8932 resultaten.
Lessen van de koude grond
netgedicht
2.6 met 21 stemmen
1.416 al zou je willen, lief,
de liefde is toch niet te dwingen
de warme deken trok
je met gemak over ons hoofd
maar met de barst in beider ego's
hoe spijtig de ontdekking
werd juist ons falen weer ontbloot…
laag bij de grond
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
606 die paarse kleur
de aarde in geur
je ziet hem bijna niet
de parasiet
wat een prachtschubwortel
mooie plant
zeldzaam in Nederland
je moet er wel oog voor hebben
anders loop je er zomaar
voorbij…
roest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 passeer als een kind
de brug schiet voorbij
vanuit het raam kijkt hij
op een snelweg
een cirkel
het oogst vanuit grafen
dubbel eind in linnen
vocht stijgt omlaag
potgrond op een doelloos schip
brug na brug
het fundament schudt
je wakker
zo zie je maar
je ziet maar…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Als de vlinders komen steek ik de riek in de grond.
Als de krekels sjirpen blijf ik hele nachten buiten.
In de grijze herfst duw ik patronen in het geweer.
Eenmaal was er een vrouw.
Ze kon er niet tegen. Ik zag haar niet vertrekken.…
Drijfzand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
194 Er is een plek waar de grond niet draagt,
waar elke beweging dieper maakt
wat al niet meer vast was.
Iemand stond daar ooit.
Niet roepend.
Niet zwaaiend.
Alleen langzaam lager aan de horizon.
Ik kende de diepte van die ogen,
hoe gevoelens konden zinken
tot op de bodem van zichzelf.…
Sporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Koud dons,
zo zacht,
zo mooi,
bedekt de sneeuw de dorre grond.
En ziende zijn de ogen blind,
maar wat niet is kan toch bestaan.
Onder de laag van koud vernis
leeft laag op laag.
Sporen leiden ons weg van het vergaan.
Maar in de zomer,
wacht maar,
in de zomer komt de warme grond tot leven.…
Sneeuwvlok- sokken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
705 'K heb kouwe poten, bromde hij
Geen wonder antwoordde zei
Op de sokken die je draagt
Staan sneeuwvlokken, dus als je 't mij vraagt:
Zorgen DIE voor koude voeten.…
Traan-vocht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
648 Het huilt buiten, koude tranen
‘t giet de ganse dag
‘t regent nu al dagen
morgen ook, zoals ik zag
Op ‘t nieuws!
Het plenst buiten, koude tranen
vermengen zich op mijn gezicht
met de warme die van binnenuit
stromen naar benee, qua gewicht
Van mezelf.…
Niemandsland
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
754 Een klein stukje land
waar het veilig is
Na een avond Halloween
besef je wat dollen is
En wat de werkelijkheid is
wat hier geschreven staat
Daar laat ik veel Halloween achter
maar ook van heel veel waarde
Ik hoef geen wedstrijd te winnen
geen gat te overspringen
mezelf hoef ik niet te bewijzen
En daarom zeg ik genoeg geouwehoer
in niemandsland…
Koud, zo koud .....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.292 , zo koud ....…
Koud, zo koud ...
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
861 Heel even was de hemel daar
woordloos sprak liefde
de taal van morgen
ongebonden vrij
kun je niet bezitten
nooit bezitten
mag liefde
vrij zijn
of is verbondenheid
zonder ziel
eenzaamheid
kan houden van
de schreeuw verstommen
van verlangen naar jou
koud,
zo koud ...…
koud, zo koud
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
867 haast naakt, lijf aan lijf
vergrendelt magerte
hun nachten
betonschaduwen
verschrompelen de dag, zoeken
een plek om te ontlasten
zij fluisteren de honger
muren toe, vijf aan vijf
hun pols klopt nauwelijks ramen
enkel een zwarte mantel van sneeuw
en een homp oud brood
waarmee zij het ontbrekende kussen delen
en waarin ze zichzelf…
De Smarten der Liefde (drieluik)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 nog wel eens aan die tijd
Hoe jij dansend de horizon tegemoet zou gaan,
Met je volle boezem in het licht, en stiekem zou ik kijken,
Niet wetende dat jij ooit van mijn zijde zou wijken,
Het begin van jou, eindigt altijd in mij,
Maar in jou vind ik nimmer meer een nieuw begin,
De bellen luiden, dit is het einde,
En jij daalt langzaam in de koude…
Keizerpinguïn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
637 In het verre zuiden, op ijzige grond,
Waar de winden fluisteren hun koude mond,
Daar heerst de vorst in zwart en wit gehuld,
De keizerpinguïn, met majesteit gevuld.…
najaarsvergezicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
724 de koude legt een deken over land
daar waar de boer voorbijging
wijst de donkere grond ons
met zijn lange voren
door dunne lage mist
de weg
er is altijd een gaan
en ook weer komen…
koud en alleen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
904 Je kijkt rond
Iedereen staat om je heen
Je zit stilletjes op de grond
Koud en alleen
Iedereen kijkt je aan
Maar je weet niet wie
Ze kijken je aan
maar jij kijkt ze niet aan
Met pijn loop je weg.…
aangeraakt (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
372 voorbij de
tomeloze tijd
zal het niet
koud zijn als
je roerloze hoofd
de bevroren
diepte raakt
in gesloten
grond rust je
ontzielde hoofd
niets meer kan
je overkomen
beroer de aarde
blijf even bij me…
decembermaand
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
956 de maand van herfst en stille winter,
regen en koud, wie weet gaat het nog sneeuwen.
een tijd van donker en wat hinder,
december laat gapen maar ook geeuwen.
oude kerstbomen en houten tafels
mooi aangekleed, zo elegant en struis.
de geur van taart en warme wafels,
kleurig lichtjesfeest op straat en thuis.…
Gronden
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.315 De wijzers van december
wijzen stilstand in de lucht.
Treurwilgen huilen
bittere aarde en de wind
neemt mijn woorden mee.
De nacht staart in het oneindige niets.
Ik zweefmolen mij
op een vreugdebries, schuil
tussen de vleugels van mijn lente
en schudt de lakens
in mijn paradijs.…
Op de grond
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
801 Ligt een kleedje
Helemaal vol stof
Midden in de kamer
Rood van kleur
Zomaar te liggen
Want dat doen kleedjes
Toch ?…
Van de grond
gedicht
2.4 met 30 stemmen
10.228 Nog altijd gelest door een lied van de grond
hingen de takken al laag in het najaar
Bedruppelde webben trokken het bos door
en vingen wat klein was en vleugeltjes had
De idyllische dood van detail en nuance
maakte weer plaats voor het egale witte
geschitter van sneeuw op een winterse
wolkloze windstille weide
Als het maar klonk…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind, slaakten we kreten
droegen dan dat samenzijnhart
terug naar het slib, de modder
verder, lager, dieper, in de grond…
aan de grond
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
560 (nu nacht verduistert en de maan haar plaats weer kent
zoemt een slaaplied zorgeloos mijn lakens warm)
aan elke arm verschuift een hand wat
licht bewegen
in de tegenvorm van nu
kruist een zachte zuidenwind; haar zwaluwkind
vliegt laag mijn dromen binnen
waar een meizoen zachtjes bloeit
groet immer nog haar glimlach, bovenaards…
GROND
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 mijn voeten vinden stevigheid op warme grond
voorbij alweer de tijd van ongeduldig wachten
houd in mijn adem en verzink in mijn gedachten
hier is het waar ik mijn bestemming vond
nu werpt de zon haar stille stralen in het rond
'k voel de geschiedenis en denk aan alle krachten
die deze grond verwondden en een broze vrede brachten
proef hier…
Grond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 grond…
grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 de demonen hielden zich schuil
onaangekondigd nestelden ze zich
in de spelonken van mijn geest
zonder gêne legden ze mijn moeizaam verworven
schuilplaatsen één voor één bloot
meedogenloos blokkeerden ze
mijn gedachtenreizen
ontwrichtten de grond van mijn bestaan
voegden angsten toe aan het fragiele palet
in een sporadische adempauze
werd…
DOOR DE GROND
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
763 in de kampwinkel zag je die heer weer
hij knipoogde, dag mevrouw tingeling
en jij ging door de grond!…
Grond
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
596 er is grond genoeg
om op aarde
rozen te doen bloeien…
gronden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 langs de grote
grijze rivier tracht ik
het verleden te ontlopen
de bodem is
soms zo zacht
dat ik wegzink
van vaste grond
naar de afgrond
is een kleine stap
van de zwarte rouw naar
het passionele rood
daartussen de witregels
alles van vroeger
meenemen naar later
kan ik niet
niet alle doden
zijn begraven
ik zit de storm…
gronden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 zoveel gronden
om te liggen
in een veld van
lavendel op
een pindakaasvloer
of op een tapijt
van porseleinen
zonnebloempitten
neerstrijken op
vloeiende vloeren
van blauw roze
en perzik of
op het witte tapijt
lig je graag op
een met zout
bestrooide vloer
of land je liever op
gebroken vensterglas
het is een kunst
om de…