
geeft voorraad voor de wintertijd.
Draagt reeds in haar boezem…
De belofte van
een nieuwe zomertijd.…
Ogen op verkenning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
734 de handen weer gereikt
in saamhorigheid
ogen op verkenning
naar details
het anders zijn
dan in herinnering
stemmen in herkenning
elkaar ontmoeten met een lach
is de bestemming van de dag
samen weer op pad
als heksen op een bezemsteel
met magisch vier vijf is te veel
kabouters van de
paddenstoelen vegen
die eikels en kastanjes…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 prachtig geweven web met bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid…
vos (wad)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
543 ik was een mooie kerel op het wad
die aardappelen en knollen verslond
en opkeek naar de pastoor die verstond
waar ik des ochtends nederig voor bad
ik hield van haar op deze najaarsdag
toen zij kastanjes haalde uit het bos
zich bezig hield met de geschoten vos
die zij de afgelopen weken zag
ze kleurde hem in op het papierendoek…
herfst
gedicht
3.2 met 114 stemmen
28.035 bladeren vallen uit als haar
verven zich rood de herfst in
doen aan bungee jumping
aan een elastiek
dat terugspringt
in de lente
er loopt een muts sjaal handschoen
door het bos
prikt zich aan kastanjes
maar raapt
bouwt beesten en mensen
zet ze met lucifers
in leven en vlam
paddestoelen trekken als nomaden
komen gaan komen gaan
laten…
Introïtus (Ps. 4:7)
poëzie
2.6 met 10 stemmen
2.454 De knoppen der kastanjes kleven,
De struiken schieten kreuklig uit,
En ’t glimmend rijs, dat nog niet spruit,
Staat met gespannen bast te beven.
De sappen stijgen in elk leven
Dat zich voor Uwe drang ontsluit.
Heer! Zie uw dienaar! Zie Uw bruid!
Bereid, hun volle bloei te geven.…
De zomer in mijn schoot
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.061 korter
nog steeds draag ik de zomer in m'n schoot
Ik omarm het steeds met beide armen
maar 't ontglipt me meer en meer
nog even en 't is helemaal verdwenen
deze zomer komt nooit weer
Maar van de herfst zal ik ook houden
al doe ik dat op mijn manier
met hier en daar een heel klein dipje
toch geniet ik ook van herfstplezier
Ik zal kastanjes…
herfstoranje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
999 voel je
die bladeren om je heen steeds meer
verzamelen ze zich
alsof ze hebben afgesproken dat het nu
de tijd is
zie je
dat de kleuren van de bladeren verspringen
van goud naar geel en dan weer goud
het is de zon die dat doet
zie je dat
weet je
dat dit jaar nu al meer bladeren zijn gevallen
doordat het even harder waaide
de kastanjes…
Nog lang, voordat de lente komt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Ik zit aan tafel, misschien
wel te slapen, denk ik even
bij het gillen van een sirene
die uit mijn neus de geur
van gepofte kastanjes weg-
neemt naar een spoedgeval
In de keuken zie ik
de poes afwachtend kijken
en de wolken trekken snel
langs de dommelende zon
Dadelijk gaan we spelen
eerst koffie zetten
Hoog en laag ruisen
het kookwater…
Mene Tekel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
764 Op vlieren, berken, ja kastanjes viert
hij lusten bot. Het is voor mij geen doen
verwoesting aan te zien met droge ogen.…
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen zie
ik het voorbijgaan:
de bugels om 8 uur
de herbouw van Ieper,
de verdiensten aan Hill 62
Een scholier op excursie
gooit er nog steeds
zijn gevonden kastanjes.…
Zo’n dag
gedicht
4.8 met 5 stemmen
14.347 Kon ik maar altijd leven in september,
maar da´s waarschijnlijk meer dan ´k verdien
Oktober komt, november en december,
kastanjes, houtvuur, storm, het laatste feest,
waarop wij samen vieren dat het mooi was
om jij en ik en ik en jij te zijn geweest.
---------------------------------------------
uit: Het heelal van jouw hart (2012)…
Hofvijver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Het water van de vijver, glad als ijs
Weerkaatst blijmoedig weelderige wanden
Van hoogbejaarde dommelende panden
De vensters geven geen geheimen prijs
Het zonlicht tart dit stadse paradijs
Waar mist en luwte immer samenspanden
Kastanjes langs de oevers knarsetanden
Hun schaduwen gehuld in stemmig grijs
De vijver geeft aan stemmen geen gehoor…
Herfstverhalend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Regen en wind halen verder
De kastanjes uit het vuur
voor de zegepralende herfst.…
' letzten winter '
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
763 Heinrich Heine
soms merk ik tot mijn grote
schrik dat de late herfst
nu toch echt voorbij is
en ik bevind mij in de koudste
winter van het menselijk bestaan
wanneer ik m'n rillingen zou meten
dan zeg ik 5 op de schaal van Richter
de verschrompelde kastanjes en de
ingedroogde kalebassen zijn de laatste
getuigen op de voorheen rijkgevulde…
Zomereinde aan de Leie
gedicht
2.3 met 70 stemmen
15.602 dit is wat een schilder zou zien:
de gebleekte graskant, kastanjes
en linden, het warme maar heengaande
licht van de avond en tegen de haag
op de andere oever een loper, en zijn
gedachten, hoe schilder je die
en boven het water de meeuwen
en tussen het licht- en donkerder groen
de plecht van een jacht, het schuiven
der dingen, de richtingen…
Henry Moore in Palais Auersperg*)
gedicht
2.3 met 22 stemmen
7.693 De cirkel van kastanjes, langzaam uit
elkaar gehaald, legt op het grasperk
nog de handen van zijn schaduw,
bedekt het met een zoete regen
van genade, van gebladerte.
En midden in de tuin ligt
wit en vol van rust een marmeren
gewricht.…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 Door huid heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang…
Verwondering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
697 Doodstil als men het hoort,
het fluisteren van kastanjes op
de bemoste grond waarin we
kiemen na de daad, die
intens luid en vredig was.…
Zonnestilstand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Symmetrisch lage hagen, rozenbogen
Een bijenvolk met nectar volgezogen
Klimop en mos op scheefgezakte muren
De zon blijft vlijtig schaduwen borduren
Van schepsels, zingend, dansend, opgetogen
Een oude tuin, prieel, Griekse sculpturen
Kastanjes, marshmallows en open vuren
Bedekt met sneeuw gooit alles…
Morgenblues
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 ‘k Stapte de deur uit
nog in schemerdonker
Wilde me verstoppen voor de wereld
Gemediteerd met zo'n acht,
in slaap gevallen,
gevlogen, in slaap gevallen
Klaar, koud,
uitgedroogde bloemen weggeknipt
Slaapdronken langs kanaal gelopen
Glashelder water
spiegelende glasheld’re huizen
stralendblauwe lucht
pad vol kastanjes
Hondenbazen…
Wat ik tegenkwam 11
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
274 Zij is aan èèn stuk blauw
Toch steken de kastanjes
hun kaarsen aan zo langzaamaan
De witte meeuwen met hun zwarte kop
spelen met de glinstering
en de sterren in het kanaal…
Dualiteit.
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
193 Verlangend naar de koele plek onder de boom,
Maar de rust is niet de tuin,
Het ligt daar, ergens tussen de gevallen kastanjes,
Wordt begeert om zijn vrijheid
En laat zich daarom niet vangen.…
Die dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.117 Terug op d' oudste weg,
tussen blad van roest, oranje-groen
staan aan het einde weer kastanjes, imposant,
hun stam geknot, geknoest,
hun zwarte takken grijpen, pakken licht.
Eenmaal thuis zie ik mijn dochter, ze eet bij mij.
Daarna bij buren is het zegenen op hoofden.
Dan overspoelen pas de golven.…